Η Δημοτική Αρχή Μεσολογγίου έσπευσε να απαντήσει στις αντιδράσεις που προκάλεσε η ανάθεση της συλλογής ανακυκλώσιμων υλικών και βιοαποβλήτων σε ιδιώτη, συνολικού ύψους περίπου 861.600 ευρώ για τρία χρόνια.
Διαβάζοντας προσεκτικά όμως τόσο το αρχικό δημοσίευμα όσο και την επίσημη ανακοίνωση του Δήμου, γεννάται ένα απλό ερώτημα:
Απάντησε πραγματικά η Δημοτική Αρχή ή απλώς επιβεβαίωσε τα γεγονότα χωρίς να απαντήσει στην ουσία;
Κανείς δεν αμφισβητεί ότι η διαδικασία γίνεται μέσω ανοιχτού διαγωνισμού και όχι με απευθείας ανάθεση. Κανείς επίσης δεν αμφισβητεί ότι οι υπηρεσίες καθαριότητας αντιμετωπίζουν σοβαρές ελλείψεις προσωπικού.
Όμως αυτά δεν ήταν τα ερωτήματα των δημοτών.
Οι δημότες δεν ρώτησαν αν ο διαγωνισμός είναι νόμιμος.
Ρώτησαν γιατί ένας Δήμος που διαθέτει απορριμματοφόρα, εξοπλισμό, καφέ κάδους και προσωπικό καταλήγει να δαπανά σχεδόν ένα εκατομμύριο ευρώ σε ιδιώτη για υπηρεσίες που μέχρι χθες θεωρούνταν βασική δημοτική αρμοδιότητα.
Ρώτησαν γιατί αγοράστηκαν με ευρωπαϊκά χρήματα δύο απορριμματοφόρα και εκατοντάδες καφέ κάδοι και σήμερα οι περισσότεροι πολίτες δυσκολεύονται να εντοπίσουν αυτούς τους κάδους στις γειτονιές τους.
Ρώτησαν γιατί, ενώ η ανακύκλωση και τα βιοαπόβλητα παρουσιάστηκαν ως μια μεγάλη περιβαλλοντική μεταρρύθμιση, το δίκτυο δεν λειτουργεί με την έκταση που είχε ανακοινωθεί.
Ρώτησαν ποιο είναι το πραγματικό κόστος της υπηρεσίας με δημοτικά μέσα και ποιο με ιδιώτη.
Και κυρίως ρώτησαν αν αυτή είναι η καλύτερη αξιοποίηση των χρημάτων που πληρώνουν μέσω των δημοτικών τελών.
Η απάντηση της Δημοτικής Αρχής δεν έδωσε αριθμούς.
Δεν παρουσίασε συγκριτική μελέτη κόστους.
Δεν εξήγησε πόσοι καφέ κάδοι λειτουργούν σήμερα.
Δεν δημοσιοποίησε ποιοι στόχοι ανακύκλωσης έχουν επιτευχθεί.
Δεν ανέφερε πόσο κοστίζει κάθε τόνος ανακύκλωσης και κάθε τόνος βιοαποβλήτων.
Αντίθετα, επέλεξε να μεταφέρει τη συζήτηση στις ελλείψεις προσωπικού και στη νομιμότητα της διαδικασίας.
Όμως η νομιμότητα δεν αρκεί από μόνη της.
Μια απόφαση μπορεί να είναι απολύτως νόμιμη και ταυτόχρονα να είναι πολιτικά λανθασμένη ή οικονομικά ασύμφορη.
Στην αυτοδιοίκηση δεν αρκεί να λες ότι μπορείς να κάνεις κάτι.
Οφείλεις να αποδεικνύεις ότι είναι και η καλύτερη επιλογή για τους δημότες.
Σήμερα η κοινωνία του Μεσολογγίου δεν ζητά αντιπαραθέσεις.
Ζητά διαφάνεια.
Ζητά στοιχεία.
Ζητά λογοδοσία.
Ζητά να μάθει πού βρίσκονται οι καφέ κάδοι που πληρώθηκαν με δημόσιο χρήμα.
Ζητά να μάθει γιατί οι εργαζόμενοι και η Δημοτική Αρχή παρουσιάζουν δύο εντελώς διαφορετικές εικόνες για την ίδια υπηρεσία.
Ζητά να μάθει αν τα σχεδόν 861.600 ευρώ αποτελούν πράγματι τη βέλτιστη λύση ή την εύκολη λύση.
Η ανακύκλωση δεν είναι λογιστικό μέγεθος.
Είναι δείκτης πολιτισμού, οργάνωσης και σεβασμού προς το περιβάλλον και τον δημότη.
Και όταν γύρω από αυτήν δημιουργούνται περισσότερα ερωτήματα από απαντήσεις, τότε η Δημοτική Αρχή έχει υποχρέωση να επανέλθει με στοιχεία και όχι με γενικές διαβεβαιώσεις.
Γιατί τα χρήματα είναι των δημοτών.
Και οι δημότες δικαιούνται κάτι περισσότερο από μια ανακοίνωση.
Δικαιούνται πειστικές απαντήσεις.
Νίκος Καραπάνος
Πρώην Δήμαρχος Ι.Π. Μεσολογγίου
