Αγγελίες    Επικοινωνία

×

Προειδοποίηση

JUser: :_load: Αδυναμία φόρτωσης χρήστη με Α/Α (ID): 65

Έρευνα: Ο Βύρων στο Μεσολόγγι (μέρος πρώτο)

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter

Ο ερχομός του στην πόλη, η ζωή του εδώ και το τέλος του




Του Γιώργου Θ. Γεωργόπουλου

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.


Είναι παρατηρημένο ότι πάρα πολλές φορές, σπουδαία ιστορικά γεγονότα θα είχαν μια διαφορετική τροπή στην εξέλιξή τους, αν στο παρασκήνιο δεν είχαν λάβει χώρα κάποια άλλα γεγονότα, που για διάφορους λόγους παρέμειναν στο περιθώριο της δημοσιότητας.

Αναφέρομαι σε γεγονότα που, αν και έχουν καταχωρηθεί στα λεγόμενα «παραλειπόμενα» της ιστορίας, όταν τα ψάξουμε σε βάθος,  διαπιστώνουμε ότι έχουν μεγάλη σημασία και πως αν δεν είχαν συμβεί, ίσως η ιστορία να είχε γραφτεί κάπως διαφορετικά.

Τώρα τελευταία, διαβάζοντας ένα βιβλίο για τη ζωή του Λόρδου Βύρωνα, μου γεννήθηκε η επιθυμία να ερευνήσω και να μάθω πώς αυτός ο άνθρωπος, ένας Άγγλος ευγενής και καταξιωμένος ποιητής με μια τεράστια πανευρωπαϊκή φήμη, αποφάσισε να εγκαταλείψει την πατρίδα του, την οικογένειά του, τους έρωτές του και τους διαπρεπείς φίλους του, προκειμένου να έλθει στην φλεγόμενη Ελλάδα για να την βοηθήσει στον αγώνα της και τελικά να αφήσει την τελευταία του πνοή σε ένα παντελώς άγνωστο λιμνοχώρι, το Μεσολόγγι.

Το ιστορικό ψάξιμο, για έναν μη ειδικό επιστήμονα δεν είναι εύκολη υπόθεση. Γύρω από τη ζωή και το έργο του Βύρωνα υπάρχει μια απέραντη βιβλιογραφία, ελληνική και ξένη. Ένας τεράστιος όγκος πληροφοριών, που δεν είναι εύκολο να τον έχεις στη διάθεσή σου, αλλά και αν τον έχεις δεν μπορείς να τον αξιοποιήσεις αν δεν είσαι ειδικός ερευνητής. Εγώ ανέτρεξα σε συγκεκριμένα βιβλία, μερικά των οποίων είναι δυσεύρετα αλλά  παρέχονται δωρεάν στην ηλεκτρονική βιβλιοθήκη της Google και ξεφυλλίζοντάς τα κατάφερα να βρω την απάντηση στο ερώτημά μου. Ταυτόχρονα πλούτισα και τις γνώσεις μου γύρω από την ζωή και την προσωπικότητα του εξαίρετου αυτού ανθρώπου, που με τον θάνατό του στην πόλη μας, ξεσήκωσε το ενδιαφέρον των ευρωπαϊκών διανοητών και ανάγκασαν τις κυβερνήσεις τους να αλλάξουν ρότα στο ελληνικό ζήτημα και να βοηθήσουν την Ελλάδα στην αποτίναξη του Τουρκικού ζυγού.

Ο Λόρδος Βύρων γεννήθηκε στο Λονδίνο, τον Ιανουάριο του 1788 και από τον παππού του, από την πλευρά της μάνας του, πήρε το όνομα Τζώρτζ Γκόρντον. Η μητέρα του ήταν η Κάθριν Γκόρντον, απόγονος ξεπεσμένων σκοτσέζων αρχόντων που ωστόσο της άφησαν μια μεγάλη κτηματική περιουσία από τη διαχείριση της οποίας είχε ένα μέρισμα 30.000 λιρών τον χρόνο. Ο πατέρας του ήταν ο Τζακ Μπάιρον (εξελληνισμένο Βύρων), απόγονος και αυτός αρχοντικής οικογένειας αλλά πολύ άσωτος, σε τέτοιο βαθμό που κατασπατάλησε την περιουσία της γυναίκας του και την άφησε με λίγα κτήματα αξίας περίπου 1000 λιρών.

Όταν ο Τζώρτζ Γκόρντον ήταν 10 ετών περίπου, πέθανε ένας θείος του Λόρδος, από την πλευρά του πατέρα του και αυτός κληρονόμησε τον τίτλο του θείου του. Έτσι, με τον νέο τίτλο ευγενίας που απέκτησε, το πλήρες όνομά του έγινε Τζώρτζ Γκόρντον, ο έκτος Λόρδος Μπάιρον. Από εκεί και μετά, ο μικρός λόρδος έχοντας μόνο τη μάνα του, γιατί ο άσωτος πατέρας του είχε ήδη πεθάνει πάμφτωχος στη Γαλλία, έμεινε για λίγο σε ένα ερειπωμένο πέτρινο αβαείο που κληρονόμησε από τον μακαρίτη θείο του και στη συνέχεια, στα δεκατρία του πήγε να φοιτήσει στο οικοτροφείο Χάροου, όπου φοιτούσαν παιδιά Άγγλων ευγενών.

Κατά τη διάρκεια της αυστηρής εκπαίδευσής του σε εκείνο το οικοτροφείο, αναδείχθηκαν με έντονο τρόπο δύο κυρίως πλευρές του περίεργου χαρακτήρα του: η έπαρση και η απειθαρχία, στοιχεία που τον διέκριναν μέχρι τον θάνατό του. Εμβαθύνοντας κάποιος στη ζωή του Βύρωνα, θα μπορούσε εύκολα να δικαιολογήσει τα δύο του αυτά «ελαττώματά» θεωρώντας τα ως μία φυσιολογική αντίδραση του νεαρού λόρδου στα πειράγματα και τις λοιδορίες των συμμαθητών του λόγω της χωλότητας, της κουτσαμάρας δηλαδή, που είχε από γεννησιμιού του.

Ο Βύρων ήταν ένας πανέμορφος άντρας, με ύψος γύρω στο 1,75, είχε την ατυχία να γεννηθεί με ένα πρόβλημα στον αχίλλειο τένοντα του δεξιού του ποδιού. Αυτό ήταν που εμπόδιζε τις φτέρνες του να ακουμπούν στο έδαφος και τον ανάγκαζε να περπατάει πατώντας στο μπροστινό μέρος των ποδιών του. Η αναπηρία του αυτή που βρισκόταν πάντα στο πίσω μέρος του μυαλού του, επηρέαζε τις σκέψεις και τις πράξεις του και ήταν αυτή κυρίως που έσπρωξε τον ευαίσθητο, κατά τα άλλα, χαρακτήρα του να βρει διέξοδο στην ποίηση και μέσω αυτής να γνωρίσει τη δόξα και την παγκόσμια καταξίωση.

Ο ρομαντισμός του, η θεία ομορφιά του, το ατίθασο πνεύμα του και η «άγρια» ευφυΐα του, τον έκαναν να είναι πάντα αγαπητός σε όσους τον συναναστρέφονταν  και κυρίως οι γυναίκες, οι οποίες σπάνια κατάφερναν να αντισταθούν στη γοητεία του, παραβλέποντας βέβαια τη φυσική του αναπηρία. Ο ίδιος, έχοντας πλήρη συναίσθηση της λάμψης που εξέπεμπε και λόγω της έπαρσης του χαρακτήρα του, σπάνια αντιστεκόταν στους θηλυκούς πειρασμούς, ανεξάρτητα αν αυτοί ήταν νόμιμοι ή παράνομοι, αν δηλαδή αυτοί προέρχονταν από ελεύθερες ή παντρεμένες γυναίκες που γνώριζε. Το μόνο πρόβλημα που κυριολεκτικά τον βασάνιζε ήταν το πώς θα μπορέσει να κατανικήσει την βουλιμία του για φαγητό ώστε να μην παχύνει, για να μπορεί να κουμαντάρει το βάδισμά του και να καλύπτει, κατά το δυνατόν, την αναπηρία του.

Επειδή, όμως, η οποιαδήποτε αναφορά στην όντως εντυπωσιακή αλλά συνάμα τραγική ζωή του Βύρωνα δεν είναι εύκολο να περιορισθεί σε λίγες μόνο παραγράφους, ας μου επιτραπεί για λόγους σεβασμού προς τον περιορισμένο χώρο που ευγενικά μου παραχωρείται από την ΑΙΧΜΗ, να συνεχίσω στο επόμενο φύλλο της εφημερίδας, αναφερόμενος στο πως και από ποιον παρακινήθηκε ο Βύρωνας να έλθει στο επαναστατημένο Μεσολόγγι.

Κουφός Βασίλης

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ

Η ηλεκτρονική έκδοση της εφημερίδας ΑΙΧΜΗ, πρώτης σε κυκλοφορία και αναγνωσιμότητα στο νομό Αιτωλοακαρνανίας. Ειδήσεις, σχόλια, ρεπορτάζ, κοινωνικά, αθλητικά, μικρές αγγελίες

Η Αιτωλοακαρνανία