Ημερομηνία πρώτης δημοσίευσης: 06/02/2025
Του Σωκράτη Στέλλιου
Σε όλη την χώρα αυτό το διάστημα λαμβάνουν χώρα σωρεία επενδύσεων στον τουριστικό τομέα. Οι Μαρίνες πρωτοστατούν.
Βρίθουν των ειδησεογραφικών ιστοσελίδων ρεπορτάζ με αναφορές σε επενδύσεις από επιχειρηματίες και ομίλους. Οι Μαρίνες είναι ένα προσοδοφόρο κομμάτι που χαρίζει ευημερία όχι μόνο στον επενδυτή – επιχειρηματία, αλλά σε ένα μεγάλο κύκλο ωφελούμενων. Πρωταρχικό ρόλο έχουν οι τοπικές κοινωνίες και οι δήμοι αφού παραχωρούνται μεγάλες εκτάσεις γι’ αυτόν τον σκοπό.
Διαβάσαμε πρόσφατα για την Μαρίνα Ναυπλίου όπου το κόστος ανέρχεται σε 23,4 εκατ. €, το έργο το πήρε η ΤΕΚΑΛ που έχει πείρα στα λιμενικά ενώ ο επενδυτής είναι η Nafplio Marina Μ.Α.Ε. «Σημαντικό μέρος των έργων δεν είναι μόνο η διευρυμένη δυνατότητα φιλοξενίας σκαφών αλλά και οι χερσαίες εγκαταστάσεις οι οποίες σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες η μέγιστη συνολική δόμηση ανέρχεται σε 3.014,00 m² κτηριακών εγκαταστάσεων. Στόχος είναι τα έργα να έχουν ολοκληρωθεί πλήρως σε μια τριετία, δηλαδή μέσα στο πρώτο εξάμηνο του 2028 για να αποκτήσει η πόλη την πρώτη της Μαρίνα», αναφέρεται σχετικά και ακολουθούν πολλές λεπτομέρειες.
Όπως βλέπετε αντί να πανηγυρίζουμε ότι κόψαμε πίτα φέρνοντας και κάποιους που έναντι αντιτίμου θα προσδώσουν ελπίδες, σε πολλές πόλεις της χώρας οι τοπικές κοινωνίες πληροφορούνται ενδελεχώς τα επιχειρηματικά σχέδια γιατί τους αφορούν άμεσα.
Στο Μεσολόγγι όλοι χαρήκαμε που εισήλθε νέος επενδυτής μπας και τελειώσει αυτή η πονεμένη ιστορία. Η χαρά ωστόσο πρέπει να είναι μετρημένη μέχρι να δούμε έργα και χρήματα που θα επενδύονται. Δεν χρειάζεται να κάνουμε βιντεάκια και χαρούλες προτού δοθούν διαπιστευτήρια εκτός και αν γνωρίζουν κάτι οι εμπλεκόμενοι και χαίρονται που εμείς δεν το γνωρίζουμε.
Μέχρι στιγμής τα παράξενα συνεχίζονται στην Μαρίνα.
Καταρχήν το νέο σχήμα αρνείται να ενημερώσει υπεύθυνα και αναλυτικά για τις προθέσεις του παρότι ζητήθηκε από την πρώτη μέρα από το μεγαλύτερο ειδησεογραφικό μέσο του τόπου. Αρκούμαστε έτσι σε κατευθυνόμενη πληροφόρηση.
Ύστερα βλέπουμε ότι επιλέχθηκε η πρόεδρος του Φορέα ο οποίος πρέπει να προασπίζει τα συμφέροντα των δημοτών να συνυπάρχει με ιδιώτη που έχει κοινά συμφέροντα με την εταιρεία της Μαρίνας. Στη νομική και την επιχειρηματική πιάτσα το λένε σύγκρουση συμφερόντων…
Το εξόχως παράξενο είναι όμως το παρακάτω: Ότι η Μαρίνα αρνείται επίμονα και πεισματικά να αποδίδει ένα μίσθωμα στον διαχειριστή του χώρου, το Λιμενικό Ταμείο. Μίσθωμα υποτυπώδες και ευτελές: 4.000€ το μήνα, όσο θα μπορούσε να πληρώνει ένα μεγάλο μαγαζί σε παραλιακή ζώνη και όχι Μαρίνα που θα ελλιμενίζει εκατοντάδες σκάφη.
Τα παράξενα συνεχίζονται. Αυτή την άρνηση να πληρωθούν τα συμφωνηθέντα, αυτά που έχει ανάγκη ο δήμος και το λιμενικό ταμείο, οι διοικούντες δεν τα κρίνουν καν! Που λόγος δηλαδή για να τα διεκδικήσουν… Γιατί δεν έχουν πει μια κουβέντα για την επιλογή αυτή του επενδυτή. Δεν έχουν πολιτική θέση! Τότε γιατί τους εκλέξαμε; Έτσι θα έκαναν άλλοι δήμαρχοι; Στη Λευκάδα ο δήμος εισπράττει 13% επί του τζίρου!!!
Θα πάμε, λέει, στα Δικαστήρια. Κακώς, κάκιστα. Γιατί αν ένας δήμαρχος χτύπαγε το χέρι στο τραπέζι και έλεγε, «είμαι και εγώ εδώ. Είναι και ο δήμος μου εδώ. Δικαιούμαστε τα συμφωνηθέντα», τότε δεν θα σερνόμαστε πίσω από τα Δικαστήρια…
Τα Δικαστήρια λοιπόν. Όπου και εκεί παίζει ρόλο πως πας. Πας ετοιμοπόλεμος; Ή με σαθρά επιχειρήματα; Παλεύεις για την υπόθεση με όλα τα όπλα σου; Πολλά τα ερωτήματα, η μπάλα όμως στην εξέδρα.
Τα πράγματα δεν είναι καλά από το μέτωπο της Μαρίνας. Οι κινήσεις της δημοτικής αρχής δεν πείθουν. Δεν είναι όλα αγκαλιές, φιλίες και τακτοποίηση συγγενών σε κάποια έμμισθη θέση. Προέχει το γενικό συμφέρον που φέρνει το ατομικό. Όχι μόνο το ατομικό που συνήθως είναι για πολύ λίγους οι οποίοι έχουν πιάσει πόστα. Έτσι οι κοινωνίες δεν πάνε μπροστά.
Μπορείτε να προμηθευτείτε την εφημερίδα στα περίπτερα του νομού
