Αγγελίες    Επικοινωνία

×

Προειδοποίηση

JUser: :_load: Αδυναμία φόρτωσης χρήστη με Α/Α (ID): 65

Έρευνα: Ο Βύρων στο Μεσολόγγι (B' μέρος)

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter

Ο ερχομός του στην πόλη, η ζωή του εδώ και το τέλος του


Του Γιώργου Θ. Γεωργόπουλου

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.


Ο Βύρων, γύρω στα 24 του χρόνια βρισκόταν στο ζενίθ της ποιητικής του δόξας. Η μέχρι τότε ζωή του ήταν γεμάτη από αντιφάσεις.

Από τη μια ήταν οι έπαινοι, οι καλές κριτικές και η καταξίωσή του για το ποιητικό του έργο και από την άλλη, η ταραχώδης και περιπετειώδης ζωή του γεμάτη από ταξίδια, έρωτες αλλά και νευρικές κρίσεις που αμαύρωναν την καλή εικόνα του νέου και όμορφου Άγγλου ευγενή. Περνούσε τον χρόνο του γυρίζοντας από ξενοδοχείο σε ξενοδοχείο και από γλέντι σε γλέντι. Τα ποιήματά του διαβάζονταν σε σπίτια ευγενών, σε δεξιώσεις, σε χοροεσπερίδες ακόμα και σε συγκεντρώσεις χαρτοπαιγνίων. Εκείνη την εποχή, ο Βύρων είχε κατακτήσει την απόλυτη αναγνωρισιμότητα και αυτό του εξήρε τον εγωισμό, πράγμα που τον έκανε να παραβλέπει για λίγο το πρόβλημα της αναπηρίας του και να νιώθει ως ο απόλυτος εραστής και κατακτητής των πάσης φύσεως και τάξης γυναικών.

Δεν είναι στις προθέσεις μου να ασχοληθώ και να αναπτύξω την πάρα πολύ ταραχώδη ζωή του ποιητή, που σε ορισμένες φάσεις της φαίνεται πως ήταν εξαιρετικά έντονη και αντιφατική. Θεωρώ πάντως ότι οι ψυχικές του μεταπτώσεις και η σποραδική εκδήλωση της αδιαμφισβήτητης αμφισεξουαλικότητάς του, δημιουργούν το εύλογο ερώτημα: ο άνθρωπος αυτός είχε πράγματι τα λογικά του ή μήπως ήταν απλά ένας εξαιρετικά ιδιόρρυθμος δανδής της εποχής του; Δεν είμαι σε θέση να απαντήσω, θα περιοριστώ μόνο σε ό,τι έχει σχέση ο ποιητής με την Ελλάδα γενικά, και το Μεσολόγγι ειδικότερα.

Ο Βύρων πέρασε για πρώτη φορά από το Μεσολόγγι στις 20 Νοεμβρίου του 1809, τότε που έκανε το μεγάλο ταξίδι του από το Λονδίνο στην Κωνσταντινούπολη. Λίγο πριν, είχε φιλοξενηθεί από τον Αλή πασά στα Γιάννενα. Στη διαδρομή του προς την Αθήνα, στάθηκε για λίγο στο Μεσολόγγι, στην πόλη όπου μερικά χρόνια αργότερα θα άφηνε την τελευταία του πνοή! Για την Ελλάδα ένιωθε απέραντη αγάπη και θαυμασμό και πάντα έλεγε ότι «η Ελλάδα είναι ο θόλος της σκέψης, το ανάκτορο της ψυχής» και ότι «αυτή τον έκανε ποιητή». Μέσα του έκαιγε η φλόγα για ξεσηκωμό των Ελλήνων κατά του «Οθωμανού τυράννου» και θεωρούσε προδοτική τη στάση των τριών μεγάλων δυνάμεων της εποχής, της Αγγλίας, Γαλλίας και Ρωσίας, που δεν βοηθούσαν για αυτόν τον σκοπό.

Όταν ξέσπασε η επανάσταση στην Ελλάδα, ο Βύρων βρισκόταν ήδη στην Ιταλία. Είχε εγκαταλείψει την Αγγλία και ζούσε στην περιοχή της Πίζας και της Γένοβας, με μια παρέα Άγγλων φίλων του, μεταξύ των οποίων ήταν ο ποιητής Σέλεϊ και ο Τζων Έντουαρντ Τρελώνυ. Ο Τρελώνυ, που αργότερα έγινε το δεξί χέρι του Οδυσσέα Ανδρούτσου και έπαιξε σπουδαίο ρόλο στα πράγματα της επαναστατημένης Ελλάδας, ήταν η προσωποποίηση της περιπέτειας. Πολλοί τον χαρακτηρίζουν ως τυχοδιώκτη, αφού από 13 ετών είχε αρχίσει να γυρίζει τον κόσμο ως ταξιδευτής αναζητητής της περιπέτειας. Άλλοι τον θεωρούσαν τον απόλυτο γυναικά, αφού όταν ζούσε στην Αθήνα διατηρούσε χαρέμι με καμιά δεκαριά τουρκάλες.

Γύρω στα μέσα Οκτωβρίου του 1821, ο Τρελώνυ αφήνει την Αγγλία και ταξιδεύει στην Ιταλία με σκοπό να συναντήσει τον Βύρωνα και να ενταχθεί στην παρέα του ποιητή. Έτσι, αρχίζει μια καινούργια περιπέτεια που θα του σημαδέψει τη ζωή, αφού αργότερα θα δούμε να αγωνίζεται ενάντια στους Τούρκους, στο πλευρό του Ανδρούτσου και θα γίνει γαμπρός του όταν παντρευτεί τη 13χρονη Ταρσίτσα, ετεροθαλή αδελφή του Οδυσσέα. Ο Βύρων, φαίνεται ότι δεν δυσκολεύτηκε να αποδεχτεί τούτον τον σωματώδη και όμορφο τρελοεγγλέζο, που λόγω του παρουσιαστικού του φάνταζε σαν πειρατής. Χωρίς πολλά-πολλά, τον έκανε κολλητό του φίλο και μάλιστα διαχειριστή των οικονομικών του υποθέσεων. Αργότερα, ο Τρελώνυ έγραψε ένα βιβλίο αναφορικά με τη ζωή που πέρασε στην Ιταλία κοντά στον Βύρωνα και την παρέα του. Από το βιβλίο αυτό αντλούμε σήμερα πολλές πληροφορίες για τη ζωή και το χαρακτήρα του ποιητή. Ο Τρελώνυ πέθανε το 1881, στο Λονδίνο, σε ηλικία 89 ετών.

Και ενώ η τρελοπαρέα των Εγγλέζων περνούσε μια ανέμελη ζωή στην Ιταλία, ο Βύρωνας πολύ συχνά εκδήλωνε δημόσια την συμπάθειά του προς τον αγώνα των Ελλήνων κατά των Τούρκων, χωρίς ακόμα να έχει αποφασίσει να έλθει στην Ελλάδα. Κάποια στιγμή, τον Απρίλιο του 1823, παίρνει από το Λονδίνο ένα γράμμα, που θα του άλλαζε την μετέπειτα πορεία της ζωής του. Το γράμμα αυτό ήταν από κάποιον Έντουαρντ Μπλακιέρ, απόστρατο Άγγλο υπολοχαγό, εκπρόσωπο της Ελληνικής Επιτροπής του Λονδίνου, που του ζητούσε να τον δεχτεί για να συζητήσουν κάτι σχετικά με το Ελληνικό ζήτημα. Ο Βύρωνας δέχτηκε με μεγάλη ευχαρίστηση και ο Μπλακιέρ έφτασε στην Ιταλία συνοδευόμενος από κάποιον Έλληνα, μέλος της Επιτροπής.

Στο σημείο αυτό θα πρέπει να πούμε ότι η Επιτροπή αυτή, Ελληνικό Κομιτάτο όπως την έλεγαν κάποιοι, είχε συσταθεί μετά την καταστροφή της Χίου από δύο Άγγλους φιλέλληνες, τον Τζων Μπόουρινγκ και τον Έντουαρντ Μπλακιέρ. Και οι δύο ήταν φανατικοί οπαδοί της «ωφελιμιστικής ηθικής» του Τζέρεμυ Μπένθαμ, Άγγλου φιλόσοφου και ηγέτη του ριζοσπαστικού κινήματος στην Αγγλία. Με δυο λέξεις, η θεωρία αυτή έλεγε ότι: το κατά πόσο μια πράξη μας είναι ορθή ή όχι, εξαρτάται από τις συνέπειες που προκαλεί αυτή η πράξη. Κατά συνέπεια, αν θέλουμε αυτά που πράττουμε να είναι ορθά, θα πρέπει να αποσκοπούν στην όσο το δυνατόν μεγαλύτερη ευημερία που θα προκύπτει για τον μεγαλύτερο δυνατό αριθμό ατόμων.

Εμφορούμενοι, λοιπόν, οι δυο φιλέλληνες από τέτοιες αλτρουιστικές ιδέες, κατάφεραν να οργανώσουν στο Λονδίνο μια δυναμική ομάδα υποστηρικτών της αγωνιζόμενης Ελλάδας, αποτελούμενη κυρίως από άτομα της τότε Αγγλικής αντιπολίτευσης, αφού είναι γνωστό ότι η τότε Κυβέρνηση της Αγγλίας δεν ήταν και τόσο θερμή υπέρ της Ελληνικής Επανάστασης. Η Επιτροπή αυτή, αργότερα, κατάφερε να δοθεί στην Ελλάδα δάνειο για την αντιμετώπιση των πολεμικών της αναγκών. Το ότι από τα λεφτά που μας έδωσαν τότε, ένα ελάχιστο μόνο τμήμα έφτασε στην Ελλάδα, είναι αντικείμενο μιας άλλης πολύ λυπηρής ιστορίας.

Στο επόμενο φύλλο της ΑΙΧΜΗΣ, θα συνεχίσω με το πώς κατάφερε ο Μπλακιέρ να πείσει τον Βύρωνα να έλθει στην Ελλάδα.


ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ

Η ηλεκτρονική έκδοση της εφημερίδας ΑΙΧΜΗ, πρώτης σε κυκλοφορία και αναγνωσιμότητα στο νομό Αιτωλοακαρνανίας. Ειδήσεις, σχόλια, ρεπορτάζ, κοινωνικά, αθλητικά, μικρές αγγελίες

Η Αιτωλοακαρνανία