Με εκτενή δημόσια παρέμβασή του, ο πρώην δήμαρχος Μεσολογγίου Κώστας Λύρος επαναφέρει στο προσκήνιο το ζήτημα της χωροθέτησης του Καλλιτεχνικού Σχολείου, υποστηρίζοντας ότι οι προτάσεις που είχε καταθέσει δεν εξετάστηκαν ποτέ ουσιαστικά.
Παράλληλα, εκφράζει προβληματισμό για την επιλογή της δημοπράτησης του έργου με το σύστημα «μελέτη – κατασκευή», ζητώντας δημόσιες απαντήσεις για τη διαδικασία και τις αποφάσεις που ελήφθησαν, ενώ κάνει λόγο για μια ακόμη χαμένη ευκαιρία ανάπτυξης για το Μεσολόγγι. Αναλυτικά:
Πριν από λίγους μήνες προειδοποίησα δημόσια για τη λανθασμένη χωροθέτηση του Καλλιτεχνικού Σχολείου και για τον τρόπο με τον οποίο επιχειρήθηκε να απαξιωθεί κάθε διαφορετική άποψη.
Κατέθεσα εγγράφως τεκμηριωμένες προτάσεις και παρουσίασα συγκεκριμένες εναλλακτικές λύσεις, που θα μπορούσαν να δώσουν ουσιαστική προστιθέμενη αξία στην πόλη.
Απάντηση δεν δόθηκε ποτέ.
Όλοι θυμούνται εκείνο το Δημοτικό Συμβούλιο, όπου ο Αντιπεριφερειάρχης εμφανίστηκε για πρώτη φορά έπειτα από επτά χρόνια, παρότι είχε επανειλημμένα κληθεί εγγράφως να ενημερώσει το Σώμα για κρίσιμα ζητήματα του Δήμου μας.
Αντί να δώσει απαντήσεις για τις πλημμύρες, τα έργα της Περιφέρειας, το φωτοβολταϊκό, τα έργα της λιμνοθάλασσας και άλλα σοβαρά θέματα, επέλεξε να παρέμβει στη συζήτηση για το Καλλιτεχνικό Σχολείο, απορρίπτοντας κάθε διαφορετική, τεκμηριωμένη πρόταση χωροθέτησης που είχα καταθέσει.
Σήμερα, η επιλογή της δημοπράτησης με το σύστημα «μελέτη – κατασκευή» επαναφέρει εύλογα ερωτήματα για τη διαδικασία και τις επιλογές που έγιναν.
Και ο τρόπος δημοπράτησης που τελικά επιλέχθηκε δημιουργεί ακόμη περισσότερα ερωτήματα. Γιατί, όπως εξελίσσονται τα πράγματα, γεννάται εύλογα η εντύπωση ότι πίσω από ορισμένες επιλογές μπορεί να εξυπηρετούνται εργολαβικά και διαπλεκόμενα συμφέροντα. Οι αρμόδιοι οφείλουν καθαρές και δημόσιες απαντήσεις.
Όχι μόνο δεν δόθηκαν οι απαντήσεις αλλα χειραγωγήθηκαν φωνές και επιβλήθηκαν με τον πιο αντιδημοκρατικό και αναχρονιστικό τρόπο επιλογές τρίτων
Το ουσιαστικό ζήτημα, όμως, παραμένει:
Το Καλλιτεχνικό Σχολείο οδηγείται εκτός του αστικού ιστού, στερώντας από την πόλη τη δυνατότητα να αποκτήσει έναν σύγχρονο πολιτιστικό και εκπαιδευτικό πυρήνα, με πραγματικό αποτύπωμα στην καθημερινή ζωή, στην οικονομία και στην ανάπτυξή της.
Το Μεσολόγγι, με τη μοναδική ιστορική και πολιτιστική του ταυτότητα, άξιζε μια επιλογή που θα ενίσχυε την εξωστρέφεια, την πολιτιστική δημιουργία και την τοπική ανάπτυξη.
Αυτή ήταν η πρόταση που κατέθεσα.
Αυτή υπερασπίστηκα με επιχειρήματα.
Το Μεσολόγγι άξιζε καλύτερα.
Και δυστυχώς, όχι μόνο δεν δόθηκαν οι απαντήσεις αλλα χειραγωγήθηκαν φωνές και επιβλήθηκαν με τον πιο αντιδημοκρατικό και αναχρονιστικό τρόπο επιλογές τρίτων.
Η υποτέλεια όμως δεν αρμόζει στο Μεσολόγγι ούτε εκφράζει τους ανθρώπους του.
Όταν μάλιστα υπάρχει θεσμική ευθύνη και δυνατότητα δημόσιας παρέμβασης, η υποτέλεια είναι και αυτή πολιτική επιλογή.
Και όπως κάθε πολιτική επιλογή, θα κριθεί από τους πολίτες και την ιστορία.
ΥΓ.: Οι επιλογές που δημόσια διεκδίκησα στο πρόσφατο παρελθόν από τη θέση του Δημάρχου του Δήμου της Ιερής Πόλης του Μεσολογγίου, για το θέμα του φωτοβολταϊκού στο Polder …δικαιώθηκαν.
Δικαιώθηκαν όμως πικρά για το τόπο μας!
Τι κι αν προσωπικά δικαιωθώ και πάλι για το Καλλιτεχνικό Σχολείο, μετά από μερικά χρόνια;;
Πόσες χαμένες ευκαιρίες, πόσες «άτυχες» επιλογές να αντέξει αυτός ο τόπος;
Κώστας Λύρος
π. Δήμαρχος Δήμου Ιερής Πόλης Μεσολογγίου
