Ημερομηνία πρώτης δημοσίευσης 06/08/2026
Του Θ.Ε. Ακρίδα
Στην έγκριτη εφημερίδα ΑΙΧΜΗ διάβασα ένα σύντομο, αλλά ουσιώδες άρθρο του συνταξιούχου μηχανικού και πρώην Αντινομάρχη Αιτωλ/νίας κ. Χρήστου Πετρόπουλου με τίτλο «Κάποιες σκέψεις που πονάνε». Ο εμπειρότατος περί τα κοινά και την ιστορία κ. Πετρόπουλος με αυτό το άρθρο του εκφράζει τις αντιρρήσεις και τη λύπη του για την αλλοίωση του έργου του Δ. Σολωμού, «Η Γυναίκα της Ζάκυθος», με σκηνοθέτη και κειμενογράφο τον κ. Μάνο Καρατζογιάννη, καθώς και για τις αποκρύψεις και διαστρεβλώσεις ιστορικών αληθειών από την καθηγήτρια – αφηγήτρια της ιστορίας κα Μαρία Ευθυμίου, στην εκδήλωση που είχε παρακολουθήσει στο αρχαίο θέατρο Οινιαδών. Για την ιστορικό καθηγήτρια κα Ευθυμίου, ο κ. Πετρόπουλος γράφει: «Δεν έδειξε κανένα σεβασμό στην πλήρη αλήθεια σε ό,τι αφορά στην εγκατάλειψη των υπερασπιστών της Πόλης του Μεσολογγίου από την Κεντρική Κυβέρνηση (….). Η κα Ευθυμίου προσέβαλε τη μνήμη των Ελευθέρων Πολιορκημένων».
Στη συνέχεια ο κ. Πετρόπουλος αναφέρει κάποιες αλήθειες, όπως τις δολοφονίες του Καποδίστρια, του Καραϊσκάκη, την κατάντια σε ζητιάνο του Νικηταρά, δηλαδή αλήθειες που αποσιωπώνται από κάποιους ιστορικούς. Βεβαίως, το ρεκόρ κατέχει η κ. Ρεπούση, με το «θεώρημά» της περί του συνωστισμού στη Σμύρνη.
Συμφωνώντας απολύτως με τις απόψεις του κ. Πετρόπουλου ας μου επιτραπεί να αναφέρω ακόμα κάποια γεγονότα, τα οποία σπανίως αναφέρονται ή και έχουν θαφτεί τελείως, όπως: η μεγάλη τροχοπέδη στον ιερό εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα του 21 και οι συσσωρευτές πολλών δεινών, (πλεκτάνες για διωγμούς αγωνιστών, κακοδιαχείρηση δανείων κ.α.), ήσαν οι πανούργοι ιντριγκοϋφαντές πολιτικάντηδες και κυρίως οι συβαρίτες, Ι. Κωλέτης και ο «πρίγκηψ» Μαυροκορδάτος. Ο καπετάν Παλάσκας δολοφονήθηκε απ’ τον Οδυσσέα Ανδρούτσο με πλεκτάνη του Κωλέτη, ο οποίος ορεγόταν την ωραιότατη κ. Παλάσκα. Ο ήρωας της Γραβιάς, Ανδρούτσος, θανατώθηκε μαρτυρικά απ’ τον Γκούρα, «τη ευγενή φροντίδι» των πολιτικάντηδων. Ο Κολοκοτρώνης «καθάρισε» με κάμποσο καιρό φυλακή και – ευτυχώς – μετά του έσωσαν τη ζωή ο Πολυζωΐδης με τον Τερτσέτη. Ο αβροδίαιτος Μαυροκορδάτος επεθύμησε και αρχιστρατηγία (!), για να οδηγήσει στον όλεθρο και στο σφαγιασμό Ελλήνων και φιλελλήνων στη μάχη του Πέτα. Παράλληλα, εμμονικός στην εξόντωση του ατίθασου γιου της Καλογριάς, του χτικιασμένου απ’ τις κακουχίες, αλλά εμπειρότατου και γενναιότατου στρατηγού Γ. Καραϊσκάκη. Επί τέλους, το κατάφερε τον Απρίλη του 827 στα Φάληρα, αφού πρώτα ανέθεσε τις αρχηγίες Στρατού και Ναυτικού στους «αδελφούς του» Τσώρτς και Κόχραν. Για την περίπτωση, ο Αμερικανός εθελοντής πολεμιστής στο στράτευμα του Καραϊσκάκη, Τζόναθαν Μίλλερ, έγραφε στο ημερολόγιό του: «Πιστεύω – και δεν είμαι ο μόνος – πως αν ο Κόχραν και ο Τσώρτς δεν έρχονταν στην Ελλάδα, η Αθήνα θα βρισκόταν στα χέρια των Ελλήνων και ο γενναίος Καραϊσκάκης θα ζούσε και θα θριάμβευε στην Αττική» (Κυρ. Σιμόπουλος – Σαρ. Καργάκος).
Μεταπελευθερωτικώς, η συγκροτηθείσα (και φυσικά υπό την εποπτεία των πολιτικάντηδων λειτουργούσα) «Επιτροπή Στρατιωτικών Εκδουλεύσεων» για την απονομή αξιωμάτων και τη στήριξη των εξαθλιωμένων αγωνιστών, μετά από πολλές χρονοτριβές έπραξε «ακριβοδικαίως» το καθήκον της, όπως: Τον Χρήστο Καψάλη τον κατέταξε στην ΣΤ’ τάξη των αξιωματικών (!). Ο επιζήσας γιος του Μήτσος στα βαθιά γηρατειά του και τυφλός, πήρε πενταροδεκάρες. Η χήρα του Ανδρούτσου, η Ελένη, υπερήλικη πλέον, πήρε 47 δρχ. (!) σύνταξη, ούτε για ψωμάκι. Ο στρατηγός Γ. Κίτσος, θάφθηκε με έρανο στην Αθήνα. Ο πλοίαρχος Μωραϊτάκης ζούσε με ελεημοσύνη στα γηρατειά του. Ο πολύς Αντρέας Λόντος, που διέθεσε την τεράστια περιουσία του για τον αγώνα, μη αντέχοντας τη φτώχεια στα γηρατειά του αυτοκτόνησε κ.ά. περιπτώσεις ντροπής «ων ουκ εστιν αριθμός».
Όμως, κάποιοι ιστορικοί, όχι μόνο αποφεύγουν να τονίσουν αρνητικά γεγονότα για αντικειμενική πληροφόρηση και αποφυγή επαναλήψεών τους, αλλά και ούτε καν τα «ακουμπάνε» για να μην προκαλούν δυσαρέσκειες σε κάποιους και να διατηρούν την καλή τους εικόνα ως επιστήμονες. Αυτό δε, το «όλα και με όλους καλά», συμβαίνει και σε άλλους κλάδους. Διαστρεβλώσεις γεγονότων, αποκρύψεις αληθειών, ψεύδη και εξαπατήσεις συνειδήσεων είναι σημεία των καιρών.
Δυστυχώς!
Μπορείτε να προμηθευτείτε την εφημερίδα στα περίπτερα του νομού
