Αγγελίες    Επικοινωνία

"Παναγία Ελεούσα": Όταν ο αργαλιός αναδεύει τις πληγές του νου τους

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter

Το Εργαστήρι «Παναγία Ελεούσα» λειτουργεί από το 1990 στο Μεσολόγγι και το Αγρίνιο και σήμερα παρέχει δωρεάν εκπαίδευση και κατάρτιση σε 170 νέους και νέες με νοητική υστέρηση και συνοδές αναπηρίες από όλο το νομό της Αιτωλοακαρνανίας.

Από την αρχή της λειτουργίας του καταφύγαμε στο μεγάλο κεφάλαιο του ελληνικού πολιτισμού, τον αγκαλιάσαμε και προσπαθούμε μέσω αυτού, να ρίξουμε γέφυρες επικοινωνίας ανάμεσα στους εκπαιδευόμενους νέους μας και την κοινωνία ώστε αυτή να αποδεχθεί τα άτομα με τη νοητική υστέρηση ως ισότιμα μέλη της και να πετύχουμε την κοινωνική συνοχή και αλληλεγγύη.

Με το πνεύμα αυτό, οι νέοι μας εκτός του να εκπαιδεύονται σε διάφορους επαγγελματικούς τομείς μέσα από εφαρμοσμένα εκπαιδευτικά και θεραπευτικά προγράμματα, να μαθαίνουν να αξιοποιούν και να αναπτύσσουν τις δεξιότητές τους, ώστε να γίνουν όσο το δυνατόν ανεξάρτητοι και αυτόνομοι, καλλιεργούν το θέατρο, τη μουσική, το χορό και ενθαρρύνονται στον αθλητισμό.

Στόχος μας, πλην της κατάρτισης και εκπαίδευσης είναι και η διατήρηση, προβολή και ανάδειξη της παραδοσιακής λαϊκής τέχνης ως βασικού στοιχείου της ζωής του λαού μας.

Μεταξύ των εκπαιδευτικών προγραμμάτων, στο Εργαστήρι μας, αναβιώνει και η τέχνη της υφαντικής. Η ελληνική υφαντική αποτελεί ένα σημαντικό κομμάτι της εθνικής μας κληρονομιάς. Κατά την Ελένη Γλύκατζη Αρβελέρ, «Η γνώση της υφαντικής είναι πολύτιμο στοιχείο του άυλου πολιτισμού .Αυτού που προσπαθεί σήμερα διεθνώς να διασώσει η ΟΥΝΕΣΚΟ, ενώ τα προϊόντα της απαράμιλλης αυτής βιοτεχνίας είναι λαμπρά δείγματα του υλικού λαϊκού πολιτισμού της χώρας».

Στην αρχαιότητα η θεά Αθηνά προστάτευε την υφαντική τέχνη γι’ αυτό ονομαζόταν «Εργάνη Αθηνά». Ο αργαλειός ως οικιακό εργαλείο είναι αρχαιότατο και αναφέρεται από τον Όμηρο ως ιστός. Η Πηνελόπη ύφαινε και ξεϋφαινε τη νύχτα για να ξεγελά με τον τρόπο αυτό τους «μνηστήρες» ώστε να την περιμένουν, ώσπου να τελειώσει το «διασίδι» της.

Η υφαντική, τέχνη πανάρχαια, κόντρα στον αυτοματισμό, κρατώντας άμυνα στην αποδόμηση του λαϊκού μας πολιτισμού, είναι μια δημιουργική τέχνη και παράλληλα καινοτόμος δράση που αναδεικνύει τις όποιες δεξιότητες των νέων μας με νοητική υστέρηση.

Οι νέες μας εργάζονται αφοσιωμένες στον αργαλειό τους, στο υφαντό τους, που απαιτεί προσοχή και συγκέντρωση. Μια τέχνη της υπομονής, των χεριών και του νου, μιας και η υφάντρα πρέπει να συντονίσει το νου με τις κινήσεις των χεριών της δημιουργώντας σχέδια, εμπνευσμένα από την ελληνική φύση, την άνοιξη, τα λουλούδια.

Στο εργαστήρι της υφαντικής αναβιώνουν μνήμες οικιακής οικονομίας και οι υφάντρες μας αξιοποιούν τους ξεχασμένους αργαλειούς του ΕΟΜΜΕΧ και δημιουργούν κουρελούδες, χαλάκια με λουλούδια, καθώς με τη σαΐτα περνούν το υφάδι ανάμεσα από το στημόνι, με τη μοναδικότητα του χειροποίητου.

Έτσι ενισχύεται η μνήμη τους καθώς απαιτείται συγκέντρωση, συνηθίζουν στη συνεργασία με τη διπλανή τους, καλλιεργείται η φαντασία και η προσοχή στο συντονισμό κινήσεων καθώς η υφάντρα χρησιμοποιεί παράλληλα χέρια και πόδια ενώ ταυτόχρονα καταβάλλει δύναμη στα χέρια, όπως, άλλωστε, παραδέχεται και η δημοτική ποίηση.

«Το κέντημα είναι γλέντημα και η ρόκα είναι σεργιάνι

μα ο αργαλειός είναι σκλαβιά, σκλαβιά πολύ μεγάλη».

 Ταυτόχρονα οι νέες μας, που δουλεύουν στον αργαλειό ,μαγεύονται καθώς παρακολουθούν πώς από ένα νήμα μπορούν και δημιουργούν ολόκληρο ύφασμα και με τις πολλαπλές επαναλαμβανόμενες κινήσεις ηρεμεί το μυαλό και αλλάζει η διάθεσή τους, όταν κάποιο πρόβλημα τους φέρνει μελαγχολία, αφού, σύμφωνα με τη δημοτική μούσα, «Θαύματα κάνω στο λεπτό με κλωστή στον αργαλειό».

Η υφαντική τέχνη, γίνεται μέσο γνωστικής εμπειρίας και συμβάλλει στην ενίσχυση των μηχανισμών ανάπτυξης των δεξιοτήτων των εκπαιδευμένων νέων μας, ενισχύεται η αυτοεκτίμησή τους, αφού έχουν άποψη για το σχέδιο ή για τα χρώματα και αποκτούν τη βεβαιότητα της δημιουργίας ,όταν οι πολύχρωμες κλωστές μετατρέπονται σε έργα τέχνης. Γεγονός που βοηθά πολύ στην ωρίμανση του συναισθηματικού τους κόσμου.

Η υφαντική, λοιπόν, σταθερή εστία εκπαίδευσης και πολιτισμού, συμβάλλοντας στη διατήρηση ενός από τους πλέον παραδοσιακούς κλάδους της παραγωγικής οικονομίας της χώρας μας με την παραγωγή ενός πολύ σημαντικού αριθμού προϊόντων υφαντικής, αναδεικνύοντας τη χάρη και την ευαισθησία των γυναικών μιας άλλης εποχής, μπορεί να αποτελέσει μια ουσιαστική πηγή έμπνευσης, για σύγχρονες πρωτοποριακές δημιουργίες σχεδιασμού.

Διονυσία Σαμαντά
Πρόεδρος του Εργαστηρίου «Παναγία Ελεούσα» για άτομα με νοητική υστέρηση και συνοδές αναπηρίες στο νομό Αιτω/νίας

Κουφός Βασίλης

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ

Η ηλεκτρονική έκδοση της εφημερίδας ΑΙΧΜΗ, πρώτης σε κυκλοφορία και αναγνωσιμότητα στο νομό Αιτωλοακαρνανίας. Ειδήσεις, σχόλια, ρεπορτάζ, κοινωνικά, αθλητικά, μικρές αγγελίες

Η Αιτωλοακαρνανία