Αγγελίες    Επικοινωνία

Σε συμφωνία για επέκταση της ελληνογερμανικής συνεργασίας μέσω της τελικής υπογραφής για την εδραίωση του Ελληνογερμανικού Ιδρύματος Νεολαίας, προχώρησαν χθες στο Βερολίνο η γερμανίδα υπουργός Οικογένειας, Τρίτης Ηλικίας, Γυναικών και Νεολαίας, Katarina Barley και ο Γενικός Γραμματέας Δια Βίου Μάθησης και Νέας Γενιάς, Παυσανίας Παπαγεωργίου.

Η συζήτηση, η οποία είχε αρχίσει το 2014 με μια κοινή δήλωση πρόθεσης των προέδρων των δύο χωρών για τη δημιουργία κοινού Ιδρύματος Νεολαίας, ολοκληρώθηκε πλέον επίσημα και η συμφωνία επισφραγίστηκε με την υπογραφή της σχετικής σύμβασης.

«Η νεολαία στην Ελλάδα αποτελεί μια από τις κοινωνικές κατηγορίες που βίωσαν και συνεχίζουν να βιώνουν με τον πιο συνταρακτικό τρόπο τις συνέπειες της ευρωπαϊκής οικονομικής κρίσης: επισφαλείς σχέσεις εργασίας, δυσκολίες στην απόκτηση στοιχειώδους προσωπικής αυτονομίας, υποβάθμιση της καθημερινότητας, brain drain. Στην Ελλάδα μέχρι σήμερα εφαρμόζονται αποσπασματικά πολιτικές για τη νεολαία, γεγονός που περιορίζει την αποτελεσματικότητά τους. Αναγνωρίζοντας αυτή την πραγματικότητα, η ελληνική κυβέρνηση ξεκίνησε την αναβίωση των φορέων πολιτικής και των εργαλείων υλοποίησης προγραμμάτων για τη νεολαία. Παράλληλα, βάζει σε ράγες τη σύσταση της Εθνικής Στρατηγικής/ Πολιτικών για τη Νεολαία, για να καλύψει το υφιστάμενο κενό. Όμως αυτή η μετάβαση δεν μπορεί να χτιστεί παρά μόνο στη βάση εκτεταμένων συνεργασιών και συμπράξεων, εμπλέκοντας το μεγαλύτερο δυνατό αριθμό ενδιαφερόμενων μερών και, πρωτίστως, τους ίδιους τους νέους», τόνισε ο ΓΓΔΒΜΝΓ, Παυσανίας Παπαγεωργίου, κατά την ομιλία του.

«Η Συμφωνία αυτή θα θεσμοθετήσει τα επόμενα βήματα για την Ίδρυση του Ιδρύματος Νεολαίας για τους νέους των δύο χωρών», τόνισε η γερμανίδα υπουργός. «Με αυτή υπογραμμίζουμε τη διάθεση των δύο κρατών να ‘εμπλέξουν’ τους νέους στο διάλογο. Κάποια πράγματα δεν είναι αυτονόητα και η ειρηνική συμβίωση χρειάζεται πάντα επικαιροποίηση. Η ΕΕ είναι ένα καταπληκτικό οικοδόμημα, αλλά αρκετά εύθραυστο. Ωστόσο, μας δείχνει ότι στις δυσκολίες πρέπει να πιαστούμε χέρι-χέρι. Με την υπογραφή αυτής της συμφωνίας στέλνουμε μηνύματα για διάλογο», τόνισε.

Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης, την οποία παρακολούθησαν σπουδαστές από την Ελλάδα, τη Γερμανία και την Ιταλία, που συμμετέχουν σε πρόγραμμα ανταλλαγής, τονίστηκε ότι οι νέοι άνθρωποι είναι αυτοί που θα διαμορφώσουν το μέλλον –συνεπώς, οι επαφές και οι αλληλεπιδράσεις πρέπει να γίνονται σε ενεργή ηλικία, προκειμένου οι νέοι άνθρωποι να γνωρίζονται μεταξύ τους και να οικοδομείται εμπιστοσύνη.

Όπως, άλλωστε, τόνισε ο ΓΓΔΒΜΝΓ, «Έχουν υπάρξει και καλύτερες εποχές για τις ελληνογερμανικές σχέσεις... Έχουν υπάρξει, όμως, και εξαιρετικά χειρότερες! Ακόμα και οι εκατοντάδες χιλιάδες των νεκρών της ναζιστικής κατοχής στην Ελλάδα ή οι θηριωδίες των ταγμάτων των SS, δεν κατάφεραν να σταθούν εμπόδιο στην προσπάθεια σύσφιξης των σχέσεων των δύο λαών. Σήμερα δίνουμε ένα ηχηρό μήνυμα ότι οι πολιτικές, ιδεολογικές ή οικονομικές διαφορές και απαιτήσεις μεταξύ των κυβερνήσεων, δεν θα επιτραπεί να σταθούν εμπόδιο στην κοινή ευρωπαϊκή πορεία και στην ενδυνάμωση των σχέσεων μεταξύ των νέων των δυο χωρών».

Σε ό,τι αφορά το οικονομικό σκέλος, η Γερμανία θα συμμετάσχει με €3 εκ. που προέρχονται από τον κρατικό προϋπολογισμό –κονδύλια που κινδύνευαν να αποσυρθούν. Με την υπογραφή, πλέον, το ποσό θα διατεθεί εξ ολοκλήρου για την ενίσχυση και υλοποίηση προγραμμάτων για τη νεολαία των δύο χωρών ενώ ανοίγει ο δρόμος και για περαιτέρω ενισχύσεις.

Στη Γερμανία λειτουργούν αντίστοιχα Ιδρύματα, το Πολωνογερμανικό και το Γαλλογερμανικό, που ιδρύθηκαν με στόχο να φέρουν πιο κοντά τους νέους και πάνω σ’ αυτή την παράδοση θα κινηθεί και το νέο εγχείρημα με την Ελλάδα.

Στόχος του Ιδρύματος θα είναι –πέρα από την εγκατάλειψη όλων των στερεοτύπων μεταξύ των λαών των δύο κρατών- η ενδυνάμωση της συνεργασίας μέσα από πολυσχιδείς δράσεις και στρατηγικές: ανταλλαγές νέων και σχολικές ανταλλαγές, εκπαιδευτικά σεμινάρια, ανταλλαγή επαγγελματιών, δράσεις για την εκμάθηση και ενίσχυση της διδασκαλίας των δύο γλωσσών, πολιτιστικές δραστηριότητες, διεξαγωγή του Ελληνογερμανικού Φόρουμ Νεολαίας σε ετήσια βάση, ξεναγήσεις σε τόπους κοινής ιστορικής μνήμης της περιόδου 1941-1945 και ξεναγήσεις σε τόπους και θεσμούς της εκατέρωθεν πολιτιστικής κληρονομιάς των δυο χωρών (σε χώρους του κλασικού αρχαιοελληνικού πολιτισμού που θεμελιώνει την ευρωπαϊκή ταυτότητα).

 

Υπουργείο Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων
Γενική Γραμματεία Δια Βίου Μάθησης και Νέας Γενιάς

Ιστορική επιμέλεια: Γ. Η. Ορφανός

 

Στην ελληνική κοινωνία των αρχών του 20ου αιώνα είναι διάχυτη η ανάγκη κοινωνικών και πολιτικών μεταρρυθμίσεων.

Πολύ περισσότερο στα 1909. Ο λαός βαθιά απογοητευμένος δείχνει έτοιμος να ασπαστεί τις ιδέες του δημοσιογράφου Βλάση Γαβριηλίδη, διευθυντή της «Ακροπόλεως», ο οποίος στηλίτευε τον παλαιοκομματισμό και γύρευε μια ριζική επανάσταση για να «πληγούν» η φαυλοκρατία κι ο κοτζαμπασιδισμός, ενώ οι εργατικές συντεχνίες ξεσηκώνονται απαιτώντας αυξημένα μεροκάματα, κατάργηση της βαριάς φορολογίας, καλύτερες συνθήκες εργασίας.

Η ανυπαρξία, όμως, πολιτικών κομμάτων, ιδίως μετά το θάνατο του Χ. Τρικούπη (1896) και τη δολοφονία του Θ. Δηλιγιάννη (1905), τα οποία θα εξέφραζαν τις τάσεις των διαφόρων τάξεων της κοινωνίας, αποτελούσε ανασχετικό παράγοντα για την κοινωνικοπολιτική εξέλιξη της χώρας. Αυτή την απουσία πολιτικών μεταρρυθμιστικών φορέων αναλαμβάνει να καλύψει το κίνημα του «Στρατιωτικού Συνδέσμου».

Σύσταση & Αιτήματα «Στρατιωτικού Συνδέσμου»

Το Μάη του 1909, μία ομάδα αξιωματικών του Ελληνικού Στρατού σχηματίζει το «Στρατιωτικό Σύνδεσμο» και τον Ιούνη της ίδιας χρονιάς ιδρύεται με στόχους σαφέστερα ριζοσπαστικότερους από το «Στρατιωτικό Σύνδεσμο», ο «Σύνδεσμος Υπαξιωματικών» και με επικεφαλής το Γεώργιο Καραϊσκάκη, εγγονό του ήρωα του 1821.

Οι δύο «Σύνδεσμοι», στις 22/6/1909, θα ενώσουν τις δυνάμεις υπό ενιαία διοικούσα επιτροπή, στην οποία θα προΐσταται ο συνταγματάρχης Νικόλαος Ζορμπάς (γενν. 1844- πεθ. 1920), γνωστός για τη μετριοπάθειά του, αλλά και για το μίσος που είχε προς το Διάδοχο Κων/νο και τον πρίγκιπα Νικόλαο, εξαιτίας του ντροπιαστικού για την Ελλάδα πολέμου του 1897, κατά τον οποίο οι δυο βασιλόπαιδες τον είχαν ψέξει ως άνανδρο.

Άμεσες απαιτήσεις του ενιαίου πλέον «Στρατιωτικού Συνδέσμου», τον οποίο προσπαθούν η κυβέρνηση και το Παλάτι διά αποτάξεων και μεταθέσεων των στελεχών του να φθείρουν, ήσαν η αναδιοργάνωση- προμήθεια σύγχρονου εξοπλισμού για τον Ελληνικό Στρατό και στόλο κι η απομάκρυνση των πριγκίπων από τις στρατιωτικές θέσεις - «κλειδιά» που κατείχαν, σε ό,τι αφορά τη στρατιωτική κατάσταση στην Ελλάδα, ενώ για την πολιτική ζωή του ελεύθερου κράτους απαιτούν γενικότερη ανανέωση.

Το κίνημα της 15/8/1909

Όταν οι παλαιοκομματικοί (σχηματισμοί και φορείς και πρόσωπα που βρίσκονται στο πολιτικό προσκήνιο από τα τέλη του 19ου αιώνα) πολιτικοί κι ο βασιλιάς Γεώργιος ο 1ος φάνηκαν απρόθυμοι να δεχτούν το πρόγραμμα του «Στρατιωτικού Συνδέσμου», του οποίου δημοσιογραφικό όργανο από νωρίς γίνεται η εφημερίδα «Χρόνος», οι επικεφαλής του αποφασίζουνε (στις 7/8/1909) να το επιβάλουνε πραξικοπηματικά με ένοπλο κίνημα.

Έτσι, τη νύχτα της 15ης Αυγούστου του 1909 ο «Στρατιωτικός Σύνδεσμος» κινητοποιεί τις δυνάμεις του, συγκεντρώνεται στο Γουδί και απαιτεί από την κυβέρνηση και το Θρόνο να αποδεχτούν τις απαιτήσεις του, στην κατεύθυνση της αποκατάστασης της ενότητας και της αποτελεσματικότητας του στρατού. Χωρίς δυσκολία, οι επαναστάτες, που στη διακήρυξή τους τονίζουν ότι δεν είναι αντικυβερνητική - αντιδυναστική στρατιωτική χούντα, αλλά επιδιώκουν όχι απομάκρυνση στελεχών του ναυτικού ή του στρατού, μα διοικητική κάθαρση, αμερόληπτη δικαιοσύνη, φορολογικές ελαφρύνσεις για τους πενέστερους, επικρατούν, αφού τα αιτήματά τους αυτά βρίσκουν παλλαϊκή απήχηση και τυγχάνουν τής ενθουσιώδους υποστηρίξεως των αγροτικών, των μεσαίων και των μικροαστικών στρωμάτων της ελληνικής κοινωνίας.

Νέα κυβέρνηση υπό τον Μαυρομιχάλη

Η κυβέρνηση του Δημ. Ράλλη, μεταδηλιγιαννικού ηγέτη, αρνείται να δεχτεί τις προτάσεις του «Συνδέσμου», αν και είχε μόλις συμπληρώσει ένα μήνα στην εξουσία αφότου είχε διαδεχτεί, στις 7 Ιούλη του 1909, το Γ. Θεοτόκη. Ο Κυριακούλης Μαυρομιχάλης διορίζεται από το βασιλιά Γεώργιο αυθημερόν πρωθυπουργός και παρέμεινε στην εξουσία έως τις 18/1/1910 (επί 5 μήνες και 3 ημέρες), που παραδίδει στο Στέφανο Δραγούμη.

Ο νέος πρωθυπουργός (Μαυρομιχάλης) με την ιδιότητά του και ως προσωρινού (ως 18/8/1909) υπουργού Στρατιωτικών σπεύδει να αποδεχτεί όλα τα αιτήματα του «Συνδέσμου» και υπόσχεται στο Ζορμπά την υλοποίηση των διακηρύξεων του κινήματος, διατηρώντας, όμως, την παρούσα βουλή. Ο Ζορμπάς, ικανοποιημένος από τις πρωθυπουργικές διαβεβαιώσεις, παίρνει το διάταγμα της αμνηστίας και διατάζει τα επαναστατημένα στρατεύματα να επιστρέψουν στα στρατόπεδά τους.

Το γιατί επελέγη να προωθήσει αρχικά το ανορθωτικό κι εκσυγχρονιστικό έργο της επανάστασης του Δεκαπενταύγουστου του 1909 ο Κυριακούλης Μαυρομιχάλης, που θεωρείται ο κλασικότερος όσο και ο πιο ανίκανος εκπρόσωπος του παλαιοκομματισμού, είναι δύσκολο να εξηγηθεί, αν δε λάβουμε υπόψη μας πως από το φόβο εμφυλίου πολέμου ή κοινωνικοπολιτικού διχασμού λάθεψαν οι κινηματίες όταν πρόκριναν τη λύση πολιτικής κυβέρνησης κι όχι στρατιωτικής χούντας για την προώθηση των κοινωνικών μεταρρυθμίσεων.

Ενδεικτική Βιβλιογραφία

1. «Ιστορία του ελληνικού έθνους», τόμος 14ος , Εκδοτική Αθηνών, Αθήνα, 2000.
2. Τ. Βουρνάς, «Ιστορία της Νεώτερης και Σύγχρονης Ελλάδας», τόμος 1ος, εκδόσεις Πατάκη, Αθήνα, 2011.
3. Γ. Κορδάτος, «Ιστορία της Νεώτερης Ελλάδος», Αθήνα, 20ος αιώνας, 1958, τόμος 5ος.

 

 

Τα πέντε πιο... δελεαστικά ελληνικά νησιά παρουσιάζει στους αναγνώστες της η βρετανική Daily Mail. 

Από τη Μύκονο ως την Ιθάκη ο βρετανικός τύπος εξακολουθεί να διαφημίζει τις ομορφιές της χώρας μας. 

  • Για πάρτι πάμε Μύκονο 

Η Μύκονος είναι η απάντηση της Ελλάδας στην Ιμπιζα. Πηγαίνετε στα πάρτι στα παραθαλάσσια ή μη κλαμπ, διασκεδάστε στα μπαρ και στα σοφιστικέ εστιατόρια στο κατάλευκο νησί. 

  • Σαντορίνη, η ρομαντική 

Τίποτα άλλο στην Ελλάδα δεν μπορεί να ξεπεράσει τη Σαντορίνη με τη δραματική, μοναδική της θέα. Τα χωριά Φηρά και Οία που κρέμονται στο βράχο, φωτίζονται από τους μπλε τρούλους των εκκλησιών. Η θέα από εκεί κόβει την ανάσα: Κοιτούν προς το γιγάντιο ηφαίστειο που περιβάλλεται από το γαλάζιο του Αιγαίου. 

  • Κέρκυρα, η οικογενειακή 

Παρότι πολλές γωνιές της είναι άκρως τουριστικές η βορειοανατολική της με τους ελαιώνες, τους όρμους και τα τουριστικά θέρετρα, είναι... ανέγγιχτη.

  • Σκιάθος για τις τοπ παραλίες της 

Το πολυσύχναστο μικρό καταπράσινο νησί των Σποράδων έχει 60 παραλίες. Πιο διάσημη οι Κουκουναριές! Εκπληκτικά και τα Λαλάρια, παραλία προσβάσιμη μόνο από τη θάλασσα. 

  • Εξερευνήστε την Κρήτη 

Η Κρήτη είναι το μεγαλύτερο νησί στην Ελλάδα και είναι απλά συναρπαστική. Επισκεφθείτε το παλιό λιμάνι των Χανιών, εξερευνήστε το φαράγγι της Σαμαριάς και επισκεφθείτε το μινωικό ανάκτορο της Κνωσού. Η Κρήτη είναι το νοτιότερο νησί και έτσι εκεί το καλοκαίρι διαρκεί περισσότερο... 

 

  • Αγκίστρι, το ανέγγιχτο 

Σε απόσταση μιας ώρας από τον Πειραιά βρίσκεται το Αγκίστρι, γνωστός προορισμός των Αθηναίων. Γεμάτο πευκοδάση προσφέρεται για χαλαρές βόλτες, ενώ τα καθαρά νερά του είναι ιδανικά για, επίσης, χαλαρές βουτιές.

  • Ιθάκη για ιστιοπλοΐα 

Το Ιόνιο είναι η ιδανικότερη επιλογή για να κάνετε ιστιοπλοΐα, ακόμη και οι αρχάριοι. Επιλέξτε σαν βάση σας την Ιθάκη και μείνετε στα ορεινά χωριά της... 

Πηγή: iefimerida.gr

"Ελληνοαλβανίδα"

Αφεντιά και καμάρι κατέχει ο αγέρας που κατευθύνει το ποδήλατο ενώ κατηφορίζει στα ψυχρά, μοναχικά σοκάκια της φτωχής μου φαμίλιας, εκείνης που βρεθήκαμε στο ίδιο έδαφος, κάτω από τον ίδιο ήλιο, με το φεγγάρι να καθοδηγεί το τιμόνι που παραπαίει.

Πέρασα από γέφυρες με τα φρένα χαλασμένα, το πετάλ στις βουνοκορυφές χαλιναγωγούσε τον προσανατολισμό μου. Το είπα πολλές φόρες για να το ακούσουν και η σιωπή δυνάμωνε. Έκοψαν τις ρίζες μου, έκαψαν τα κλαδιά μου λέγοντας δυο λέξεις μόλις με είδαν να φλέγομαι: «Είσαι ξένη».

«Είσαι ξένη», «Είσαι ξένη», «Είσαι ξένη» όσες φόρες κι αν το ψιθυρίζω αρνούμαι να το πιστέψω. Γιατί όταν οι γονείς μου έβαλαν τα ρούχα μέσα σε μια βαλίτσα χάθηκαν από το πέπλο που χώριζε τις δυο χώρες Αλβανία – Ελλάδα, το μέλλον μου ήταν καθορισμένο και η πατρίδα θα χανότα , δεν θα ήμουν ποτέ ξανά Αλβανίδα, δεν θα γινόμουν ούτε στιγμή Ελληνίδα, θα γινόμουν ένα σώμα τεμαχισμένο ανάμεσα σε δυο κόσμους.

Αγάπησα την ελληνική γλώσσα, ενστερνίστηκα τα ήθη και τα έθιμα του πλούτου που απέπνεε η Ελλάδα, έγινα και εγώ σαν τους φίλους μου, είχα την τιμή να παρελάσω με το άσπρο μου πουκάμισο και την μπλε φούστα αν και ήθελα να το αποφύγω. «Γιατί μια ξένη, μια Αλβανίδα να τιμήσει την Ελλάδα; Με ποιο δικαίωμα;» έτσι το σκεφτόμουν και έτσι το σκεφτόντουσαν.

Ήταν ανήκουστο να θεωρώ τον Σωκράτη, τον Αριστοτέλη και όλους τους Αρχαίους φιλοσόφους μας, λογοτέχνες του 20ου αιωνα και πολεμιστές της Ελλάδας πρόγονους μου, που μόχθησαν για την νέα Ελλάδα, για τα στερνοπούλια της, για τα παιδιά τους.

«Μνήσθητί μου Κύριε» φώναξε ο άνθρωπος που υποδύθηκε τον Καψάλη στην αναπαράσταση της ανατίναξης το Σάββατο, αναδράμοντας στην Έξοδο του 1821.

«Πατερά είναι κακό που αγαπώ την Ελλάδα;»

Σιωπή. Τι θα μπορούσε να πει ο πατέρας όταν το παιδί του χάνει τις ρίζες του; Όταν θυμάται την καταγωγή της μόνο όταν επισκέπτεται τον τόπο της, όταν μέχρι χθες δεν ήξερε την Ιστορία της Αλβανίας, όταν η Αλβανική αλφάβητος φαντάζει άγνωστη και όταν απωθεί τον αέρα στο πέρασμα των συνόρων.

Οδηγώντας το αυτοκίνητο και βγαίνοντας από τα σύνορα της Αλβανίας ένιωθα ασφάλεια, ήμουν στην Ελλάδα, μπορώ να μιλώ μόνο ελληνικά, να γραφώ, να εκφράζομαι.

«Ντροπή»

Κάνοντας βόλτες περιμετρικά της λιμνοθάλασσας του Μεσολογγίου παρατηρούσα πόσο όμορφα εναρμονίζονται και γαληνεύουν τα χρώματα του ουρανού, πίσω από τις πελάδες με τα μοναδικά χρώματα της φύσης και τότε έγραψα τους δυο αυτούς στοίχους στην γραφομηχανή μου:

 «Χάνω τις ρίζες μου

Ποια είμαι; Και γιατί βρέθηκα σε τούτον εδώ τον τόπο;

Είμαι Ελληνοαλβανίδα. Και αυτός είναι ένας τίτλος που τον αισθάνομαι. Όταν φτάνω στον τόπο μου ξέρω πως εκείνος με έσπειρε στα έγκατα εκείνης της γης, ξέρω πως είμαι καρπός της Αλβανίας. Βλέποντας τα συντρίμμια του σπιτιού που γεννήθηκα στο Ζουμπανάτ, σε ένα χωριό διπλά στην λίμνη, μια βαθιά συγκίνηση ήρθε να στεγάσει μέσα μου. Όταν είδα το δωμάτιο που έμεναν οι νιόπαντροι τότε γονείς μου όταν γεννήθηκα, εκείνο το μέρος που αργότερα έγινε στάνη είπα: « Αυτή είμαι». Όταν με ρωτούν λέω πως είμαι Αλβανίδα. Η μητέρα μου πάνω σε ένα γέρικο γαϊδούρι και εγώ στην κοιλία της έτοιμη να ξεπροβάλω. Με φάσκιωσαν για να ισώσουν τα άκρα μου. Πάνες δεν υπήρχαν, αντικαταστάθηκαν από κουρέλια όπως και παλιά μπαλωμένα ρούχα για να ζεσταθώ».

Αλίμονο σε όσους ξέχασαν. Αλίμονο σε όσους στον τόπο τους αισθάνονται ξένοι και αλίμονο σε έμενα που είμαι μια Ελληνοαλβανίδα με πρόγονο τον Skenderbeu και τον Enver Hoxha και πρότυπο τον Κολοκοτρώνη και τον Ιωάννη Καποδίστρια. Και ναι, με καμάρι αντιπροσώπευσα την Αιτωλοακαρνανία στην πομπή της Εξόδου και τα τσαρούχια μου τα φόρεσα και το φέσι μου αλλά και το βαρύ γιλέκο μου από προβιά, ενδυμασία της νύφης από την Άμπλιανη.

Ιστορία, αίμα, τιμή, έθνος, πατρίδα όποιος εθνικιστής δεν τίμησε ποτέ το χώμα του. Γιατί την σημαία της Ελλάδας θα την σηκώσω ψηλά όσο και την σημαία της Αλβανίας. Και τις δυο μαζί, την μια στο ένα χέρι και την άλλη στο άλλο χέρι.

Θα χορεύω το Kanga Mallekastriote όπως και τους Ελληνικούς παραδοσιακούς χορούς και ξέρεις γιατί; Γιατί είμαι μια Ελληνοαλβανίδα.

Άντζελα Υζεϊράι

 

Σχεδόν 1,5 εκατομμύριο Έλληνες βρίσκονταν σε συνθήκες ακραίας φτώχειας το 2016 σύμφωνα με τη νέα έρευνα της διαΝΕΟσις.

Πιο αναλυτικά, από τους ανθρώπους που ζουν υπό ακραία φτώχεια, το 68,5% είναι άνεργοι και το 20,6% αυτοαπασχολούμενοι. Ποσοστό 2,9% των ατόμων που παραμένουν σε κατάσταση ακραίας φτώχειας είναι συνταξιούχοι ενώ το 0,6% είναι υπάλληλοι Δημοσίου/ΔΕΚΟ/Τραπεζών.

Τα ποσοστά ακραίας φτώχειας μειώθηκαν για τρίτη χρονιά το 2016 καθώς διαμορφώθηκαν στο 13,6% έναντι 15% το προηγούμενο έτος, 15,7% το 2014 και 17,1% το 2013. Ενδεικτικά, το 2009, πριν η χώρα εισέλθει σε μνημόνιο, το ποσοστό διαμορφωνόταν μόλις στο 2,2%.

Από την ανάλυση της διαΝΕΟσις προκύπτει ότι η ακραία φτώχεια πλήττει κυρίως μικρότερες ηλικίες καθώς το 22,6% έχει ηλικία 18-29 ετών και το 15,4% ηλικία ως 17 ετών.

 

Οι προτάσεις της διαΝΕΟσις

Οι ανανεωμένες προτάσεις της διαΝΕΟσις εστιάζουν κυρίως σε ένα σχέδιο ενδυνάμωσης του κοινωνικού διχτυού ασφαλείας και περιλαβάνουν:

  1. Tην επέκταση του τακτικού επιδόματος ανεργίας.
    2. Tην αναβάθμιση του ενιαίου επιδόματος στήριξης τέκνων.
    3. Tη θεσμοθέτηση του επιδόματος ενοικίου για δικαιούχους του κοινωνικού εισοδήματος αλληλεγγύης.
    Η αθροιστική επίδραση της προτεινόμενης δέσμης μέτρων θα:
    • βοηθούσε 163.800 άτομα να υπερβούν το όριο της ακραίας φτώχειας.
    • συνέβαλε στη μείωση του συνολικού χάσματος ακραίας φτώχειας κατά 14%.
    • τετραπλασίαζε το ποσοστό των ανέργων που λαμβάνουν επίδομα ανεργίας.
    • αύξανε κατά 50% το ποσό του επιδόματος τέκνων.
    • παρείχε πρόσθετη στήριξη σε ενοικιαστές πολύ χαμηλού εισοδήματος.

Ο πρόσθετος αριθμός ωφελουμένων θα έφτανε τα 415.500 άτομα (3,8% του πληθυσμού). Οι λύσεις που προτείνει η διαΝΕΟσις έχουν δημοσιονομικό κόστος 830 εκατ. ευρώ ή 0,47% του ΑΕΠ.

Πηγή: aftodioikisi.gr

 

Ο Λευτέρης Πετρούνιας έφτασε για τρίτη διαδοχική χρονιά στην κορυφή της Ευρώπης!

Ο Πετρούνιας έκανε μια εξαιρετική εμφάνιση και με 15.433 βαθμούς και κατέκτησε τον τρίτο διαδοχικό ευρωπαϊκό τίτλο του μετά το Μονπελιέ (2015) και τη Βέρνη (2016). Θυμίζουμε ότι ο Έλληνας αθλητής προκρίθηκε με την καλύτερη βαθμολογία στον τελικό, δείχνοντας ότι είναι το φαβορί για την κατάκτηση του χρυσού μεταλλίου.

Μεγάλη επιτυχία και για τον δεύτερο Έλληνα αθλητή Κωνστανίνο Κωνσταντινίδη. Ο συναθλητή του Λευτέρη Πετρούνια που συμμετείχε για πρώτη φορά σε τελικό ευρωπαϊκού πρωταθλήματος τερμάτισε στην έκτη θέση με 14.666 βαθμούς.

Πηγή:  iefimerida.gr

 

Σελίδα 1 από 13

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ

Η ηλεκτρονική έκδοση της εφημερίδας ΑΙΧΜΗ, πρώτης σε κυκλοφορία και αναγνωσιμότητα στο νομό Αιτωλοακαρνανίας. Ειδήσεις, σχόλια, ρεπορτάζ, κοινωνικά, αθλητικά, μικρές αγγελίες

Η Αιτωλοακαρνανία