Αγγελίες    Επικοινωνία

Ημερομηνία πρώτης δημοσίευσης: 04/04/2019

Εφ’ όσον το Κοινωνικό Παντοπωλείο της Πόλης μας είναι του Δήμου Μεσολογγίου, ο οποίος έχει και την ευθύνη, για ποιο λόγο απ’ έξω υπάρχει πινακίδα με το έμβλημα και το όνομα της Μητρόπολης Αιτωλ/νίας και μάλιστα δύο φορές;

Τι μέχρι σήμερα έχει προσφέρει στο Παντοπωλείο η Μητρόπολη, ώστε να αναγράφεται το όνομά της; Μήπως η πινακίδα έχει τοποθετηθή διότι παραχωρήθηκε το οίκημα για τη στέγαση του Παντοπωλείου; Αυτό όμως δεν είναι της Μητρόπολης και δεν ανήκει στην περιουσία αυτής. Είναι ιδιοκτησία του ΣΕΛΙΒΕΙΟΥ Γηροκομείου και το ανήγειραν εκείνοι που ανήγειραν όλα τα κτίρια ιδιοκτησίας της Μητρόπολης, του Δροσινείου Ιδρύματος και του Γηροκομείου και οι οποίοι όταν παρέδωσαν την Διοίκηση της Μητρόπολης στη νέα ηγεσία, δηλαδή στο Μητροπολίτη κ. Κοσμά, όλα τα εκτελούμενα έργα ήταν τελειωμένα, χρέος μηδέν και στο ταμείο της Μητρόπολης το ποσό των δρχ 400.000.000 εκατομμυρίων τα οποία προοριζόταν για την ανέγερση Ιδρύματος χρονίως πασχόντων. Το μετέπειτα διάστημα των 15 χρόνων, δηλαδή μέχρι σήμερα δεν έγινε κανένα απολύτως έργο, οι δε προκάτοχοι από μερικούς επαΐοντας της σημερινής Διοικήσεως, θεωρούνται «εχθροί».

Επομένως, το αναγραφόμενο δεν είναι ψέμα; Επιτρέπονται όμως τα ψέματα; Και δεν γνωρίζουν οι αρμόδιοι ότι θα έρθη η ώρα που όλα θα αποκαλυφθούν και οι ψευταράδες θα λογοδοτήσουν; Αυτά δεν μας διδάσκουν; Τότε τι συμβαίνει; Τι να πω δεν ξέρω. Είμαι προβληματισμένος.   

 Θεόδωρος Βλαχόπουλος

Μπορείτε να προμηθευτείτε την εφημερίδα στα περίπτερα του νομού

Ημερομηνία πρώτης δημοσίευσης: 21/02/2019

 

Από την περασμένη Πέμπτη η πόλη μας έγινε για μια ακόμα φορά πιο φτωχή.

Έφυγε από κοντά μας και εις ηλικίαν 93 ετών ο απλός, ήρεμος, ταπεινός, αξιοπρεπής και πνευματικός άνθρωπος, ο ευπατρίδης και γνήσιος Μεσολογγίτης, ο αείμνηστος πλέον Γ.Ι.Κ. (Γεώργιος Κοκοσούλας).

Η εξόδιος ακολουθία του εψάλη στον Μητροπολιτικό Ναό του Αγίου Σπυρίδωνος.

Και επειδή κατ’ αυτήν παρατηρήθησαν δύο σημαντικές και εύηχες παραλείψεις, τις επισημαίνω με κίνητρο τη διόρθωση.

Α) Ο μακαριστός ως Πνευματικός άνθρωπος, με το τάλαντο και ταλέντο που τον κοσμούσε, προσέφερε στην πόλη μας πολλά. Εκτός των άλλων και μόνο το θαυμάσιο φωτογραφικό λεύκωμα που δαπάναις του εξεδόθη και φέρει τον τίτλο «Μεσολόγγι 1830-1990», με κείμενα και ντοκουμέντα για την ιστορία και φυσιογνωμία της πόλης, με πολλές παληές, ανεπανάληπτες και νέες φωτογραφίες από τις γιορτές της Εξόδου και τα πανηγύρια του Αι Συμιού, τα πρόσωπα που κατάγονται απ’ αυτόν εδώ τον τόπο και εκείνα που υπηρέτησαν σε υπεύθυνες θέσεις και μαγεύτηκαν από εδώ, με τα υπέροχα κείμενα, ποιήματα και πεζά δημιουργήματα καταξιωμένων λειτουργών του πνεύματος που λάμπρυναν το πνευματικό στερέωμα της Ελλάδος και που κατάγονται πάλι από εδώ, και πολλά εξ αυτών θα είχαν χαθεί μέσα στο διάβα του χρόνου αν ο ακάματος και δραστήριος δημιουργός του λευκώματος δεν φρόντιζε να τα συγκεντρώσει, αυτό το οποίο συνήθως ο Δήμος και άλλοι παράγοντες και Σύλλογοι της πόλης προσφέρουν ως αναμνηστικό στους διαφόρους επισήμους, επισκέπτες και ομιλητάς, δεν θα έπρεπε γι αυτόν και μόνο το λόγο, η Δημοτική Αρχή με το Πνευματικόν αυτής Κέντρο να παρευρεθούν εις την κηδεία του Αοιδίμου για να αποδώσουν την πρέπουσα τιμή εις τον απερχόμενον συμπολίτη; Γιατί όλοι τους έλαμψαν δια της απουσίας τους και δεν του προσέφεραν ούτε ένα λουλουδάκι «ανθών εκοπίασε»; Αυτό τι είναι και τι λέγει;

Β) Ο αείμνηστος ως πιστός χριστιανός και θρησκευόμενος, ήταν και φιλακόλουθος. Δεν υπήρχε εκδήλωση της Εκκλησίας και να μην είναι παρών. Έτσι, με την παρουσία του και τον τρόπο του, έδινε τόνο επισημότητος, για να παραλείψω τις άλλες του προσφορές…

Κατόπιν αυτών, δεν θα έπρεπε καθηκόντως, οι συνήθως λαλίστατοι Κληρικοί της Ενορίας, από το πτωχό ταμείο των γνώσεων τους, να ψελλίσουν δύο λόγια παρηγορίας στους οικείους του και να αποχαιρετίσουν τον απερχόμενο ενορίτη τους; Γιατί όμως εσίγησαν; Γιατί αυτή η μουγκαμάρα, όταν σε άλλες περιπτώσεις είναι λαλίστατοι και δέρνουν αέρα κολακείας;

Ομολογώ ότι τα δύο αυτά συμπτώματα με προβλημάτισαν. Ελύπησαν και αύξησαν την θλίψη μου. Δυστυχώς όμως έτσι είναι, τα πάντα γίνονται προς το θεαθείναι τοις ανθρώποις. Όλα κινούνται από κάποιο ελατήριο και έχουν κάποιο σκοπό. Αυτό όμως είναι σωστό; Δεν είναι κατάπτωσις και κρίμα;

Θεόδωρος Βλαχόπουλος
Θεολόγος

Μπορείτε να προμηθευτείτε την εφημερίδα στα περίπτερα του νομού

 

 Ημερομηνία πρώτης δημοσίευσης: 27/12/2018

 

 

Σε όλους είναι γνωστό ότι στο μεγάλο προσκύνημα της Ιεράς Μονής της Αγίας Ελεούσης υπηρέτησε πάνω από μισό αιώνα ως Ηγούμενος ο Ιερομόναχος π. Ιερόθεος Σπανομήτσιος. Σεμνός, ταπεινός, εργατικός, ευλαβής, ασκητικός, φιλάνθρωπος και ιεροπρεπής ήταν εκεί το σέμνωμα και το κόσμημα της Εκκλησίας.

Με την παρουσία του εβοήθησε και ενέπνευσε πολλούς. Επί των ημερών του και με τη βοήθεια εκλεγμένων συνεργατών ανηγέρθηκε εκ βάθρων η Ιερά Μονή. Επίσης, είναι γνωστό ότι από τότε που εγκαταστάθηκε εδώ ως Μητροπολίτης ο Επίσκοπος κ. Κοσμάς, μια ομάδα νεαρών-Αρχιμανδριτών του περιβάλλοντός του, άωρα και ανίδεα παιδιά, άμεσοι συνεργάτες του, χωρίς πείρα και γνώσεις, άρχισαν κατά του πατρός Ιεροθέου μια απαράδεκτο πολεμική. Τον διέβαλον, περιφρονούσαν, στενοχωρούσαν και υπέσκαπτον τη θέση του προκειμένου να τον αναγκάσουν να παραιτηθή και να φύγη, για να αναλάβουν αυτοί τη διοίκηση και διαχείριση του Ιερού προσκυνήματος.

 Έτσι, όταν πήγαιναν εκεί για να ανοίξουν το παγκάρι και να παραλάβουν τις εισπράξεις, απέφευγαν κάθε επικοινωνία μαζί του! Δεν καταδέχονταν ούτε να τον χαιρετήσουν! Προγραμμάτιζαν γιορτές και τον αγνοούσαν! Εξέδιδαν ανακοινώσεις, τοιχοκολούσαν προγράμματα εκδηλώσεων και δεν τον ενημέρωναν! Από τους άλλους και τους προσκυνητάς, επληροφορείτο τα τεκταινόμενα. Αυτό τον στενοχωρούσε, τον πλήγωνε βαθειά και μια ημέρα στενοχωρημένος καθώς ήταν, πήγε και παρέδωκε στον Επίσκοπο τα κλειδιά της μονής, παραιτηθείς. Η παραίτησής του όμως δεν έγινε αποδεκτή, είτε από φόβο για τον αντίκτυπο που θα είχε στο κοινό αίσθημα η παραίτησή του, είτε εκ λόγων ευγνωμοσύνης καθώς ο Μητροπολίτης θυμήθηκε τις ευεργεσίες του πατρός Ιεροθέου προς το πρόσωπό του και την οικογένεια του και για να μη χαρακτηρισθή για άλλη μια φορά ως μικρός και αγνώμων.

 Όμως πριν από 3-4 χρόνια, ο πατήρ Ιερόθεος για λόγους υγείας απεσύρθη της ενεργού υπηρεσίας και κατάκοιτος έμενε στο Γηροκομείο του Αγρινίου.

 Μετά από αυτό και όλο αυτό το διάστημα η Ιερά Μονή παρέμεινε ακέφαλος. Κανένας υπεύθυνος δεν ήταν και είναι εκεί και παρουσιάζει την όψη ερημίας, εγκατάλειψης με εμφανή τα σημεία καταρρεύσεως. Πλάκες σπασμένες, φώτα σβηστά, χαρτιά σκορπισμένα, σκουπίδια σωρευμένα, παντού βρωμιά. Μόνο ο Ι. Ναός είναι ανοικτός και η Ιερά Μονή λειτουργεί ως ένα εισπρακτικός οργανισμός με τις Ιερές Ακολουθίες που γίνονται εκεί, τη δε νύχτα καθώς είναι αφύλακτος γίνεται καταφύγιο των πάσης φύσεως ανωμάλων και νυκτερινών επισκεπτών.

Βλέποντας την κατάσταση αυτή, όσοι αμισθί ειργάσθηκαν για την ανέγερση της Μονής, όπως μαρτυρούν και αυτοί ακόμα οι βράχοι, πονούν, θλίβονται και ερωτούν τι συμβαίνει; Γιατί η θέση του ηγουμένου της Ιεράς Μονής της Αγίας Ελεούσης παραμένει κενή; Τι εμποδίζει και δεν πληρώνεται; Τόσοι Ιερομόναχοι υπάρχουν στη Μητρόπολη και κάθε τόσο, τόσοι νέοι χειροτονούνται. Που είναι σήμερα οι τότε επειγόμενοι σπουδαρχίδες νεαροί Αρχιμανδρίτες που πολεμούσαν τον πατέρα Ιερόθεο και ήθελαν να τον διώξουν; Γιατί έχουν εξαφανισθή; Μήπως ήθελαν μόνο τη διαχείριση, δηλαδή τις εισπράξεις – τα χρήματα χωρίς να μένουν εκεί; Μετανόησαν; Δεν κάνουν υπακοή; Τότε τι είδος καλόγεροι – Ιερομόναχοι είναι και πως φέρουν τον τίτλο του Αρχιμανδρίτου; Σε ποια Μάνδρα – Μονή κατοικούν και άρχουν; Και είναι δυνατόν νεαρά παιδιά, άγαμοι μοναχοί τη σημερινή εποχή που το κύμα της γυμνότητος, της διαφθοράς, της ακολασίας, του πανσεξουαλισμού και της αμαρτίας που βρίσκεται ακόμα και στο πεζοδρόμιο και έχει κατακλύσει τα πάντα, αυτοί να κατοικούν σε διαμερίσματα πολυκατοικιών, να έρχωνται σε επικοινωνία με πολλούς και ποικίλους και να παραμένουν ανεπηρέαστοι και αγνοί; Εφαρμόζουν άραγε την εντολή «σαυτόν αγνόν τήρει» (Α’ Τιμ. ε 29). Μήπως υποκρίνονται; Τηρούν ή καταπατούν τους όρκους που έδωκαν κατά τη μοναχική τους κουρά; Και για πιο λόγο έγιναν μοναχοί; Ποιος τους του εζήτησε; Ποιος τους εξηνάγκασε; Αυτοί δεν λέγουν ότι εγκατέλειψαν το «κατά φύσιν» για να υπηρετήσουν το «υπερ φύσιν» δηλ. αφιερώθηκαν εξ ολοκλήρου στην Εκκλησία του Χριστού; Με τη συμπεριφορά τους αυτή, υπηρετούν ή σκανδαλίζουν; Δεν φοβούνται μήπως τους εγκαταλείψει η χάρις του Θεού; Δεν τρέμουν μήπως μια μέρα παγιδευτουν στα δίκτυα «τα νοήματα του σατανά» (Β’ Κορ β.ιγ) και υπηρετήσουν το «παρά φύσιν» δηλ. τον σοδομιτισμό; Και για πιο λόγο είναι γραμμένοι στο μοναχολόγιο της Μονής εφόσον δεν κατοικούν σε αυτή; Ποιον κοροιδεύουν; Έτσι δεν καπηλεύονται «τον λόγον του Θεού» (Β. Κορ. β’17), «Θεόν ομολογούσιν ειδέναι, αλλά τοις έργοις αυτών βδελυκτοί όντες και απειθείς προς παν έργον αδόκιμοι» (Τίτου α’16). Μπορούν «κατοπτριζόμενοι» (Β. Κορ. γ’18) να ομολογήσουν ότι «απειπάμεθα τα κρυπτά της αισχύνης» (Β. Κορ δ’2); Μπορούν να διδάξουν υπακοή, ανυπάκουοι όντες; Δεν φοβούνται τις συνέπειες του «άλλοις κηρύξας αυτοί αδόκιμοι γένονται» (Α κορ. θ’27); «Οι υπό νόμον θέλοντες είναι, νόμον ουκ ακούουν» ( Γαλ. δ’2); Και μήπως έτσι επιβεβαιούται το λεχθέν ότι «ένιοι εκ των τα φαιά φορούντων και περί ηθικής λαλούντων περί άλλα τυρβάζουν»; Και πως ο Μητροπολίτης «ηδέως αυτούς ανέχεται»; (Β. Κορ. ια 19). Ανεχόμενος δεν έχει ευθύνη ενώπιον Θεού; Δεν γίνεται «συμμέτοχος» (Εφ. ε7) συνένοχος και κοινωνός των αμαρτημάτων τους; Μήπως τον κρατούν δεμένο και δεν μπορεί να κάμει τίποτε; Το «τας χείρας ταχέως μηδενί επιτίθει, ουδέ κοινώνει αμαρτίαις αλλοτρίαις» (Α τιμ ε’22) το γνωρίζει;

 Επειδή το προσκύνημα της Αγίας Ελεούσης είναι μεγάλο, ανηγέρθη με κόπους, τα δε έσοδά του είναι πολλά, θα πρέπη το ταχύτερο να επανδρωθή με πρόσωπα αγνά, ηθικά και άξια, που θα μένουν εκεί ώστε να εκπληρωθή ο σκοπός για τον οποίο έγινε. Με τον τρόπο αυτό, όχι μόνο θα προστατευθούν οι ίδιοι Ιερομόναχοι από τις προσβολές του αντικειμένου, αλλά και το προσκύνημα θα γίνη φάρος που θα φωτίζη. Καταφύγιο για τους πονεμένους. Σ’ αυτό θα καταφεύγουν οι θλιμμένοι. Τα λοιπά είναι ακατανόητα και «προφάσεις εν αμαρτίαις». Και δεν είναι κρίμα, να καταστρέφωνται έργα άξια θαυμασμού; Τέλος, δεν φοβούνται οι αρμόδιοι μήπως μια μέρα τα οικήματα τα καταλάβουν άσχετοι και αναρχικοί για να στεγάσουν δήθεν μετανάστες;

Εύχομαι και προσεύχομαι ο Θεός να φωτίση τους ιθύνοντας να εκτελέσουν το καθήκον τους, για δε τη μέχρι σήμερα αδράνεια και αδιαφορία, να «μη ποιήσει αυτοίς ουδέν κακόν» (Β Κορ.). Δεν καίω λιβανωτόν κολακείας άλλα λύχνον φωτισμού προς ανάνηψιν. Αλλ’ έως πότε «βαρυκάρδιοι» (Ψαλ δ’3).

«Τα παραπάνω εγράφησαν με πόνο προς οικοδομήν και ουκ εις καθαίρεσιν» (Β Κορ ι11)   

Θεόδωρος Βλαχόπουλος
Θεολόγος

Ημερομηνία πρώτης δημοσίευσης: 25/10/2018

 

ΣΚΗΝΗ Α’ - Γυιέ µου να πας εις την ευχή του Χριστού και της Παναγίας. Θα σε παρακολουθώ µε την προσευχή µου µέρα και νύχτα. Θα σε περιµένω να γυρίσης νικητής και γερός.

Αυτά είπε η µητέρα στο παιδί της, που ξεκινούσε για την Αλβανία, ενώ τα δάκρυα κυλούσαν ποτάµι από τα µάτια της. Άνοιξε κατόπιν το µπαούλο και έβγαλε από µέσα ένα µετάλλινο, στολισµένο µε πέτρες Σταυρό. Ήταν κληρονοµιά του συζύγου της που είχε πεθάνει εδώ και 5 χρόνια.

- Παιδί µου, να το φυλακτό σου. Φίλησέ τον. Βάλε τον στην αριστερή τσέπη του χιτωνίου σου. Στο µέρος της καρδιάς. Να σε φυλάη.

Ο Τάκης συγκινηµένος φίλησε το Σταυρό και τη µητέρα του και έφυγε.

ΣΚΗΝΗ Β’. Ώρα 5 το πρωί. Νύχτα ακόµα. Η διµοιρία του Τάκη βρίσκεται στο Τεπελένι. Ετοιµάζεται για επίθεση προς κατάληψιν του απέναντι υψώµατος. Όλοι οι άνδρες σηκώθηκαν αθόρυβα. Ετοιµάστηκαν. Ο Τάκης βγάζει το Σταυρόν από την αριστερή τσέπη του χιτωνίου του. Τον ασπάζεται µε πίστι. Το µυαλό του πετάει στη χήρα µητέρα του… Χριστέ µου προστάτευσέ µου, ψιθυρίζει απαλά.

ΣΚΗΝΗ Γ’. Η επίθεσις άρχισε. Το βουνό καίγεται από τις φωτιές των όπλων και τον κανονιών. Οι Ιταλοί αγωνίζονται να κρατήσουν το ύψωµα. Η ορµή όµως των Ελλήνων παρασύρει τα πάντα… Σε μια στιγμή ο Τάκης, εκεί που ακροβολισμένος πολεμάει με ανδρεία, ακούει ένα…φσσστ, και νιώθει πως κάτι τον χτύπησε στο μέρος της καρδιάς. Όμως δεν αισθάνεται κανένα πόνο... «μου φάνηκε» μονολογεί... και συνεχίζει το έργο του.

Το ύψωμα σε λίγο κατελήφθη... Η Ελληνική Σημαία κυματίζει στην κορυφή. Ο Τάκης συγκινημένος βγάζει το Σταυρό από το χιτώνιο του να τον φιλήση.

- Μα τι είναι αυτό; Σφαίρα; Κοιτάζει το χιτώνιο. Μια τρύπα στο μέρος της τσέπης... και ο Σταυρός λυγισμένος στη μέση...

- Χριστέ μου σε ευχαριστώ, λέγει ο Τάκης και κλαίει από ευγνωμοσύνη. Τι είχε συμβή; Όταν άκουσε το παλικάρι το... φσσσστ, τον είχε χτυπήσει στο μέρος της καρδιάς του σφαίρα εχθρική. Πέρασε το χιτώνιο και εχτύπησε…στο Σταυρό τον μετάλλινο. Δεν μπορούσε όμως να τον τρυπήση... και έμεινεν έτσι στην τσέπη του παλικαριού. Να την, την κρατάει τώρα στο χέρι του...

- Μάνα μου, χρυσή μου μάνα, ο Σταυρός του πατέρα με έσωσε… Και τον φιλεί με άπειρη ευγνωμοσύνη...

- Κύριε! Δεν επήγαν χαμένες οι προσευχές της μάνας.

Δεν επήγαν.

Για την αντιγραφή
Θεόδωρος Βλαχόπουλος
 Θεολόγος

Μπορείτε να προμηθευτείτε την εφημερίδα στα περίπτερα του νομού

Ημερομηνία πρώτης δημοσίευσης: 11/10/2018

 

Όταν διάβασα στο 3197/27.9.2018 φύλλο της εφηµερίδος ΑΙΧΜΗ την δήθεν απάντησή σας στην επιστολή που σας απέστειλα και δηµοσιεύθηκε στην ίδια εφηµερίδα µε τίτλο «Σεβασµιώτατε στα 10 χρόνια της εδώ παρουσία σας τι έχετε δηµιουργήσει;» µε συγκεκριµένα και σαφή ερωτήµατα κυριολεκτικώς απογοητεύτηκα από την κατ’ εφηµισµόν απάντησή σας. Διερωτήθηκα αν καταλαβαίνετε τι σηµαίνει η λέξη απάντηση και συγχρόνως προβληµατίστηκα, λυπήθηκα και πόνεσα.

  1. Διερωτήθηκα: Εφόσον η επιστολή µου δηµοσιεύθηκε µόνο στην ΑΙΧΜΗ, για πιο λόγο σπεύσατε και την αποστείλατε να δηµοσιευθή σε όλα τα ΜΜΕ, έντυπα και ηλεκτρονικά; Αυτό δεν είναι αντιδεοντολογικό και πως εσείς την κηρύττητε την τάξιν προέβητε εις την πράξιν αυτήν; Πως οι αναγνώστες θα κρίνουν ποιος έχει δίκαιο και λέγει την αλήθεια και ποιος... όταν αγνοούν την άλλη πλευρά; Εκτός και αν το κάµατε για να προβληθήτε. Επ’ αυτού όµως σας πληροφορώ δεν χρειάζεται να κοπιάζετε. Είστε γνωστός και µάλιστα κατατάσσεσθε µεταξύ των πρωταθλητών στα Εκκλησιαστικά πράγµατα! Και ξέρετε το γιατί.
  2. Προβληµατίστηκα διότι ενώ «συνήχθησαν επί τω αυτώ», οι αρµόδιοι παράγοντες της Μητρόπολης, πτυχιούχοι ή φτυχιούχοι κατά την έκφραση του αοιδίµου Εδέσσης Καλλινίκου, για να συντάξουν απάντηση στο δηµοσίευµά µου µε τα συγκεκριµένα ερωτήµατα που έθεσα «που κατοικείτε και τι θα δείξετε Σεβασµιώτατε…» δεν κατώρθωσαν να συντάξουν µία απλή απάντηση έτσι για την τιµή των όπλων, δεν απήντησαν αλλά εξετράπησαν και έγραψαν ανυπόστατα, φανταστικά, απειλές για µηνύσεις και νουθεσία να σταµατήσω να δηµοσιογραφώ ενώ συγχρόνως εσπάρη ο σπόρος του µίσους και του διχασµού. Τι σηµαίνουν όλα αυτά και πώς να µη προβληµατισθώ και λυπηθώ;
  3. Λυπήθηκα γιατί αφού υπηρέτησα, όπως σας είναι γνωστό στη Μητρόπολη επί 50 χρόνια ως Γραµµατεύς Θεολόγος και όχι ως φιλόλογος όπως συµβαίνει τώρα (αλήθεια γιατί; - το έχω γράψει) υπό την εµπνευσµένη καθοδήγηση ηθικών και εντίµων αναστηµάτων και αξίων Αρχιερέων και µε την βοήθεια του Θεού έγινε έργον αναγνωρισµένον, βλέποντας σήµερα να καταρρέουν τα όσα και µε τη δική µου συµµετοχή έγιναν, λυπάµαι, θλίβοµαι και πονώ.

Μετά από αυτά, σας γνωρίζω ότι α) δεν ύβρισα ούτε θα υβρίσω κανένα. Στείλατε µου αν έχετε ένα σχετικό δηµοσίευµά µου. Διαφορετικά; β) τις απειλές περί µηνύσεων τις αντιπαρέρχοµαι. Ιδού η Ρόδος ιδού και το πήδηµα. Εδώ είµαι, ίσταµαι και δεν φοβάµαι. Ό,τι γράφω το υπογράφω. Δεν έχω Αχίλλειον πτέρνα, είµαι λευκός, καθαρός. γ) Το πότε θα παύσω να δηµοσιογραφώ, είναι δική µου υπόθεση. Εγώ θα το αποφασίσω και αυτό θα συµβή όταν οι λαλίστατοι παύσουν να παρανοµούν, αυθαιρετούν, αφιππεύσουν τον κάλαµο της εξουσίας, συνέλθουν, µάθουν να εφαρµόζουν τους Νόµους του Κράτους και τους Κανόνες της Εκκλησίας και να τηρούν τους όρκους που έδωκαν όταν ανέλαβον καθήκοντα. Ουδείς ασύδοτος. Κανείς υπεράνω των Νόµων. Η εξουσία δεν ταυτίζεται µε πρόσωπα. Αλλοίµονο.

Για την υπηρεσία µου στη Μητρόπολη, δεν θα σας γράψω τίποτε. Να διαβάσετε 1) το από 4.4.1999 έγγραφον του Αρχιεπισκόπου Χριστοδούλου, που γράφει για τον «εκλεκτό Γραµµατέα της Μητρόπολης Θ.Β.», 2) το υπ’ αριθµ. 222/11.7.2000 έγγραφον της Επιθεωρήσεως Οικονοµικών ΤΑΚΕ που γράφει ότι η υπηρεσία µου «υπήρξε άψογος και υποδειγµατική» και 3) το υπ’ αριθ. 146/2003 απόσπασµα εκ των πρακτικών της Ι. Συνόδου εκ του οποίου προκύπτει ότι παρά τη θέληση µου «στρατεύτηκα» να παραµείνω στην Υπηρεσία παρ’ όλες τις αντιρρήσεις µου. Και παρ’ όλα αυτά συκοφαντήθηκα. Γνωρίζετε καλά από ποιους!

Τα περί προσωπικής αντιπαθείας πόθεν συνάγονται και προκύπτουν; Ως άλλη µέλισσα δεν σας ευεργέτησα και δεν βοήθησα τους αδελφούς σας όσο µπορούσα; Δεν βάπτισα τον ένα ανηψιό σας και εβοήθησα τον άλλον; Όλα τα ξεχάσατε και αντί του µάννα χολή; Μη στηρίζεστε όµως στον λαό που δεν υπάρχει… Θυµηθήτε την Ιερουσαλήµ. Την µία ηµέρα «Ωσαννά» και την άλλη «σταύρωσον, σταύρωσον αυτόν» και µη φοβείσθε τα σκυλιά που γαβγίζουν για να φύγει ο λύκος, τα κουτάβια δαγκώνουν!

Εκείνο όµως που ιδιαιτέρως µε ενόχλησε, είναι η ατυχής ερµηνεία και ο σπόρος του µίσους - διχονοίας, που εντέχνως εσπάρη µε τη λέξη «ψαρόµυαλος». Μήπως χρησιµοποιήθηκε για να φανήτε Ηρακλής κατά το «διαίρει και βασίλευε»; Εν πάσει περιπτώσει, ψαρόµυαλος δεν είναι ο ανόητος και βλάκας αλλά ο καλοκάγαθος, ο καλός καγαθός. Να αγνοούν άραγε οι πτυχιούχοι - φτυχιούχοι συνεργάτες σας ότι στην Χριστιανική Γραµµατολογία ο Χριστός απεικονίζεται ως ψάρι - ΙΧΘΥΣ και οι Απόστολοι ήταν ψαράδες - Αλιείς; Δηλαδή κατά την άποψή τους ο Χριστός ήταν κουτός και οι Απόστολοι βλάκες ; Θεέ και Κύριε. Άπαγε της βλασφηµίας. Κύριε ελέησον! Τι πτυχίο έχουν; Πότε το πήραν; Είναι γνήσιο ή ψευδεπίγραφο και πλαστό; Μήπως το αγόρασαν µε Βουλγαρικά LEVA; Να συνεχίσω; Δεν θέλω. Σταµατώ. «Θου κύριε φυλακή τω στόµατί µου» (Ψαλ. 140,3)

Τελειώνοντας και επειδή την απάντηση την υπογράφει µε εντολή σας και γιατί όχι εσείς, ο υπεύθυνος του γραφείου Τύπου, ερωτώ, α) οι δύο εκδοτικές εταιρίες «ΑΚΡΟΓΩΝΙΑΙΟΣ ΚΑΙ ΜΕΛΩΔΟΣ» στις οποίες είναι υπεθυνος και γενικός συντονιστής, έχουν ΑΦΜ; Πληρώνουν φόρους; Δηµοσιεύουν ως ο Νόµος ορίζει Απολογισµούς - Ισολογισµούς και β) ως υπεύθυνος πάλι ο ίδιος του περιοδικού Κοσµάς ο Αιτωλός, όταν είδε στο λογαριασµό του περιοδικού που τηρείται στην ALPHA BANK Μεσολογγίου, να έχουν πιστωθή χιλιάδες ευρώ, ναι χιλιάδες ευρώ µήπως διερωτήθηκε από που και πως ήρθαν; Να τα έρριψε κρυφά από την καµινάδα ο Άγιος Νικόλαος ή συνέβη τίποτε άλλο; Αυτό θα το δούµε...

Δυστυχώς Σεβασµιώτατε αυτά συµβαίνουν όταν σπείρωνται θύελλες. Τότε θερίζονται άνεµοι. Δεν γνωρίζετε όµως ότι κάποια µέρα όταν κάποιος πάρη για οδηγό κοράκια αυτά θα τον οδηγήσουν στα ψοφίμια; Γι αυτό προσοχή. Φιμώθητι. Έρχονται θύελλες, ο Ξενοφών και ο Ζορμπάς πλησιάζει. Ο ουρανός δεν είναι καθαρός. Είναι βαριά συννεφιασμένος. Υπάρχει το φωτιά - καταπέλτης πόρισμα των Επιθεωρητών του Υπουργείου Οικονομικών για τη διαχείριση στη Μητρόπολη. Έτσι δεν είναι;

Αυτά εγράφησαν με πόνο. «Εκ γαρ πολλής θλίψεως και συνοχής καρδίας» (Β’ Κορ. Β4) και μη λησμονήτε, ότι «έρχεται, έρχεται, κρινεί την Οικουμένη και λαόν εν τη αληθεία αυτού» (Ψαλ 95,13).

Παρά ταύτα την Αρχιερωσύνη σας προσκυνώ
Θεόδωρος Βλαχόπουλος - Θεολόγος

 

Απάντηση ΑΙΧΜΗΣ: Με λύπη διαβάσαμε την απάντηση της Μητρόπολης, στο σκέλος που μας αφορά. Η οποία εμπεριέχει ειρωνεία ότι είμαστε η μοναδική εφημερίδα που δίνουμε λόγο στον κ. Βλαχόπουλο. Εάν αυτό συμβαίνει, σημαίνει ότι εφαρμόζουμε πλήρως τον ορισμό της Ελευθεροτυπίας, όσον και αν ενοχλεί κάποιους. Δεν κάνουμε λογοκρισία, ούτε φυσικά υιοθετούμε όσα λένε οι επιστολογράφοι μας. Τους δίνουμε χώρο να εκφραστούν με κόσμιο τρόπο και μπορεί ο θιγόμενος να απαντήσει. Και τηρώντας την δεοντολογία πάντα δημοσιεύουμε τις απαντήσεις, όπως εν προκειμένω και με την απάντηση της Μητρόπολης. Κάτι που δεν έγινε από την άλλη πλευρά, όπως καταγγέλλει παραπάνω και ο κ. Βλαχόπουλος. Λυπηρό για το πνευματικό σπίτι όλων μας να προσβάλλει έτσι επαγγελματίες. Εκτός αν θέλετε να δημοσιεύουμε μόνο ειδήσεις για τις χειροτονίες διακόνων, τις θρησκευτικές εορτές και τις ποιμαντορικές εγκυκλίους. Αλλά ας είναι.

Η Ιερά Μητρόπολη έχει επιλέξει να μην απαντά στα ερωτήματα του κ. Βλαχόπουλου. Έχει επιλέξει να μην απαντά ούτε σε έγγραφες επιστολές επιχειρηματιών της πόλης που αγνόησε και εμπαίζει. Δικαίωμά της, αλλά κρίνεται γι' αυτό.

Τέλος, το γεγονός πως υπάρχει σε εξέλιξη δικαστική έρευνα δεν την τιμά. Εμείς όπως και να' χει ελπίζουμε να είναι μόνο παρερμηνείες και παρεξηγήσεις γιατί στον τομέα της Ηθικής έχουμε ψηλά τον Ποιμενάρχη μας. Ανεξάρτητα εάν διάφορες πράξεις ή παραλείψεις του μας έχουν στενοχωρήσει.

Το έργο και ο ρόλος της Ι. Μητρόπολης δεν περιορίζεται μόνο στο θεολογικό κομμάτι. Ο Μητροπολίτης έχει σαφείς αρμοδιότητες και ευθύνες και στην διαχείριση της περιουσίας της. Κρίνεται επίσης και για την διαχείριση των οικονομικών και του προσωπικού της. Η κοινωνία τα μετρά και τα σταθμίζει όλα.

Με απεριόριστο σεβασμό στον Μητροπολίτη μας
Σωκράτης Στέλλιος

Μπορείτε να προμηθευτείτε την εφημερίδα στα περίπτερα του νομού

Ημερομηνία πρώτης δημοσίευσης: 20/09/2018

Σχετικά µε την πρόσφατη δηµοσιευµένη επιστολή του κ. Θεόδωρου Βλαχόπουλου (Εντύπως: Πέµπτη 13/9/18 - Ηλεκτρονικώς: Κυριακή 16/9/2018), σε εφηµερίδα της Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου - στη µοναδική πλέον στέγη των τοπικών Μ.Μ.Ε. για τις συγκεκριµένες απόψεις του - όπου για µια ακόµη φορά καταφέρεται εναντίον του Μητροπολίτου Αιτωλίας και Ακαρνανίας κ. Κοσµά, εκ του Γραφείου Τύπου και Επικοινωνίας της Ιεράς Μητροπόλεως τονίζονται τα εξής:

Κρίνεται και επιβάλλεται να σταµατήσει επιτέλους ο αρθρογράφος να συµπεριφέρεται ως τιµητής των πάντων! Δεν βοηθά σε τίποτε να διεκδικεί διαρκώς το αλάθητο και να βλέπει παντού εχθρούς, απαιτώντας από όσους δεν είναι αρεστοί στον ίδιο να αποδεικνύουν ότι δεν είναι ελέφαντες. Έχει κουράσει την κοινή γνώµη της Ιεράς Μητροπόλεώς µας και της τοπικής κοινωνίας της Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου, ενώ σε κάθε περίπτωση την αφήνει παντελώς αδιάφορη η εµµονή του σε ανακύκλωση των ίδιων θεµάτων.

Ας ερευνήσει λίγο τις γνώµες των συµπολιτών του – όχι εκείνων που τον χειροκροτούν, αλλά των άλλων των «ψαρόµυαλων συµπολιτών - Μεσολογγιτών», όπως δυστυχώς ο ίδιος τους ονοµάζει στην εν λόγω επιστολή (µα τί επίπεδο!) - και θα διαπιστώσει ότι κανείς δεν ακούει πλέον και δεν υιοθετεί τις απόψεις του.

Επίσης, στο ίδιο δηµοσίευµα απευθυνόµενος στο Μητροπολίτη αναφέρει επί λέξει: «κάπου αλλού, σε άλλη πόλη… θα σας έριχναν σε καµµία λίµνη ή κανένα ποτάµι ως µη χρήσιµο και µη απαραίτητο». Αλήθεια, αυτό αποτελεί θεολογική κρίση και άποψη επιφανούς πολίτου της Ιεράς Πόλεως; Τον πληροφορούµε ότι κάπου αλλού - αν ο Μητροπολίτης το επιθυµούσε - θα είχε ήδη γίνει αυτεπάγγελτη δίωξη για εξύβριση του θεσµού που εκπροσωπεί στην κοινωνία το πρόσωπο του Μητροπολίτου.

Ο εν λόγω αρθρογράφος, έχει ήδη υπερβεί κάθε όριο υποµονής και ανοχής! Την σιωπή του Μητροπολίτου και την επιλογή του να µην καταθέτει µηνύσεις εναντίον του, για όσα συκοφαντικά επί σειρά ετών ανακυκλώνει, φαίνεται ότι την εκλαµβάνει ως αδυναµία και οµολογία ενοχής. Πλανάται πλάνην οικτράν! Ο κάθε αναγνώστης των άρθρων του, έχει κατανοήσει πλέον – χωρίς να απαιτείται µεγάλη

θεολογική κρίση γι’ αυτό - ότι ο Μητροπολίτης τον αντιμετωπίζει ως Πνευματικός Πατέρας και σύμφωνα με τις εκκλησιαστικές αρχές και τις αξίες της ανατροφής του!

Και κάτι άλλο: Ο σημερινός Μητροπολίτης κ. Κοσμάς, μετά την εκλογή του τον Οκτώβριο του 2005, επέλεξε άλλους συνεργάτες για να τον συνδράμουν στο έργο του και όχι τον κ. Βλαχόπουλο. Οφείλει επιτέλους να το αποδεχτεί, γιατί είναι κρίμα να επιτρέπει ακόμη να καθοδηγούνται οι πράξεις του από την επί σειρά δεκαετιών δεδομένη προσωπική του αντιπάθεια στο πρόσωπο του νυν Σεβασμιωτάτου κ. Κοσμά. Άλλωστε, όπως είναι γνωστό από ετών, είχε συνταξιοδοτηθεί πριν την εκλογή του σημερινού Μητροπολίτου.

Επισημαίνουμε δε, ότι θα ήταν πλεονασμός να αναφερθούμε στο πολύπλευρο φιλανθρωπικό, κοινωνικό και κυρίως πνευματικό έργο του Σεβασμιωτάτου Ποιμενάρχου μας, Μητροπολίτου Αιτωλίας και Ακαρνανίας κ. Κοσμά. Αυτό είναι ευρέως γνωστό, αλλά φαίνεται πως η απήχηση και η αποδοχή που συναντά ο Μητροπολίτης μεταξύ των αγωνιστών και ευλογημένων συμπολιτών μας, ενοχλεί έντονα τον κ. Βλαχόπουλο, και γι’ αυτό μεταχειρίζεται κάθε μέσο στην προσπάθειά του να το αποδομήσει.

Όμως, είναι επίσης γνωστό ότι «καθαρός ουρανός αστραπές δεν φοβάται»!

Εκ του Γραφείου Τύπου και Επικοινωνίας
της Ιεράς Μητροπόλεως

Μπορείτε να προμηθευτείτε την εφημερίδα στα περίπτερα του νομού

Σελίδα 1 από 7

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ

Η ηλεκτρονική έκδοση της εφημερίδας ΑΙΧΜΗ, πρώτης σε κυκλοφορία και αναγνωσιμότητα στο νομό Αιτωλοακαρνανίας. Ειδήσεις, σχόλια, ρεπορτάζ, κοινωνικά, αθλητικά, μικρές αγγελίες

Η Αιτωλοακαρνανία