Αγγελίες    Επικοινωνία

Ποια ποικιλία και από ποια περιοχή δίνει τα καλύτερα ελαιόλαδα;

Ο Βασίλης Φραντζολάς για το ελληνικό ποιοτικό ελαιόλαδο

Αφορμή για το σημερινό άρθρο, μου έδωσε το ερώτημα ενός παλιού φίλου από τα σεμινάρια, ο οποίος με ρώτησε από ποιες ποικιλίες και από ποιες περιοχές έχω δοκιμάσει τα καλύτερα ελαιόλαδα.

Αν με ρωτούσαν ίσως και πριν από μερικά χρόνια θα έλεγα αυθόρμητα «από την βραβευμένη κορωνέικη της Σητείας και από καμιά δυο Κορωνέικες από την Μεσσηνία.

Σήμερα, μετά από λίγα χρόνια που τα πράγματα στον Ελληνικό και διεθνή ελαιώνα αλλάζουν με εντυπωσιακούς ρυθμούς, η απάντηση είναι διαφορετική: «ΑΠΟ ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΠΟΙΚΙΛΙΑ ΚΑΙ ΑΠΌ ΟΠΟΙΟ ΤΟΠΟ»!

Μετά από εκατοντάδες ελαιοποιήσεις, δοκιμές και γευσιγνωσίες τις οποίες είχαμε ευκαιρία να κάνουμε, έχουμε δει και εδώ και στο εξωτερικό, πολλές εκπλήξεις και έχουμε καταγράψει πολλά παραδείγματα που μας έχουν αλλάξει άποψη.

Τα τελευταία 5-6 χρόνια συναντάμε και στην Ελλάδα το φαινόμενο που βλέπαμε, κυρίως στην Ιταλία, πριν από 20 χρόνια. Δηλαδή, τοπικές, άγνωστες ποικιλίες, κάτω από σωστές, προσεκτικές ελαιοποιήσεις να δίνουν εξαιρετικά αποτελέσματα Θα αναφέρω μόνο δύο, τις πιο χαρακτηριστικές, την ποικιλία Κολοβή της Μυτιλήνης και την Μάκρης Αλεξανδρούπολης (Μαρώνειας). Ποικιλίες τελείως άγνωστες στο μεγάλο κοινό, που όμως κάποιοι μπροστάρηδες, σκύψανε με αγάπη και μεράκι και τις κάνανε αστέρια! Η Κολοβή είναι παρόμοια περίπτωση με την Ισπανική Picual, η οποία μέχρι πριν από 15-20 χρόνια ήταν συνώνυμη με το … «κάτουρο γάτας»… τέτοια ποιότητα! Και όμως, σήμερα, τα περισσότερα βραβεία σε διαγωνισμούς όπως η Νέα Υόρκη, η Picual είναι η πλέον βραβευμένη ποικιλία, σε πολλές χώρες του πλανήτη.

Θυμάμαι το μακαρίτη τον πατέρα μου, έμπειρο λαδέμπορο δεύτερης γενιάς, που όταν του μιλάγανε για λάδι από την Μυτιλήνη, κούναγε με απελπισία το κεφάλι του ! Και σήμερα στην Ελλάδα, η Μυτιλινιά Κολοβή μαζεύει ίσως σήμερα τα περισσότερα μεγάλα βραβεία, χάρις τον Πρωτούλη, τον Καλαμποκά, και άλλους που ακολούθησαν.

Η προσωπική μου εμπειρία λέει ότι ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ποικιλία, αν την μαζέψουμε “νωρίς”, δηλαδή, όταν αρχίζει να γυρίζει λίγο το χρώμα από πρασινοκίτρινο σε μωβ, την πάμε αμέσως στο ελαιοτριβείο σε πλαστικές κλούβες, πλυθεί με καθαρό νερό, τα μηχανήματα να είναι όλα πλυμένα το πρωί πολύ καλά (μα πολύ καλά, να αστράφτουνε), η ζύμη μας να μην περάσει τους 26 βαθμούς, 40΄λεπτά μάξιμουμ στον μαλακτήρα, λίγο νερό (κρύο) στον διαχωριστήρα, και μετά άμεσο φιλτράρισμα από χαρτόφιλτρα, ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ το ελαιόλαδο μας να μην σπάει μύτες, καίει λαιμό και να χει πικράδα ζωντανή… Και μετά αποθήκευση σε ανοξείδωτη δεξαμενή στους 15 C, με άζωτο …

Όλες οι ποικιλίες στην Ελλάδα, ακόμη και η Κορωνέικη, δεν έχουν δώσει όλα τους τα αρώματα και δεν τους έχουμε πάρει το καλύτερο που κρύβουν μέσα τους. Με λίγα λόγια, ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΑΝΑΚΑΛΥΨΕΙ ΑΚΟΜΑ ΤΙΣ ΔΥΝΑΤΌΤΗΤΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΕΛΑΙΩΝΑ. Πιστεύω ότι είμαστε ακόμα στο 2 – 3 με μάξιμουμ το 10. Κάποιοι έχουν ξεκλειδώσει τα 2-3 τελευταία χρόνια ποικιλίες όπως η Λιανολιά Κερκύρας στην Δ. Ελλάδα, Πηλίου Αμφίσσης, Κουτσουρελιά, και λίγο την Τσουνάτη.

Ακόμη έχουμε δρόμο για να ξεσκεπάσουμε όλα τα αρώματα από την Μαυρολιά Μεσσηνίας, Καλαμών, Μεγαρείτικη και το Μανάκι. Ξέρουμε μόνο το 30- 40% των αρωμάτων που μπορούν σε βγουν, αλλά με καθαρά μηχανήματα, με σωστούς σπαστήρες και συνεχή πειραματισμό και δοκιμές στις ελαιοποιήσεις.

Δεν είναι δυνατόν ο παραγωγός η ο ελαιοτριβέας να μην ξέρει αν το προϊόν του παράγει π.χ. έχει ελάττωμα η όχι. Είναι σαν ένα τυφλό ζωγράφο η ένα κουφό συνθέτη… εκτός αν ο παραγωγός λέγεται… Μπετόβεν !

Σεμινάρια Ελαιολάδου www.oliveoilseminars.com

Πηγή: vasilisfrantzolas.gr

 

 

 

 

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ

Η ηλεκτρονική έκδοση της εφημερίδας ΑΙΧΜΗ, πρώτης σε κυκλοφορία και αναγνωσιμότητα στο νομό Αιτωλοακαρνανίας. Ειδήσεις, σχόλια, ρεπορτάζ, κοινωνικά, αθλητικά, μικρές αγγελίες

Η Αιτωλοακαρνανία