Αγγελίες    Επικοινωνία

Προς απόλυση

Ημερομηνία πρώτης δημοσίευσης: 10/03/2016

 

Με το ερώτηµα της απόλυσης θα βρεθεί ο ταµίας της ΔΕΥΑΜ από τους Οινιάδες, σύµφωνα µε ενηµέρωση που έγινε στο δηµοτικό συµβούλιο.

Η ενηµέρωση έγινε από το δήµαρχο µετά από σχετική ερώτηση του Πάνου Παπαδόπουλου...

Μπορείτε να προμηθευτείτε την εφημερίδα στα περίπτερα ή να κατεβάσετε και ηλεκτρονικά την έκδοση ή τις εκδόσεις της εφημερίδας που θέλετε εδώ

Παρενέβη Οικονοµικός Εισαγγελέας
Αναµένεται η απόδοση ευθυνών

 

Ημερομηνία πρώτης δημοσίευσης: 21/01/2016

 

Οι προϋπολογισμοί των Νομικών Προσώπων του δήμου, ψηφίστηκαν στην πρόσφατη συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου Μεσολογγίου, ώστε να προχωρήσει απρόσκοπτα η λειτουργία τους αναπτύσσοντας τις δραστηριότητές τους.

Τριάντα χιλιάδες ευρώ είναι ο προϋπολογισμός του «Κατράκειου», ο οποίος..


Διαβάστε αναλυτικά το ρεπορτάζ στο φύλλο της ΑΙΧΜΗΣ που κυκλοφορεί από την Πέμπτη 21/01 σε όλα τα περίπτερα του νομού ή
κατεβάστε ηλεκτρονικά την έκδοση ή τις εκδόσεις που θέλετε εδώ

 

 

Αιτωλοακαρνανία: περιοχή με πλούσια μυθική παράδοση και αξιόλογο ιστορικό παρελθόν, κατοικημένη από δύο αντιμαχόμενα φύλα, τους Aιτωλούς και τους Aκαρνάνες.

Ο ποταμός Αχελώος αποτελούσε το επίμαχο όριο ανάμεσά τους, με τους μεν Αιτωλούς να κατοικούν ανατολικά του Αχελώου, τους δε Ακαρνάνες δυτικά αυτού.

Όσοι ταξιδεύουν σήμερα στην Περιφερειακή Ενότητα Αιτωλοακαρνανίας έχουν τη δυνατότητα να επισκεφθούν τους αρχαιολογικούς χώρους των δύο σημαντικότερων πόλεων των Ακαρνάνων, της Στράτου και των Οινιαδών.

Τα λείψανα της Στράτου, της οχυρής πρωτεύουσας των Ακαρνάνων, βρίσκονται στην ευρύτερη περιοχή του ομώνυμου μεσόγειου χωριού, βορειοδυτικά του Αγρινίου. Χτισμένη σε θέση στρατηγικής σημασίας, κοντά στις δυτικές όχθες του Αχελώου, στα σύνορα με την Αιτωλία, η Στράτος, μεγίστη κατά τον Θουκυδίδη πόλη, κατελήφθη το 266 π.Χ. από τους Αιτωλούς και δέχτηκε πολλές επιθέσεις από τον Φίλιππο Ε', βασιλιά της Μακεδονίας.

Η διατηρούμενη οχύρωση της πόλης χρονολογείται από τον 5ο αιώνα π.Χ. Οι αρχαιολογικές έρευνες έχουν φέρει στο φως οικοδομήματα της αγοράς, ερείπια μεγάλου θεάτρου (εντός των τειχών της πόλης και πολύ κοντά στην αγορά της), που κατασκευάστηκε τον 4ο αιώνα π.Χ. (ανακατασκευές και επιδιορθώσεις έγιναν τον 3ο και το 2ο αιώνα π.Χ.), και ερείπια ναού αφιερωμένου στον Στράτιο Δία.

Ο ναός (δωρικός, εξάστυλος, με κορινθιακούς κίονες στο εσωτερικό του), ένα από τα σπουδαιότερα μνημεία της Δυτικής Ελλάδας, άρχισε να κατασκευάζεται το 321 π.Χ., έμεινε όμως ημιτελής, ίσως λόγω πολεμικών συγκρούσεων με τους Αιτωλούς.

Οι Οινιάδες ήταν η δεύτερη σε μέγεθος και σπουδαιότητα πόλη των Ακαρνάνων μετά τη Στράτο. Ο αρχαιολογικός χώρος των Οινιαδών βρίσκεται στη θέση «Τρίκαρδος», σε απόσταση 6 χιλιομέτρων δυτικά από την Κατοχή, γεωργική κωμόπολη, χτισμένη κοντά στις όχθες του Αχελώου.

Τα σωζόμενα ερείπια (Τρικαρδόκαστρο για τους κατοίκους της περιοχής) φανερώνουν την αλλοτινή σημασία της πόλης, που πρέπει να έλαβε την οριστική μορφή της μέσα στον 4ο αιώνα π.Χ. Διατηρούνται, μεταξύ άλλων, εντυπωσιακά τμήματα τειχών, λείψανα του θεάτρου, νεώσοικοι στο αρχαίο λιμάνι, θεμέλια οικοδομημάτων της αγοράς και τμήμα του οικιστικού ιστού της πόλης, ενώ εκτός των τειχών έχουν ερευνηθεί τάφοι.

Η οχύρωση, χτισμένη κατά το πολυγωνικό σύστημα, ακολουθεί το ανάγλυφο του εδάφους και περιβάλλει την πόλη σε μήκος περίπου 6,5 χιλιομέτρων.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι νεώσοικοι, όπου στεγάζονταν και επισκευάζονταν τα πλοία το χειμώνα, και το θέατρο, κοντά στην αγορά, με δύο κατασκευαστικές φάσεις (μέσα 4ου αιώνα π.Χ. και α' μισό 3ου αιώνα π.Χ.).

Στο χώρο του θεάτρου πραγματοποιούνται τους καλοκαιρινούς μήνες θεατρικές παραστάσεις και συναυλίες, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Οινιαδών.

Βαγγέλης Στεργιόπουλος
Πηγή: diakopes.in.gr

Το ναυπηγείο του Αχελώου

Κείμενο: Ηλέκτρα Φατούρου
Φωτογραφίες: Ηρακλής Μήλας

 

Οι αρχαίες Οινιάδες, η δεύτερη σε μέγεθος και σπουδαιότητα πόλη των Ακαρνάνων μετά τη Στράτο, φιλοξενούν ένα από τα σημαντικότερα αρχαιολογικά ευρήματα του νομού.

Ο λόγος για το σπανιότατο και καλοδιατηρημένο αρχαίο νεώριο (ή νεώσοικο ή απλώς καρνάγιο) στα δυτικά του αρχαίου λιμανιού, εντός ενός ευρύτατου αρχαιολογικού χώρου έκτασης 1.400 στρ. Το λαξευμένο σε βράχο, «κλειστού τύπου» οικοδόμημα διαιρούνταν συμμετρικά με πέντε κιονοστοιχίες από δεκαεπτά κίονες, διαστάσεων περίπου 41x47 μ., και χρησιμοποιούνταν για την ανέλκυση πλοίων, την επισκευή ή τη φύλαξή τους.

Το μνημείο, που χρονολογείται στον 4ο αι. π.Χ., ήταν σε πλήρη λειτουργία έως και τα τέλη του 3ου αι. π.Χ. και ο όγκος των ερειπίων του αποδεικνύει τη σημασία που είχε κάποτε η πόλη και κατ' επέκτασιν το λιμάνι (που τότε βρισκόταν στις εκβολές του Αχελώου). Πολύ απλά: το 350 π.Χ. τα πολεμικά πλοία των Οινιάδων έφταναν τα 40 μ. μήκος!

Πηγή: thetravelbook.gr

Ο συνεργάτης μας Rodi de Fuca και ο Ομηριστής Νικόλαος Καμπάνης φέρνουν στην επιφάνεια άγνωστα στοιχεία για την ιστορία του τόπου μας που είναι σίγουρο πως θα σας καταπλήξει

 Ημερομηνία πρώτης δημοσίευσης: 08/10/2015

 

Πέρυσι, τέτοια εποχή, κοντά στον εορτασμό της επετείου της Ναυμαχίας της Ναυπάκτου (δηλαδή των Εχινάδων) φέραμε στο φως αρκετά στοιχεία για την ιστορική Ναυμαχία, την πιο καθοριστική όλων για την αποτροπή άλωσης της Ευρώπης από τους Οθωμανούς.

Με πρωτεργάτη τον (Οινιαδίτη) συνεργάτη μας Rodi de Fuca έγινε εκτενής αναφορά η οποία προκάλεσε το ενδιαφέρον πολλών ανθρώπων που ασχολούνται συστηματικά με την ιστορία και όχι μόνο. Εκλεκτοί αναγνώστες και συνεργάτες συνέχισαν τον διάλογο επί μακρόν εμπλουτίζοντας όλα όσα ξέραμε. Αυτός ο μεγάλος θησαυρός της σύγχρονης εποχής που έλαβε χώρα στα νερά των Οινιαδών ελπίζουμε να μην μείνει κι άλλο στην αφάνεια και υπεύθυνες γι’ αυτό είναι πρωτίστως οι αρχές του τόπου.

Σήμερα έχουμε την τιμή και την χαρά να υποστηρίξουμε και να συμμετάσχουμε σε ένα ακόμη πολιτιστικό στόχο ανάδειξης ενός ακόμα από τους πολλούς “χαμένους“ θησαυρούς μας. Φέτoς και κάνοντας το να συμπέσει με μια καινούργια επέτειο της ιστορικής ναυμαχίας προσπαθούμε να φέρουμε σε γνώση όσων δεν έχουν ασχοληθεί με το θέμα, τον μεγαλύτερο χαμένο θησαυρό της άγνωστης μυκηναϊκής μας εποχής με την παρουσίαση του «χαμένου» Δουλιχίου και του ομηρικού νησιώτικου συμπλέγματος των ιερών νήσων Εχινάδων.

....“… Οἳ δ᾽ ἐκ Δουλιχίοιο Ἐχινάων θ᾽ ἱεράων νήσων…”

Σ’ αυτή την προσπάθεια μας έχουμε αυτή τη φορά τη συμπαράσταση ενός Ομηρικού ερευνητή, ενός σπουδαίου Ομηριστή που έχει αφιερώσει μέρος της κοσμικής του ζωής στην αποκάλυψη του Ομηρικού βασιλείου του Οδυσσέα. Την Ομηρική Ιθάκη. Και απόλυτα συνδεδεμένο με το αντικείμενο είναι το δικό μας Δουλίχιο, οι δικές μας Οινιάδες/Εχινάδες.

Ο λόγος για τον Νίκο Καμπάνη, καθηγητή Σκάκι και συγγραφέα διαφόρων βιβλίων πάνω στο θέμα. Έχει σπουδάσει Γεωλογία αλλά το αμέτρητο ενδιαφέρον του για τα Ομηρικά έπη τον έχει οδηγήσει να αφιερώσει την ζωή του σχεδόν αποκλειστικά στην ανακάλυψη της πραγματικής ιστορίας της Ομηρικής Ιθάκης. Έγραψε διάφορα βιβλία Ομηρικής έρευνας και μετέφρασε απ’ το πρωτότυπο αρκετές ραψωδίες με το δικό του τρόπο και πάντα με φόντο την θεωρία ότι η Ομηρική Ιθάκη είναι η Παλική της Κεφαλλονιάς. Στο εγγύς μέλλον ετοιμάζει μιαν άλλη ραψωδία, την ε, και σύντομα με την χορηγία και πολλών εκ των πολιτών μας θα εκδώσει την ραψωδία ί με ιδιαίτερη μνεία και έρευνα στο Ομηρικό Δουλίχιο και τις ιερές Εχινάδες.

Στο αφήγημα που θα διαβάσετε στην επόμενη σελίδα επιχειρήθηκε να δοθεί ένας τόνος που ν’ αγγίζει το φανταστικό, γιατί η αλήθεια είναι, ότι ελάχιστα πραγματικά γεγονότα γνωρίζονται από την Ομηρική εποχή στο τόπο μας αλλά πιστεύουμε ότι με λίγη καλή θέληση και καλοπιστία θα σας φέρουμε κοντά σε πιθανά προϊστορικά αλλά και μυθικά γεγονότα που διαδραματίστηκαν στον χώρο μας.

Ένα όμως ξέρουμε πως είναι αλήθεια, Ότι τώρα έχουμε στα χέρια μας ένα ακόμη ανεκμετάλλευτο θησαυρό, όπως κι άλλους (Ναυμαχία, Νεώριο, Βιοτόπους, λιμνοθάλασσες, Βύρωνας, κλπ) που λέγεται Ιερές Εχινάδες, που λέγεται Δουλίχιο...

 

Σημεία μεγίστης προσοχής

- Ο ανάγλυφος χάρτης που μας πλησιάζει στο πλησιέστερο δυνατόν σημείο για να απολαύσουμε πως μπορεί να ήταν οι νήσοι Οινιάδες, μέρους του συμπλέγματος των Εχινάδων την εποχή του Τρωικού πολέμου (φωτό δεξιά).

- Οι βάσεις των τειχών του Νεωρίου αλλά και των γύρω τειχών. Ο τρόπος κατασκευής με κουμπωτές πέτρες είναι μυκηναϊκών και υστερομυκηναικών χρόνων. Συμπέρασμα; Οι Οινιάδες κατοικούνταν ή τουλάχιστον ήταν Νεώριο πριν 3100/3300 χρόνια την εποχή του Δουλιχίου κι όχι από τον 5ο ή 4ο αιώνα. Μόνο αυτό ανατρέπει από μόνο του την θεωρία τόσων χρόνων ότι οι Οινιάδες, δηλ. το Νεώριο είναι του μόλις 5/4ου αιώνα κι ότι πιθανώς ο Μέγης αλλά και ο Οδυσσέας μπορεί και να κτίσαν κάποιο από τα πλοία τους εκεί!

- Η γκραβούρα του 1498 που παρουσιάζει τον Αχελώο και την Περιμήλη στις όχθες του ποταμού, αφήνει να εννοηθεί την αίγλη της οχυρωμένης και μάλλον φανταστικής Κατοχής δίπλα του για το οποίο δεν είχαμε ποτέ ακούσει και φανταστεί! Μύθος η πραγματικότητα, μας εκπλήσσει και αρέσει… (φωτό κάτω αριστερά).

Όποιος θέλει να εμπλουτίσει τον διάλογο μπορεί να το κάνει μέσω και της σελίδας της Ομηρικής Ιθάκης στο facebook (https://www.facebook.com/groups/336201476482509/). Σε επόμενο χρόνο θα σας ανακοινώσουμε και το σχετικό blog. Όσοι από εσάς θέλετε να γίνετε συμμέτοχοι μιας μελλοντικής λογοτεχνικής και ιστορικής συνάντησης δεν έχετε παρά να μας ειδοποιήσετε. Αυτό που μετράει είναι το ενδιαφέρον για την τεράστια κληρονομιά αυτού του τόπου η οποία σήμερα είναι στα χέρια μας και πρέπει επιτέλους να αξιοποιηθεί. Γι’ αυτό η οργάνωση και η συμμετοχή μέσω δημοσιεύσεων δημιουργία συλλόγων, blogs κ.ο.κ. είναι προς την σωστή κατεύθυνση για την ανάδειξη των ανεξάντλητων πολιτιστικών στοιχείων του τόπου μας...

ΑΙΧΜΗ

Ημερομηνία πρώτης δημοσίευσης: 08/10/2015

 

Γράφει ο:
ΝΙΚΟΛΑΟΣ Φ. ΚΑΜΠΑΝΗΣ
Γεωλόγος Α.Π.Θ. – Οµηριστής

Μια συστάδα πολλών νησιών, ονομάζεται αρχιπέλαγος. Παραδείγματος χάριν, τα νησιά του Αιγαίου αποτελούν το Ελληνικό Αρχιπέλαγος.

Οι Εχινάδες ανήκουν σε αυτή την γεωγραφική κατηγορία, αλλά στην πραγματικότητα είναι μισό αρχιπέλαγος, χωρίς να σημαίνει αυτό ότι το υπόλοιπο αποτελεί μέρος του μύθου της χαμένης Ατλαντίδας, αφού τα νησιά που λείπουν είναι καθημερινά επισκέψιμα και χωρίς πλοίο, μια που αποτελούν τους λόφους του κάμπου δυτικά και απέναντι του Μεσολογγίου.

 

Τι είναι η συγκριτική χρονολόγηση;

Υπάρχουν διαφόρων ειδών χρονολογήσεις, με πιο γνωστές τις ραδιοχρονολογήσεις, ικανές να απαντήσουν σε κάθε ερώτημα σχετικά με την ηλικία των διαφόρων γεωλογικών δομών, στρωμάτων και πετρωμάτων, ακόμα και για εκείνα που έχουν δημιουργηθεί πολλά εκατομμύρια έτη πριν από την εποχή μας.

Μία από τις μεθόδους ραδιοχρονολόγησης είναι και η μέθοδος του άνθρακα, ικανή να βγάλει συμπεράσματα κυρίως για όλα τα ιστορικά γεγονότα, αφού δεν έχει δυνατότητα για τις τάξεις των εκατομμυρίων ετών, όπως έχουν άλλες μέθοδοι.

Άλλη μέθοδος είναι της θερμοφωταύγειας, που μπορεί να υπολογίσει ηλικίες όσον αφορά επιφάνειες που έχει αλλάξει το χρώμα τους εξαιτίας της ηλιακής ακτινοβολίας.

Άλλες χρονολογήσεις είναι οι στρωματογραφικές, με τις οποίες χρονολογούμε στην ίδια ηλικία κάτι τι που βρίσκεται εντός ενός γεωλογικού στρώματος ήδη χρονολογημένου.

Χρήσιμα είναι και τα καθοδηγητικά απολιθώματα, τα οποία έζησαν και εξαφανίστηκαν εντός μικρής διαπιστωμένης και ορισμένης χρονικής περιόδου του παρελθόντος. Αν ανακαλύψουμε ένα τέτοιο, εύκολα θα πιστοποιήσουμε και την ηλικία του γεωλογικού στρώματος, εντός του οποίου ενυπάρχουν.

Κάτι ανάλογο θα διαπιστώσουμε παρατηρώντας και τις φωτογραφίες που ακολουθούν:

  pellana2.jpg 

 Η ομοιότητα των λαξευτών αυτών τάφων, τους κατατάσσει στον ίδιο πολιτισμό και στην ίδια χρονική περίοδο… Κι ας απέχουν μεταξύ τους εκατοντάδες χιλιόμετρα.monopolata2.jpg

pellana1.jpgΟ ένας ανακαλύφθηκε στο βασίλειο του Μενελάου, στην Πελλάνα της βόρειας Λακωνίας, ενώ ο άλλος έξω από τα Μονοπωλάτα Ληξουρίου Παλικής Κεφαλληνίας. Μάλιστα, απ` ότι διαπιστώνουμε, είναι σύγχρονοι μεταξύ τους αλλά προγενέστεροι του Οδυσσέα.

 

mikinaiki-texnotropia.jpg

Εδώ θα ασχοληθούμε με τις Οινιάδες, πολιτεία που άκμαζε μέχρι τα Ελληνιστικά χρόνια και έφερε το όνομα του βασιλιά Οινέα, γνωστού από τον μύθο του Καλυδώνιου κάπρου, καθώς και από τη διαμάχη μεταξύ Καλυδώνας και Πλευρώνας. Διαμάχη και ιστορίες που είχαν από αιώνες, τότε και μέχρι σήμερα, περάσει στο μύθο και στις ιστορίες στόμα με στόμα, που σαν παραμύθι διέδιδαν οι ηλικιωμένοι.

Επειδή τώρα πια γνωρίζουμε ότι ο Οινέας ήταν βασιλιάς στην Καλυδώνα, κοντά στο Ευηνοχώρι, λογικό είναι να πιστέψουμε ότι οι Οινιάδες έλαβαν το όνομα αυτό πολλά χρόνια αργότερα προς τιμήν αυτού του ένδοξου Βασιλέα και επειδή οι ντόπιοι και οι πέριξ αναγνώριζαν την παλαιότητα των λιθοδομών και τειχών που συμπλήρωναν από πάνω οι ίδιοι κατά καιρούς.

Ποιο όνομα είχαν και τι ήταν αυτά τα προϊστορικά, που και εμείς αλλά και αυτοί θαύμαζαν;

Το Νεώριο αυτό (ναυπηγείο), έχει αναγνωριστεί ως το παλαιότερο στον κόσμο. Οι λαξευτές του επιφάνειες, καθώς και πολλές «κουμπωτές» λιθοδομές χαμηλά, άνετα μπορούν να αποδείξουν ότι χρησιμοποιείται από τα προϊστορικά χρόνια, μέχρι την εποχή της Κλεοπάτρας.

Πιθανόν ανεστάλη η χρήση του, όταν οι κάτοικοι της περιοχής διατάχθηκαν να την εγκαταλείψουν και μαζί με άλλους αναγκάστηκαν να επανδρώσουν τη Νικόπολη Πρέβεζας, που ιδρύθηκε από τον Οκταβιανό Αύγουστο, προς τιμή της νίκης του κατά τη ναυμαχία του Ακτίου, εναντίον του Αντώνιου και της Κλεοπάτρας.

Παρατηρούμε ότι και στα πλευρά του Νεωρίου, τις κατώτερες βαθμίδες, σχηματίζουν μεγάλοι λίθοι που «κουμπώνουν» άνετα και με οποιαδήποτε γωνία μεταξύ τους, όπως στα Μεγαλιθικά και Προμυκηναϊκά μνημεία.

Αυτό σημαίνει ότι το Νεώριο λειτουργούσε ασταμάτητα επί πάνω από 1500 χρόνια και μετά από κάθε σεισμική ή επιδρομική καταστροφή συμπληρωνόταν από οικοδομικά στελέχη νεώτερης τεχνολογίας.

Όταν πια οι προσχώσεις του Αχελώου είχαν αρχίσει να δημιουργούν πρόβλημα στη λειτουργία του Ναυπηγείου τους τελευταίους αιώνες της χρήσης του, τότε που μάλλον τα πλεούμενα οδηγούνταν στη θάλασσα μέσω ίσως κάποιας διώρυγας ή κάποιου παραποτάμου του Αχελώου, η αξιοποίηση του χώρου γινόταν μόνο από τον αριστερό, όπως βλέπουμε στην 1η φωτογραφία, βόρειο σηκό.

Έκπληξη προκαλεί στον επισκέπτη το γεγονός ότι οι ράμπες καθόδου των πλοίων, στο Ναυπηγείο αυτό, κατεβαίνουν δύο μέτρα από την επιφάνεια του εδάφους για να συναντήσουν την τότε επιφάνεια της θάλασσας.

Αυτό το γεγονός μας προσφέρει την σημαντικότερη πληροφορία για την έρευνά μας: Ο ποταμός-θεός Αχελώος, εδώ και 21 αιώνες, με τα φερτά υλικά από τα βουνά που διέρχεται, προσκόμισε τη μάζα εδάφους η οποία κάλυψε σιγά-σιγά έκταση που πριν από την εποχή εκείνη αποτελούσε μια θαλάσσια ενότητα.

Αν παρακολουθήσουμε λοιπόν, είτε από κοντά, είτε με τη βοήθεια δορυφόρου τους λόφους της πεδιάδας γύρω από τις Οινιάδες, θα διαπιστώσουμε ότι αποτελούσαν μια ενότητα μικρών νησιών, που στη συνέχεια ενσωματώθηκαν με την ξηρά.

Τα πρόσφατα (χάριν του λέγειν) γεγονότα της ναυμαχίας του Lepado ή Εχινάδων, πιστοποιούν, μέσω των ελιγμών του Don Juan D` Asturias, ότι ακόμα ένα τελευταίο νησί έχει ενσωματωθεί «τώρα τελευταία».

Συμπέρασμα: Οι Εχινάδες των Προϊστορικών χρόνων αποτελούνταν από διπλάσια νησιά.

Στη συνέχεια θα προσπαθήσουμε να εκπονήσουμε τον χάρτη των Ομηρικών «Ἐχινάων θ᾽ ἱεράων νήσων», διορθώνοντας τον σημερινό, αφού «αφαιρέσουμε» το υλικό το οποίο προσκόμισε ο Αχελώος σε όλη την προαναφερόμενη πεδιάδα μέχρι βάθους 2-3 μέτρων.

 arxipelagos-exinadon.jpg

Το χαμένο Δουλίχιο

Η Αυτοκρατορία του Ομηρικού Δουλιχίου είχε τα εξής χαρακτηριστικά:

α΄. Είχε στενές σχέσεις με τους γείτονες Κεφαλλήνες, τον λαό που οδήγησε στην Τροία ο Οδυσσέας. Για αυτό και ο Όμηρος, στον κατάλογο των πλοίων των Αχαιών που συμμετείχαν στον Τρωικό πόλεμο, περιγράφει τη δύναμή τους διαδοχικά: ΙΛΙΑΔΑ ραψωδία Β΄ 625-644.

ΚΕΙΜΕΝΟ

Οἳ δ᾽ ἐκ Δουλιχίοιο Ἐχινάων θ᾽ ἱεράων νήσων, αἳ ναίουσι πέρην ἁλὸς Ἤλιδος ἄντα, τῶν αὖθ᾽ ἡγεμόνευε Μέγης ἀτάλαντος Ἄρηϊ Φυλεΐδης, ὃν τίκτε Διῒ φίλος ἱππότα Φυλεύς, ὅς ποτε Δουλιχιόνδ᾽ ἀπενάσσατο πατρὶ χολωθείς· τῷ δ᾽ ἅμα τεσσαράκοντα μέλαιναι νῆες ἕποντο. Αὐτὰρ Ὀδυσσεὺς ἦγε Κεφαλλῆνας μεγαθύμους, οἵ ῥ᾽ Ἰθάκην εἶχον καὶ Νήριτον εἰνοσίφυλλον καὶ Κροκύλει᾽ ἐνέμοντο καὶ Αἰγίλιπα τρηχεῖαν, οἵ τε Ζάκυνθον ἔχον ἠδ᾽ οἳ Σάμον ἀμφενέμοντο, οἵ τ᾽ ἤπειρον ἔχον ἠδ᾽ ἀντιπέραι᾽ ἐνέμοντο· τῶν μὲν Ὀδυσσεὺς ἦρχε Διὶ μῆτιν ἀτάλαντος· τῷ δ᾽ ἅμα νῆες ἕποντο δυώδεκα μιλτοπάρῃοι. Αἰτωλῶν δ᾽ ἡγεῖτο Θόας Ἀνδραίμονος υἱός, οἳ Πλευρῶν᾽ ἐνέμοντο καὶ Ὤλενον ἠδὲ Πυλήνην Χαλκίδα τ᾽ ἀγχίαλον Καλυδῶνά τε πετρήεσσαν· οὐ γὰρ ἔτ᾽ Οἰνῆος μεγαλήτορος υἱέες ἦσαν, οὐδ᾽ ἄρ᾽ ἔτ᾽ αὐτὸς ἔην, θάνε δὲ ξανθὸς Μελέαγρος· τῷ δ᾽ ἐπὶ πάντ᾽ ἐτέταλτο ἀνασσέμεν Αἰτωλοῖσι· τῷ δ᾽ ἅμα τεσσαράκοντα μέλαιναι νῆες ἕποντο.

 

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ

Κι αυτοί απ’ το Δουλίχιο και ιερές Εχινάδες νήσους, που κατοικούνται πέρα απ’ τη θάλασσα έναντι της Ηλείας, τους οποίους ηγεμόνευε ο Μέγης, παρόμοιος με τον Άρη οΦυλείδης, που γέννησε ο αγαπημένος του Διός ιππότης Φυλεύς, που στο Δουλίχι κάποτε κατέφυγε απ’ τον πατέρα χολωμένος • κι ακολουθούσανε αυτόν σαράντα μαύρα πλοία. Ύστερα Οδυσσεύς καθοδηγούσε Κεφαλλήνες μεγαθύμους, που είχαν την Ιθάκη και Νήριτο το βαθύσκιωτο και Κροκύλει` εξουσίαζαν και Αιγίλιπα τραχειά, καιπου κατείχαν Ζάκυνθο κι εξουσιάζανε τη Σάμηκι «απ’ τα δυό», κατείχανε και τη στεριά κι εξουσιάζαν κι από πίσω • κι ήτανε αρχηγός αυτών ο Οδυσσεύς με σκέψη σαν του Δία • ενώ ακολουθούσανε αυτόν δώδεκα κοκκινόπλωρα καράβια. Ενώ των Αιτωλών ηγείτο Θόας Ανδραίμονος υιός, που την Πλευρώνα ενέμοντο και Ώλενο μα και Πυλήνη και την παραθαλάσσια Χαλκίδα και την πετρώδη Καλυδώνα γιατί δε ζούσαν πια οι υιοί του μεγαλόκαρδου Οινέα, ούτ` έτσι πια ο ίδιος ζούσε, ενώ απέθανε Μελέαγρος ξανθός • σ`αυτόνλοιπόν είχε ανατεθεί να κυβερνά σ’ όλους τους Αιτωλούς κι ακολουθούσανε αυτόν σαράντα μαύρα πλοία.

β΄. Όπως διαπιστώνεται, στον κατάλογο αυτό, το Δουλίχιο είναι μια από τις επικράτειες που συνοδεύονται από τον Μέγη, έναν απλό Πρίγκιπα και όχι Άνακτα, αλλά παρ’ όλα αυτά, έχει τετραπλάσιο στόλο από τον διάσημο Οδυσσέα με τα τρία νησιά, Ζάκυνθο, Κεφαλονιά και Θιάκι.

γ΄. Στον ίδιο κατάλογο διαπιστώνουμε ότι το Δουλίχιο έχει σαφή ανατολικά όρια, αφού ο Θόας της Πλευρώνας, εκτός της Πυλήνης και μιας τοπικής Χαλκίδας παραθαλάσσιας, έχει, μετά τον θάνατο του Οινέα, των άλλων παιδιών του και του ξανθού Μελέαγρου, αναλάβει και την Καλυδώνα.

δ΄. Ο λαός του Δουλιχίου λέγονται Επειοί και κοιτίδα καταγωγής τους οι σημερινές Αχαΐα και Ηλεία που τότε ονομάζονταν Ηλεία, αφού Αχαΐα ήταν όλη η Πελοπόννησος. Ένας τέτοιος, μάλλον, Επειός μαζί με την Παλλάδα Αθηνά σκάρωσαν και τον Δούρειο Ίππο, της φρουράς του οποίου υπεύθυνος αρχηγός ήταν ο Οδυσσέας.

ε΄. Λίγα χρόνια αργότερα, το Δουλίχιο συμμετέχει ακόμα και στη διεκδίκηση της Πηνελόπης με τετραπλάσιους μνηστήρες απ` ότι η ίδια η Ιθάκη. Μάλιστα το όλο συμβάν σηματοδοτεί και τη διείσδυση του Δουλιχίου ακόμα και στα εσωτερικά της Ιθάκης.

Κατάλογος μνηστήρων, Οδύσσεια ραψωδία π΄ 247-248:

Ἐκ μὲν Δουλιχίοιο δύω καὶ πεντήκοντα κοῦροι κεκριμένοι, ἓξ δὲ δρηστῆρες ἕπονται·

Από μεν το Δουλίχιο δύο και πενήντα κούροι ξεχωριστοί, έξι δε υπηρέτες έποντο•

…Και όχι μόνο, γιατί για την προαναφερόμενη διείσδυση του Δουλιχίου στο εσωτερικό της Αυτοκρατορίας του Οδυσσέα, υπάρχουν ενδείξεις και θεωρίες, όπως η δική μας που ερευνά και αποδεικνύει ότι «Ομηρική Ιθάκη είναι η Παλλική Κεφαλληνίας», οι οποίες προσφέρουν στο Δουλίχιο και το νότιο τμήμα της Κεφαλονιάς μέχρι Αργοστόλι και Λάσση. Εκεί μάλιστα βασιλιάς πρέπει να ήταν ο πατέρας του μνηστήρα Αμφίνομου, ο Νίσος.

στ΄. Αντίθετη διείσδυση, δηλαδή από Ιθάκη προς Δουλίχιο, δεν διαπιστώνεται παρά μόνο στην επιθυμία του Οδυσσέα-ζητιάνου να πάει κάποτε ντυμένος με καινούρια ρούχα, σαν άρχοντας δηλαδή, στο πανέμορφο, σιτοφόρο και καταπράσινο Δουλίχι. (Δουλιχίου πολυπύρου ποιήεντος, Οδύσσεια ραψωδία π΄ 396)

Όμως από την άλλη, είναι γεγονός ότι στην Ηλεία οι Ιθακήσιοι είχαν μονάδες εκτροφής ζώων.

ζ΄. Ένας άλλος Επειός συναντάται στη μυθολογία των νησιών της περιοχής και στην Εκστρατεία του Αμφιτρύωνα. Ονομάζεται Έλειος και κατάγεται από το Έλος. Το όνομα αυτού έχει μείνει από τότε στη νότια παραλία της Κεφαλονιάς κοντά στη Σκάλα των Πρόνων (Πόρος): ΚΑΤΕΛΕΙΌΣ. Ο Δρακίας, από τους οπλαρχηγούς του Δουλιχίου στην Τροία, συμπολεμιστής του Μέγη, μας θυμίζει αβίαστα το Αδράκι, έξω από το Αργοστόλι.

η΄. Άλλα ονόματα που μας θυμίζουν Δουλίχιο στον περιβάλλοντα χώρο της Αιτωλοακαρνανίας: Για τον βασιλιά Άκαστο, της γενιάς του Λαέρτη και συμμετέχοντα στην Αργοναυτική εκστρατεία, έχουμε την Καστό και γιατί όχι, τον Αστακό. Ενώ όσον αφορά τον Μέγη, υπάρχει ένα μικρό νησί με το όνομα Μεγανήσι, όπου και προϊστορικά ευρήματα.

Επανερχόμενοι στο Β΄ της Ιλιάδας και ανακεφαλαιώνοντας, διαπιστώνουμε ότι το Δουλίχιο έχει κέντρο τις Εχινάδες, με πρωτεύουσα τις Οινιάδες και επεκτείνεται σε όλα τα υπόλοιπα παράλια του κεντρικού Ιονίου Πελάγους, ακόμα και εντός των κτήσεων του Οδυσσέα.

xartis-oiniades.jpgΣτον χάρτη αυτό παρουσιάζουμε συνολικά τις κτήσεις, ακόμα και τις καταγωγές (Τάφιοι για Ιθάκη και Επειοί για Δουλίχιο) και των δύο συνεργαζόμενων Αυτοκρατοριών, που μια γενιά πριν από τον Οδυσσέα, είχαν ηγέτες τους Άνακτες, η μεν Ιθάκη τον Λαέρτη, το δε Δουλίχιο τον Άκαστο. Θεωρώ παρεμπιπτόντως ότι το «Έλος» από όπου καταγόταν ο Έλειος, οφείλει την ονομασία του στις βαλτώδεις εκτάσεις του Αχελώου που σχηματίζονταν στο τελείωμα της στεριάς ενώπιον της τότε θάλασσας των Εχινάδων.

Ευχαριστούμε δε αναδρομικά, όσους κάποτε έδωσαν την ονομασία «Βαλτί» στο ανάλογο σημερινό περιβάλλον της θεωρίας μας. 

Νίκος Φ. Καμπάνης

Φωτογραφικό υλικό αντλήσαμε από τοπικό site των Οινιάδων και απλούς πολίτες γνώστες της περιοχής.
Τις φωτογραφίες επιμελήθηκε ο συνεργάτης μας, Rodi de Fuca. Την εργασία επιμελήθηκε ο συνεργάτης μας, Αντώνης Ζιώγας.

Σελίδα 10 από 13

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ

Η ηλεκτρονική έκδοση της εφημερίδας ΑΙΧΜΗ, πρώτης σε κυκλοφορία και αναγνωσιμότητα στο νομό Αιτωλοακαρνανίας. Ειδήσεις, σχόλια, ρεπορτάζ, κοινωνικά, αθλητικά, μικρές αγγελίες

Η Αιτωλοακαρνανία