Tου ΣΩΚΡΑΤΗ ΣΤΕΛΛΙΟΥ

Ας ξεκινήσουμε από μια παραδοχή. Η περιοχή Μεσολογγίου δεν έχει εκπροσώπηση σε κεντρικό επίπεδο, δηλαδή στη Βουλή. Το λέμε επανειλημμένα, το ανέφερε την Κυριακή και ο δήμαρχος όταν ερωτήθηκε από την ΑΙΧΜΗ για την στάση των βουλευτών απέναντι στον τόπο. Αυτό από μόνο του αποτελεί ήδη ένα μήνυμα προς τους χιλιάδες ψηφοφόρους από το Περιθώρι έως την... Παλαιομάνινα ενόψει των επερχόμενων εθνικών εκλογών. Εάν επρόκειτο για ψηφοφόρους π.χ. της Ναυπακτίας δεν θα χρειαζόταν άλλο μήνυμα. Εκεί μιλάμε για ένα σώμα που επιλέγει τοπικιστικά, κάτι που στην περιοχή Μεσολογγίου συμβαίνει σε πολύ χαμηλότερο βαθμό που δεν είναι ικανός για να στείλει εκπροσώπους στη Βουλή.

Ο δήμαρχος, λοιπόν, έστειλε το πρώτο μήνυμα που δεν προέρχεται από κάποιον τυχαίο. Είναι από τον πρώτο πολίτη του τόπου και έναν άνθρωπο που κινείται μέσα στα κέντρα λήψης αποφάσεων και μπορεί να καταλάβει τους συσχετισμούς και τι κρίνει κάθε κυβερνητική απόφαση. Πάμε όμως παρακάτω. Εκτός του παραπάνω προβλήματος έθεσε και άλλο ένα. «Όλα είναι θέμα συσχετισμού δύναμης», είπε, «που δεν έχει να κάνει μόνο με τον πληθυσμό, αλλά με το κύρος, την σπουδαιότητα, την λειτουργία, την αξιοπιστία του δήμου αλλά και την κινητοποίηση της κοινωνίας». Μέσα σε μια πρόταση περιέχονται πολλές αλήθειες που θα προσπαθήσω να τις αναλύσω καλώντας ταυτόχρονα τους αναγνώστες σε έναν ανοιχτό διάλογο.

Πρωταρχικός στο θέμα των συσχετισμών είναι ο πληθυσμός. Οι 40.000 κάτοικοι του διευρυμένου δήμου είναι λιγότεροι από τους μισούς κατοίκους (93.000) του νέου δήμου Αγρινίου. Για τον εκάστοτε βουλευτή που παραδοσιακά λειτουργεί ψηφοθηρικά είναι το πρώτο, μην πω και μόνο, κριτήριο. Δεν ενδιαφέρεται ούτε για ιστορίες, ούτε για το περί δικαίου αίσθημα, ούτε για εξοικονόμηση δαπανών του κράτους. Βλέπει που είναι οι περισσότεροι για να τους κλείσει το μάτι και αυτό γίνεται πιο εύκολο όταν οι λιγότεροι αντιδρούν νωχελικά (βλέπε η κινητοποίηση της κοινωνίας που λέει και ο δήμαρχος) ή έχουν ηγεσίες που λειτουργούν... οσφυοκαμπτικά (ίσως να είναι τα περί χαμένου κύρους).

Από εκεί και πέρα ο κ. Κατσούλης έχει δίκιο, ωστόσο θέματα όπως η λειτουργία, η σπουδαιότητα κ.λπ. ενός δήμου μπαίνουν σε δεύτερη μοίρα και δεν κρίνουν μια διεκδίκηση. Καλά κάνει και εργάζεται προς την κατεύθυνση ανόρθωσης του κύρους του δήμου. Δεν πέρασαν πολλά χρόνια από τότε που έρχονταν υπουργοί και έμεναν με το στόμα ανοιχτό από την συμπεριφορά δημοτικών αρχόντων και του περιβάλλοντός τους. Όταν γνωρίζουν ότι έχουν να κάνουν με αναξιόπιστους αυτοδιοικητικούς ή με ανθρώπους που τους νοιάζει μόνο η καρέκλα και να... περνάνε καλά, τότε χωρίς δισταγμούς αγνοούν και τον τόπο και τους κατοίκους και την ιστορία του. Ή όταν υπάρχουν δήμαρχοι που από την μια δήθεν επικρίνουν με δημόσιες δηλώσεις βουλευτές και από την άλλη παρασκηνιακά τους κλείνουν το μάτι, συντρώγουν και προτρέπουν φίλους τους να τους στηρίξουν και ας θάβουν το Μεσολόγγι τότε είμαστε άξιοι της μοίρας μας.

Κλείνω με ένα πολύ κρίσιμο ζήτημα. Την κινητοποίηση της κοινωνίας. Οι μεσολογγίτες τον τελευταίο καιρό και με σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι το Εφετείο δείχνουν να βάζουν πλέον το συμφέρον του τόπου τους πάνω απ’ όλα. Πληγώθηκε ο εγωϊσμός τους, εθίγησαν από το παρασκήνιο του Εφετείου, «τα πήραν» από την συμπεριφορά βουλευτών. Βέβαια είναι σίγουρο πως απαιτείται περισσότερη διεκδικητικότητα, περισσότερο πάθος και αφοσίωση στον τόπο. Ο κ. Κατσούλης δήλωσε πως ένας από τους ρόλους του είναι να κινητοποιήσει την τοπική κοινωνία. Πράγματι και εκεί θα δείξει την ικανότητά του. Όμως είναι και κάτι άλλο. Έχει το κύρος, την πειθώ και τον τρόπο αν δει πως συνεχίζεται η ανισομεταχείριση να στείλει μηνύματα προς τους δημότες του. Έχει κάθε δικαίωμα και νομιμοποίηση να το κάνει, το οφείλει θα’ λεγα, εάν θέλει πραγματικά να έχει και αυτός ο τόπος εκπροσώπηση στο Κοινοβούλιο.