Του Γιάννη Ζαβιτσανάκη
Περιοριζόμενος μόνο στο έμπροσθεν της ιδιοκτησίας μου ευρισκόμενο τμήμα του, δηλαδή σε λίγες δεκάδες μέτρα, διαπιστώνω πως: 1) Αλλού, λείπει πλάκα (Φωτο 1).
2) Αλλού, σε βάση στύλου φωτισμού, επίσης λείπουν αρκετές πλάκες και υπάρχει τρύπα πρόχειρα γεμισμένη με κομμάτια φελιζόλ και με νάιλον (Φωτό 2).
3) Αλλού, σε βάση άλλου στύλου φωτισμού, πάλι λείπουν αρκετές πλάκες και υπάρχει τρύπα πρόχειρα κλεισμένη με κομμάτια φελιζόλ και με νάιλον (Φωτό 3).
4) Αλλού, λείπουν πλάκες και υπάρχει τρύπα σημασμένη με κορίνα, τρύπα γεμάτη με υπόλοιπα από πλάκες, σωλήνες κλπ., παρόλο που πρέπει να είναι καθαρή γιατί πρόκειται για το σημείο ένωσης σωλήνων ομβρίων υδάτων (Φωτό 4α, 4β, 4γ).
Όλα αυτά, μέσα σε τμήμα λίγων δεκάδων μέτρων. Πρόβλημα, τόσο αισθητικό, όσο και ασφάλειας περιπατητών.
Εξάλλου, η αφαιρεθείσα από το δρόμο στο σημείο, αρκετών μέτρων μήκους σιδερένια μπαριέρα, έχει πεταχτεί στο χωράφι μέσα στα χόρτα – πράγμα που και σε άλλα σημεία της οδού Ναυπάκτου διαπίστωσα, με ό,τι αυτό συνεπάγεται και για την ασφάλεια των γεωργικών μηχανημάτων που θα καθαρίσουν τα χωράφια από τα χόρτα.
Όλα αυτά, θα παραμείνουν έτσι; Ελπίζω πως όχι, πως το έργο δεν θα παραδοθεί – παραληφθεί σε τέτοια κατάσταση αλλά ανησυχώ, επειδή το συνεργείο έχει απομακρυνθεί πολύ και προ πολλού από το σημείο.
