Ο Τόλης αγάπησε τη Μαρία

Γιατί η αγάπη τελικά όλα τα νικά…

Tolis loved Maria. Η φράση αυτή προωθήθηκε την περασμένη Κυριακή από εκατοντάδες χρήστες των μέσων κοινωνικής δικτύωσης.

Η τελευταία επιθυμία του Τόλη ήταν να φωνάξει δυνατά ότι αγάπησε τη Μαρία, το Μαριαννάκι, τη σύντροφο της ζωής του που στάθηκε δίπλα του μέχρι την τελευταία στιγμή. Πολύ νωρίς στα τριάντα του χρόνια. Ο Τόλης Γκανάς, γνωστός και με το όνομα «moloch82» στο twitter, άφησε την τελευταία του πνοή την Κυριακή, 23 Σεπτεμβρίου. Έπασχε τα τελευταία χρόνια από μια σπάνια μορφή καρκίνου. Νιώθοντας το τέλος να πλησιάζει, το μόνο που είχε ως τελευταία του επιθυμία ήταν να διαδώσει τον έρωτά του για τη Μαρία. Ερωτευμένοι από τα σχολικά τους χρόνια, η Μαρία (Μαριάννα για εμάς) βρισκόταν διαρκώς στο πλευρό του. Μέσω του blog του (http://docamiok.blogspot.gr/) και της προσωπικής του σελίδας στο twitter (https://twitter.com/moloch82) αναρτούσε σκέψεις, φωτογραφίες από το νοσοκομείο και τα αγαπημένα του πρόσωπα και αυτοσαρκαζόταν με τη δική του περιπέτεια υγείας. Αντί να τρομάξει από τον θάνατο, θέλησε ν’ αφήσει πίσω το μήνυμα της αγάπης, που τελικά ήταν ισχυρότερη από όλα.

Ο Απόστολος είχε ζητήσει εδώ και πάρα πολύ καιρό από όλους όσους τον ακολουθούσαν στο twitter να τιμήσουν το κορίτσι που στάθηκε δίπλα του. «Φυσικά και σκέφτομαι τον θάνατο», έγραφε ο Τόλης Γκανάς. «Τυπικά τουλάχιστον οι πιθανότητες επιβίωσης στον αγώνα μου είναι σημαντικά εναντίον μου. Σε στιγμές φιλοσοφίας όμως καταλαβαίνω το εξής: είμαστε όντα περίεργα, αγαπητέ. Ο θάνατός μου θα έλθει – μάλλον – είτε στον ύπνο μου, είτε σε κάποιο κώμα, είτε με κάποια ανακοπή, στα πλαίσια του καρκίνου. Μάλλον. Υπάρχουν ελπίδες να σκάσω από το φαγητό νωρίτερα. Μετά τον θάνατό μου όμως για μένα μαύρο. Ένας βαθύς ασυνείδητος ύπνος. Μετά τίποτα. Ούτε ανησυχία, ούτε σκέψεις, ούτε πόνος, ούτε φόβος, ούτε αγάπη, ούτε έρωτας, ούτε γέλιο, ούτε κλάμα. Τίποτα. Τότε τι φοβόμαστε; Τι μας νοιάζει το μετά αν δεν θα είμαστε εκεί για να το αντιληφθούμε; Καταλήγω ότι απλώς κάποιους τους αγαπάμε πιο πολύ από εμάς. Φοβάμαι περισσότερο πια για το τι θα απογίνουν οι άλλοι, κάποιοι περισσότερο από άλλους. Για τον πόνο που θα τους προξενήσω, το ότι δεν θα μπορώ να κάνω τίποτα για να το πάρω πίσω. Δεν είμαστε τόσο εγωιστικά όντα τελικά».

Μετέφρασε και ένα ποίημα  του Τούρκου συγγραφέα και ακτιβιστή Αζίζ Νεσίν, «Δεν θα με γνωρίσεις», οι στίχοι του οποίου – όπως φαίνεται – ήταν αφιερωμένοι στη Μαρία. «Στους καιρούς εκείνους που δεν θα είμαι. Μαζί σου θα είναι ένα σύννεφο. Η σκιά του από πάνω σου συνέχεια. Εκείνο το σύννεφο είμαι εγώ. Δεν θα με γνωρίσεις… Ολομόναχη θα μιλάς με κάποιον που δεν είναι. Θα διηγείσαι όσα ποτέ δεν διηγήθηκες. Εκείνος που θα ακούει είμαι εγώ. Δεν θα με γνωρίσεις».  H φράση-κλειδί Tolis loved maria ένωσε όλο το ελληνόφωνο twitter και έγινε το δημοφιλέστερο μήνυμα που ανταλλάχτηκε, σκορπώντας συγκίνηση σε δεκάδες χιλιάδες άτομα. Ο Τόλης έφυγε αφήνοντας πίσω το μήνυμα της αγάπης που πήρε και έδωσε. Όσο κλισέ και να ακούγεται η αγάπη τελικά είναι αυτή που μένει στο τέλος, είναι αυτή που νικά το θάνατο… Στη σύντροφο της ζωής του Μαρία, στο Μαριαννάκι μας, στη συμφοιτήτρια και φίλη μας θα ευχηθώ μόνο δύναμη και κουράγιο τις δύσκολες αυτές ώρες.

ΣΟΦΙΑ ΝΙΚΑΚΗ