Αγγελίες    Επικοινωνία

Ένα από τα πιο ερωτικά και ποιητικά έργα του WilliamShakespeare– το“Όνειρο Καλοκαιρινής Νύχτας» - σκηνοθετούν ο Αιμίλιος Χειλάκης και ο Μανώλης Δούνιας σε μια παράσταση που θα περιοδεύσει το καλοκαίρι σε ολόκληρη την Ελλάδα.

Το εξαιρετικά δημοφιλές έργο θα παρουσιαστεί σε νέα μετάφραση του Γιώργου Μπλάνα και με πρωτότυπη μουσική του Κωνσταντίνου Βήτα.

Στους κεντρικούς ρόλους ο Αιμίλιος Χειλάκης που αναλαμβάνει τον διπλό ρόλο του Θησέα και του βασιλιά των ξωτικών Όμπερον και ο Βλαδίμηρος Κυριακίδης που θα ερμηνεύσει τον Πάτο, έναν από τους πιο αξιαγάπητους και κωμικούς χαρακτήρες του παγκόσμιου δραματολογίου. Τον ρόλο της βασίλισσας των ξωτικών Τιτάνιας θα ερμηνεύσει η Αθηνά Μαξίμου και τον εμβληματικό Πουκ ο Μιχάλης Σαράντης.

Στην παράσταση πρωταγωνιστούν ακόμα ο Αλέξανδρος Βάρθης, η Λένα Δροσάκη, ο Αλέξανδρος Μαυρόπουλος και ηΧριστίνα Χειλά- Φαμέλη στους ρόλους των νεαρών εραστών και οι Κρις Ραντάνοφ, Παναγιώτης Κλίνης, Τίτος Λίτινας, Μιχάλης Πανάδης και ΚωνσταντίνοςΜουταφτσής στους ρόλους των μαστόρων.

Το «Όνειρο Καλοκαιρινής Νύχτας»» είναι μια γιορτινή κωμωδία, ένα ερωτικό γαϊτανάκι που σοβαρολογεί χωρίς ποτέ να σοβαρεύεται. Είναι μια σπαρταριστή κωμωδία που όμως έχει σκοτεινό και βίαιο υπόβαθρο. Στο έργο αυτό που υμνεί την φύση και τον έρωτα, το όνειρο μπλέκεται με την πραγματικότητα, η φαντασίωση με τον εφιάλτη, η αγνή αγάπη με την ερωτική μανία. Ο μηχανισμός που πυροδοτεί τα πάντα είναι ο έρωτας. Ο έρωτας ανατρέπει την κοινή λογική, μεταμορφώνει, προκαλεί το χάος, πολιορκεί ανθρώπους και θεούς καθώς οι κρυφές επιθυμίες και τα ερωτικά απωθημένα κατευθύνουν τη μοίρα των προσώπων.

Λίγο πριν το γάμο του δούκα της Αθήνας Θησέα με την βασίλισσα των Αμαζόνων Ιππολύτη, τέσσερις νέοι καταφεύγουν στο δάσος της Αθήνας για να διεκδικήσουν το ερωτικό αντικείμενο του πόθου τους. Είναι η νύχτα του μεσοκαλόκαιρου - μια νύχτα που όλα μπορούν να συμβούν- οι πιο μύχιες σκέψεις και φαντασιώσεις τους σύντομα θαπραγματοποιηθούν. Στο μυθικό δάσος της Αθήναςέρχονται σε επαφή με τον κόσμο των ξωτικών: με τον βασιλιά Όμπερον που φιλονικεί με την Τιτάνια και τον Πουκ και ξεκινάει ένα παιχνίδι παρεξηγήσεων και μαγικών παρεμβάσεων. Τα πράγματα περιπλέκονται ακόμη περισσότερο όταν στο δάσος καταφθάνει μια ομάδα ερασιτεχνών θεατρίνων. Άνθρωποι και ξωτικά, πραγματικότητα και φαντασία γίνονται ένα κάτω από τον μανδύα του παραμυθιού και του ονείρου. Μέσα στο δάσος - ένα χώρο μαγεμένο, επικίνδυνο- οι φόβοι διογκώνονται, τα πάθη εκφράζονται ανεξέλεγκτα και άνθρωποι και θεοί γίνονται έρμαια του ερωτικού τους πάθους.

Μετάφραση: Γιώργος Μπλάνας

Σκηνοθεσία: Αιμίλιος Χειλάκης – Μανώλης Δούνιας

Μουσική: Κωνσταντίνος Βήτα

Σκηνικά- Κοστούμια: Τέλης Καρανάνος – Αλεξάνδρα Σιάφκου

Φωτισμοί: Νίκος Βλασόπουλος

Κίνηση: Αντωνία Οικονόμου

Βοηθός Σκηνοθετών: Δημήτρης Κακαβούλας

Φωτογραφίες: Γιώργος Καπλανίδης

Παραγωγή: «ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ»

Παίζουν: Αιμίλιος Χειλάκης, Βλαδίμηρος Κυριακίδης, Αθηνά Μαξίμου ,Μιχάλης Σαράντης, Αλέξανδρος Βάρθης, Λένα Δροσάκη, Αλέξανδρος Μαυρόπουλος, Χριστίνα Χειλά-Φαμέλη , Κρις Ραντάνοφ, Παναγιώτης Κλίνης, Τίτος Λίτινας, Μιχάλης Πανάδης, Κωνσταντίνος Μουταφτσής

Ώρα έναρξης: 9.00 μ.μ. την Τετάρτη 21 Αυγούστου στο Αρχαίο Θέατρο Οινιαδών

Τιμές εισιτηρίων: 20€ κανονικό και 15€ μειωμένο (άνεργοι, πολύτεκνοι, παιδιά έως 12 ετών, φοιτητές και ΑΜΕΑ).

Προπώληση εισιτηρίων: viva.gr

Ημερομηνία πρώτης δημοσίευσης: 25/07/2019

 

ΚΡΙΤΙΚΗ ΘΕΑΤΡΟΥ
Του Γιώργου Ρόμπολα

Την ώρα που ο μεγάλος κατακόκκινος δίσκος του ήλιου έγερνε στη δύση του, βάφοντας τη θάλασσα του Ιονίου με βυσσινιά πορφύρα, ο χώρος στην αρχαία πολιτεία των Οινιαδών έπαιρνε άλλη διάσταση. Μια ομάδα ολοφυρομένων γυναικών με σκούρες μαντήλες στο κεφάλι που τους έκρυβε το μεγαλύτερο μέρος του προσώπου τους μπαίνει στη σκηνή. Είναι Τρωαδίτισσες, με πρώτη την Εκάβη, τη γυναίκα του βασιλιά Πριάμου. Θρηνούν και οδύρονται για την καταστροφή και τη λεηλασία της πόλης τους, της Τροίας, από τους Αχαιούς (Έλληνες) και τη σκληρή μοίρα που τις περιμένει, πλέον, ως σκλάβες.

Με τις «Τρωάδες» του Ευριπίδη (415 π.Χ), λοιπόν, άρχισε το Σάββατο, 20 Ιουλίου 2019, το Φεστιβάλ του Αρχαίου Θεάτρου Οινιαδών.

Άνθρωποι κάθε ηλικίας, οι περισσότεροι νέοι, παρακολουθούσαν με κατάνυξη και συγκίνηση τα δρώμενα που επιτελούνταν στο χώρο του λαξευτού στο βράχο αρχαίου θεάτρου από τους πτυχιακούς και μεταπτυχιακούς φοιτητές του Τμήματος Θεάτρου του Πανεπιστημίου του KANSAS, υπό την επίβλεψη του καθηγητή Dr. Dennis Christilles.

Καθηγητές και φοιτητές έδεσαν αρμονικά μαζί σε μια απόπειρα- επιτυχία- «μέθεξης» του κοινού. Προσέγγισαν με σεβασμό τα υψηλά νοήματα και τις αξίες που περιέχει το έργο του μεγάλου τραγικού μας ποιητή και ο καθένας, με τρόπο προσωπικό και ιδιαίτερα ξεχωριστό, προσπάθησε να το μετακενώσει στου «μύστες» του θεάτρου.

Ο θρήνος, οι συγκρούσεις, τα πάθη, η τραγικότητα της στιγμής εκφράστηκαν από τους φοιτητές κατά τρόπο ανάγλυφο κα υποδειγματικό.

Οι θεατές, ακόμη και όσοι δεν ήταν γνώστες της αγγλικής γλώσσας, δεν δυσκολεύτηκαν να μυηθούν στα δρώμενα, αποδεικνύοντας έτσι, ότι η εν λόγω τέχνη δεν απαιτεί μονάχα την νοητική προσέγγιση αλλά σύμπασες τις ανθρώπινες δυνάμει εσωτερικές και εξωτερικές.

Ο Nathan Bowman που σκηνοθέτησε και διασκεύασε το έργο, με βοηθό την Caitlin Forgione στην πρώτη του σκηνοθεσία στο αρχαίο δράμα κατάφερε να εκφράσει την ουσία του έργου. Με απλά μέσα και βασισμένος στο λόγο, τους ηθοποιούς, σεβάστηκε το φυσικό χώρο του θεάτρου και όλα τα στοιχεία, οι κινήσεις, το φως, η φωνή, το χρώμα δημιούργησαν μια ιδιαίτερη «ατμόσφαιρα» που συνέδεσε το παρελθόν με το παρόν. Κεντρικά θέματα όπως ο σεβασμός στο θείο και ιερό, η αγάπη, ο έρωτας, ο πόλεμος, η βία, η εξουσία, ο ανθρώπινος πόνος κ.λ.π εξετάστηκαν με το μεγεθυντικό φακό της τέχνης του θεάτρου, ώσπου να αποκαλυφθεί η αλήθεια, και μέσα από αυτή, όσο σκληρή κι αν είναι, να επέλθει η κάθαρση.

Το σκηνικό (Dennis Christilles) απλό και απέριττο, μετέφερε το θεατή στην τραγικότητα το έργου, χωρίς να παραβιάζει την ψυχολογία του και έδεσε αρμονικά με τον περιβάλλοντα χώρο.

Ήταν εμπνευσμένο από τις απεικονίσεις πολέμου των σύγχρονων ζωγράφων. Απεικονίζονται δύο άλογα τραβώντας των εαυτό τους χωριστά. Η ιδέα των αλόγων εξελίχτηκε από τις προτάσεις του Δούρειου ίππου καθώς και από την ένωση του Ποσειδώνα ως προστάτη της Τροίας και του θεού των αλόγων. Οι εικόνες είναι ψυχρές, παγωμένες όπως και οι γυναίκες του έργου, σε μια στιγμή βίας που θα αλλάξει τη ζωή του για πάντα.

Τα κοστούμια (Hanah Glimpse) σχεδιάστηκαν για να προτείνουν τα στυλ της αρχαίας Ελλάδας καθώς και τη σχέση με την σύγχρονη εποχή. Είχαμε δηλαδή μια συνύπαρξη κριτική και ουσιαστική της αρχαίας ελληνικής παράδοσης και αμερικανικής.

Οι μανδύες του χορού έκρυβαν την ταυτότητα των προσώπων καθιστώντας τους τα ανώνυμα θύματα του πολέμου και της βιαιότητας.

Σ’ αυτή την προοπτική λειτούργησε και η κινησιολογία με κύρια χαρακτηριστικά την άνεση και ατομική πειθαρχία, την ομιλία του σώματος σε τέτοιο βαθμό που να επιτυγχάνεται η μεταφορά των συναισθημάτων στον εσωτερικό κόσμο του θεατή, έτσι ώστε οι πιο «αφοσιωμένοι» να παρακολουθούν τη κίνηση των ηθοποιών.

Ο χορός των γυναικών κινήθηκε και μίλησε το λόγο με σαφήνεια, με αρμονικές φωνές, με αυτοπεποίθηση σε κάθε βήμα τους, σε κάθε λέξη.

Η ευκρίνεια και η καθαρότητα του λόγου όλων των ερμηνευτών ήταν σε υψηλό επίπεδο, προσφέροντας ρεαλισμό, αμεσότητα και εν των ένδον διέγερση.

Οι ηθοποιοί, όντως τραγικοί, πράττοντες και ουχί εκτελούντες, με την όλη τους συμπεριφορά πρόσφεραν την τραγικότητα, ρυθμισμένη στην περιρρέουσα ατμόσφαιρα, στους θεατές. Δεν είναι τυχαίο ότι η διδασκαλία του έργου οι τεχνικές, τα πάντα ελάμβαναν χώρα στο αρχαίο θέατρο με αποτέλεσμα τον πλήρη δεσμό πρωταγωνιστών-χώρου-θεάτων.

Η διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας από την καθηγήτρια Δήμητρα Πίτσικου προς του αμερικάνους φοιτητές, είχε εμφανή τα αποτελέσματα της στην εξαίρετη εκφορά του ελληνικού λόγου, στα κυριότερα σημεία της τραγωδίας που απέδωσαν οι ξένοι φοιτητές.

Γενικά ήταν μια παράσταση από μια συντονισμένη ομάδα ηθοποιών, καλά δουλεμένη που «αιχμαλώτισε» το κοινό.

Στους συντελεστές της παράστασης εκτός των όσων αναφέραμε περιλαμβάνονται:

Tinashe Mukoyi-Ποσειδώνας

Jillian Wilson-Αθηνά

Dominque Waller-Εκάβη

Stephen Loftesness-Ταλθύβιος

Hanah Glimose-Κασσάνδρα

Naomi Chaffee-Ανδρομάχη

Joshua Philloon-Μενέλαος

Elissa Randeau-Ελένη

Τα μέλη του χωρού: Caitlin Forgione-κορυφαία, Marciela Alaniz, Delaney Borders, Σάρα Μάλαϊ, Παναγιώτα Μπαλωμένου, Νίκος Ντάνος, Ζωή Ρόμπολα, Αριστέα Τσελίκα.

Ως Επιβράβευση της επιτυχίας το θερμό και παρατεταμένο χειροκρότημα των 400 και πλέον θεατών.

Τελειώνοντας, θα ήθελα για «την ιστορία και μόνο» να υπενθυμίσω στους αγαπητούς φίλους της «ΑΙΧΜΗΣ» ότι φέτος συμπληρώνονται 32 χρόνια (1987-2019) από τότε που το Τμήμα Θεάτρου του Πανεπιστημίου του Κάνσας σε συνεργασία με το Διεθνές Κέντρο Αρχαίου Δράματος και την Κοινότητα Κατοχής εφάρμοσαν ένα πρότυπο σχέδιο (project) που είχε ως αποτέλεσμα την εξέλιξη του χώρου των Οινιαδών σε Διεθνές Πολιτιστικό Κέντρο.

Το σχέδιο αυτό εφαρμόζει και σήμερα κατά υποδειγματικό τρόπο ο Dr. Dennis Christilles παίρνοντας την σκυτάλη από τον προκάτοχό του Dr. Andrew T. Tsubaki. Η επί μία εικοσαετία και πλέον (1997-2019) παρουσία του Dr. Dennis Christilles στην Κατοχή Οινιαδών και της θεατρικής ομάδας του Πανεπιστημίου αποτελεί αυτό καθ’ εαυτό σπουδαίο πολιτιστικό γεγονός για όλη την περιοχή της Δυτικής Στερεάς Ελλάδας και ως τέτοιο πρέπει να αντιμετωπίζεται, νομίζω, από αυτούς που προΐστανται σήμερα του Καλλικρατικού Δήμου Μεσολογγίου. Όταν μάλιστα ο Δήμος Μεσολογγίου μέσω του Φεστιβάλ Αρχαίου Θεάτρου Οινιαδών έχει έρθει σε αδελφοποίηση και Πολιτιστικές ανταλλαγές με την Πολιτεία του Κάνσας και το Πανεπιστήμιό της, τέτοια σημαντικά γεγονότα με την δέουσα σοβαρότητα. Με τον τρόπο αυτό δίνονται ευκαιρίες για καλύτερη συνεργασία και αναβάθμιση των σχέσεων των δύο πλευρών σε επίπεδο πολιτισμού.

Μπορείτε να προμηθευτείτε την εφημερίδα στα περίπτερα του νομού

Ο Χρίστος Καλαβρούζος σας παρουσιάζει στο αρχαίο Θέατρο Οινιαδών το αριστούργημα της νεοελληνικής λογοτεχνίας (Η αληθινή απολογία του Σωκράτη) του Κώστα Βάρναλη που σημάδεψε μια ολόκληρη εποχή.

Η παράσταση της αληθινής απολογίας του Σωκράτη έχει μακριά ιστορία και έχει δεχθεί τον έπαινο της κριτικής και τον ενθουσιασμό του κοινού όπου και αν παίχτηκε. Σας θυμίζουμε ότι πρωτοπαίχτηκε στο Εθνικό Θέατρο το 1986-1987. Καταθέτοντας με ευλάβεια το συγκλονιστικό έργο «Η απολογία του Σωκράτη» του Κ. Βάρναλη πιστεύουμε ότι θα δυναμώσει ο προβληματισμός και θα διδάξει ιδιαίτερα τους νέους για ζητήματα που έχουν ηθική, κοινωνική και πολιτική σημασία στις μέρες της παρακμής των Αθηνών του χθες και του σήμερα.

Σκηνοθεσία: Χρίστος Σιοπαχάς

Σκηνικά – κουστούμια: Βασίλης Φωτόπουλος

Μουσική: Μιχάλης Χριστοδουλίδης

Σκηνοθετική επιμέλεια – ερμηνεία: Χρίστος Καλαβρούζος

Πρόκειται για ένα ρεσιτάλ ερμηνείας που φέρει την υποκριτική σφραγίδα του πρωταγωνιστή Χρίστου Καλαβρούζου. Η σκηνοθεσία είναι του Χρίστου Σιοπαχά (με σκηνοθετική επιμέλεια του Χρίστου Καλαβρούζου), τα σκηνικά και τα κοστούμια είναι του αείμνηστου βραβευμένου σκηνογράφου Βασίλη Φωτόπουλου και η μουσική του Μιχάλη Χριστοδουλίδη. Για την ερμηνεία του αυτή, ο Χρίστος Καλαβρούζος έχει αποσπάσει στο παρελθόν διθυραμβικές κριτικές, καθώς αυτή αποτελεί σταθμό στη μακρά θεατρική του διαδρομή.

Λίγα λόγια από τον ηθοποιό Χρίστο Καλαβρούζο για το έργο:

«Ένα συγκλονιστικό έργο της νεοελληνικής λογοτεχνίας που σημάδεψε μια ολόκληρη εποχή, κόντρα στο καθεστώς της αδικίας, στη μασκαρεμένη δημοκρατία, στους μηχανισμούς των «σοφιστάδων» της πολιτικής, της ηθικής και της τέχνης κάθε απόχρωσης, δηλαδή σ’ εκείνους που δεν αξίζει το κόπο να είσαι πρώτος ή τελευταίος ανάμεσα σε τελευταίους που θαρούνε τον εαυτό τους πρώτο.

Έργο που μας διδάσκει και οδηγεί στη συλλογή, τον προβληματισμό για ζητήματα που έχουν σημασία στις μέρες της παρακμής, της εξαθλίωσης και της βαρβαρότητας της εποχής μας.

Το μεγάλο φιλόσοφο της αρχαίας Ελλάδας Σωκράτη τον κατηγόρησαν τρεις, αλλά τον καταδίκασε ο λαός να πιει το φαρμάκι. Μέσα σ’ αυτό το χρονικό διάστημα της απολογίας «δίκης» του Σωκράτη περνάει θαυμάσια ότι είναι γνωστό απ’ τη ζωή και την φιλοσοφία της διδασκαλίας του. Το Σωκρατικό δαιμόνιο του μεγάλου φιλοσόφου της αρχαίας Ελλάδας διαλέγεται, κεντρίζεται από το Βαρναλικό δαιμόνιο και φωτίζεται από την διαλεκτική του ματεριαλισμού. Η ειρωνεία, η κοροϊδία, ο χλευασμός, ο σαρκασμός δένονται αρμονικά σ’ ένα παιχνίδι αντιθέσεων που γεννά το γέλιο και φθάνει στο πικρόγελο. Το απόσταγμα της τραγικής μορφής του Σωκράτη που φέρνει το στίγμα της γνώσης, της ιστορικής πείρας 3000 χρόνων».

Ατενίζοντας το θάνατο μια εσωτερική εξομολόγηση γεμάτη συγκίνηση ένας απολογισμός της ζωής του μεγάλου Φιλοσόφου.

Ο Κ. Παλαμάς γράφει στο Βάρναλη: «Έκανες το Σωκράτη από αρχαίο, μοντέρνο, χωρίς ούτε του αρχαϊσμού να κακοφαίνεται, μήτε ο μοντερνισμός να ζημιώνεται. Τους προστατεύει και τους δύο ο λυρισμός».

Γιάννης Ρίτσος: «Αυτό το αριστούργημα της νεοελληνικής πεζογραφίας, όπου αίσθημα, στοχασμός και λόγος δένονται σε μια μοναδική αδιάσπαστη ενότητα».

Μια παράσταση που αξίζει να δούνε όλοι.

Η παράσταση θα γίνει στα πλαίσια του 33ου Φεστιβάλ στο Αρχαίο Θέατρο Οινιαδών το Σαββάτο 10 Αυγούστου.

Το τελευταίο έργο του κορυφαίου Γάλλου δραματουργού σκηνοθετεί ο Πέτρος Φιλιππίδης, ο οποίος υπογράφει τη μετάφραση μαζί με τον Δημήτρη Φιλιππίδη, κρατώντας παράλληλα τον πρωταγωνιστικό ρόλο, με έναν εξαιρετικό θίασο στο πλευρό του, που θα περιοδεύσει μαζί του σε μεγάλα φεστιβάλ ανά την Ελλάδα.

Η κωμωδία του Μολιέρου αποτελεί ένα από τα δημοφιλέστερα θεατρικά κείμενα και γοητεύει αιώνες το κοινό, καθώς αγγίζει την ανθρώπινη ψυχή προσπαθώντας να ξορκίσει μέσα από το γέλιο φόβους και αμφιβολίες.

Το έργο:

Ο Αργκάν είναι ένας υποχόνδριος, φιλάργυρος και αρρωστοφοβικός ηλικιωμένος, εξαρτημένος από τους γιατρούς και τα φάρμακα. Αισθάνεται συνεχώς ασθενής, αν και στην πραγματικότητα χαίρει άκρας υγείας! Αυτή η εμμονή του τον καθιστά εύκολο θύμα και οι γύρω του τον εκμεταλλεύονται. Μάλιστα, φτάνει στο σημείο να θέλει να παντρέψει την κόρη του, Ανζελίκ, με γιατρό προκειμένου να έχει δωρεάν ιατρική φροντίδα. Ο αδελφός του, όμως, σε συνεργασία με την υπηρέτρια του Αργκάν θα προσπαθήσουν να τον θεραπεύσουν από τις φαντασιοπληξίες του και ταυτόχρονα να τον οδηγήσουν να ανακαλύψει ποιος πραγματικά τον αγαπά και του είναι πιστός.

Ο Μολιέρος μέσα από τη συγκεκριμένη κωμωδία ασκεί με οξυδέρκεια κριτική στην κοινωνία και στα ήθη, στην ιατρική σοβαροφάνεια και στην απληστία, ενώ παράλληλα παρατηρεί την αιώνια διαμάχη των δύο φύλων για την «πρωτοκαθεδρία» μέσα στο σπίτι. Τέλος, κριτικάρει έντονα την τσαρλατάνικη ιατρική της εποχής του. Η ιδιαιτερότητα του έργου έγκειται και στο γεγονός ότι ο ίδιος ο Μολιέρος ερμήνευσε το ρόλο του Αργκάν και στην τέταρτη παράσταση του έργου, στις 17 Φεβρουαρίου 1673, κατέρρευσε με το κλείσιμο της αυλαίας, για να πεθάνει λίγο αργότερα σπίτι του.

Συντελεστές:

Μετάφραση - Απόδοση: Πέτρος Φιλιππίδης, Δημήτρης Φιλιππίδης

Σκηνοθεσία: Πέτρος Φιλιππίδης

Σκηνικά-Κοστούμια: Γιάννης Μετζικώφ

Μουσική: Θέμης Καραμουρατίδης

Χορογραφίες-Κινησιολογία: Ελπίδα Νίνου

Φωτισμοί: Λευτέρης Παυλόπουλος

Μουσική διδασκαλία: Παναγιώτης Τσεβάς

Βοηθός χορογράφος: Ζωή Πολυχρονιάδη

Βοηθός σκηνοθέτη: Χάρης Χιώτης

Παραγωγή: ΤΑΓΑΡΗΣ ΜΑΡΚΟΣ ΘΕΑΤΡΙΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ

Παίζουν:

Πέτρος Φιλιππίδης (Αργκάν), Μυρτώ Αλικάκη (Μπελίν), Τάκης Παπαματθαίου

(Μπεράλντ), Τάσος Γιαννόπουλος (κος Ντιαφουαρύς), Αντίνοος Αλμπάνης (Τομά Ντιαφουαρύς), Λαέρτης Μαλκότσης (Μπονφουά), Ιωάννα Ασημακοπούλου (Τουανέτ), Νεφέλη Κουρή (Ανζελίκ), Ρένος Ρώτας (Κλεάντ), Θάλεια Σταματέλου (Λουιζόν), Χάρης Χιώτης (κος Φλεράν), Βαγγέλης Κυπαρίσσης (κος Πυργκόν).

Ώρα έναρξης: 9.30 μ.μ.

Τετάρτη 7 Αυγούστου

στο Αρχαίο Θέατρο Οινιαδών

Τιμές εισιτηρίων: 20€ κανονικό και 15€ (φοιτητικό, άνεργοι, πολύτεκνοι, ΑΜΕΑ και παιδικό από 6 έως 12 ετών)

Προπώληση εισιτηρίων: VIVA.GR

Επιστρέφοντας στον χώρο του αρχαίου θεάτρου Οινιαδών, το Τμήμα Θεάτρου του Πανεπιστημίου του Κάνσας παρουσιάζει το Σάββατο 20 Ιουλίου 2019 την τραγωδία του Ευριπίδη Τρωάδες, σε σκηνοθεσία Νέηθαν Μπώμαν.

Η είσοδος είναι ελεύθερη για το κοινό (ώρα έναρξης παράστασης 21.00).

Στις 19 Αυγούστου έφτασε στο τέλος του το 32ο Φεστιβάλ Αρχαίου Θεάτρου Οινιαδών που οργανώθηκε – και φέτος – από το Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Ιερής Πόλης Μεσολογγίου.

Έξι ποιοτικές παραστάσεις αρχαίου δράματος – με την αυλαία ν’ ανεβαίνει στις 28 Ιουλίου – χάρισαν στιγμές μέθεξης στους θεατές που κατέκλυσαν το θέατρο για να τις απολαύσουν.

Αναμφισβήτητα το Φεστιβάλ θεάτρου Οινιαδών είναι απ’ τους κορυφαίους θεσμούς του Δήμου μας. Το θέατρο επηρεάζει δραστικά και άμεσα όλους τους πολίτες και γι’ αυτό πολύ σωστά ο Αριστοφάνης το ονόμασε «σχολείο για μεγάλους».

Στο θέατρο, τη γιορτή της δημοκρατίας (όπως έλεγε ο μεγάλος του δάσκαλος Βασίλης Ρώτας), ο καθένας πάει να συναντήσει το συμπολίτη του, το φίλο του, το σύντροφό του και να νιώσει τον εαυτό του μέλος της κοινωνίας. Να ευφρανθεί απ’ τα μηνύματα του κάθε έργου, απ’ την κοινή ομολογία ότι η ζωή του είναι μεγάλο αγαθό όταν έχει ομορφιά κι αγάπη, πως το άσχημο είναι κακό, η ατιμία συμφορά.

Αν λοιπόν πιστεύουμε ότι το θέατρο είναι ένας μοναδικός και αναντικατάστατος αγωγός επικοινωνίας, που οικοδομεί στους θεατές υψηλό ήθος, μεγάλες αξίες και ακονίζει την κρίση τους, τότε πρέπει να δεχτούμε ότι μια κοινωνία που θέλει να διδάξει το άτομο, να το εμπνεύσει, να του μάθει την ισότητα, την ελευθερία και την προσωπική ευθύνη, δεν μπορεί παρά να τοποθετεί το θέατρο στην ανώτατη βαθμίδα των πολιτιστικών της επιλογών.

Με γνώμονα και οδηγό αυτές τις σκέψεις “γεννήθηκε” και φέτος το πρόγραμμα του 32ου Φεστιβάλ Οινιαδών, αλλά και του πολιτιστικού καλοκαιριού, στο οποίο επίσης δόθηκε μεγάλη έμφαση στις θεατρικές παραστάσεις. Θα ήταν παράλειψη να μην αναφερθούν οι προφεστιβαλικές εκδηλώσεις (σεμινάρια αρχαίου θεάτρου), που εισήχθησαν πριν 3 χρόνια, αλλά η αποδοχή και η επιτυχία τους τις έχουν ήδη καταστήσει θεσμό.

Αφού λοιπόν η πολιτεία και οι φορείς της μπορούν να αντιλαμβάνονται το μεγάλο κέρδος που έχουν από το να στηρίζουν το θέατρο, τότε η κοινωνία αυτή έχει ένα φωτεινό και ελπιδοφόρο μέλλον.

 

Σόφη Λαναρά

Αντιπρόεδρος Πνευματικού Κέντρου

Δήμου Ιερής Πόλης Μεσολογγίου

Σελίδα 1 από 10

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ

Η ηλεκτρονική έκδοση της εφημερίδας ΑΙΧΜΗ, πρώτης σε κυκλοφορία και αναγνωσιμότητα στο νομό Αιτωλοακαρνανίας. Ειδήσεις, σχόλια, ρεπορτάζ, κοινωνικά, αθλητικά, μικρές αγγελίες

Η Αιτωλοακαρνανία