Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης.
Προσθήκη του aixmi-news.gr στην Google
Ημερομηνία πρώτης δημοσίευσης: 27/07/2017
Tου Γεώργιου Ν. Ρόµπολα
Tο Σάββατο, 22-7-2017, όπως ο ήλιος έδυε και τα νερά της θάλασσας του Ιονίου βάφονταν κόκκινα, το τοπίο πάνω από την αρχαία πολιτεία των Οινιαδών έπαιρνε μια άλλη διάσταση.
Στο αρχαίο θέατρο άνθρωποι κάθε ηλικίας, οι περισσότεροι νέοι, παρακολουθούσαν με κατάνυξη τα δρώμενα που, αν και αυτά επιτελούνταν από ξένους, τα ένιωθαν τόσο οικεία. Και σ’ αυτό συνετέλεσε η εξαίρετη παραγωγή και παρουσίαση της τραγωδίας του Σοφοκλή «ΑΝΤΙΓΟΝΗ» που έκανε το τμήμα Θεάτρου και Κινηματογραφίας του Πανεπιστημίου του Κάνσας των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής υπό την διεύθυνση του καθηγητή Dr. Dennis Christilles και πρωταγωνιστές νεαρούς φοιτητές της τέχνης του θεάτρου και της λογοτεχνίας.
Τα παιδιά αυτά προσέγγισαν γεμάτα σεβασμό τα υψηλά νοήματα που περιέχει στο έργο του ο μεγάλος αρχαίος Έλληνας ποιητής και ο καθένας με τρόπο προσωπικό και ιδιαίτερα ξεχωριστό, προσπάθησε να τα μετακενώσει στους «μύστες» του θεάτρου.
Καθηγητές και φοιτητές έδεσαν αρμονικά μαζί σε μια απόπειρα-επιτυχή-«μέθεξης» του κοινού.
Τα πάθη, οι συγκρούσεις, η τραγικότητα εκφράστηκαν από τους φοιτητές κατά τρόπο ανάγλυφο και υποδειγματικό. Το κοινό, ακόμη και όσοι δεν ήταν γνώστες της αγγλικής γλώσσας, δεν δυσκολεύτηκε να μυηθεί στα δρώμενα αποδεικνύοντας έτσι, ότι η εν λόγω τέχνη δεν απαιτεί μονάχα την νοητική προσέγγιση αλλά σύμπασες τις ανθρώπινες δυνάμεις εσωτερικές και εξωτερικές.
Ο Dr. Dennis Christilles και οι υπόλοιποι συντελεστές της παράστασης σεβάστηκαν το χώρο του αρχαίου θεάτρου και γι’ αυτό τον αξιοποίησαν πλήρως, καλύπτοντάς τον με τις κινήσεις τους δημιουργικά, μη αφήνοντας χάσματα και κενά.
Το απλό και απέριττο σκηνικό με τις απαλές γραμμές του μετέφερε το θεατή στην τραγικότητα της στιγμής, χωρίς να παραβιάζει την ψυχολογία του και έδεσε αρμονικότατα με τον περιβάλλοντα χώρο. Στην προκειμένη περίπτωση είχαμε μια συνύπαρξη κριτική και ουσιαστική της αρχαίας ελληνικής παράδοσης και της αμερικανικής.
Σ’ αυτή την προοπτική λειτούργησε και η κινησιολογία με κύρια χαρακτηριστικά την άνεση, τη συνολική και ατομική πειθαρχία, την ποικιλία, την ομιλία του σώματος σε τέτοιο βαθμό που να επιτυγχάνεται η μεταφορά των συναισθημάτων στον εσωτερικό κόσμο του θεατή, έτσι ώστε οι πιο «αφοσιωμένοι» να παρακολουθούν την κίνηση των ηθοποιών.
Η διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας από την καθηγήτρια Δήμητρα Πίτσικου προς τους Αμερικάνους φοιτητές είχε εμφανή τα αποτελέσματά της στην εξαίρετη εκφορά του ελληνικού λόγου, στα κυριότερα σημεία της τραγωδίας που απέδωσαν οι ξένοι φοιτητές.
Η ευκρίνεια και η καθαρότητα του λόγου των ερμηνευτών ήταν σε υψηλό επίπεδο παρόλο το «μικρόν» της ηλικίας, προσφέροντας ρεαλισμό, αμεσότητα και εκ των ένδον διέγερση.
Οι ηθοποιοί όντως τραγικοί, πράττοντες και ουχί εκτελούντες με την όλη τους συμπεριφορά πρόσφεραν την τραγικότητα, ρυθμισμένη στην περιρρέουσα ατμόσφαιρα, στους θεατές. Δεν είναι τυχαίο ότι η διδασκαλία του έργου, οι τεχνικές, τα πάντα ελάμβαναν χώρα στο αρχαίο θέατρο με αποτέλεσμα τον πλήρη δεσμό πρωταγωνιστών-χώρου-θεατών.
Και αναφερόμενοι στο μύθο: Μετά των αγώνα των δύο αδελφών, του Ετεοκλή και του Πολυνείκη που τους οδήγησε στο θάνατο, ο Κρέων (Nathan Bowman) απαγόρευσε με ποινή θανάτου την ταφή του δεύτερου που ήλθε σαν εχθρός να εξολοθρεύσει την πατρίδα τους.
Η εντολή του Κρέοντος φαίνεται να αποβλέπει στο συμφέρον της πόλης, αλλά δεν είναι τίποτε άλλο παρά μία «ύβρις».
Στην εξέλιξη του δράματος κορυφώνεται η αντίσταση της Αντιγόνης (Taylor Mc Tague) που κινείται και δικαιώνεται από την επιθυμία της να συμμορφωθεί προς το καθήκον απέναντι στην οικογένεια και στον άγραφο νόμο, που έχει θεϊκή προέλευση και από τον οποίο πηγάζει η υποχρέωσή της να τιμήσει τον νεκρό αδελφό της. Αφού δεν κατορθώνει να πείσει την αδελφή της Ισμήνη (Caitlin Forgione) να έλθει αρωγός στην εκτέλεση των σχεδίων τής ανυπακοής στην εντολή του ηγεμόνα, αναλαμβάνει να εκτελέσει μόνη της, το έργο της ταφής. Ο Κρέων, θεωρώντας την πράξη αυτή ως εκδήλωση άρνησης και εξέγερσης κατά της εξουσίας, την καταδικάζει σε θάνατο.
Ο γιος του Αίμων (Αντώνης Ντάνος) δεν κατορθώνει να μεταπείσει τον Κρέοντα, ούτε με τις ικεσίες του, ούτε με την αποδοκιμασία του, ούτε με τη δήλωση ότι ολόκληρη η πόλη καταδικάζει την σκληρή απόφασή του.
Με την εμφάνιση του μάντη Τειρεσία (Blair Lawrence) εκφράζεται και των θεών η αποδοκιμασία για τον σκληρό ηγεμόνα. Η συμπεριφορά όμως του Κρέοντος απέναντι στον μάντη και τις φριχτές προφητείες του φανερώνει την εγωκεντρική αθεΐα του, που επεσήμανε προ ολίγου ο Αίμων. Όταν όμως φεύγει ο μάντης με τη φοβερή προφητεία ότι ο Κρέων θα πληρώσει με το αίμα του το έγκλημα του δικαιώματος του νεκρού ο αγέρωχος ηγεμόνας κλονίζεται και ζητεί τη συμβουλή του Χορού (Elizabeth Mitts, Yate, Παναγιώτα Μπαλωμένου, Ευσταθία Κοκοτού, Μαριλίνα Καραβία, Χριστίνα Χιλάη, Ζωή Ρόμπολα, Διονυσία Βασιλείου) για να εξιλεωθεί, αφού πρέπει να τηρήσει τους άγραφους αιώνιους νόμους. Δεν κατορθώνει όμως να εξιλεωθεί, γιατί η Αντιγόνη βρίσκεται ήδη κρεμασμένη μέσα στον υπόγειο θάλαμο που την είχαν φυλακίσει και ο Αίμων αυτοκτονεί δίπλα στο πτώμα της μνηστής του. Τέλος, αυτοκτονεί και η σύζυγος του Κρέοντας, Ευρυδίκη (Kaϊa Minter), όταν πληροφορείται από τον αγγελιοφόρο (Timothy Alderman) τα συμβάντα. Ο Κρέων μένει μόνος, ένα ψυχικό και σωματικό ράκος, που πολύ αργά πια αναγνωρίζει το σφάλμα του.
Το θερμό και παρατεταμένο χειροκρότημα των 300 και πλέον θεατών έδειξε την επιτυχή ανταπόκριση που είχε η όλη παράσταση, και ιδιαίτερα, ο ενθουσιασμός των νέων «πεπαιδευμένων» Ελλήνων μαθητών, φοιτητών, ήταν άλλη μία απόδειξη ότι η νεολαία διαπνέεται από εξαιρετικές ευαισθησίες κάτι που πολύ έχει ανάγκη η ελληνική κοινωνία. Και το αρχαίο ελληνικό δράμα με τις πανανθρώπινες αξίες του ως διαπολιτισμικό γεγονός, μπορεί να εμπνεύσει και να ωθήσει τους νέους μας στην κατάκτηση «του ωραίου και τ’ αληθινού». Το δε αρχαίο θέατρο Οινιαδών μπορεί να διαδραματίσει ένα παγκόσμιο και ενωτικό στοιχείο, ένας χώρος, όπου θα συναντώνται άνθρωποι του πνεύματος για τη μελέτη και σπουδή της αρχαίας ελληνικής δραματουργίας, θα ανταλλάσουν απόψεις και θα δουλεύουν για την δημιουργία ενός καλύτερου κόσμου, σε ένα κλίμα ειρήνης και συμφιλίωσης των λαών.
Τελειώνοντας, θα ήθελα για «την ιστορία και μόνο» να υπενθυμίσω στους αγαπητούς φίλους της «ΑΙΧΜΗΣ» ότι φέτος συμπληρώνονται 30 χρόνια (1987-2017) από τότε που το Τμήμα Θεάτρου του Πανεπιστημίου του Κάνσας σε συνεργασία με το Διεθνές Κέντρο Αρχαίου Δράματος και την Κοινότητα Κατοχής εφάρμοσαν ένα πρότυπο σχέδιο (project) που είχε ως αποτέλεσμα την εξέλιξη του χώρου των Οινιαδών σε Διεθνές Πολιτιστικό Κέντρο.
Το σχέδιο αυτό εφαρμόζει και σήμερα κατά υποδειγματικό τρόπο ο Dr. Dennis Christilles παίρνοντας την σκυτάλη από τον προκάτοχό του Dr. Andrew T. Tsubaki. Η επί μία εικοσαετία (1997-2017) παρουσία του Dr. Dennis Christilles στην Κατοχή Οινιαδών και της θεατρικής ομάδας του Πανεπιστημίου αποτελεί αυτό καθ’ εαυτό σπουδαίο πολιτιστικό γεγονός για όλη την περιοχή της Δυτικής Στερεάς Ελλάδας και ως τέτοιο πρέπει να αντιμετωπίζεται, νομίζω, από αυτούς που προΐστανται σήμερα του Καλλικρατικού Δήμου Μεσολογγίου. Όταν μάλιστα ο Δήμος Μεσολογγίου μέσω του Φεστιβάλ Αρχαίου Θεάτρου Οινιαδών έχει έρθει σε αδελφοποίηση και Πολιτιστικές ανταλλαγές με την Πολιτεία του Κάνσας και το Πανεπιστήμιό της, ο εορτασμός τέτοιων επετείων πρέπει να οργανώνονται με την δέουσα σοβαρότητα. Με τον τρόπο αυτό δίνονται ευκαιρίες για καλύτερη συνεργασία και αναβάθμιση των σχέσεων των δύο πλευρών σε επίπεδο πολιτισμού.
Μπορείτε να προμηθευτείτε την εφημερίδα στα περίπτερα του νομού
