Print this page

Θεματα

Ο Ποδηλάτης / Περί άλογης και αγοραίας υβρεολογίας
Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

«Ανέκδοτα» αλλά και δηµοσιευµένα, καθηµερινά αλλά διαχρονικά

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

Ημερομηνία πρώτης δημοσίευσης: 07/09/2017

 

Επιµέλεια: Rodi de Fuca

Η Ύβρις, βρισιά ή καθ’ εµάς το βρισίδι, µε όλη την καλή, -την καλλίτερη θα ‘λεγα- έννοια, είναι ένας διαφορετικός τρόπος έκφρασης συγκινησιακών ενστίκτων τόσο αυθεντικός, ρεαλιστικός και σεβαστός όσο οποιοσδήποτε άλλος. Από εκείνα τα αρχαία χρόνια ο “σκαµπρόζος” -όπως τον χαρακτήρισε ο Πλάτωνας- Όµηρος, χρησιµοποιούσε δεκάδες λέξεις ή φράσεις ολόκληρες -του προσωπικού του υβρεολoγίου-, για να απευθυνθεί ιδιαίτερα σε ό,τι του καθόταν άσχηµα, του έµπαινε στο µάτι που λέµε! Το πιο εύκολο “ξόµπλιασµά” του ήταν, να χαρακτηρίζει τον αµόρφωτο και άξεστο χαρακτήρα ως αγροιώτη! Κάτι δηλαδή µεταξύ αγροίκου και παλιοχωριάτη!

Οι επερχόµενοι κλασικοί φιλόσοφοι εµπλούτισαν το λεξιλόγιο της Ελληνικής µε περισσότερο “καλλωπισµένες” υβριστικές λέξεις και φράσεις! Έτσι τον παλιάνθρωπο τον είπαν από σιχαµερό ως “βδέλυγµα” και τον κοπρίτη “κοπρειο” και επειδή δεν υπήρχε λέξη για εκείνον που κουνούσε επιδεκτικά κι αδιάντροπα την ουρά του εφηύραν τον “κινούρη”, που µε την τριβή, έφτασε να σηµαίνει αυτόν που «αντί για την ουρά του, κουνάει τ’ αχαµνά του!». -Με το συµπάθιο-.

Τι κι αν στην είσοδο του µαντείου των Δελφών ανήρτησαν δεκάλογους γνωµικών για να προλάβουν την επέκταση του υβρεολογίου… «Άρχε σεαυτού», Να κυριαρχείς τον εαυτόν σου. «Θυµού κράτε». Να συγκρατείς την οργή σου. Κι όπως ισχυρίζεται ο Ηράκλειτος για την προσωρινότητα, “πάντα ρει είναι δε παγίως ουδέν” - Όλα ρέουν, τίποτα δε µένει στάσιµο, -µε αποτέλεσµα και σήµερα και κάθε στιγµή που περνά, το λεξικό της “υβριστικής” να διευρύνεται και να δυναστεύει.

Μ’ όλα αυτά, σκέπτοµαι λοιπόν ότι δεν έγιναν έτσι ξαφνικά οι Έλληνας, αθυρόστοµοι! Ούτε ότι αυτό το χαρακτηριστικό είναι εξαιρετικό µειονέκτηµα πολιτισµού ή στερείται ηθικού πλούτου. Πώς να το κάνουµε: Kαι πολιτισµένος λαός “θεωρούµασταν”, και ανεκτίµητη ιστορία έχουµε,

Ανακεφαλαιώνοντας: Αυτό το απόσπασµα του εκφραστικού υβρεολογίου, -φιλοτεχνηµένο, λογοτεχνικό, σεβαστικό και καταχωρηµένο-, θεωρώ ότι είναι στην πραγµατικότητα λεκτικός πλούτος µιας γλώσσας. Και ανάλογα µε τον χώρο που καταλαµβάνει στον έγγραφο λόγο και στην κουλτούρα ενός λαού δεν πρέπει να δυσαρεστεί κανέναν όταν χρησιµοποιείται στην καθηµερινότητα σωστά και µε σύνεση. Στην πραγµατικότητα αυτό που πρέπει να ενοχλεί απωθητικά, -αυτό που είναι “µιαρός” ονειδισµός, άξιο καταπολέµησης και εξοντώσεως-, είναι η κακοήθης αθυροστοµία και η βδελυρή ύβρις που χρησιµοποιούν ορισµένοι για να εκφράζονται όταν κάνουν “µετακριτική” σε οποιοδήποτε άρθρο ή δηµοσίευµα,- αρεστό ή όχι-, προερχόµενο από οποιοδήποτε µέσο ενηµέρωσης. Αρκετές φορές σ’ αυτά τα “κοσµητικά“ σχόλια που κρεµιούνται κάτω από τα άρθρα στις εφηµερίδες, στο twitter, στα περιοδικά, στο facebook, στα blog, στα forums του διαδικτύου, εµφανίζει ο συνάνθρωπός µας, αισθητική υποζυγίου, ορέξεις τρωκτικού, συναισθήµατα υπανθρώπου. Κι όλα αυτά για να εκφράσουν -µε βρισιές- ότι διαφωνούν µε κάποιον!

Και υπάρχουν αρκετοί, που παίζουν τον δικαστή σε καθηµερινή βάση µε όλους αυτούς που διαφωνούν µαζί τους, αραδιάζοντας συρφετούς χυδαιολογίας, χωρίς συρµό, και µε µόνη επιδίωξη να προκαλέσουν αναίτια, εκούσια πλήγµατα, για ιδία απόλαυση. Αυτούς ναι, τους θεωρώ υβριστές! 

Γιατί η διαφωνία δεν είναι ανόµηµα. Αντίθετα η άλογη και αγοραία υβρεολογία εξαιτίας της ίδιας διαφωνίας είναι η “κατασπάραξη” της κοινής γνώµης.

Αποφθέγγοµαι µάλιστα ότι δεν είναι νοσηρή ή φραστική αθυροστοµία, η λεκτική υβρεολογία, αλλά ο υβριστής! Όπως δεν είναι νοσηρή η θρησκεία αλλά ο φονταµενταλιστής, δεν είναι νοσηρή η όποια ιδεολογία αλλά ο καπηλευτής, ούτε είναι νοσηρή η φιλοδοξία αλλά ο δόλιος αναρριχητής!  

Γιατί πιστεύω ακράδαντα ότι κανένα κείµενο, κανένα δηµοσίευµα, κανένα άρθρο στα περισσότερα µέσα ενηµέρωσης -αρέσουν, δεν αρέσουν- δεν έχει γραφτεί µε την πρόθεση να γίνει λίβελος και ενεχόµενο ρυπαρογράφηµα, ενώ τα σχόλια που τα υπονοµεύουν µε βωµολοχίες και χυδαιότητα, αυτά... πάντοτε!

Μπορείτε να προμηθευτείτε την εφημερίδα στα περίπτερα του νομού