Δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν επαρκώς από τη μοναδική Κοινωνική Λειτουργό που στελεχώνει την υπηρεσία
Αυξάνεται συνεχώς ο αριθμός των Εισαγγελικών παραγγελιών για εξέταση περιπτώσεων κακοποίησης παιδιών και όχι μόνο, στην κοινωνική υπηρεσία του δήμου Μεσολογγίου.
Η συγκεκριμένη υπηρεσία λειτουργεί με μια μόνο Κοινωνική Λειτουργό, λόγω έλλειψης προσωπικού, όμως ήταν μια ανάγκη για το δήμο δεδομένου ότι υπάρχουν πολύ σοβαρά κοινωνικά προβλήματα ενδοοικογενειακής βίας κυρίως, που πρέπει να αντιμετωπιστούν. Επειδή όμως δεν υπάρχουν οργανωμένες δομές και πλήρως στελεχωμένη υπηρεσία με το απαιτούμενο επιστημονικό προσωπικό, δεν μπορούν να εξεταστούν με τον τρόπο που θα έπρεπε. Η υπηρεσία του Μεσολογγίου εκτός από τα περιστατικά του δήμου έχει να αντιμετωπίσει και άλλα που προέρχονται από τη Ναυπακτία ή το Ξηρόμερο, δεδομένου ότι αυτοί οι δύο δήμοι δεν έχουν δημιουργήσει υπηρεσία Πρόνοιας. Η εξέταση όλων των περιστατικών είναι αδύνατη από την μοναδική Κοινωνική Λειτουργό που στελεχώνει το αντίστοιχο τμήμα της υπηρεσίας. Οι καταγγελίες που φθάνουν στον Εισαγγελέα και οι οποίες στη συνέχεια οδηγούνται στην κοινωνική υπηρεσία για εξέταση, είναι πολλές και αφορούν διαφορετικές περιπτώσεις.
Υπάρχουν καταγγελίες που αφορούν στην κακοποίηση παιδιών ή γυναικών μέσα στην οικογένεια και φθάνουν μέχρι και στη σεξουαλική κακοποίηση ανηλίκων κοριτσιών από τον ίδιο τους τον πατέρα. Μάλιστα μια τέτοια καταγγελία είχε φθάσει πρόσφατα στην υπηρεσία, αλλά επειδή ήταν εκτός ορίων δήμου Μεσολογγίου παραπέμφθηκε και εξετάστηκε από αντίστοιχη υπηρεσία άλλης περιοχής. Η Κοινωνική Λειτουργός του δήμου μετά την παραγγελία του Εισαγγελέα, υποχρεούται να επισκεφθεί το χώρο στον οποίο αναφέρεται η καταγγελία και να εξετάσει τις συνθήκες διαβίωσης των κακοποιημένων μελών. Υπάρχουν περιπτώσεις που οι συνθήκες αυτές είναι άθλιες, τόσο από άποψη συμπεριφοράς αυτού που χρησιμοποιεί βία, όσο και από άποψη διαβίωσης και υγιεινής μέσα στο σπίτι. Συντάσσει έκθεση την οποία στέλνει στον Εισαγγελέα και εκείνος κρίνει αν τα ανήλικα πρέπει να παραμείνουν σε αυτό το περιβάλλον ή όχι. Μέχρι τώρα δεν έχει απομακρυνθεί κανένα παιδί από το σπίτι του όχι γιατί δεν υπάρχει πρόβλημα, αλλά γιατί δεν υπάρχουν δομές φιλοξενίας!
Η κοινωνική υπηρεσία σε αυτές τις περιπτώσεις ενεργοποιεί τους συγγενείς, ώστε τα παιδιά να μείνουν μαζί με τους γονείς, οι οποίοι συνήθως αρνούνται να τα αποχωριστούν, παρόλο που σε πολλές περιπτώσείς υπάρχουν και ψυχολογικά προβλήματα. «Το καλύτερο ίδρυμα είναι πιο άσχημο ακόμα και από το χειρότερο σπίτι», λένε οι επιστήμονες, γι’ αυτό και προσπαθούν να κρατούν τη συνοχή της οικογένειας. Οι καταγγελίες για κακοποίηση ή παραμέληση παιδιών γίνονται κατ’ επανάληψη, συνήθως από γείτονες ή από τον έναν από τους δυο γονείς, ή ακόμα και από το «Χαμόγελο του Παιδιού». Όμως ανάλογες καταγγελίες γίνονται και για ηλικιωμένα άτομα που εγκαταλείπονται από τους οικείους τους. Όλα αυτά εξετάζονται κατά προτεραιότητα, αλλά για να βγει ασφαλές συμπέρασμα για την κάθε περίπτωση χρειάζονται παραπάνω από μια επισκέψεις. Επειδή όμως δεν υπάρχει συνταγή για την αντιμετώπιση τόσων διαφορετικών περιπτώσεων, απαιτείται μια οργανωμένη ομάδα επιστημόνων που να αποτελείται από κοινωνική λειτουργό, κοινωνιολόγο και ψυχολόγο, ώστε να υπάρχουν ουσιαστικά αποτελέσματα, δεδομένου ότι και στην περιοχή Μεσολογγίου τα κοινωνικά φαινόμενα τέτοιους είδους αυξάνονται συνεχώς.
