Το Μεσολόγγι είναι μια πόλη που δεν χρειάζεται υπερβολές για να αποδείξει τη σημασία της. Η ιστορία της, η μνήμη της και το φυσικό της περιβάλλον μιλούν από μόνα τους.
Ζώντας εδώ, περπατώντας στον Κήπο των Ηρώων, βλέποντας τη λιμνοθάλασσα να αλλάζει χρώματα κάθε ώρα της ημέρας, αντιλαμβάνεται κανείς ότι αυτός ο τόπος δεν είναι απλώς ένας ακόμη προορισμός, είναι ένα κομμάτι της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς που ακόμη δεν έχει αναγνωριστεί όπως του αξίζει.
Η Έξοδος του 1826 δεν είναι ένα τοπικό γεγονός, είναι μια στιγμή της ανθρώπινης ιστορίας που συγκίνησε την Ευρώπη, ενέπνευσε ποιητές, ζωγράφους και πολιτικούς κι έγινε σύμβολο ελευθερίας και αυτοθυσίας. Ο Λόρδος Βύρων δεν ήρθε τυχαία στο Μεσολόγγι, ούτε οι φιλέλληνες που «έπεσαν» αγωνιζόμενοι εδώ. Η πόλη έχει μια διεθνή ακτινοβολία που παραμένει ζωντανή μέχρι σήμερα.
Την ίδια στιγμή, η λιμνοθάλασσα Μεσολογγίου–Αιτωλικού αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους υγροτόπους της Μεσογείου, δεν είναι απλώς ένα όμορφο τοπίο.
Είναι ένας οικολογικός θησαυρός ενταγμένος στο Natura 2000 και στη Σύμβαση Ramsar, με σπάνια βιοποικιλότητα, παραδοσιακές αλιευτικές πρακτικές και μια φυσική ταυτότητα που δεν συναντάται αλλού. Η φύση εδώ δεν είναι διακοσμητική· είναι μέρος της ιστορίας μας.
Και ακριβώς επειδή το Μεσολόγγι συνδυάζει ιστορία, μνήμη, πολιτισμό και ένα μοναδικό φυσικό περιβάλλον, πιστεύω ότι η πόλη πρέπει επιτέλους να διεκδικήσει την ένταξή της στη Λίστα Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO. Δεν πρόκειται για μια τυπική διαδικασία ούτε για μια απλή τιμητική διάκριση, είναι μια στρατηγική επιλογή που μπορεί να αναβαθμίσει την πόλη, να ενισχύσει την προστασία των μνημείων και του περιβάλλοντος, να προσελκύσει διεθνή χρηματοδότηση και να τοποθετήσει το Μεσολόγγι στον παγκόσμιο χάρτη με τον τρόπο που του αξίζει.
Για όλους τους παραπάνω λόγους, θεωρώ ότι η δημοτική αρχή πρέπει να εξετάσει το θέμα με σοβαρότητα και όραμα. Η ευκαιρία είναι μπροστά μας.
Η πόλη έχει όλα τα στοιχεία που απαιτεί η UNESCO: αυθεντικότητα, ιστορική σημασία, άϋλη κληρονομιά, φυσικό τοπίο διεθνούς αξίας. Το μόνο που λείπει, είναι η πολιτική βούληση να γίνει το επόμενο βήμα κι αυτό το βήμα πρέπει να γίνει τώρα — με τόλμη, με υπευθυνότητα και με πίστη στο μέλλον του Μεσολογγίου.
Το Μεσολόγγι δεν ζητάει χάρη, ζητάει την αναγνώριση που δικαιούται.
Με εκτίμηση,
Δημήτρης Ε. Ζαμπάτης
Βιολόγος, MSc, MSc, EMBA, PhD
