Του Γιώργου Θ. Γεωργόπουλου

Κουράστηκε ο κόσμος να ακούει για σκάνδαλα και λαμογιές προσώπων υπεράνω υποψίας, χωρίς κανείς από αυτούς να έχει πληρώσει μέχρι σήμερα για τα όσα έκανε. Και όπως είναι σχεδόν βέβαιο, ούτε ποτέ θα πληρώσει, στο εγγύς ή το απώτερο μέλλον.

Πρόσφατα, ακούσαμε για τον «ατσαλάκωτο» πρώην δήμαρχο της Θεσσαλονίκης, τον Παπαγεωργόπουλο, ότι είναι μπλεγμένος σε σκάνδαλο υπεξαίρεσης μεγάλου χρηματικού ποσού από τα ταμεία του Δήμου. Αυτός βέβαια το αρνείται, αλλά τα λεφτά, επί δικής του δημαρχίας έκαναν φτερά. Το ότι, όπως λέει, αναλαμβάνει την πολιτική ευθύνη του θέματος είναι κουραφέξαλα μετά ριγάνεως. Η ουσία είναι ότι τα λεφτά των δημοτών έκαναν φτερά και ο κατά νόμον υπεύθυνος δήμαρχος, παραμένει στο απυρόβλητο.

Ο συντοπίτης του πρώην περιφερειάρχης και σταρ των τηλεοπτικών καναλιών, Ψωμιάδης, καταγράφτηκε από τον κοριό της ΚΥΠ να στέλνει πελατεία στον ήδη συλληφθέντα αρχιτοκογλύφο της συμπρωτεύουσας. Παρόλα αυτά και ο Ψωμιάδης στέκει ακόμα μια χαρά, χωρίς να αισθάνεται την υποχρέωση να απολογηθεί στον λαό ή έστω ακόμα να δώσει κάποιες εξηγήσεις.

Ο μεγαλοδημοσιογράφος Φυντανίδης, με το τεράστιο χρέος στην εφορία, παραμένει ελεύθερος και όπως είναι σίγουρο, κάποιος θα καταθέσει για λογαριασμό του μια σοβαρή χρηματική εγγύηση, για να μην προφυλακισθεί, οπότε δεν αποκλείεται να συνεχίσει να βγαίνει στην κρατική τηλεόραση για να λέει τις αερολογίες του και να εισπράττει  τις παχυλές αμοιβές του.

Ο μεγάλος Λάκης Γαβαλάς, με τα εκατομμύρια χρέη του προς το δημόσιο και με απλήρωτους αμέτρητους συνεργάτες του, συνεχίζει να κάνει στην τηλεόραση τις αηδιαστικές γυναικωτές τσαχπινιές του, αφού κατάφερε να του βάλουν την επιχείρηση στο άρθρο 99 του πτωχευτικού νόμου. Τα ίδια ισχύουν για τον Βοσκόπουλο, τον Κουρή και τον Γιαννίτση του Alter, τον Λαυρεντιάδη της Proton Bank και πάρα πολλούς άλλους.

Όλοι αυτοί οι κύριοι, για τους οποίους οι τσιμπίδες της εφορίας και του νόμου σκουριάζουν σε υπουργικές και κομματικές αποθήκες, καλοπερνάνε, την ώρα που ο απλός και έντιμος έλληνας οικογενειάρχης στριμώχνεται σαν ζήτουλας στις ουρές των συσσιτίων αλληλεγγύης για ένα πιάτο φαί. Ο δύστυχος, σε όλη του τη ζωή έσερνε το σταυρό της εντιμότητας και της προσπάθειας για ένα καλλίτερο αύριο της πατρίδας του και της οικογένειάς του. Σήμερα τον κατάντησαν διεθνές αξιοθέατο προς αποφυγήν.

Μια χώρα, όταν είναι οικονομικά αδύναμη, είναι ό,τι πιο εύκολο να την εκμεταλλευτείς, να τη συντρίψεις, να τη διαλύσεις.  Τα διεθνή όρνεα έχουν ήδη αρχίσει να τρώνε από τις σάρκες μας. Δεν τους κατηγορώ γι’ αυτό, αφού εμείς τους ζητάμε, με απλωμένο χέρι, να μας δανείσουν για να έχουμε μισθούς και συντάξεις, για να έχουμε τρόφιμα για να φάμε αφού δεν παράγουμε ούτε σκόρδα. Τους εκλιπαρούμε, σαν να είμαστε βαριά εξαρτημένοι από ουσίες, να μας δώσουν μια δόση, ( του δανείου εννοώ),  για να μην πεθάνουμε της πείνας και σαν αντάλλαγμα τους δίνουμε ότι μας ζητήσουν. Στην αρχή μας ζήτησαν λίγα, αλλά σιγά σιγά και όσο η ανικανότητα και η αδυναμία μας να βρούμε μόνοι μας τον δρόμο γινόταν όλο και πιο εμφανής, μας ζητούσαν όλο και περισσότερα μέχρι που κάποια στιγμή θα μας αναγκάσουν τελικά να υποθηκεύσουμε ακόμα και την ιστορία μας.

Για όλα αυτά, όλοι πλέον  ξέρουμε τους φταίχτες.

Εδώ και χρόνια, οι κύριοι αυτοί, εν γνώσει τους αδιαφορούσαν για το πόσο κακό τέλος θα είχε η Ελλάδα. Τους ενδιέφεραν μόνο οι εφήμεροι  θρόνοι τους και τα λεφτά που τσέπωναν από τα αξιώματα. Και εδώ ακριβώς είναι που θέλω να τονίσω: Οι άνθρωποι αυτοί δεν είναι απλά κλέφτες και απατεώνες αλλά φτηνιάρηδες και βλάκες. Μικροαπατεώνες της συμφοράς. Ναι, απερίφραστα τους χαρακτηρίζω ως  βλάκες ολκής.

Αν ήταν έξυπνοι και ήθελαν το φαγοπότι τους να είχε διάρκεια, θα φρόντιζαν η Ελλάδα να είχε γίνει μια ισχυρή χώρα που θα παρήγαγε ποιοτικά και ανταγωνιστικά εξαγώγιμα προϊόντα, θα παρήγαγε σύγχρονες τουριστικές υπηρεσίες που θα τις προτιμούσαν όσο το δυνατόν περισσότεροι στον κόσμο και τέλος θα είχε υπό εκμετάλλευση όλον τον υπόγειο και υποθαλάσσιο πλούτο της. Σε μια τέτοια χώρα, που το χρήμα θα έρρεε άφθονο και ο κόσμος θα ευημερούσε, λίγοι θα ήταν αυτοί που θα σκεφτόντουσαν αν κάποιοι από τους πολιτικούς ή τους δημόσιους λειτουργούς έβαζαν το δάχτυλο στο μέλι. Και όσο τα κρατικά ταμεία θα ήταν γεμάτα από χρήμα και οι έλληνες θα ήταν ο περιούσιος λαός της Ευρώπης, ποιός θα ασχολιόταν με το αν υπήρχαν και μερικά τρωκτικά στα αμπάρια του κράτους;

Αυτοί όμως οι βλάκες τι έκαναν; Ξεπουπούλιασαν τη χώρα, την καταχρέωσαν, την κατέστησαν έρμαιο της βουλιμίας των δανειστών της και, σαν συνέπεια αυτών, κατέστησαν και τους εαυτούς τους υποψήφιους έγκλειστους φυλακών.  Να γιατί τους χαρακτήρισα φτηνιάρηδες μικροαπατεώνες. Επειδή ούτε να «φάνε» δεν ξέρουν.

Και καπάκι σ’ αυτά, φαίνεται ότι δεν να έχουν συναισθανθεί το κακό που έχουν προκαλέσει στη χώρα μας.  Ακόμα και σήμερα, με αυτές τις δυσμενείς συνθήκες που ζούμε, δεν μπορούν να ξεφύγουν από τον κακό τους εαυτό και το αξιοκατάκριτο παρελθόν τους:

• Στριμώχνονται στα υπουργικά αξιώματα, (αλήθεια, ο Πάγκαλος τι δουλειά κάνει ως υπουργός και μάλιστα ως αντιπρόεδρος της κυβέρνησης;),

• Συνεχίζουν να διατηρούν τις τεράστιες και ανώφελες κρατικές δαπάνες (αλήθεια, γιατί υπάρχει ακόμα ο Οργανισμός Κωπαΐδας, αφού η αποξήρανση της Κωπαΐδας ολοκληρώθηκε το 1931 και η γη της μοιράστηκε στους ακτήμονες το 1953;),

• Δεν επιθυμούν να πατάξουν τη διαφθορά, (αλήθεια, πότε θα εκδικαστεί η υπόθεση του Καπελέρη ,που ως προϊστάμενος του ΣΔΟΕ δεν μας είπε ακόμα για ποιο λόγο ανέστειλε την είσπραξη των προστίμων αξίας πολλών εκατομμυρίων, που επιβλήθηκαν  σε βενζινοπώλες;),

• Δεν ασκούν σωστή εξωτερική πολιτική, (αλήθεια, δεν τους δίδαξε κάτι η Κύπρος, που ανακήρυξε την ΑΟΖ της και έχει ήδη αρχίσει την εκμετάλλευση των κοιτασμάτων της; Ας μην πιάσουμε το Μακεδονικό, εκεί είναι να κλαίμε ομαδικά),

• Δεν μπορούν ακόμα να αποφασίσουν  πότε θα πρέπει επιτέλους να πάρουν τα πρώτα μέτρα αναπτυξιακής πολιτικής, (αλήθεια, έχουν σκεφτεί ότι ακόμα και αν επιβληθεί σε όλους ανεξαιρέτως τους έλληνες μισθός και σύνταξη - ας πούμε – στα 500 ευρώ, ποιος θα έλθει τότε να επενδύσει σε μια ψόφια χώρα με έναν λαό που δεν θα έχει κανένα ενδιαφέρον για δουλειά, αφού ότι και να κάνει ξέρει ότι η ζωή του δεν πρόκειται να βγει ποτέ από τη μιζέρια; Αν, για να επέλθει η ανάπτυξη  σε μια τέτοια  χώρα, το μέτρο της περικοπής των αποδοχών  ήταν τόσο αποδοτικό και πρόσφορο, τότε γιατί οι επενδυτές δεν πάνε να επενδύσουν σε μια εξαθλιωμένη αφρικανική χώρα;).

Ο Καβάφης, στην «Ιθάκη» του, έγραψε:

«Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας,

τον άγριο Ποσειδώνα δεν θα συναντήσεις,

αν δεν τους κουβανείς μες στην ψυχή σου,

αν η ψυχή σου δεν τους στήνει εμπρός σου.»

Εμπρός αδέρφια, ας μη φοβόμαστε και ας διώξουμε από μέσα μας τους κακούς δαίμονες που, τόσα χρόνια, μας έμαθαν να κουβαλάμε μέσα μας. Η Ιθάκη είναι κοντά. Φθάνουμε. Οι εκλογές πλησιάζουν.