Ημερομηνία πρώτης δημοσίευσης 08/01/2026
Έχουν περάσει 4 χρόνια, από την εν Χριστώ εκδημία του αγαπητού μας Μητροπολίτη Κοσμά. Ο πάτερ Κοσμάς, όπως τον γνωρίζαμε πάντα και όπως και ο ίδιος ευαρεστούνταν να τον αποκαλούμε ακόμη και μετά την Αρχιερατική του εκλογή.
Όπως έλεγε ο μοναδικός Κυβερνήτης της Ελλάδας Ιωάννης Καποδίστριας, ‘δεν ζει ο άνθρωπος, ζει το έργο του’, με αυτή τη φράση μπορούμε ίσως να προσεγγίσουμε την προσφορά και την παρακαταθήκη που μας έχει αφήσει ο πάτερ Κοσμάς στην Αιτωλοακαρνανία.
Δεν έχει νόημα εδώ να αναφερθούν βιογραφικά του στοιχεία. Βιβλία εκδόθηκαν και θα συνεχίζουν να εκδίδονται, που θα εμπεριέχουν την αγία του βιοτή. Αυτό που πρέπει να επισημανθεί όμως, είναι ότι στις καρδιές των πιστών Αιτωλοακαρνανών αλλά και σε πολλούς άλλους ανά την Ελλάδα, ο πάτερ Κοσμάς είναι πάντα εδώ, πάντα παρών!
Ας ειπωθούν κάποια στοιχεία, ίσως λιγότερο προβεβλημένα, από την ιερατική αλλά και επισκοπική του διακονία, ενδεικτικά του πνευματικού του αναστήματος αλλά και της αγιοσύνης του.
Ο πάτερ Κοσμάς ως επίσκοπος, περιέβαλε με σεβασμό και εμπιστοσύνη τους ιερείς του. Η συμπεριφορά του ταπεινότατη, σαν να ήταν ο τελευταίος όλων! Και παρότι δεν απεμπολούσε το επιβεβλημένο του καθήκον για την διαποίμανση ιερέων και λαϊκών, ωστόσο, με έναν μοναδικό τρόπο γεμάτο σεβασμό, αγάπη, ταπείνωση, ποτέ δεν προέβη σε λογοκρισία στους ιερείς του, όπως επίσης ποτέ δεν επικρότησε την λεγόμενη ‘πολιτική ορθότητα’, στα όσα λένε και πράττουν οι ιερείς. Ποτέ δεν σάλπισε σιωπητήριο για θέματα της επικαιρότητας που απασχολούσαν τους πιστούς που ζητούσαν μια κατεύθυνση από την Εκκλησία. Ποτέ επίσης δεν προέβη σε γενικές απαγορεύσεις προς τους ιερείς αναφορικά με τα καθήκοντά τους, όπως πάντοτε αυτά ίσχυαν.
Ο πάτερ Κοσμάς δεν επεδίωξε ποτέ την δημόσια προβολή. Το ‘image’ στην γλώσσα της αγοράς. Γνώριζε ο πάτερ Κοσμάς, τον κίνδυνο που ελλοχεύει από την άκριτη προβολή, τα πάθη της ματαιοδοξίας, κενοδοξίας, αλλά και ότι η ουσία στα πνευματικά, ήταν αλλού. Το έργο που γίνονταν στην Μητρόπολη, δεν είχε καμία ανάγκη ακατάσχετης προβολής.
Αντιθέτως, η προσέγγιση του πάτερ Κοσμά με όλους, ήταν απόλυτα βιωματική. Αθόρυβη, υποστηρικτική, προσωπική, ουσιώδης. Όχι σαν να απευθύνεται σε ‘κοινό’, για παράδειγμα με χρήση ‘μέσων κοινωνικής δικτύωσης’.
Ο πάτερ Κοσμάς δεν είδε ποτέ την επισκοπική του άνοδο, ως εφαλτήριο εξουσίας οποιουδήποτε είδους. Γι’αυτό και για όλους μας, παρέμεινε αληθινός πνευματικός πατέρας, άκρως ταπεινός ‘εις τύπον Χριστού’, μέχρι το τέλος.
Ο πάτερ Κοσμάς, ναι, ήταν αυτό που ονομάζουμε πατροπαράδοτος. Ήξερε πολύ καλά, ότι νεωτερισμοί και εκσυγχρονισμοί, σε παραδόσεις αιώνων, άλλους σκοπούς εξυπηρετούν και πάντως όχι την ορθόδοξη πνευματικότητα. Γι’αυτό και δεν έγιναν συναυλίες εντός ναών, υποδοχές σε μεγαλόσχημους Ιεράρχες με οικουμενιστικές διαθέσεις, μικτές κατασκηνώσεις, καθώς και πολλοί άλλοι μοντερνισμοί, που ‘συσχηματίζουν’ και εκκοσμικεύουν κατά την εκκλησιαστική ορολογία, την εκκλησία ‘με τον παρόντα αιώνα’.
Ο πάτερ Κοσμάς, δεν επέμεινε ποτέ, σε ζητήματα υπακοής. Άνθρωπος ενός άλλου ήθους και μιας ανώτερης πνευματικότητας, ήξερε ότι όπως και για το ζήτημα του σεβασμού, δεν μπορείς να υπενθυμίζεις ευκαίρως ακαίρως, υπακοή, ούτε σε Επίσκοπο ούτε στην σημερινή Διοικούσα Εκκλησία. Αυτονόητη μεν η υπακοή από το εκκλησιαστικό τυπικό, αλλά όταν αρχίζεις να την υπενθυμίζεις ή να την απαιτείς σαν μια ‘εξουσιαστική διοικητική ιεραρχία’, τότε κάτι γίνεται λάθος και δεν γίνεται από τους κατώτερους…
Είναι πολύ σημαντικό να ειπωθεί ότι ο πάτερ Κοσμάς, ήταν πολύ προσεκτικός στο ζήτημα της προσωποληψίας. Δεν ήθελε έπαινο για τον εαυτό του, αλλά ήθελε να οδηγεί ψυχές στον Χριστό και πάντοτε αναφέρονταν και απέδιδε όλα τα καλά από τις ενέργειές του, όχι στον εαυτό του, αλλά στον Κύριό μας.
Δεν είναι τυχαίο αγαπητοί, που όταν ομάδα Αιτωλοακαρνανών είχε παλαιότερα επισκεφθεί τον τότε Γέροντα Παϊσιο στο Άγιο Όρος, ο (μετέπειτα) Άγιος Παϊσιος, τους είχε πει -επιτρέψτε μου την ελεύθερη απόδοση-, ‘τι ήρθατε να κάνετε εσείς εδώ, εσείς έχετε Άγιο στον τόπο σας, τον πάτερ Κοσμά’.
Αποτελούν κοινό μυστικό πλέον, όποτε ας ειπωθεί και δημόσια, οι εμφανίσεις του πάτερ Κοσμά, με θαυματουργικό τρόπο, τόσο πνευματικά του παιδιά αλλά και σε αγνώστους, μετά την εκδημία του! Είναι ζήτημα χρόνου πλέον, να αρχίσει η καταγραφή αυτών των περιστατικών.
Ο πάτερ Κοσμάς, από την κοίμησή του και έπειτα, σύμφωνα με όλους όσους των γνώρισαν, έχει ‘παρρησία στον θρόνο του Θεού’. Περιφρουρεί θα έλεγε κάποιος, την Μητρόπολη Αιτωλίας και Ακαρνανίας, την οποία τόσο αγάπησε και για την οποία ολοσχερώς αναλώθηκε. Και αυτό το κάνει τόσο για τους μεμονωμένους πιστούς, που πάντοτε αντιμετώπιζε με στοργή ως διακριτά πρόσωπα και αδελφούς, όσο και για την ίδια την πορεία της Μητρόπολής μας. Στα τόσα χτυπήματα που έχει δεχτεί και δέχεται η Αιτωλοακαρνανία, ας μην ξεχνούμε και την διαχρονική μας υπανάπτυξη, δεν μπορεί να γίνει ανεκτή πλέον καμία πνευματική αλλοίωση ή ασέλγεια, εκτρέποντας μας ως τοπικό εκκλησίασμα, από αυτή την σταθερή εκκλησιαστική ράγα στην οποία μας ενδυνάμωσαν τόσο ο μακαριστός Μητροπολίτης Θεόκλητος όσο και ο μακαριστός Μητροπολίτης Κοσμάς. Γιατί ο πατέρας Κοσμάς, έχει καταστεί, ‘η Ακοίμητη Συνείδηση της Αιτωλοακαρνανίας’.
Κωνσταντίνος Η. Χονδρός
Περιφερειολόγος
Μπορείτε να προμηθευτείτε την εφημερίδα στα περίπτερα του νομού
