Αγγελίες    Επικοινωνία

Ένας φίλος αποχαιρετά τον αδικοχαμένο Χρήστο Κάκο

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter

Συγχώρεσέ με... αλλά δεν άντεχα να σε δω
Έτσι....
Δεν φανταζόμουνα ποτέ ότι θα ερχόταν η ώρα να σ’ αποχαιρετήσω Χρηστάκο μου αγαπημένε..
Μου έρχονται στο μυαλό ανακατεμένες σκέψεις που προσπαθώ με δυσκολία να τις βάλω σε σειρά...
Όμως, ο, τι και να πω για σένα παλληκάρι μου, είναι λίγο. Τι μαντάτο ήταν αυτό το βράδυ της Πέμπτης...από το Κώστα τον Ξάδελφό σου από τη Γερμανία..."Δημήτρη έστειλες το πρωί μήνυμα στο Χρήστο... έγινε ένα ατύχημα, δυστυχώς ο Χρήστος δεν είναι πια κοντά μας"
Σοκ... ανατριχίλα... παγωμάρα...
Πώς;... Γιατί...Τι έγινε...;
Μου εξήγησε... έκλαψα με πόνο Ψυχής...
ΓΙΑΤΙ ΣΕ ΣΕΝΑ...
Τρεις λέξεις βγήκαν από το στόμα μου και φαντάζομαι και απ' όλους όσους σε γνώριζαν και σ' αγαπούσαν...
ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΥΤΟ...!!
Κι όμως Χρηστάκο μου έγινε...τραγική ειρωνεία το πρωί σου έστειλα μήνυμα "Χρηστάκο ξέχασες το Δημητράκη"
όπως με αποκαλούσες...
Εσύ που ποτέ δεν ήθελες να στεναχωρήσεις κανέναν, κατόρθωσες το αντίθετο...
Εσύ, ο πιο ερωτευμένος με τη ζωή, μας εγκατέλειψες...
Νόμιζα μέχρι τώρα ότι ήμουν εξοικειωμένος με το θάνατο, όμως Χρηστάκο μου ειλικρινά την περίπτωσή σου δεν μπορώ να τη διαχειριστώ.
Σε γνώρισα το 2004, αφού με συνέδεε σχέση φιλίας με τον Πατέρα σου, ερχόσουν στην Τουρλίδα είχες αγάπη να μάθεις καλή ρακέτα και ήσουν καλός μαθητής... θυμάμαι που μ' έπαιρνες τηλ "Δημητράκη είσαι Τουρλίδα;" Έρχομαι... "Μ ακολουθούσες και χειμώνα και χαιρόσουν που κατάφερνες να κάνεις μπάνιο μαζί μου στη θάλασσα με πολύ κρύο πολλές φορές για σένα που δεν είχες συνηθίσει το χειμωνιάτικο κολύμπι.
Χαιρόσουν που το κατάφερνες...
Σε γνώρισα ένα αυτοδημιούργητο αγωνιστή, οραματιστή, ένα γενναιόδωρο παλληκάρι, ένα μπεσαλή πολύτιμο φίλο...
Και τώρα κατάφερες να πέσει μια εκκωφαντική βουβαμάρα στη μικρή κοινωνία του Νιοχωριού...
Στη περίπτωση σου η λέξη "ΑΠΏΛΕΙΑ"... αποκτά την πραγματική της διάσταση. Τρομακτική απώλεια για την οικογένειά σου, τις αδελφούλες σου, τους συγγενείς σου, τους φίλους σου,για εμάς που σ' αγαπήσαμε, για όλους τους Νιοχωρίτες...
Ένα πελώριο "ΓΙΑΤΙ" πλανιέται στις καρδιές μας και μας βγάζει μια απέραντη"θλίψη" ένα πόνο,μια απελπισία και τολμώ να πω ένα θυμό, κινδυνεύοντας να γίνουμε βλάσφημοι...
Η πόλη μας έγινε φτωχότερη χωρίς εσένα, η δύναμη της ψυχής σου, η καλοσύνη σου, ο αλτρουισμός σου, η μεγαλοψυχία σου και πάνω απ' όλα το χαριτωμένο χαμόγελό σου, δεν θα φύγει ποτέ από τη σκέψη μας...
Έλαμπες Αγόρι μου ήσουν ένα αστέρι λαμπερό στην μεμψιμοιρία και τη μετριότητα που κυριαρχούν...
Ήμαστε τυχεροί όσοι σε γνωρίσαμε,που σ' αγαπήσαμε και μας αγάπησες και που δυστυχώς σήμερα βιώνουμε την απώλειά σου
Γι' αυτό σήμερα αγαπημένοι μου Γιάννη,Πολυξένη, Χριστίνα, Μαράκι είμαστε όλοι πενθούντες μαζί σας. Όσο θα τον θυμόμαστε δεν θα φύγει από κοντά μας ποτέ... θα είναι μαζί μας...
Ίσως Αγόρι μου,η προσμονή του να σε ξαναδούμε κάποτε σε κάποια άλλη διάσταση και να σε σφίξουμε ξανά στην αγκαλιά μας,μας εξοικειώνει και μας γαληνεύει στην ιδέα και της δικής μας αναχώρησης από τον πρόσκαιρο και μάταιο τούτο κόσμο.
Καλό Παράδεισο Χρηστάκο... Πάντα θα είσαι στην καρδιά μας...

Δημήτρης Λύτρας

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ

Η ηλεκτρονική έκδοση της εφημερίδας ΑΙΧΜΗ, πρώτης σε κυκλοφορία και αναγνωσιμότητα στο νομό Αιτωλοακαρνανίας. Ειδήσεις, σχόλια, ρεπορτάζ, κοινωνικά, αθλητικά, μικρές αγγελίες

Η Αιτωλοακαρνανία