Στα κομμωτήρια, όπου πηγαίνουμε, πέφτει συχνά το μάτι μας σε κάτι φτηνά, τυπωμένα όμως σε ακριβό χαρτί, περιοδικά, γεμάτα όμορφες, κάθε είδους και κάθε γένους “σταρς”, με κάθε είδους και φαντασίας φορέματα και χτενίσματα, πάνω από ανόητες λεζάντες και κουτσομπολιά.

Χαμογελάμε με συγκατάβαση - ή με λύπη, ή και με συμπάθεια - και γυρίζουμε αλλού το βλέμμα.

“Κοριτσάκια!” σκεφτόμαστε.

“Δεν έχουν πολύ μυαλό και ασχολούνται με τέτοια θέματα”.

Πάνε πολλά χρόνια άλλωστε που ζούμε μέσα στη φτήνια. Αυτό όμως που ήταν για μας μια τεράστια δυσάρεστη έκπληξη και μας έκανε να αγανακτήσουμε, ήταν που συναντήσαμε πρόσφατα την ίδια φτήνια, και πολύ χειρότερη, σε γνωστή για την σοβαρότητά της Κυριακάτικη εφημερίδα. Και λέω πολύ χειρότερη,

- Πρώτον γιατί δεν απευθύνεται σε κορίτσια ή μεγαλύτερες γυναίκες με μυαλά κοριτσιών που περνούν την ζωή τους στα κομμωτήρια, αλλά σε σοβαρούς, υποτίθεται, ανθρώπους που διαβάζουν αυτοί και η οικογένειά τους την εφημερίδα.

- Δεύτερον γιατί τα ανόητα κείμενα της «κοσμικογράφου» της εφημερίδας αυτής ήταν γραμμένα σε ένα εκνευριστικό greeklish, που δεν ξέρεις αν μιλάει ένας έλληνας ή μια φιλιππινέζα των βορείων προαστίων και

- Τρίτον γιατί είναι προκλητικό και απαράδεκτο σε μια Ελλάδα που λιμοκτονεί να μιλάμε για διασκεδάσεις ελλήνων ή διεθνών κροίσων, για παλάτια / ξενοδοχεία στα κέντρα διακοπών, για πανάκριβες τουαλέτες, φτιαγμένες από μεγάλους μόδιστρους την ώρα που οι ελληνίδες σήμερα ψωνίζουν από τις λαϊκές αγορές και για τραπεζομάντηλα από αυθεντική δαντέλλα σε πολυτελή “ντίνερς” (δεν μας αρέσει η λέξη “δείπνο”) την ώρα που χιλιάδες άνθρωποι ψάχνουν για φαγώσιμα στους σκουπιδοτενεκέδες.

Η ελαφρότητα έχει και όρια. Ώρα να την πετάξουμε στον νεροχύτη, όπως κάνουν στα αποβράσματα που επιπλέουν οι νοικοκυρές - υπάρχει και αυτό το είδος ξέρετε - όταν βράζουν το - δυσεύρετο σήμερα - κρέας.

Ακακία Κορδόση