Ο καθένας έχει δικαίωμα στη γελοιότητα, ειδικά όταν κατέχει δημόσια αξιώματα. Το βάθος της γελοιότητας ποικίλει, αλλά μετά την άμεση απάντηση που μου έδωσε ο φίλος Πρόεδρος του Πνευματικού Κέντρου Δ. Μπουσμπουρέλης κατ’ επιταγή Καραπάνου, μπορώ δικαίως να αναφωνήσω: Χαίρε βάθος της γελοιότητας αμέτρητο!
Αφιερώσατε ένα ολόκληρο κείμενο για να ισχυριστείτε πως εμείς, ναι εμείς που φτιάξαμε μετά από 30 χρόνια το Συγγρού στολίδι, θεωρούμε το έργο αυτό σπατάλη χρημάτων. Μητσάρα, δυο φορές το αναφέρει ο Καραπάνος στη συνέντευξη του. Από πολιτικό αλτσχάιμερ καλά πάτε…
Αμ τ’ άλλο. Ανακαλύψατε μετά από 4 χρόνια μέσα σε κουτιά τη συλλογή φωτογραφιών της Μόρφου και ομολογείτε κιόλας πως «δεν γνωρίζετε πως και γιατί μεταφέρθηκαν εκεί». Φταίτε, έπρεπε αντί για διατροφολόγο να προσλάβετε ντετέκτιβ! Επανορθώστε στην επόμενη ανάθεση.
Όσο για το μόνιμο ρεφρέν των ανακοινώσεων σας «πως κριθήκαμε από τους δημότες», αυτό το πετύχατε… Αλλά αναρωτιέμαι: Αφού εμείς κριθήκαμε, εσείς γιατί 4 χρόνια ασχολείστε με τα έργα μας;
Παντελής Ι. Καρατσόλης
Δημοτικός σύμβουλος Δήμου Ι.Π.Μεσολογγίου
