Της Φωτεινής Τσιτσώνη-Καβάγια
Αν μια εικόνα ισοδυναμεί με χίλιες λέξεις, τότε, οι λέξεις είναι περιττές…
Ο μήνας Αύγουστος, φυλλομετρά τις τελευταίες του μέρες! Πρωινό γλυκοχάραμα στη λ/σσα του λιμανιού! Μοναδικός συνδυασμός χρωμάτων, στης ανατολής τον ορίζοντα, κι, όλα γύρω, μοσχοβολούν, από των νερών την αλμύρα! Ένα μικρό κοπάδι από γλαροπούλια, που με τα κρωξίματά τους, σπάνε τη σιωπή και τη γαλήνη της στιγμής, ψάχνουν κι αναζητούν τροφή μες στα ήρεμα νερά!
Ακολουθώντας το πέταγμά τους, είναι, που, κάποια στιγμή, του ματιού η άκρη, πέφτει στης ακτής τη γωνία, και το θέαμα, που αντικρίζεις εκεί, είναι απαίσιο! Μέσα στα συγκεντρωμένα στο σημείο εκείνο φύκια, ξεχωρίζεις, το πτώμα μιας θαλάσσιας χελώνας, με μια τεράστια σχισμή στη ράχη της! Πάνω της, μικρά ψαράκια κι άλλοι θαλάσσιοι μικροοργανισμοί, προσπαθούν να απομυζήσουν, ό,τι καταφέρουν από αυτή! Άραγε, η σχισμή, να έχει προέλθει από προπέλα κάποιου ταχύπλοου ή από ψαράδες, που, συμ-πτωματικά, η άτυχη χελώνα, τυλίχτηκε στα δίχτυα τους! Τι κρίμα!
Η σχέση: ΓΗ- αέρας- φυτά-ζώα-άνθρωπος, είναι άμεση, και, συνάμα ιερή, αφού ο άνθρωπος, είναι απόλυτα εξαρτημένος από αυτόν τον κύκλο της ζωής, τόσο των ζώων όσο και των φυτών!
Η λατρεία του ανθρώπου για τη ΓΗ είναι αρχέγονη κι έτσι, γεννήθηκαν θεότητες με σύμβολά τους τα φυτά αλλά και τα ζώα.
Τα φυτά αποτελούν και δημιουργούν με την παρουσία τους τοπία μοναδικού κάλλους και αισθητικής αξίας του περιβάλλοντος και είναι άμεσα συνδεδεμένα με τα ζώα της περιοχής και συμβιώνουν αρμονικά μεταξύ τους. Αποτελούν στοιχεία της ιστορίας του κάθε τόπου, αλλά, και της πολιτιστικής κληρονομιάς της ανθρωπότητας.
Ο Υγροβιότοπος του Μεσολογγίου είναι από τους μεγαλύτερους της Μεσογείου, όπου διαβιούν μεγάλοι πληθυσμοί ιχθυοπανίδας, περί τα 270 είδη πουλιών αλλά και μοναδικά είδη χλωρίδας, όπως το απομεινάρι από το τεράστιο παραποτάμιο Δάσος του Αχελώου, το Δάσος του Φράξου, στο Λεσίνι (Παλιοκατούνα), που σήμερα έχει ανακηρυχθεί «Μνημείο της Φύσης».
Σ’ αυτή τη Λιμνοθάλασσα αυτού του Υγροβιότοπου, κολυμπούν Θαλάσσιες χελώνες CARETTA-CARETTA, διανύοντας χιλιάδες μίλια από όλη τη Μεσόγειο, για να έρθουν να γεννήσουν στις ελληνικές ακτές: στον Κόλπο του Λαγανά, στη Ζάκυνθο, στις Δυτικές ακτές της Πελοποννήσου και της Αιτωλοακαρνανίας, στην Κεφαλλονιά αλλά και στην Κρήτη.
Δεν είναι λίγες οι φορές, που στο πέρασμα της δικής μας λιμνοθάλασσας προς το λιμάνι, βλέπουμε να κολυμπούν χελώνες, που κατά διαστήματα βγαίνουν στην επιφάνεια, τόσο για ν’ αναπνεύσουν, όσο, και για να ζεσταθεί το καβούκι τους από τον Ήλιο, επειδή είναι ζώα ψυχρόαιμα!
Οι θαλάσσιες χελώνες υπήρχαν στον πλανήτη εκατομμύρια χρόνια πριν από την εμφάνιση του ανθρώπου. Ζουν πάνω στη ΓΗ από την εποχή των Δεινοσαύρων (προϊστορικά όντα). Πολλά άλλα ζώα, εξαφανίστηκαν! Οι χελώνες όμως επέζησαν! Οι αρχαίοι Έλληνες εξέφραζαν την αγάπη τους προς αυτές με διάφορους τρόπους.
Στην Αίγινα, στην αρχαιότητα, είχαν κοπεί νομίσματα με την εικόνα τους, ενώ, οι αρχαίοι Αθηναίοι τις είχαν ζωγραφίσει πάνω στα ζύγια που χρησιμοποιούσαν στις ζυγαριές τους.
Στα νεότερα χρόνια, η μορφή τους κοσμούσε τα ελληνικά γραμματόσημα, για να μάθει όλος ο κόσμος πως κινδυνεύουν με εξαφάνιση!
Ένας αρχαίος μύθος των Ινδών, λέει, πως η ΓΗ, στηρίζεται στις πλάτες τριών ελεφάντων, που πατούν στην πλάτη μιας τεράστιας θαλάσσιας χελώνας, που κολυμπάει στο άπειρο! Αν συμβεί κάτι κακό και χαθεί η χελώνα, οι ελέφαντες θα πέσουν από πάνω της και στη συνέχεια, η ΓΗ θα καταστραφεί! Δηλ. θα επέλθει η καταστροφή του κόσμου. Μήπως η καταστροφή του περιβάλλοντος από εμάς τους ίδιους σηματοδοτεί και την καταστροφή και της δικής μας ζωής;
Τώρα, ίσως ρωτήσει κάποιος, γιατί θα πρέπει να προστατεύουμε τη χελώνα; Σε τι μας χρησιμεύει;
Ας φέρουμε στο νου μας, μια πυραμίδα, όπου βρίσκονται όλα τα ζώα της Γης! Ξεκινώντας από τον κάθε μικρό ζωντανό οργανισμό, που, βρίσκεται στη βάση της, και, φτάνοντας στην κορυφή της, που συναντάμε τα πιο μεγάλα ζώα, το καθένα από αυτά, χωριστά, λοιπόν, και όλα μαζί, παίζουν κάποιον απαραίτητο ρόλο στην αλυσίδα, που, συγκρατεί τη ζωή, πάνω στον πλανήτη μας! Αν εξαφανιστεί ένα ζωικό είδος, από τη Γη, η αλυσίδα της ζωής θα σπάσει και η ισορροπία της φύσης θα ταραχτεί! Και, τότε είναι, που, ο άνθρωπος, που βρίσκεται στην κορυφή της πυραμίδας, θα νιώσει στη δική του ζωή, τις επιπτώσεις αυτής της διαταραχής!
Η θαλάσσια χελώνα είναι κι αυτή ένας από τους κρίκους της αλυσίδας της ζωής. Κι ας μην ξεχνάμε, πως, ο “μεζές” της χελώνας είναι οι μέδουσες, που, τώρα τελευταία, έχουν κάνει την έντονη παρουσία τους και εμφάνισή τους στη θάλασσα!
Η εμφάνιση επίσης της caretta στη λ/σσα, είναι ένδειξη, πως η δική μας λ/σσα, δεν έχει μολυνθεί ακόμη, είναι καθαρή και ήσυχη, επειδή, οι θαλασσοχελώνες, προτιμούν τέτοιες περιοχές για να επιβιώσουν! Ας μην τις κυνηγάμε, λοιπόν, ας μην τις ενοχλούμε, για να μένουν κοντά μας!
Μπορείτε να προμηθευτείτε την εφημερίδα στα περίπτερα του νομού
