Tου ΣΩΚΡΑΤΗ ΣΤΕΛΛΙΟΥ
Αναγνώστης ήρθε τις προάλλες να με δει μετά τις καλοκαιρινές του διακοπές. Είχε πάει σε παραλιακή περιοχή της Μεσσηνίας, ένα σημείο που τα τελευταία χρόνια αναπτύσσεται ραγδαία τουριστικά. «Όπου και αν πάω με πιάνει το παράπονο», μου λέει. «Μα πως γίνεται σε όλα να είμαστε πίσω, πως η λέξη επενδυτής δεν έχει καμία, μα καμία πρακτική αξία στην περιοχή μας»… έλεγε με καημό.
Ο φίλος και αναγνώστης μου περιέγραψε την αναγέννηση αυτού του όμορφου και σχετικά παρθένου κομματιού της νοτιοδυτικής Πελοποννήσου. Ολόκληρος ο νομός έχει πάρει τα πάνω του και τα τελευταία χρόνια απογειώθηκε χάρη στην διαφήμιση που απολαμβάνει από το πολυβραβευμένο παγκοσμίως συγκρότημα Costa Navarino. Πρόκειται για την περίφημη «ΠΟΤΑ» (Περιοχή Ολοκληρωμένης Τουριστικής Ανάπτυξης) που καρκινοβατούσε επί μακρόν μέχρι να υλοποιηθεί εδώ και λίγα χρόνια. Ήταν το όραμα του εφοπλιστή, καπετάν Βασίλη Κωνσταντακόπουλου που ήθελε να επενδύσει στον τόπο του, να δημιουργήσει θέσεις εργασίας και να φέρει ανάπτυξη. Φυσικά ως επιχειρηματίας και να κερδίσει. Το συγκρότημα συμπαρέσυρε όλη την δραστηριότητα στην περιοχή σαν ανεμοστρόβιλος, η επιχειρηματικότητα διέπρεψε και ο νομός μπήκε δια παντός στον τουριστικό χάρτη. Και όλα αυτά χωρίς οδικό δίκτυο (τώρα ολοκληρώνεται ο άξονας Κόρινθος – Καλαμάτα) και σχετικά απομακρυσμένος όντας στο νοτιότερο μέρος της ηπειρωτικής Ελλάδας.
Στο Μεσολόγγι δεν έχουμε εφοπλιστές, ούτε μεγαλοεπιχειρηματίες με οικονομική επιφάνεια παρόμοια ή και μικρότερη, αλλά ικανή να κάνει την διαφορά. Μια «επένδυση» έγινε τα τελευταία χρόνια και πήρε χαρακτηριστικά αρπαχτής. Κατά τα άλλα μηδέν. Λες και έχει απλωθεί ένα μεγάλο κάλυμμα πάνω από τον μεσολογγίτικο ουρανό και όλοι προσπερνούν την περιοχή χωρίς να την δουν. Όταν στην Ελλάδα της ανάπτυξης (με δανεικό χρήμα βέβαια) οι αλυσίδες ξεφύτρωναν σαν μανιτάρια, εδώ δεν πλησίαζε κανείς. Όταν μικρά ή μεγάλα καταλύματα γίνονταν παντού, εδώ κανένας δεν θεωρούσε τον τόπο ελκυστικό για επενδύσεις. Ακόμη και στα πιο απλά, π.χ. στον κλάδο των σούπερ – μάρκετς, μια πολυεθνική κατάφερε να εγκατασταθεί, σημειώνεται το αδιαχώρητο σε κίνηση, αλλά κανείς άλλος δεν τολμάει. Δεν υπάρχει το κρίσιμο πληθυσμιακό μέγεθος; Δεν νομίζω, 42.000 δυνητικοί αγοραστές δεν είναι μικρό πράγμα. Τότε τι δεν υπάρχει; Θα προσπαθήσω να βρω μια εξήγηση σε επόμενο σημείωμα….
