Του Βασίλη Μπρούμα
Για μια ακόμη φορά, με τις εκδηλώσεις της Κυριακής και Δευτέρας 29 και 30 Μαρτίου 2026, στο Τρικούπειο Πολιτιστικό Κέντρο, αλλά και του Σαββάτου και της Κυριακής 04 και 05 Απριλίου 2026 στον Κήπο των Ηρώων, στο πλαίσιο των διακοσίων χρόνων από την Έξοδο των Ελεύθερων Πολιορκημένων, ο κόσμος είχε την ευκαιρία να απολαύσει και να θαυμάσει, πέραν των άλλων, την εκπληκτική εμφάνιση της Δημοτικής Χορωδίας, που συνεχίζει αδιαλείπτως όχι μόνο να μας προσφέρει υψηλού επιπέδου μουσικές απολαύσεις αλλά και να γράφει ιστορία στην πορεία των χρόνων και των δεκαετιών της ύπαρξής της.
Η ιστορία της Χορωδίας του Δήμου Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου από τη μια, ένα επί μέρους κομμάτι της μεγάλης ιστορίας, που θα απαιτούσε ένα ξεχωριστό κεφάλαιο για να αναφερθεί ολοκληρωμένα, και το συγκεκριμένο έργο της από την άλλη, που βοηθάει, σε κάθε περίπτωση,με την υψηλή καλλιτεχνική ποιότητα και τη μουσική αρμονία του στην ενίσχυση της καταλυτικής δύναμης της αφήγησης όσων ιερών και σημαντικών διαφυλάσσει στους αιώνες αυτός ο τόπος. Εδώ ακριβώς βρίσκεται η μαγεία της Χορωδίας και του μαέστρου της κ. Σπύρου Χολέβα. Πρόκειται ούτως ή άλλως για μια λαμπρή ατομική και ταυτόχρονα συλλογική προσπάθεια και δημιουργία, που συνεχίζεται και χτίζεται επίμονα και επίπονα με μυαλό, ψυχή και εντατική εξάσκηση, καταφέρνοντας να φωτίζει, να ακτινοβολεί διαρκώς και να εκπέμπει πολλαπλά μηνύματα ως φορέας πολιτιστικών αξιών αλλά και πρότυπο – παράδειγμα προσφοράς, συνέχειας και ανθεκτικότητας.
Και από τη μεριά των θεατών και ακροατών της, ασφαλώς, όπως κάθε φορά, και στις δύο συναυλίες τής Κυριακής και της Δευτέρας [“Από το Σήμερα στην Αιωνιότητα “και” Καντάτα Ελευθερίας” αντίστοιχα ] αλλά και στον “Καψάλη” και στο ισοκράτημα τού “Να ζει το Μεσολόγγι” επρόκειτο ουσιαστικά για μια ατομική και ταυτόχρονα μια συλλογική πράξη. Κι όμως, και οι δύο αυτές δραστηριότητες, της χορωδίας και του κοινού, βασίζονται στην επιθυμία να συνδεθείς με άλλους, όχι με έναν επιφανειακό τρόπο, αλλά με τον πιο άμεσο και οικείο δυνατό τρόπο και μάλιστα σε ένα κλίμα ζωντανής και ανανεωμένης μνήμης και επαγρυπνούσας κι ομιλούσας Ιστορίας.
Η Δημοτική Χορωδία, με την τέχνη της, την αλήθεια και την αξία της φωτίζει από το παρελθόν το μέλλον -και σημερινό παρόν- του Μεσολογγίου, προσφέροντάς μας εκτός από συγκλονιστικές παραστάσεις και ένα ανοιχτό πλάνο της καταγωγής και της αξιοσύνης των σημερινών κατοίκων της Ιερής Πόλης.
Την ώρα που ο κόσμος βαδίζει προς την άβυσσο, οι άνθρωποι της Δημοτικής Χορωδίας, που κάθε φορά μας κάνουν να θέλουμε να τους δούμε και να τους ακούσουμε από την αρχή, όπως και άλλοι πολλοί και σπουδαίοι καλλιτέχνες, σε αγαστή συνεργασία με την ποίηση, μας καλούν σε αφύπνιση κι επανανοηματοδότηση των συλλογικών μορφών έκφρασης και μνήμης. Και όχι μόνο αυτό. Αλλά και σε αντίσταση – διεκδίκηση και αλληλεγγύη. Και βέβαια η αλληλεγγύη είναι μια για κάθε αδικημένο, καταπιεζόμενο, φοβισμένο και απειλούμενο όπου γης.
