Ημερομηνία πρώτης δημοσίευσης: 13/07/2023
Του Rodi de Fuca
Το Draft στην ΝΒΑ (National Basketball Association), σημαίνει την διαδικασία για την εκλογή καλαθοσφαιριστών για την είσοδό τους στο ΝΒΑ.
Παίκτες κάτω των 23 προερχόμενοι από τα πανεπιστήμια ή ακαθόριστης ηλικίας προερχόμενοι από τα πρωταθλήματα άλλων κρατών υπόκεινται σε δοκιμασία για την εκλογή τους ως παικτών του πιο φημισμένου πρωταθλήματος basket στον κόσμο. Διεξάγονται δυο γύροι και κάθε μια από τις 30 ομάδες της ΝΒΑ έχει από μια εκλογή. Σε κάθε γύρο παρουσιάζονται ανταλλαγές των διαλογών, αναπληρώσεις, υποκαταστάσεις, υποσχετικές…αλλά το πιο ενδιαφέρον είναι η αξιολόγηση των ομάδων με δικαίωμα εκλογής και η παραχώρηση της “μεγάλης ευκαιρίας” στους πιο αδύναμους.
Η σειρά και τα κριτήρια εκλογής έχουν ως εξής: Στις θέσεις από 15 ως 30, δηλαδή στις τελευταίες, τοποθετούνται οι 16 πρώτες ομάδες της τελικής κατάταξης, εκείνες που προκρίθηκαν στα playoff. Γιατί; Επειδή είναι οι πιο κομπλέ, οι πιο εύπορες, οι πιο έτοιμες, οι προνομιούχες. Οι 15 τελευταίες ομάδες κατά την τελευταία κατάταξη του πρωταθλήματος λαμβάνουν αντίθετη αξιολόγηση και μέσω κλήρωσης παίρνουν τις θέσεις από 1 έως 15, χρησιμοποιώντας και μεταξύ τους κάποια άλλα ποσοστιαία κριτήρια κατάταξης ώστε οι πιο χαμηλά βαθμολογημένες να έχουν μεγαλύτερες πιθανότητες να κερδίσουν τις πρώτες θέσεις.
Η απόφαση πάρθηκε το 1990 για να αποφευχθεί το ενδεχόμενο ώστε αν μια ομάδα χάσει την ποιότητά της μόνο και μόνο λόγω χρηματικής αδυναμίας ή ‘άλλων δυσμενών συνθηκών’ και τελειώσει στις τελευταίες θέσεις κατάταξης, να καταφέρει να το ισοζυγίσει με την απόκτηση ενός μελλοντικού άσσου του αθλήματος ο οποίος με την βοήθεια άλλων συντελεστών να επαναφέρει την ομάδα σε υψηλότερα επίπεδα για να μπορέσει να συναγωνισθεί τις άλλες σαν ίση με ίση.
Δεν θα επιμείνουμε στο τελετουργικό ούτε στις λεπτομέρειες για τα ποσοστά της κλήρωσης αλλά μόνο στο παράδειγμα που μπορούμε να εξάγουμε για ένα από τα πιο δίκαια αθλητικά θεσπίσματα των ΗΠΑ που κατά τα άλλα δεν είναι μέσα στις δικές μου εκλογές σαν μια από τις πιο δημοκρατικές χώρες, το αντίθετο…
Τώρα θα πείτε: Τι σχέση έχει το ΝΒΑ με την πολιτική και ιδιαίτερα με την περιφερειακή; Ας δούμε μια πρόχειρη αξιοκρατική βαθμολογία… 1. Αθηνα – 2. Θεσσαλονίκη -…. 54. Αιτ/νια!
Η περιοχή μας είναι από χρόνια στις τελευταίες θέσεις αν όχι στην τελευταία. Κι όχι ακριβώς από έλλειψη χρηματικής αδυναμίας ή παραγωγικού πλούτου, άλλα λόγω εκείνου που ονομάσαμε πριν “άλλες δυσμενείς συνθήκες”, όπως τις εννοήσει ο καθένας. Κι αφού κανείς, ή ελάχιστοι από τους πολιτικούς μας, κινούνται για να αλλάξουν τα δεδομένα θεωρώ πως έχουμε ανάγκη από ένα λαϊκό DRAFT. Χρειαζόμαστε ένα πολιτικό αλλά δημόσιο DRAFT. Αφού μας έχουν απομονώσει, αφού αυτή η περιοχή δεν υπάρχει για καμιά κυβέρνηση κι είναι από χρόνια ουραγός… ας μας χορηγήσουν ένα DRAFT. Και έτσι θα βοηθούσαν και τις άλλες υποτιμημένες περιοχές της χώρας. Πρέπει επιτέλους να δοθεί ένα τέλος στην Αθηνοκρατία και στην ταπείνωση της Αιτ/νιας.
…Γιατί αν συνεχίσουμε έτσι, αντί να βαδίζουμε σταθερά προς τον προαστισμό -ο δήμος του Μεσολογγίου έχει χάσει τα τελευταία 10 χρόνια 2.500 κατοίκους-, με αυτό το ρυθμό σιγά – σιγά στα επόμενα χρόνια θα μείνει μόνο η αδειοσύνη!
Έχω γνώσει πως διάφοροι φορείς από την περιοχή έχουν ασχοληθεί περιοδικά με αυτό το θέμα αλλά γνωρίζω και τα αποτελέσματα τα οποία είναι συνδεδεμένα αναμφισβήτητα με την αδράνεια των πολιτικών και την ανέχεια των πολιτών της περιοχής μας, αλλά αυτό δεν φτάνει. Αν δεν υπάρχει μόνιασμα, συνεννόηση και αποφασιστικότητα, αν δεν κινηθεί σύσσωμος ο νομός ενάντια στην Αθηναϊκή πολιτική είτε προέρχεται από τη δεξιά ή από την αριστεροδεξιά θα παραμείνουμε οι ουραγοί που ονειρεύονται για πάντα ένα ανύπαρκτο DRAFT που θα τους έβγαζε απ’ την αφάνεια. Ένα DRAFT που κάθε χρόνο θα ‘πρεπε να εφαρμόζεται στην Ελλάδα ώστε ένας – ένας οι επαρχιακοί νομοί ή όπως τώρα λέγονται «περιφερειακές ενότητες» να έχουν την ευκαιρία να κερδίσουν ένα πλεονέκτημα που θα τους βοηθήσει να ανέβουν στην διοικητική ιεραρχία. Δίχως σφετερισμούς, μέσα και ρουσφέτια! Αλλά με σθεναρό αγώνα ενάντια στον εξαρτισμό. Εφαρμόζοντας την ίδια απλή αναλογική όχι μόνο στην ψηφοθηρία αλλά και στην διανομή των ευκαιριών όλης της χώρας. Έτσι θα υπήρχαν Μετσόβια και Αριστοτέλεια στην επαρχία, τρένα εφάμιλλα της πρωτεύουσας, μουσεία γεμάτα με τα κτερίσματα του τόπου που έχει καπηλευτεί η μεγαλούπολη και ισάξιες αρχαιολογικές εκσκαφές με κείνη, λιμάνια και αεροδρόμια πιο προσοδοφόρα που θα βοηθούσαν στην εγκατάσταση εργοστασιακών μονάδων, εκθεσιακά κέντρα και εθνικά και διεθνή συμπόσια και αξιόλογες ξενοδοχειακές μονάδες μεταξύ άλλων που θα διευκολύνουν την αύξηση του τουρισμού που αυτή τη στιγμή στη περιοχή μας είναι σχεδόν ανύπαρκτος.
Αν μας χώριζαν τόσα όσα χωρίζουν άλλες χώρες, αν μεταξύ των νομών μας υπήρχαν ταξικές, γλωσσικές ή φυλετικές διαφορές, αν η πρωτεύουσα αντί να μας ξεγελάει μας δυνάστευε, θα ζητούσα ανεπιφύλακτα την ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ της Αιτωλοακαρνανίας σαν κάθε ελεύθερος πολίτης που ‘μαι του Μεσολογγίου! Αλλά επειδή δεν φταίνε μόνο εκείνοι αλλά “-Φταίει τὸ κεφάλι τὸ κακό μας!”, όπως όμορφα το ‘λεγε στους ‘Μοιραίους’ του ο Κώστας Βάρναλης…. Ας προσπαθήσουμε τα πάντα για να μας παραχωρήσουν έστω ένα DRAFT!
ακολουθήστε το aixmi-news.gr στο Facebook για να μαθαίνετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
