Αγγελίες    Επικοινωνία

Του Θεόδωρου Κατσανέβα

 

Σαν να πηγαίνουν εκδρομή, μάζες μουσουλμάνων εισβάλουν καθημερινά από τα νησιά και τον Έβρο, με τελικό προορισμό την ενδοχώρα. Οι περισσότεροι απ’ αυτούς θα παραμείνουν μόνιμα στην Ελλάδα αφού τα βόρεια σύνορα έχουν σφραγιστεί ερμητικά και οι επαναπροωθήσεις είναι απίθανο να εφαρμοστούν στην πράξη, αφού η Τουρκία δεν δέχεται πίσω μετανάστες εγκατεστημένους στην ηπειρωτική χώρα.

Σύμφωνα με το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο, όσοι βρίσκονται στην Ελλάδα συνολικά για επτά χρόνια, μπορούν να διεκδικήσουν ελληνική υπηκοότητα και αυτό έχει γίνει και θα γίνει για πολλούς περισσότερους στο κοντινό μέλλον, αν κάτι δεν αλλάξει. Με δεδομένο ότι εισέρχονται τουλάχιστον 150.000 ετησίως, σε 10-12 χρόνια οι νεοεισελθέντες θα ανέρχονται, μαζί με τις γεννήσεις, σε 4 εκ περίπου και θα προστεθούν στα περίπου 2 εκ. που είναι εγκατεστημένοι στη χώρα συμπεριλαμβανομένων και αυτών της Δυτικής Θράκης, της Ρόδου, της Κω και των ελληνοποιημένων μουσουλμάνων τα τελευταία χρόνια.

Τότε, το σύνολο των μουσουλμάνων στην Ελλάδα, θα ανέρχεται περίπου σε 4,5 εκ., οι περισσότεροι σε νεαρή ηλικία, έναντι 8,5 εκ. γερασμένων Ελλήνων.Τότε θα αποκτήσουν ισχυρή πληθυσμιακή και πολιτική ισχύ και τίποτα δεν θα εμποδίσει το άνοιγμα των συνόρων για την εισβολή πολλαπλάσιων ομόθρησκων τους.

Δημογραφική κατάρρευση

Η ραγδαία δημογραφική μας κατάρρευση που συνδέεται και με την οικονομική κρίση, επιτείνει βαρύτατα το πρόβλημα. Στην περίοδο της Τουρκοκρατίας, ο Ελληνισμός επιβίωσε γιατί οι Ελληνίδες γεννούσαν πάνω από 5-6 παιδιά κατά μέσο όρο. Σχετικά ικανοποιητική γεννητικότητα άνω των 2 παιδιών ανά γυναίκα, υπήρχε και μέχρι το 1960, ενώ μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1990, οι γεννήσεις ήταν λίγο περισσότεροι από τους θανάτους. Τα τελευταία δέκα χρόνια, η κατάσταση έχει ανατραπεί δραματικά.

Ενώ η Μουσουλμάνα μητέρα τεκνοποιεί 5 παιδιά κατά μέσο όρο, η Ελληνίδα γεννά περίπου ένα παιδί, όταν για την αναπλήρωση μιας γενιάς απαιτούνται 2,1 παιδιά. Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής (ΕΛ.ΣΤ.ΑΤ), το 2018 γεννήθηκαν 86.440 και απεβίωσαν 120.000 άτομα, έτσι ώστε οι θάνατοι να υπερτερούν των γεννήσεων κατά 33.857 άτομα.( 35.948 το 2017). Από αλλοδαπές, σχεδόν στο σύνολο μουσουλμάνες, γεννήθηκαν 11.583 παιδιά ( 14,3%).

Όμως, το ποσοστό των γεννήσεων από μουσουλμάνες μητέρες είναι σημαντικά υψηλότερο αφού δεν υπολογίζονται ως αλλοδαπές αυτές της Δυτικής Θράκης, της Ρόδου και των πολλών χιλιάδων που ελληνοποιήθηκαν τα τελευταία χρόνια. Κατά συνέπεια, μπορεί να υπολογιστεί βάσιμα, ότι οι γεννήσεις των μουσουλμάνων ανέρχονται σήμερα σε ποσοστά της τάξης τουλάχιστον του 25% του συνόλου των 86.440 γεννήσεων, δηλαδή 21.610 παιδιά.

Πολυπολιτισμική ή μουσουλμανική κοινωνία

Με δεδομένο επίσης πως η συντριπτική πλειοψηφία των 120.000 θανάτων δεν αφορά μουσουλμάνους, συμπεραίνεται τελικά ότι οι θάνατοι Ελλήνων ξεπερνούν τις αντίστοιχες γεννήσεις κατά περίπου 55.000 άτομα ετησίως. Κάθε χρόνο δηλαδή πεθαίνει μια μεσαία ελληνική πόλη και δημιουργείται μια νέα μεγάλη μουσουλμανική πόλη. Το γεγονός αυτό από μόνο του, προδικάζει την ισλαμοποίηση της ομογενοποιημένης μέχρι το πρόσφατο παρελθόν ελληνικής κοινωνίας.

Ας μην γελιόμαστε. Στην περίπτωσή μας, η πολυπολιτισμική κοινωνία δεν είναι τίποτε άλλο από μουσουλμανική κοινωνία. Αν αυτό δεν το καταλαβαίνει το πολιτικό και δημοσιογραφικό κατεστημένο της χώρας που ομνύει στο παραμύθι της πολυπολιτισμικής κοινωνίας, τότε τόσο το χειρότερο για εμάς αλλά και για αυτούς.

πηγή: slpress.gr

Ημερομηνία πρώτης δημοσίευσης: 10/10/2019

Της Βάσως Βήττα
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Μεγάλη μείωση του πληθυσμού παρατηρείται στην Αιτωλοακαρνανία, αν λάβει κανείς υπ' όψιν του την μείωση των μαθητών στα σχολεία του νομού.

Από το 2010 - 2011 ξεκίνησε η σταδιακή μείωση των εγγραφών στα σχολεία, πράγμα που δηλώνει ότι λιγόστεψαν και οι γεννήσεις. Έτσι, σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία της Ά/θμιας Εκπαίδευσης, φθάσαμε σε ένα ποσοστό μείωσης που φθάνει το 15% και μεταφράζεται σε 700 - 800 μαθητές, συμπεριλαμβανομένων φυσικά και των παιδιών αλλοδαπών που ζουν και εργάζονται στην περιοχή μας. Φέτος σε όλο τον νομό γράφτηκαν 1592 παιδιά ενώ πέρυσι έφθασαν τα...

 

Κρατιέται λόγω... Ρομά!
Η μικρότερη μείωση παρατηρείται στο Μεσολόγγι, κυρίως στην πόλη, δεδομένου ότι εγγράφονται πολλά παιδιά Ρομά. Για παράδειγμα στο 5ο δημοτικό σχολείο το ποσοστό των παιδιών Ρομά φθάνει το...

 

Η εικόνα στους άλλους δήμους
Ο δήμος Θέρμου φαίνεται να κρατάει την δυναμικότητά του, αλλά οι εγγραφές είναι ελάχιστες αν λάβει κανείς υπ' όψιν του ότι σε ολόκληρο τον δήμο φέτος γράφτηκαν 22 παιδιά ενώ πέρυσι είχαν γραφτεί 21. Η μεγαλύτερη μείωση που φθάνει...

Διαβάστε αναλυτικά το ρεπορτάζ στο φύλλο της ΑΙΧΜΗΣ που κυκλοφορεί από την Πέμπτη 10/10 σε όλα τα περίπτερα του νομού

Μειώθηκε περαιτέρω ο πληθυσμός της χώρας πέρυσι, καθώς καταγράφηκαν 33.857 περισσότεροι θάνατοι από τον αριθμό των γεννήσεων.

Ειδικότερα, σύμφωνα με τα δημογραφικά στοιχεία που συγκέντρωσε η ΕΛΣΤΑΤ από τα ληξιαρχεία και τις δημοτικές αρχές, οι γεννήσεις στην Ελλάδα το 2018 ανήλθαν σε 86.440 (44.525 αγόρια και 41.915 κορίτσια) καταγράφοντας μείωση 2,4% σε σχέση με το 2017, που ήταν 88.553 (45.686 αγόρια και 42.867 κορίτσια). Στις γεννήσεις δεν συμπεριλαμβάνονται οι γεννήσεις νεκρών βρεφών, οι οποίες ανήλθαν σε 335, μειωμένες κατά 7,7 % σε σχέση με το 2017 που ήταν 363.

Οι θάνατοι, κατά το 2018, ανήλθαν σε 120.297 (61.387 άνδρες και 58.910 γυναίκες) καταγράφοντας μείωση 3,4% σε σχέση με το 2017, που ήταν 124.501 (63.168 άντρες και 61.333 γυναίκες). Οι θάνατοι βρεφών ηλικίας κάτω του έτους ανήλθαν σε 300, αυξάνοντας ελάχιστα τον δείκτη βρεφικής θνησιμότητας (θάνατοι βρεφών ηλικίας κάτω του έτους ανά 1.000 γεννήσεις ζώντων), από 3,46 το 2017 σε 3,47 το 2018.

Οι γάμοι ανήλθαν σε 47.428 (24.418 θρησκευτικοί και 23.010 πολιτικοί), παρουσιάζοντας μείωση 5,4% σε σχέση με το 2017, κατά το οποίο είχαν πραγματοποιηθεί 50.138 γάμοι (24.975 θρησκευτικοί και 25.163 πολιτικοί).

Τα σύμφωνα συμβίωσης ανήλθαν σε 6.369, παρουσιάζοντας αύξηση 29,4% έναντι του 2017, που ήταν 4.921. Στα σύμφωνα συμβίωσης πέρυσι συμπεριλαμβάνονται 231 σύμφωνα συμβίωσης μεταξύ ανδρών και 55 μεταξύ γυναικών.

Του ΓΙΑΝΝΗ ΚΥΡΙΟΠΟΥΛΟΥ

 

Η πολιτική είναι μια δύσκολη υπόθεση. Συχνά η δυσκολία της βρίσκεται στο γεγονός ότι εμπλέκεται με τα "πολιτικά" και την "πολιτικολογία" ως αποτέλεσμα μιας προγραμματικής στειρότητας ,ή εκτεταμένης σύγχυσης ανάμεσα στους σκοπούς και τα μέσα. Όμως, το μείζον ζήτημα με τη πολιτική είναι ο χρόνος, επειδή το ενδιαφέρον της εστιάζεται στην ανάγκη για άμεσες απαντήσεις στα κοινωνικά θέματα που τίθενται, αλλά υπό την οπτική της βελτίωσης των συνθηκών αναπαραγωγής της.

Συνήθως, τα φαινόμενα αυτά αποκτούν τα χαρακτηριστικά μιας κλασικής προχειρότητας και πολιτικής κερδοσκοπίας. Επίσης, επειδή η αντίληψη του χρόνου είναι διαφορετική, οι αποφάσεις της δεν μπορούν να ελεγχθούν παρά μόνον εκ των υστέρων. Συνήθως αργά, έτσι ώστε να μην είναι δυνατή η θεραπευτική ανάταξή τους. Υπό το πρίσμα αυτό, είναι προφανές ότι το δημογραφικό πρόβλημα αποτελεί θύμα αυτών των ιδιαιτεροτήτων. Ειδικότερα της χρονικής διάστασης ανάμεσα στη λήψη αποφάσεων και την αποτίμηση των αποτελεσμάτων.

Για τούτο δεν συμπεριλαμβάνεται στην πολιτική ατζέντα τα τελευταία χρόνια. Ιδίως στη μνημονιακή περίοδο, κατά την οποία το ζήτημα αυτό απέκτησε εκρηκτικό χαρακτήρα. Ως εκ τούτου, δεν συνιστά έκπληξη το γεγονός ότι οι διεθνείς οργανισμοί, καθώς και οι οίκοι αξιολόγησης καταγράφουν αρνητικά τις δημογραφικές τάσεις και τις εξελίξεις στη χώρα μας. Τις καταγράφουν ως μιας συνιστώσας που εμποδίζει --υπό τις υφιστάμενες συνθήκες-- την κοινωνική και αναπτυξιακή ανασυγκρότησή της.

Στην παρούσα συγκυρία τα σχετικά μεγέθη καταμαρτυρούν την αλήθεια των ανησυχητικών τάσεων που διαγράφονται. Ο πληθυσμός της χώρας εκτιμάται ότι είναι 10,8 εκατομμύρια με ισχυρή ροπή μείωσης, επειδή τα τελευταία χρόνια οι γεννήσεις υπολείπονται σημαντικά των θανάτων. Το συνολικό έλλειμμα, σε αριθμούς εκτιμάται ότι υπερβαίνει τις 25.000 ετησίως.

Ταυτόχρονα, ο δείκτης ολικής γονιμότητας κυμαίνεται στο 1,35 περίπου, αντί να υπερβαίνει εμφανώς το 2,10 που είναι το όριο αναπλήρωσης. Ως εκ τούτου, η πληθυσμιακή ισορροπία είναι και πρόκειται να παραμείνει αρνητική, αν δεν ληφθούν δραστικά πολιτικά και οικονομικά μέτρα. Η κατάσταση αυτή επιβαρύνεται ακόμη αν ληφθεί υπόψη ότι το 30% από τις πυρηνικές οικογένειες του πληθυσμού είναι χωρίς παιδιά. Ενώ η μέση ηλικία των μητέρων είναι σχετικά υψηλή και κυμαίνεται στα 31,7 έτη.

 

Ελάχιστη η επίδραση των μεταναστών

Υπό το πρίσμα αυτό, η "εναλλακτική" προσέγγιση ότι το κύμα μετανάστευσης μπορεί να αναστρέψει τις αρνητικές συνέπειες απεδείχθη ανεπαρκής. Δεδομένου ότι η επίδραση του πληθυσμού των μεταναστών στη βελτίωση της γονιμότητας υπήρξε ελάχιστη. Η συμβολή των αλλοδαπών γυναικών στην γονιμότητα κατά την περίοδο 2009-2017 ήταν μικρότερη από 0,1 παιδιά ανά γυναίκα, όπως έδειξε πρόσφατα ο καθηγητής δημογραφίας Βύρων Κοτζαμάνης.

Οι εξελίξεις αυτές επιταχύνουν τις τάσεις γήρανσης του πληθυσμού, δεδομένου ότι η χώρα έχει ήδη εισέλθει στην ομάδα των πλέον "ηλικιωμένων" χωρών της ευρωπαϊκής περιοχής, ενώ το 1980 ήταν εκτός της πρώτης δεκάδας. Το 2017 ο πληθυσμός άνω των 60 ετών κυμάνθηκε στο 26,5% του συνόλου, ενώ προβλέπεται ότι το 2050 θα ανέλθει στο 41,6%.

Παρά το γεγονός ότι η δημογραφική κατάσταση στη χώρα είναι ευθέως απειλητική για την οικονομία και την ασφάλιση και μακροπρόθεσμα υπονομευτική υπό την οπτική των εθνικών ζητημάτων, δεν έχει αναδειχθεί σε πολιτική προτεραιότητα στη παρούσα συγκυρία. Αν και γενικά η συζήτηση για τη δημογραφική πολιτική είναι υποτυπώδης, εντούτοις διακινείται σε μια λανθάνουσα πόλωση, ανάμεσα σε μια "δεξιά" ρητορική στο όνομα υπεράσπισης των εθνικών διαστάσεων του ζητήματος και μια "αριστερή" επιχειρηματολογία που υποστηρίζει μια διεθνιστική μεταναστευτική προσέγγιση. Είναι προφανές ότι αμφότερες έχουν ιδεολογικό και φορμαλιστικό χαρακτήρα και πάσχουν ως προς την τεκμηρίωση.

Η μείζων δημογραφική ανισορροπία στη φυσική κίνηση του πληθυσμού και ως εκ τούτου η μείωση του πληθυσμού δεν θεραπεύεται με τις υπάρχουσες ροές μετανάστευσης. Σε κάθε περίπτωση μια προσπάθεια για την ανάκτηση της δημογραφικής ισορροπίας δεν μπορεί να βασισθεί σε αυτή τη διάσταση. Κυρίως μπορεί να βασισθεί στην αύξηση της γεννητικότητας του πληθυσμού. Με μια τεκμηριωμένη και ολοκληρωμένη πολιτική ενθάρρυνσης και ώθησης με κίνητρα στην οικογένεια.

Δεν έχει διερευνηθεί επαρκώς η αιτιολογία της υποβάθμισης του δημογραφικού ζητήματος στον προγραμματικό λόγο των πολιτικών κομμάτων. Η στάση αυτή οδηγεί στην υποβάθμιση της πληθυσμιακής πολιτικής και των πολιτικών για την οικογένεια. Συνεπώς υπολείπεται και η επένδυση στο ανθρώπινο και διανοητικό κεφάλαιο της χώρας με έμφαση στα προγράμματα υγείας και εκπαίδευσης της οικογένειας.

Είναι μετρήσιμη η ευεξία;

Αν και η πρόοδος με την μέτρηση των δεικτών οικονομίας και ανάπτυξης είναι μια υπόθεση του παρελθόντος, η μεθοδολογία εκτίμησης της ανθρώπινης ευημερίας εμπεριέχει, πλην του κατά κεφαλήν ΑΕΠ, διαστάσεις όπως είναι η εκπαίδευση και το προσδόκιμο επιβίωσης. Πρόσφατα η Νέα Ζηλανδία εισήγαγε τη μέτρηση της "ευεξίας" ως συνιστώσας της προόδου, ενώ πολλοί συζητούν τις έννοιες της "ευημερίας" και της "ευτυχίας". Η προοπτική είναι ότι στο μέλλον πρέπει να μετράται --συνδυαστικά με τους κλασικούς δείκτες-- ως μια υπόθεση της κοινωνίας και της οικογένειας, επειδή ως τέτοια έχει μεγάλη ανθρώπινη προστιθέμενη αξία.

Οι παρατηρήσεις αυτές συνδέονται με την δημογραφική πολιτική, δεδομένου ότι η υψηλή γαμηλιότητα και η οικογένεια προάγουν την "ευεξία" και την "ευτυχία". Η δημογραφική πολιτική είναι επίσης μια υπόθεση της πατρίδας σε μια εποχή που η ευκταία πολυπολιτισμικότητα εκφυλίζεται σε μια υπόθεση κινητικότητας του κεφαλαίου και της εργασίας στο διεθνή καταμερισμό της εργασίας. Αυτή οδηγεί σε μια προϊούσα καταστροφή της πολλαπλότητας και της ποικιλίας των εθνών, των γλωσσών και των πολιτισμών.

Εν κατακλείδι το δημογραφικό ζήτημα και οι πολιτικές για τον πληθυσμό, την κοινωνία και την οικογένεια δεν είναι ένα πρόβλημα περιστασιακής επιδοματικής πολιτικής ή ακόμη και ευκαιριακών κρατικών παρεμβάσεων. Τα εργαλεία αυτά πρέπει να αποκτήσουν συνοχή και σταθερότητα και να ολοκληρωθούν σε μια πολιτική για τον πληθυσμό και την οικογένεια. Μια πολιτική που υπερβαίνει τον προνοιακό χαρακτήρα και ανάγεται σε μια επένδυσης στο ανθρώπινο κεφάλαιο. Είναι πρωτίστως ένα ζήτημα κουλτούρας και πολιτικής διατομεακής προσέγγισης με επίκεντρο την οικογένεια που εξακολουθεί να παραμένει διαχρονικά ισχυρός πυρήνας της κοινωνικής συνοχής.

πηγή: slpress.gr

 Ημερομηνία πρώτης δημοσίευσης: 08/08/2019

Η ατζέντα των κυβερνήσεών μας είναι άλλη. Γιατί αν ήθελαν, κάτι θα έκαναν. Τα όποια μέτρα τους είναι απλά εμπαιγμοί.

Αν θέλει κάποιος να κάνει κάτι θα πρέπει:

α) Να δίνει κατευθείαν σε είδος βοήθεια στο παιδί, κουπόνια για γάλατα, πάνες, ρούχα, παπούτσια, βιβλία, παραστάσεις-εκδηλώσεις, ταξίδια, εκδρομές, κατασκηνώσεις, υπολογιστή κλπ. Όχι λεφτά ως επιδόματα σε γονείς που κάποιοι από αυτούς θα τα πιούνε μπύρες και θα τα καπνίσουν τσιγάρα αφήνοντας ξυπόλητο το παιδί να πλατσουρίζει στις λάσπες.

β) Λεφτά μόνο ως μισθό (900€) στη μάνα που έχει πάνω από τρία παιδιά για να κάτσει αν θέλει στο σπίτι της για να μεγαλώσει τα παιδιά της.

γ) Κίνητρο και επιβράβευση για όσους αποκτούν παιδιά η γρηγορότερη συνταξιοδότησή τους και η μεγαλύτερη σύνταξη. Για όποιον έχει δουλέψει στη ζωή του κι έχει κάνει παιδιά. (τουλάχιστον 25-30 χρόνια σε ένσημα), έχει φέρει δηλαδή αντικαταστάτες στο σύστημα που κάποιος πρέπει να πληρώνει για να παίρνει κάποιος άλλος σύνταξη (εφόσον τα ταμεία ρημάχτηκαν). 1,5 χρόνια νωρίτερα συνταξιοδότηση για κάθε παιδί και +75€, με συνταξιοδότηση χωρίς παιδιά στα 65. (Κάνε τέσσερα παιδιά για να πάρεις σύνταξη στα 59 και +300€). 

Ευθύμιος Βαγγέλης

Μπορείτε να προμηθευτείτε την εφημερίδα στα περίπτερα του νομού

Μονόδρομος φαίνεται ότι αποτελεί για την Ελλάδα η επιλογή ενός νέου οικονομικού μοντέλου με παράλληλη εισροή ξένων επενδυτικών κεφαλαίων για την αντιμετώπιση των συνεπειών της πολυετούς κρίσης.

Συνέπειες στα θεμέλια της οικονομίας, της κοινωνικής ασφάλισης, της απασχόλησης, της κοινωνίας, της οικογένειας. Σημαντικότερη όλων, που παρασέρνει τους δείκτες όλων όσων προαναφέρθηκαν…, η δημογραφική γήρανση του πληθυσμού!

Το Δημογραφικό έχει δύο βασικά δεδομένα. Την υπογεννητικότητα, δηλαδή τον περιορισμό των γεννήσεων, και παράλληλα την αύξηση του προσδόκιμου της ζωής.

Το 2050 ο πληθυσμός της Ελλάδας (υπολογίζεται σύμφωνα με έκθεση της ειδικής επιστημονικής επιτροπής για το δημογραφικό της Βουλής) πως θα είναι από 8,3 έως 10 εκατομμύρια. Δηλαδή μειωμένος κατά 800.000 έως 2,5 εκατομμύρια σε σχέση με σήμερα! Η Ελλάδα το 2050 απειλείται να είναι μια χώρα μεσηλίκων και γερόντων, καθώς το 2050 οι άνω των 65 ετών κάτοικοί της θα είναι σχεδόν ο ένας στους τρεις .

Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ του 2ου τριμήνου του 2018, ο αριθμός των απασχολουμένων ήταν 3.860.395 άτομα και των ανέργων 905.983 άτομα, ενώ το πλήθος των συνταξιούχων ήταν τον περασμένο Μάιο 2.570.646 άτομα. Δηλαδή, στα 3,8 εκατ. άτομα που ήταν το σύνολο των απασχολουμένων αντιστοιχούσαν σχεδόν 3,5 εκατ. συνταξιούχοι και άνεργοι, οι συντάξεις των οποίων σε ένα μεγάλο ποσοστό, όπως και τα επιδόματα ανεργίας πληρώνονταν από τις εισφορές 3,8 εκατ. εργαζομένων, από τους οποίους οι 613.119 αμείβονταν με μισθό 328 ευρώ.

Σε δημογραφική αντιπαραβολή την δεκαετία (1990) παρατηρούμε οτι στην Ελλάδα ο πληθυσμός αυξήθηκε κατά περίπου 580.000 άτομα. Από αυτόν τον αριθμό, 50.000 ήταν νέες γεννήσεις και 530.000 η επίδραση του θετικού ισοζυγίου της μετανάστευσης. Αυτό όμως έχει πλέον αναστραφεί, γιατί έχουμε το φαινόμενο του brain drain. Οι περίπου 450.000 άνθρωποι που έχουν φύγει από την Ελλάδα κατά τα χρόνια της κρίσης επιδρούν καταλυτικά στις προοπτικές ανάπτυξης της χώρας. Οι γεννήσεις πλέον είναι πολύ λίγες και αντιστοιχούν 1,3 γεννήσεις ανά ζευγάρι, αριθμός πολύ χαμηλότερος από το νούμερο αναπλήρωσης του πληθυσμού (2,1).

Το ασφαλιστικό είναι ο πρώτος συνειρμός (ως προς το πώς επιδρούν), αλλά υπάρχουν πολύ περισσότερα: όσο ο πληθυσμός πέφτει, μειώνεται η δυνατότητα των επιχειρήσεων να απευθυνθούν στην εσωτερική αγορά, συρρικνώνονται οι τζίροι τους, ενώ ταυτόχρονα υπάρχουν και γεωπολιτικές επιπτώσεις. Το πιο σημαντικό διακύβευμα είναι η γεωπολιτική ισορροπία με τους γείτονές μας.

Η μη γενναίες πολιτικές μεταρρυθμίσεων τα χρόνια της κρίσης, δεν έφεραν μόνο φτωχοποίηση των Ελλήνων, σκληρά δημοσιονομικά μέτρα, έλλειμμα βιομηχανικής παραγωγής, μετανάστευση επιστημόνων και προβλήματα στον τομέα της υγείας. Κατάφεραν έναν δημογραφικό μαρασμό όπως αποκαλύπτει α) το ΔΝΤ, β) η έκθεση που έγινε από την εταιρεία μελετών και αναλύσεων PricewaterhouseCoopers για λογαριασμό του μη κερδοσκοπικού οργανισμού HOPEgenesis και γ) ο ερευνητικός οργανισμός διαΝΕΟσις σε σχετική έρευνα που διεξήγαγε.

Η Ελλάδα θα πρέπει να μελετήσει προσεκτικά τις πολλαπλές όψεις του δημογραφικού μαρασμού της Χώρας μας και να υιοθετήσει μια σειρά μέτρων υποστήριξης των νέων και ενδυνάμωσης του θεσμού της οικογένειας. Εδώ τεράστιο ρόλο μπορεί να έχει και η Τοπική Αυτοδιοίκηση.

Η απειλή του δημογραφικού δεν είναι σαφώς ένα τωρινό πρόβλημα για την Ελλάδα, όμως η οικονομική κρίση και ύφεση, το παρατεταμένο υψηλό επίπεδο της ανεργίας, η επέκταση των ευέλικτων μορφών απασχόλησης, το χαμηλό εισόδημα, η διεύρυνση του ελλείμματος των κοινωνικών και εκπαιδευτικών υποδομών, η καθίζηση του κράτους πρόνοιας, κ.λπ. στη χώρα μας ανέκοψαν κατά βάση, μια αυξητική τάση του δείκτη γονιμότητας.

Ως αποτέλεσμα όλων η μείωση της παραγωγικότητας της Ελληνικής οικονομίας, οι χαμηλοί ρυθμοί μεταβολής του ΑΕΠ και η υστέρηση στην καινοτομία και την έρευνα εξαιτίας της εξάλειψης της δημογραφικής ώθησης (demographic tailwind),που δίνει στις οικονομίες η εισροή νεαρού εργατικού δυναμικού.

Απαιτείται ο σχεδιασμός και η υλοποίηση μίας ολιστικής και μακρόπνοης κοινωνικο - οικονομικής και δημογραφικής πολιτικής, προκειμένου να αποτραπούν οι δυσμενείς δημογραφικές και πληθυσμιακές εξελίξεις (μείωση των γεννήσεων). Πρέπει να αντιμετωπιστούν με επιτυχία διάφορα κοινωνικά ζητήματα που θα προκύψουν, απαιτείται ένα αποτελεσματικό κοινωνικό και νομικό σύστημα που θα προστατεύει τις ευάλωτες κοινωνικά και ηλικιακά ομάδες.

Να δοθούν οικονομικά και φορολογικά κίνητρα σε οικογένειες να κάνουν παιδιά, ώστε να ανακτήσει η χώρα το αναγκαίο όριο του 2.1 παιδιά ανά οικογένεια. Επίσης, θετικά θα συμβάλει οποιαδήποτε βελτίωση της οικονομικής κατάστασης της χώρας, η οποία θα βοηθήσει στην επιστροφή των νέων που έφυγαν κατά τη διάρκεια της κρίσης. Θα πρέπει να υπάρξει συνεργασία δράσεων διαφόρων φορέων (και μη κερδοσκοπικών) με τους κεντρικούς φορείς υγείας και όποιων άλλων για την αντιμετώπιση του προβλήματος.

Το δημογραφικό εάν δεν αντιμετωπιστεί με γενναίες πολιτικές θα είναι μια βραδυφλεγής βόμβα με άμεσες όμως συνέπειες στην οικονομία, την κοινωνία και φευ εθνικό διακύβευμα και προτεραιότητα, (Τ.Οζάλ: "Την ελληνοτουρκική διαμάχη θα την λύσει το δημογραφικό").

Φωτάκης Φ.Βασίλειος

Σελίδα 1 από 4

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ

Η ηλεκτρονική έκδοση της εφημερίδας ΑΙΧΜΗ, πρώτης σε κυκλοφορία και αναγνωσιμότητα στο νομό Αιτωλοακαρνανίας. Ειδήσεις, σχόλια, ρεπορτάζ, κοινωνικά, αθλητικά, μικρές αγγελίες

Η Αιτωλοακαρνανία