Ημερομηνία πρώτης δημοσίευσης 14/05/2026
Υπάρχει μια φράση που αποδίδεται στον αείμνηστο Κωνσταντίνο Καραμανλή, η οποία εκτιμώ θα μπορούσε να θεωρηθεί και ως απόφθεγμα: «Εγώ δεν εξαγοράζω τον Ελληνικό λαό με τις δικές του οικονομίες.» Εξαγορά λοιπόν. Στις εποχές έκπτωσης των ηθικών αξιών & γενικότερης απαξίωσης του δημόσιου βίου, θα ήταν σκόπιμο να εξετάσουμε την εφαρμογή της ανωτέρω φράσης και στην Τοπική μας Αυτοδιοίκηση.
Οι Δήμοι μας διαχειρίζονται χρήματα, του Ελληνικού λαού και φυσικά των δημοτών τους. Είτε αποδίδονται από το κράτος μέσω άμεσης ή έμμεσης φορολογίας, είτε ως ίδια έσοδα, τα χρήματα ανήκουν στους δημότες κάθε Δήμου. Πως αξιοποιούνται όμως αυτά τα χρήματα; Πως χρησιμοποιούνται αυτά τα χρήματα; Ποιο το αποτύπωμα των δημοτικών εξόδων;
Θεωρώ ότι μόνο σε περίπτωση ενεργειών και αναπτυξιακών έργων και δράσεων, τα οποία οδηγούν σε μια γενικότερη ευημερία της τοπικής κοινωνίας, μπορούμε να μιλούμε για σεβασμό στο δημοτικό χρήμα, για αξιοπρέπεια στην δημοτική διαχείριση, για στρατηγικές μακράς πνοής και όχι κοντόφθαλμες λογικές.
Όταν λοιπόν μια τοπική κοινωνία βλέπει όντως σημάδια προόδου και ανάπτυξης, όταν έχουν δημιουργηθεί συνθήκες για έργα υποδομών είτε δημόσια είτε ιδιωτικά με νέες θέσεις εργασίας και αύξηση του τοπικού εισοδήματος, τότε υπάρχουν αρκετά εχέγγυα ότι γίνεται μια χρηστή διαχείριση των δημοτικών χρημάτων.
Είναι γνωστό σε όλους ότι η Αιτωλοακαρνανία έχει πλέον μόνιμη θέση στις τελευταίες σειρές αναπτυξιακής κατάταξης των περιοχών της χώρας μας. Και αν δεν εξεταστούν και αντιμετωπιστούν, όπως και το επιχειρούμε στα άρθρα μας, όλοι οι παθογόνοι παράγοντες, εκεί θα παραμείνουμε ως Περιφερειακή Ενότητα, με όλους τους Δήμους της Αιτωλοακαρνανίας περισσότερο ή λιγότερο, κολλημένοι στο τέλμα.
Για να θέσουμε λοιπόν, κάποιους προβληματισμούς και ερωτήματα.
Αλήθεια, όταν το δημοτικό χρήμα μετατρέπεται σε πλήθος – συχνά μη αναγκαίων – προσλήψεων με διάφορες σχέσεις εργασίας, αυτό προσιδιάζει προς την εξαγορά δημοτών, ή αποτελεί μια επιτυχημένη πολιτική τοπικής αντιμετώπισης της ανεργίας;
Όταν το δημοτικό χρήμα αναλίσκεται σε έργα μικροεξυπηρετήσεων, αυτό ενέχει στοιχεία εξαγοράς ή πρόκειται για δημοτικές δράσεις που τείνουν ευήκοα ώτα στις εξατομικευμένες ανάγκες των δημοτών;
Όταν οι δημοτικές αποφάσεις που έχουν χρηματικό αποτύπωμα, δεν λαμβάνονται με απόλυτη διαφάνεια και ορθολογικά κριτήρια, εμπεριέχονται άραγε στοιχεία εξαγοράς ή απλώς η εκάστοτε δημοτική αρχή γνωρίζει στοιχεία άκρως ευαίσθητης φύσεως μη ανακοινώσιμα στο ευρύτερο τοπικό κοινό;
Όταν δεν εφαρμόζονται αυτοματοποιημένα ηλεκτρονικά συστήματα εξυπηρέτησης του δημότη, αυτό γίνεται προς χάριν της ‘προσωπικής επαφής’ και ‘να μην μας ξεχάσεις στις εκλογές’, ή για την πληρέστερη κατανόηση των αναγκών των δημοτών δια ζώσης;
Βέβαια, για να είμαστε απόλυτα ρεαλιστές και δίκαιοι, πάντα υπάρχουν και κρούσματα εκ μέρους των δημοτών που μπορεί να ωθούν μια δημοτική αρχή προς μια κατεύθυνση δράσεων μη χρηστής διαχείρισης που έχουν οικονομικό αντίκτυπο. Το ζήτημα όμως είναι, το τι πράττει η δημοτική αρχή. Υπάρχει αξιοκρατική και αξιοπρεπείς στάση, όχι προς αυτούς που ζητούν μόνο, αλλά προς όλους τους δημότες; Γιατί είναι άλλο πράγμα ως δημοτική αρχή να προσπαθείς να εξυπηρετήσεις τους δημότες σου όπου μπορείς, άλλωστε αυτό οφείλεις να το κάνεις, και άλλο πράγμα να διαμορφώνουν την ατζέντα των δημοτικών εξόδων τα ατελείωτα δημοτικά αιτήματα, λες και είναι ένας χυλός δίχως διαμόρφωση και αγνοώντας ότι πρέπει να υπάρχει δικαιοσύνη στην κατανομή των εξόδων αλλά και ιεράρχηση στη σημαντικότητά τους.
Όταν λοιπόν η πορεία που χαράσσει μια δημοτική αρχή, δεν είναι αρκούντως αναπτυξιακή, σχεδόν νομοτελειακά διολισθαίνουμε σε μια χαμηλού επιπέδου πολιτική όπου η ηθική διάσταση της χρήσης των δημοτικών χρημάτων, κυριολεκτικά ελέγχεται.
Πρέπει κάποτε οι δημοτικές αρχές να πάψουν να βλέπουν τον δημότη ως πελάτη. Οι εύκολες υποσχέσεις δεν είναι αυτές που έχει ανάγκη ο τόπος μας και δεν μπορούν να μας οδηγήσουν σε μια τοπική ευημερία. Οι δημοτικές αρχές δεν πρέπει να ενδίδουν σε συγκυριακές λύσεις αλλά πρέπει να δείξουν ότι σέβονται το δημοτικό χρήμα και εν τέλει όλους τους δημότες, σχεδιάζοντας ρεαλιστικά, αναπτυξιακά έργα που μπορούν να μας δώσουν ώθηση. Η ανάγκη για αλλαγή της νοοτροπίας μας και ειδικά στην Αιτωλοακαρνανία, είναι αδήριτη.
Κωνσταντίνος Η. Χονδρός
Περιφερειολόγος
Μπορείτε να προμηθευτείτε την εφημερίδα στα περίπτερα του νομού
