Αγγελίες    Επικοινωνία

Του Δημήτρη Στεργίου

Πώς η χώρα το 2010 οδηγήθηκε στο Μνημόνιο «ως πρόβατον επί σφαγήν» από τους Γαλλογερμανούς και την τότε ελληνική κυβέρνηση, που απέρριπταν μετά βδελυγμίας τη μόνη σωστή και ωφέλιμη για εκείνη και τους δανειστές λύση της αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους, την οποία φέρεται ότι πρότεινε το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και επιμόνως και σχεδόν μοναχικώς ο γράφων με πέντε συνεχή άρθρα

Δεν ξέρω αν πρέπει να χαίρομαι ή να λυπάμαι ύστερα από αυτά που είπε ο πρώην υπουργός του ΠΑΣΟΚ και πρώην αναπληρωτής εκτελεστικός διευθυντής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ) κατά την κρίσιμη περίοδο ένταξης της χώρας μας στο πρώτο Μνημόνιο (Μάρτιος 2010- Δεκέμβριος 2011) Παναγιώτης Ρουμελιώτης στο ΑΠΕ-ΜΠΕ. Συγκεκριμένα, ανέφερε, μεταξύ άλλων, ότι τότε το ΔΝΤ είχε σοβαρές επιφυλάξεις για την εμπλοκή του σε ένα πρόγραμμα χρηματοδοτικής στήριξης της Ελλάδα, διότι αυτό έπρεπε να συνδυαστεί με κούρεμα του ελληνικού χρέους προς τους ιδιώτες (που τελικά έγινε ύστερα από τρία χρόνια και πήγε για το … Γάμο του Καραγκιόζη, χωρία να πάει κανένας πάλι φυλακή!). Έτσι, όπως τόνισε, ο τότε γενικός διευθυντής του Ταμείου Ντομινίκ Στρος Καν (ο γνωστός για το επεισόδιο με την … καμαριέρα!) κάλεσε μυστικά κυβερνητικούς εκπροσώπους της Γαλλίας και της Γερμανίας στην Ουάσιγκτον, ώστε να τους πείσει για την αναγκαιότητα άμεσης αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους.

Ωστόσο, πρόσθεσε ο κ. Ρουμελιώτης, οι εκπρόσωποι του ΔΝΤ αντιμετώπισαν την κάθετη άρνηση των Ευρωπαίων, κυρίως των Γάλλων, τονίζοντας ότι οι εκπρόσωποι της Γαλλίας και Γερμανίας, όπως και ο τότε πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ ) Ζαν-Κλοντ Τρισέ, πίστευαν ότι με την αναδιάρθρωση του χρέους οι ευρωπαϊκές τράπεζες, που κατείχαν ομόλογα του ελληνικού δημοσίου, θα έπρεπε να καταγράψουν ζημιές στους ισολογισμούς τους, κάτι που θα κλόνιζε την αξιοπιστία τους. Επίσης, τόνισε ότι από την πλευρά της, η τότε ελληνική κυβέρνηση πιθανώς φοβόταν τις αντιδράσεις του κ. Τρισέ που απειλούσε ότι θα διέκοπτε τη χρηματοδότηση των ελληνικών τραπεζών, ενώ η κυβέρνηση φοβήθηκε επίσης το πολιτικό κόστος. Τελικά, όπως ανάφερε ο κ. Ρουμελιώτης, υπό την πίεση των εκπροσώπων της Γαλλίας και Γερμανίας το ΔΝΤ αποφάσισε τη χρηματοδότηση της Ελλάδας με 30 δισ. δολάρια τον Μάιο του 2010.

«Η Ελλάδα οδηγήθηκε «ως πρόβατον επί σφαγήν» και αποδέχτηκε ένα βίαιο πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής και διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων, δηλαδή αυστηρής λιτότητας, τόνισε ο κ. Ρουμελιώτης, σχολιάζοντας τις παραδοχές του Ταμείου περί εσφαλμένων εκτιμήσεων σε ό,τι αφορά την Ελλάδα. Στο τέλος, ο κ. Ρουμελιώτης επεσήμανε κατηγορηματικά ότι « η καταστροφή της χώρας θα μπορούσε να είχε αποτραπεί με την άμεση αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους»

Κι αυτό είναι με έκανε, κατ΄αρχάς, να χαίρομαι! Διότι (χωρίς να θέλω να περιαυτολογήσω) ήμουνα ο μοναδικός δημοσιογράφος και ίσως Έλλην, ο οποίος από την αρχή είχε προτείνει και υποστηρίξει με σειρά άρθρων μου τη μοναδική λύση της άμεσης αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους, το οποίο το 2009 ανερχόταν στο 129,7% του ΑΕΠ και σήμερα (2018) στο 181,1% του ΑΕΠ!!!.

Στην πραγματικότητα, ο κ. Ρουμελιώτης δείχνει Εξεταστική Επιτροπή ή γυλακή, αλλά «κόραξ κόρακος δεν βγάζει μάτι»! Διότι, η αλήθεια είναι ότι τότε, όλοι, όπως η κυβέρνηση, ο Γιώργος Παπανδρέου, ο Γιώργος Πεταλωτής, ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου, ο τότε σύμβουλος του τότε πρωθυπουργού Λουκάς Παπαδήμος, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα βροντοφώναζαν σε όλους τους τόνους ότι δεν πρόκειται να γίνει και δεν είναι επιθυμητή μια τέτοια διαδικασία. Ωστόσο, τότε, σε πείσμα όλων αυτών, ο γράφων με πέντα άρθρα πρότεινε επίμονα και σχεδόν μοναχικά αναδιάρθρωση του δημόσιου χρέους. Φυσικά, η πρόταση αυτή είχε προκαλέσει τότε λυσσαλέες αντιδράσεις τόσο από τον τότε πρωθυπουργό και όλα σχεδόν τα κυβερνητικά στελέχη όσο και από την τρόικα!

Έπρεπε, λοιπόν, να γίνει η καταστροφή, δηλαδή η λεηλασία της ελληνικής οικονομίας και των ελληνικών νοικοκυριών με τα γνωστά Μνημόνια και περιβόητα Μεσοπρόθεσμα Προγράμματα, να αποκτήσει μιαν εφιαλτική δυναμική το δημόσιο χρέος, να κατακλυσθεί ο προϋπολογισμός ξανά από ελλείμματα, να καλπάσει η ανεργία και να βαθαίνει ολοένα και περισσότερο η ύφεση για να αποφασισθεί, τελικά, από τους ντόπιους και διεθνείς ολετήρες της χώρας μας και να έρχεται τώρα να λέει ο κ. Ρουμελίωτης, ότι έπρεπε να είχε ζητηθεί η άμεση αναδιάρθρωση του χρέους!

Κι αυτό είναι που με έκανε να λυπάμαι από τις δηλώσεις του κ. Ρουμελιώτη. Με λύπη, λοιπόν, και αγανάκτηση και για τη δικαίωσή μου αυτή, επιτρέψτε μου να παραθέσω στη συνέχεια τα πλήρη κείμενα των σχετικών άρθρων μας που αναφέρονταν στην επίμονη πρότασή μου για την ανάγκη αναδιάρθρωσης του δημόσιου χρέους:

Πρώτο άρθρο (αναρτήθηκε στις 25 Αυγούστου 2010)

Γιατί, αντί της επωφελούς αναδιάρθρωσης του δημόσιου χρέους, προτείνουν μόνο επαχθή Μνημόνια!

«Αβάσιμες χαρακτηρίζει τις ανησυχίες για αναδιάρθρωση του χρέους ο επίτροπος Οικονομικών και Νομισματικών Υποθέσεων της ΕΕ, Όλι Ρεν, σε άρθρο του στη Wall Street Journal με τίτλο «Ελληνική Αναγέννηση». «Γνωρίζω ότι οι ελληνικές μεταρρυθμίσεις δεν έχουν δώσει τέλος στις ανησυχίες πως η Αθήνα θα αναγκαστεί να αναδιαρθρώσει το χρέος της. Όμως, για πολλούς αλληλένδετους λόγους, βρίσκω αυτές τις ανησυχίες αβάσιμες», επισημαίνει ο κ. Ρεν. Όπως αναφέρει η Ελλάδα πήρε δραστικά μέτρα για να αντιστρέψει την δύσκολη κατάσταση και τα μέτρα αυτά θα πείσουν. Έχει σημειωθεί σημαντική πρόοδος στην πάταξη της φοροδιαφυγής, στην απελευθέρωση της αγοράς εργασίας, στην περικοπή των συντάξεων, την αύξηση του ηλικιακού ορίου συνταξιοδότησης και στη βελτίωση του επιχειρηματικού περιβάλλοντος με μείωση της γραφειοκρατίας. Σύμφωνα με τον επίτροπο, το πρόγραμμα της Ελλάδας είναι φιλόδοξο, αλλά και ρεαλιστικό, ενώ η πιστή εφαρμογή του είναι πολύ πιθανό να αυξήσει τον αριθμό ανάπτυξης από το αναμενόμενο.

Αλλά, προς τι οι ανησυχίες; Το ερώτημα, ύστερα και από πολλές αντιδράσεις που εκδηλώνονται εντός και εκτός της χώρας μας για το θέμα αυτό είναι: γιατί προκαλεί ανησυχίες μια αναδιάρθρωση του (υψηλού) δημόσιου χρέους; Η απάντηση, προφανώς, εντοπίζεται στη διαπίστωση ότι όλοι αυτοί οι «τρομολογάνοι» της αναδιάρθρωσης του (ελληνικού) δημόσιου χρέους επιδιώκουν με συνεχή Μνημόνια να καταλύουν οιονεί την εθνική κυριαρχία με τις ιταμές παρεμβάσεις τους και να εξοντώσουν την ελληνική οικονομία και τη χώρα με τα «βάρβαρα» μέτρα που κάθε φορά προτείνουν. Διότι, η κακοδαιμονία του ελληνικού οικονομικού προβλήματος είναι γνωστή: δεν προωθούνται διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις διότι δεν τις αντέχουν οι ελληνικές κυβερνήσεις. Κι εκεί «πατάνε» και μιλούν για ανησυχίες στην περίπτωση αναδιάρθρωση του δημόσιου χρέους.

Την απάντηση σε όλους αυτούς «τρομολογάνους» την έχει δώσει ο καθηγητής μου και ακαδημαϊκός Άγγελος Αγγελόπουλος με τη συνεχή διεθνή αρθρογραφία του για την ανάγκη και τις επωφελείς επιπτώσεις μιας απόφασης για αναδιάρθρωση του δημόσιου χρέους μιας (τριτοκοσμικής) χώρας. Το σχετικό τελευταίο δημοσίευμα του καθηγητή Άγγελου Αγγελόπουλου, σε συνεργασία με τον Αμερικανό καθηγητή Lawrence R. Klein (βραβείο Νόμπελ) του Πανεπιστημίου της Πενσυλβάνια δημοσιεύθηκε στη Νέα Υόρκη το 1989. Στο άρθρο αυτό, επισημαίνονταν, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα:

«Θα πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι η αδυναμία των χωρών του Τρίτου Κόσμου να εξοφλήσουν το εξωτερικό χρέος τους επιδεινώνει το χάος και απειλεί με κατάρρευση το παγκόσμιο τραπεζιτικό και πιστωτικό σύστημα με συνέπεια την έκρηξη μιας παγκόσμιας οικονομικής, κοινωνικής και πολιτικής κρίσης σοβαρών διαστάσεων. Έτσι, ήρθε η στιγμή να αναθεωρήσουμε το περιεχόμενο της παγκόσμιας στρατηγικής και να βρούμε ρεαλιστικές λύσεις προτού είναι πολύ αργά…»

Και οι δύο καθηγητές προτείνουν πράγματι, ρεαλιστικές λύσεις, όπως αναστολή για δέκα χρόνια όλων των πληρωμών με ένα επιτόκιο 4%, παράταση της προθεσμίας εξόφλησης του κεφαλαίου μετά περίοδο χάριτος δέκα ετών για είκοσι χρόνια ακόμη κλπ.

Στο ίδιο άρθρο παρουσιάζονται και οι ευνοϊκές επιπτώσεις μιας αναδιάρθρωσης του δημόσιου χρέους για τις δανείστριες τράπεζες και για τις οφειλέτιδες χώρες (περίοδος ανάπαυλας για ανάκαμψη της οικονομίας, βελτίωση του βιοτικού επιπέδου, λήψη από τις δανείστριες τράπεζες ή χώρες ολόκληρου του δανείου με τους τόκους κλπ).

Κι όμως, όλα αυτά ο κ. Ρεν τα χαρακτηρίζει ως … ανησυχίες. Και, φυσικά, προτείνονται κείμενα Μνημονίων, τα οποία συνυπογράφει ασμένως και η ελληνική κυβέρνηση…»

Δεύτερο άρθρο (αναρτήθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου 2010)

Εξηγήστε μας, κύριε Παπαδήμο, γιατί δεν είναι «επιθυμητή» μία αναδιάρθρωση του δημόσιου χρέους

Ο σύμβουλος του πρωθυπουργού κ. Γιώργου Παπανδρέου, δήλωσε σε διεθνές πρακτορείο ειδήσεων Market News International ότι η Ελλάδα δεν θα προχωρήσει σε αναδιάρθρωση του δημόσιου χρέους της. «Αυτό δεν είναι ούτε επιθυμητό ούτε πιθανό», είπε, προσθέτοντας ότι «η ελληνική Κυβέρνηση και οι ευρωπαϊκές αρχές το έχουν αποκλείσει».

Ο κ. Λουκάς Παπαδήμος, ως διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος επί σειράν ετών, ήταν «ορκισμένος εχθρός» του υψηλού δημόσιου χρέους της χώρας μας και, συνεχώς, επεσήμανε τις δυσμενείς επιδράσεις του στη διαμόρφωση των δημόσιων ελλειμμάτων (υψηλά τοκοχρεολύσια) και τους περιορισμούς που συνεπάγεται στην προώθηση των αναγκαίων διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων. Επίσης, διετέλεσε και επί σειρά ετών και αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, η οποία κι αυτή είναι μόνιμος εχθρός του υψηλού δημόσιου χρέους σε όλες τις χώρες της Ευρωζώνης και, φυσικά, της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Τώρα που έγινε σύμβουλος του πρωθυπουργού κ. Γιώργου Παπανδρέου, δήλωσε στο διεθνές πρακτορείο ειδήσεων Market News International ότι η Ελλάδα δεν θα προχωρήσει σε αναδιάρθρωση του δημόσιου χρέους της. «Αυτό δεν είναι ούτε επιθυμητό ούτε πιθανό», είπε, προσθέτοντας ότι «η ελληνική Κυβέρνηση και οι ευρωπαϊκές αρχές το έχουν αποκλείσει».

Για να το πει αυτό ο κ. Παπαδήμος, ως έμπειρος οικονομολόγος και κεντροτραπεζίτης κάτι ξέρει. Ναι, αλλά δεν μας το λέει! Δεν εξηγεί γιατί δεν είναι επιθυμητή μία αναδιάρθρωση του δημόσιου χρέους και προτιμά η χώρα μας ένα επαίσχυντο Μνημόνιο και απώλεια της εθνικής κυριαρχίας. Εμείς, σε προηγούμενα άρθρα μας είχαμε απαριθμήσει τις ευνοϊκές επιδράσεις μιας αναδιάρθρωσης του δημόσιου χρέους στην οικονομία, τα δημοσιονομικά, τους φορολογούμενους και τα ελληνικά νοικοκυριά…» Στη συνέχεια παρέθετα το παραπάνω άρθρο μου.

Τρίτο άρθρο (αναρτήθηκε στις 27 Οκτωβρίου 2010)

Δικαίωση από τον διάσημο οικονομολόγο Νούριελ Ρουμπινί για αναδιάρθρωση του χρέους

«…Τώρα, ο διάσημος οικονομολόγος Νούριελ Ρουμπινί, ο άνθρωπος που πριν από πέντε χρόνια προέβλεψε την παγκόσμια οικονομική κρίση, υπογραμμίζει σε συνέντευξή του στον Αθανάσιο Έλλις («Καθημερινή» 24 Οκτωβρίου 2010) ότι θα γίνει η αναδιάρθρωση του δημόσιου χρέους της Ελλάδος.

«Παρά την εφαρμογή σημαντικών διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων και επώδυνων μέτρων δημοσιονομικής εξυγίανσης, η Ελλάδα δεν θα μπορέσει να αντεπεξέλθει στο τεράστιο χρέος που συσσωρεύεται και θα αναγκασθεί να προχωρήσει σε αναδιάρθρωσή του», υποστηρίζει ο κ. Ρουμπινί. «Αν δεν θέλετε να την πείτε πτώχευση, μην την λέτε πτώχευση. Πείτε την αναδιάρθρωση υπό πίεση, αλλά είναι βέβαιο ότι θα συμβεί» επιμένει ο γεννημένος στην Κωνσταντινούπολη Ιρανοεβραίος καθηγητής του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης, ο οποίος έχει χαρακτηρίσει την Ελλάδα «LehmaBrothers της Ευρώπης» και θεωρεί πως ο δανεισμός από το ΔΝΤ και την Ε. Ε. το μόνο που επιτυγχάνει είναι να αναβάλει την αναπόφευκτη αναδιάρθρωση, με αποτέλεσμα όταν γίνει αυτή να μην είναι πλέον ελεγχόμενη.

Ο κ. Ρουμπινί, τον οποίο το περιοδικό Time συμπεριέλαβε πέρυσι στους 100 ανθρώπους με τη μεγαλύτερη επιρροή στον κόσμο, οφείλει τη φήμη του στην πρόβλεψη που έκανε το 2005 περί επερχόμενης κατάρρευσης της αγοράς ακινήτων στις ΗΠΑ και γενικευμένης οικονομικής καταστροφής. Το 2008 το περιοδικό Fortune ανέφερε ότι «όταν το 2005 ο Ρουμπινί έλεγε πως οι τιμές των ακινήτων επέπλεαν σε ένα κύμα εικασιών, το οποίο σύντομα θα βύθιζε την οικονομία, πολλοί τον περιέγραφαν ως Κασσάνδρα, αλλά τώρα αποδεικνύεται σοφός».

Συγκεκριμένα, στην ερώτηση «άρα, επιμένετε ότι η πτώχευση είναι αναπόφευκτη», η απάντησή του είναι η εξής: «Για μένα είναι αναπόφευκτη. Θα συμβεί. Διότι είναι αδύνατον να επιζήσει η Ελλάδα με ένα χρέος που φθάνει στο 150% του ΑΕΠ. Να αντικαταστήσει το ιδιωτικό χρέος με δημόσιο, να μπορέσει να αποπληρώσει το ΔΝΤ και την Ε. Ε. ύστερα από τρία χρόνια, και να επιστρέψει στις αγορές με τα spreads να παραμένουν στο ζενίθ. Θα χρειαστεί μια ελεγχόμενη αναδιάρθρωση. Αν δεν θέλετε να την πείτε πτώχευση, μην την λέτε πτώχευση. Πείτε τη αναδιάρθρωση υπό πίεση. Εχει συμβεί τόσες φορές. Και κανείς δεν πιστεύει ότι δεν θα συμβεί και στην περίπτωση της Ελλάδας. Το ίδιο θα συμβεί στην πορεία και με την Ιρλανδία και την Πορτογαλία. Θα έχουμε, λοιπόν, ουσιαστικές πτωχεύσεις (effective defaults), ίσως όχι επίσημες, αλλά ακόμη και εάν δεν θέλετε να χρησιμοποιήσετε την βρώμικη λέξη «πτώχευση», θα είναι ελεγχόμενες αναδιαρθρώσεις χρέους οι οποίες θα αρχίσουν από την Ελλάδα. Δεν έχω καμία αμφιβολία επ' αυτού».

Τέταρτο άρθρο (αναρτήθηκε 1 Δεκεμβρίου 2010)

Τελικά, την «αναδιάρθρωση του χρέους» τώρα τη λένε … «επιμήκυνση»!

«Οι αναγνώστες μας θυμούνται την επίμονη αρθρογραφία μας για την ανάγκη αναδιάρθρωσης του δημόσιου χρέους, η οποία στηριζόταν στην εφιαλτική συσσώρευση τόκων και χρεολυσίων έως το 2015 εξαιτίας τν παλαιών δανείων και εκείνου των 110 δισ. ευρώ της τρόϊκας έως το 2014. Τότε, κυβέρνηση, στελέχη της κυβέρνησης και της τρόϊκας απέκλειαν μετά βδελυγμίας μια τέτοια περίπτωση, χαρακτηρίζοντάς την ως «μη επιθυμητή» και «ως μη αναγκαία»

Τώρα, ο πρωθυπουργός κ. Γιώργος Παπανδρέου, σε συνομιλία που είχε με Έλληνες δημοσιογράφους, στο περιθώριο της δεύτερης ημέρας της Συνόδου Κορυφής Αφρικής-ΕΕ, στην Τρίπολη της Λιβύης, μίλησε για «θετική απόφαση γύρω από τη δρομολόγηση της επιμήκυνσης του χρόνου αποπληρωμής του ελληνικού δανείου» που «ουσιαστικά αίρει ένα σημαντικό βάρος της γρήγορης αποπληρωμής». Στη συνέχεια παρέθετα το προηγούμενο άρθρο μας.

Πέμπτο άρθρο (αναρτήθηκε στις 12 Μαϊου 2011)

Η τρόϊκα προτιμά το «κούρεμα» των ελληνικών νοικοκυριών και της ελληνικής οικονομίας και όχι των δανειστών!

«…Απολύτως, λοιπόν, αντιρεαλιστικό σενάριο, που η εφαρμογή του θα προκαλέσει ολέθριες επιπτώσεις, τόσον στην Ελλάδα όσον και στις χώρες της Ευρωζώνης, χαρακτήρισε για μιαν ακόμη φορά ο κοινοτικός επίτροπος κ. Ολι Ρεν, το ενδεχόμενο αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους. Μιλώντας στην Ολομέλεια του Ευρωκοινοβουλίου, κατά τη διάρκεια συζήτησης σχετικά με τις προϋποθέσεις εξόδου από την κρίση, χωρών όπως η Ελλάδα και η Πορτογαλία, ο επίτροπος υποστήριξε ότι όλοι όσοι υποστηρίζουν την αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους, αγνοούν τις ολέθριες επιπτώσεις που θα έχει μία τέτοια αναδιάρθρωση, τόσον για την ίδια την ελληνική οικονομία όσον και για την Ευρώπη, γενικότερα. Σε μία υποθετική κατάσταση, διευκρίνισε ο κ. Ρεν, όπου η Ελλάδα θα προχωρούσε σε αναδιάρθρωση του χρέους της, θα υφίσταντο ένα μεγάλο «κούρεμα» οι κάτοχοι ομολόγων και χρεογράφων του ελληνικού δημοσίου.

Οι ελληνικές τράπεζες, που έχουν στη διάθεση τους αξιόγραφα αξίας 48 δισ. ευρώ, τα ασφαλιστικά ταμεία αλλά και οι Ευρωπαίοι πιστωτές, θα δουν να εξανεμίζεται η αξία αυτών των χρεογράφων, διευκρίνισε ο επίτροπος. Μία αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους, έστω και κατά 30%, τόνισε ο Ολι Ρεν, θα προκαλούσε μεγάλη μείωση των διαθέσιμων τραπεζικών κεφαλαίων, εξαέρωση των εγγυήσεων που έχουν λάβει οι τράπεζες και το κυριότερο, θα προκαλούσε μία άνευ προηγουμένου συρρίκνωση της ελληνικής οικονομίας. Πολύ αμφιβάλλω, είπε ο επίτροπος, αν κάτι τέτοιο θα βοηθούσε πράγματι την Ελλάδα και την Ευρώπη.

Η Ελλάδα, συνέχισε, έχει ακόμη ένα πολύ μεγάλο δημοσιονομικό έλλειμμα το οποίο θα πρέπει να χρηματοδοτήσει. Σε μία ενδεχόμενη αναδιάρθρωση του χρέους της, όμως, ποιος θα της δώσει χρήματα αφού η πρόσβασή της στις διεθνείς αγορές θα έχει εμποδιστεί, αναρωτήθηκε ο Επίτροπος.

Ο κ. Ρεν παραδέχθηκε ότι η Ελλάδα εξακολουθεί να ζει ακόμη πέρα από τις δυνατότητες και γι' αυτό, όπως είπε, χρειάζεται να εξασφαλίσει μία δημοσιονομική τάξη και ένα πρωτογενές πλεόνασμα του δημοσίου χρέους. Στη συνέχεια, παρέθετα τα παραπάνω άρθρα μου.

Το παρασκήνιο και η πραγματικότητα για τη «σφαγή»

Πάντως, από το αρχείο μου δεν επιβεβαιώνεται η επισήμανση του κ. Ρουμελιώτη ότι το ΔΝΤ είχε προτείνει στην αρχή αναδιάρθρωση του ελληνικού δημόσιου χρέους. Αυτό έγινε χαλαρά και απλώς με δηλώσεις ύστερα από 19 μήνες από τη διάδοχο του Στρος- Καν κυρία Κριστίν Λαγκάρντ. Αντιθέτως, από το ίδιο αρχείο προκύπτει ότι με τις γνωστές τρομολάγνες κραυγές του κ. Παπακωνσταντίνου για «Τιτανικό» και «δημοσιονομική εκτροπή», ο κ. Παπανδρέου εκλιπαρούσε το ΔΝΤ τείνοντας επαίτιδα χείρα, ενώ στην Ελλάδα έκανε το «λιοντάρι» βροντοφωνάζοντας ότι δεν θέλει ανάμειξη του διεθνούς οργανισμού. Σε επίρρωση της διαπίστωσης αυτής παραθέτω μερικά «στιγμιότυπα» από το αρχείο μου:

11 Δεκεμβρίου 2009: Ο Γ. Παπανδρέου σε δηλώσεις του από τις Βρυξέλλες αποκλείει το ενδεχόμενο προσφυγής στο ΔΝΤ. «Δεν είμαστε στο χείλος του γκρεμού» δηλώνει και ζητά «να σταματήσει η παραφιλολογία των μέτρων».

16 Δεκεμβρίου 2009: «Δεν θέλω να γίνω ο υπουργός Οικονομικών που πήγε την Ελλάδα στο ΔΝΤ. Δεν πρόκειται να συμβεί, γιατί σκοπεύουμε να κάνουμε αυτό που πρέπει», δηλώνει ο Γ. Παπακωνσταντίνου στη «Γουόλ Στριτ Τζέρναλ».

13 Ιανουαρίου 2010: Ο Γ. Παπανδρέου σε εφ' όλης της ύλης συνέντευξη στο Ζάππειο για τις 100 ημέρες της κυβέρνησης: «Δεν υπάρχει περίπτωση ούτε να φύγουμε από το ευρώ ούτε να προσφύγουμε στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Δεν το έχουμε ανάγκη», δηλώνει.

13 Φεβρουαρίου 2010: Ανακοινώνεται η άφιξη μεικτού κλιμακίου από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, το ΔΝΤ και την Κομισιόν. Πηγές από τη Φραγκφούρτη αναφέρουν ότι η επίσκεψη έχει στόχο την υιοθέτηση «το συντομότερο δυνατόν» των μέτρων που έχουν ανακοινωθεί και την προσφορά τεχνογνωσίας σε συγκεκριμένους τομείς.

15 Φεβρουαρίου 2010: Στη συνεδρίαση του eurogroup ο Γ. Παπακωνσταντίνου υπογραμμίζει ότι «εάν χρειαστούν πρόσθετα μέτρα θα τα πάρουμε» και υποστηρίζει: «Η κυβέρνηση προσπαθεί να αλλάξει την πορεία του "Τιτανικού" και αυτό δεν μπορεί να γίνει σε μία μέρα».

18 Μαρτίου 2010: Ο Γ. Παπανδρέου μιλώντας στην επιτροπή χρηματοπιστωτικής κρίσης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σημειώνει: «...Λαμβάνουμε ήδη τα μέτρα του ΔΝΤ χωρίς τα πλεονεκτήματα που απορρέουν από αυτό» και προσθέτει «εάν προσφύγουμε στο ΔΝΤ δεν θα μας ζητηθούν πρόσθετα μέτρα, έχουμε ήδη μιλήσει μαζί τους. Ομως, προτιμώ μια ευρωπαϊκή λύση...».

25 Μαρτίου 2010: Μετά την ανακοίνωση της γαλλογερμανικής συμφωνίας για το μηχανισμό στήριξης στον Γ. Παπανδρέου κατά την κοινή συνάντηση Μέρκελ, Σαρκοζί, Ρομπάι και Τρισέ, ο Γ. Πεταλωτής δηλώνει ότι «το σχέδιο απόφασης μας καλύπτει πλήρως». Χαρακτηρίζει «αναμενόμενη την ανάμειξη του ΔΝΤ...», κάτι που τον περασμένο Δεκέμβριο, πάλι στη σύνοδο κορυφής, είχε πλήρως αποκλειστεί από τον Γ. Παπανδρέου. Ο πρωθυπουργός επιμένει ότι «δεν θα χρειαστεί να προσφύγουμε στο μηχανισμό, το περίστροφο στο τραπέζι είναι μια θετική ένδειξη».

31 Μαρτίου 2010: Ο Γ. Παπακωνσταντίνου στη Βουλή δηλώνει ότι «δεν είναι δυνατόν μια σύσκεψη στην Ουάσιγκτον (σ.σ. έδρα του ΔΝΤ) να δημιουργεί πανικό στην Αθήνα». Συμπληρώνει ότι «το ΔΝΤ έχει τους δικούς του κανόνες και ο Στρος Καν δήλωσε το προφανές για το αν η Ελλάδα προσέφευγε ποτέ, κάτι που όμως δεν πρόκειται να γίνει».

8 Απριλίου 2010: Οι τεχνοκράτες της τρόικας συγκεκριμενοποίησαν τους όρους λειτουργίας του μηχανισμού στήριξης της ελληνικής οικονομίας. Μία ημέρα μετά τη δήλωση του Γ. Πεταλωτή ότι η Ελλάδα προς το παρόν δεν προσφεύγει, ο Γ. Παπακωνσταντίνου εξερχόμενος του Μαξίμου επαναλαμβάνει ότι «η Ελλάδα δεν σκοπεύει να κάνει χρήση του μηχανισμού».

18 Απριλίου 2010: Ο Γ. Πεταλωτής επικαλείται τη δήλωση του Γ. Παπακωνσταντίνου ότι τα μέτρα που εφαρμόζονται για το 2010 «είναι υπεραρκετά», περισσότερα από εκείνα που θα ζητούσε το ΔΝΤ.

Του Δημήτρη Στεργίου

 

Το «διαρκές» έγκλημα  κατά της χώρας μας θα διαιωνίζεται,  αν δεν βρεθεί κάποιο κόμμα  για να εφαρμόσει μια πραγματικά ορθή, αποδοτική και αποτελεσματική Στρατηγική που θα αντιμετωπίσει αμέσως τις συγκεκριμένες έντονες διαρθρωτικές αδυναμίες αντινομίες και δημοσιονομικές ανισορροπίες που οδήγησαν το πολιτικό σύστημα στην ανυποληψία και τη χώρα στην καταστροφή

Στις 26 Μαϊου 2019 έκλεισε ο δέκατος, μετά τη μεταπολίτευση,   ολέθριος κυβερνητικός κύκλος,  με την παράδοση  της δέκατης «καμένης γης»,  και σε μια εβδομάδα θα αρχίσει ο ενδέκατος, ίσως ο πιο εφιαλτικός και επικίνδυνος  για τη χώρα και τον ελληνικό λαό, εκλογικός κύκλος , με την παραλαβή, από την κυβέρνηση που θα προέλθει από τις επικείμενες  εθνικές εκλογές, την ίδιας  «καμένης γης». Κι όμως, ημείς άδομεν. Όπως στις 6 Φεβρουαρίου του 1985 στην Αθήνα, όπου ξετυλίχθηκαν σκηνές που σε όλες τις επόμενες δεκαετίες έως σήμερα επαναλαμβάνονται μετά την πτώση κάθε κυβέρνησης δικομματισμού και ανάδειξη του άλλου κόμματος στην εξουσία, δηλαδή χοροί, τραγούδια, συγκεντρώσεις και αλαλαγμοί των νικητών κομματικών οπαδών.

Η Αθήνα τότε μετατράπηκε σε «Μενίδι πανηγυρίζον και μεθύσκον». Πίπιζες, νταούλια, χάλαζα πυροβολισμών, αλαλαγμοί χαράς, έξαλλοι πανηγυρισμοί στους δρόμους. Τι είχε συμβεί; Η κυβέρνηση Τρικούπη μόλις είχε ανατραπεί στη Βουλή με ψήφους 108 έναντι 104. Έτσι, ο αντιτρικουπισμός, υπό την ηγεσία του Θ. Δηλιγιάννη, έκανε την πρώτη σημαντική εμφάνιση στο δημόσιο βίο της χώρας. Δύο χρόνια νωρίτερα, στις 3 Ιουλίου του 1883, είχε αρχίσει  δικομματισμός, ο οποίος  συνεχίσθηκε και συνεχίζεται παρά τις εθνικές περιπέτειες, τους διεθνείς οικονομικούς ελέγχους, τις  διεθνείς εποπτείες, την υποθήκευση της χώρας, τους  συνεχείς δημοσιονομικούς εκτροχιασμούς, τη συνεχή αύξηση του χρέους και την εφιαλτική μείωση των γεννήσεων!

Τα ίδια Παντελάκη μου, τα ίδια Παντελή μου. Οι λαϊκιστές αλωνίζουν, οι δημαγωγοί «μαγεύουν», οι άφρονες πληθύνονται και ο «σοφός» (έτσι χαρακτηρίζεται μετά τα εκάστοτε εκλογικά αποτελέσματα!) λαός δεν μαθαίνει τίποτε από τα παθήματα. Κι έτσι, θα αρχίσει και θα τελειώσει και ο ενδέκατος εκλογικός κύκλος  να μαλώνουν οι πολιτικοί μας όχι για το ποιος θα κάνει το περισσότερο καλό στη χώρα, όπως έλεγε ο Αριστείδης στον αντίπαλό του Θεμιστοκλή, αλλά για το ποιος θα κάνει το περισσότερο κακό. Ήδη, σε προηγούμενο άρθρο μας παρουσιάσαμε με συγκεκριμένα στοιχεία για το κακό που έκανε η εκάστοτε κυβέρνηση στη χώρα μας μετά από κάθε εκλογικό κύκλο, με το χρέος, 129,7% του ΑΕΠ, που ενέταξε τη χώρα στο Μνημόνιο το 2010, να ξεπερνά σήμερα τα 340 δις. ευρώ ή το 180% του ΑΕΠ (ρεκόρ όλων των εποχών!) από μηδέν που ήταν το 1976!

Αυτές τις μελαγχολικές σκέψεις  ενίσχυσαν ακόμα περισσότερο οι δηλώσεις  του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα το βράδυ της 26ης Μαίου 2019 μετά το εκλογικό αποτέλεσμα τονίζοντας και ξανατονίζοντας  τη λέξη «πολλούς». Συγκεκριμένα, τόνισε, μεταξύ άλλων, τα εξής:

«Για να είναι τελικά ο ελληνικός λαός αυτός και μόνο αυτός που θα πάρει την οριστική απόφαση: Αν επιθυμεί να συνεχίσουμε με ένα σχέδιο για τη στήριξη των πολλών ή αν επιθυμεί την επιστροφή στα σκοτάδια της λιτότητας, του ΔΝΤ, στο χθες που όλοι και όλες ζήσαμε. Ο λαός υπήρξε πάντοτε το μοναδικό μας στήριγμα και με ειλικρίνεια ζητάμε την καθαρή εντολή τους. Σε όλες τις κρίσιμες στιγμές της ελληνικής ιστορίας, την απάντηση την έδινε και θα την δίνει πάντα ο ελληνικός λαός, θα τη δώσετε όλοι και όλες εσείς. Το μέλλον είναι στα δικά σας χέρια και αυτό το μέλλον πιστεύουμε ότι ανήκει στους πολλούς και γι' αυτό θα απευθυνθούμε σε αυτούς".

Αλλά, για να δούμε ποιοι είναι αυτοί οι «πολλοί» στην Ελλάδα για τους οποίους ενδιαφέρεται ο κ. Τσίπρας και οι οποίοι που «τρέφονται» από τους «λίγους»:

-Περίπου 5,1 εκατομμύρια φορολογούμενοι  δήλωσαν ετήσιο εισόδημα έως 8.000 ευρώ, με συνέπεια να πληρώσουν ουσιαστικά μηδενικό φόρο εισοδήματος. Στον αντίποδα περίπου 1 εκατομμύριο φορολογούμενοι συνεισφέρουν το 92% των εσόδων.

-Το μέγεθος της παραοικονομίας άγγιξε το 21% του ΑΕΠ το 2018, τη στιγμή που στην Ευρωπαϊκή Ένωση ο μέσος όρος ήταν 12,8%, ενώ χάνονται  6 δισεκατομμύρια ευρώ από την  αποφυγή ΦΠΑ.

-Περισσότεροι από εννέα στους δέκα αγρότες και επτά στους δέκα ελεύθερους επαγγελματίες δήλωσαν εισόδημα κάτω του αφορολόγητου ορίου. Παράλληλα, στην κατηγορία των μισθωτών το ποσοστό δηλώσεων έως 9.000 ευρώ ανήλθε στο 47%, αυξημένο κατά 14 μονάδες σε βάθος τεσσάρων ετών και αποτελούν τα υποζύγια ενός ολοένα αυξανόμενου  φορολογικού βάρους

-Η σχέση  μεταξύ των «δίκαιων» άμεσων φόρων και των «αντιλαϊκών και «αντικοινωνικών» έμμεσων  σημείωσε  αύξηση ρεκόρ το 2018!

-Θύματα της οικονομικής κρίσης είναι μόνο  εκατοντάδες χιλιάδες ιδιωτικοί υπάλληλοι, ιδιωτικές επιχειρήσεις και νέοι επιστήμονες, οι οποίοι έφυγαν από τη χώρα η οποία δαπάνησε τεράστιους φόρους για την εκπαίδευσή τους!

Ποια είναι η σωστή και αποτελεσματική «Στρατηγική»

Από την άλλη μεριά, ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας και νικητής και τροπαιούχος στις εκλογές αυτές Κυριάκος Μητσοτάκης επανέλαβε ότι δεν θα κάνει παροχές και ότι θα  συνεχίσει την ίδια στρατηγική. Κατ΄αρχάς, όλες οι παροχές που δεν δικαιολογούνται από την παραγωγή, την παραγωγικότητα, την ανταγωνιστικότητα, τις επιδόσεις είναι «μισητές» από τους  φιλέκδικους οικονομικούς νόμους. Ύστερα, για ποια στρατηγική μιλάμε. Ορθή, αποδοτική, σωτήρια και αποτελεσματική στρατηγική είναι εκείνη, η οποία θα αντιμετωπίσει όλες τις  «αθάνατες» στρεβλώσεις, διαρθρωτικές αδυναμίες, αντινομίες και ανισορροπίες που οδήγησαν το πολιτικό σύστημα στην ανυποληψία και τη χώρα στην καταστροφή. Είναι μελαγχολική η διαπίστωση ότι, ενώ όλες αυτές οι παθογένειες έγιναν  έντονες από τη διεθνή οικονομική κρίση του 2008 και του 2009 και αχρήστευσαν έως τώρα τρία επαχθή Μνημόνια, συνεχίζεται η ίδια «οικονομική» πολιτική», ο ίδιος λαϊκισμός, ο ίδιος «πολιτειακός σοσιαλισμός» και η ίδια μέριμνα και το ίδιο πάθος μόνο για την περιβόητη κυβερνητική «καρέκλα». Και να προλάβω  μιαν εύλογη παρατήρησή σας ότι όλα αυτά που αναφέρω είναι γενικά και αφηρημένα,  παραθέτω τη «Στρατηγική» που εφαρμόζουν άλλες χώρες που έχουν εντυπωσιακές επιδόσεις και παρατηρήσεις και προτάσεις  διεθνών οργανισμών, οι οποίες «υιοθετούνται» ασμένως» από τις ελληνικές κυβερνήσεις για να παίρνουν τις δόσεις των χρηματοδοτικών προγραμμάτων , έστω και ύστερα από μερικές τάχα «εμπλοκές»:

-Ενώ από μελέτη πάλι του ΟΟΣΑ προέκυπτε  ήδη από το 2011 ότι η ύφεση, η μείωση των αποδοχών, η μείωση της απασχόλησης, η αύξηση της ανεργίας επέδρασαν αρνητικά στα έσοδα των ασφαλιστικών ταμείων, με αποτέλεσμα να απαιτούνται πρόσθετες κρατικές ενισχύσεις, συνεχίζονταν και συνεχίζονται τα μέτρα λεηλασίας του οικογενειακού εισοδήματος και ο φορομπηχτισμός για να καλύπτονται οι σπατάλες!.

--Εάν η Ελλάδα πετύχει  τη μέση αποδοτικότητα των χωρών του ΟΟΣΑ, δηλαδή 0,71,  τότε θα είχε υψηλότερες ετήσιες εισπράξεις ΦΠΑ ύψους περίπου 9,8 δις. ευρώ ή 4,6% του ΑΕΠ για τα οποία συνεχώς όλα τα επόμενα χρόνια έως σήμερα, επειδή είμαστε ανίκανοι να εισπράττουμε ΦΠΑ, γίνονται περικοπές μισθών και συντάξεων χωρίς κανένα θετικό αποτέλεσμα για την ελληνική οικονομία και το χρέος!

-Εάν η Ελλάδα προωθούσε  τις μεταρρυθμίσεις που υπόσχονταν με τα Μνημόνια, από εμπειρικές μελέτες του ΟΟΣΑ προκύπτει ότι σε βάθος δεκαετίας  η χώρα μας θα εξασφάλιζε αύξηση του ΑΕΠ κατά περίπου 18% και μια σημαντική συνεισφορά στη μεταβολή του χρέους προς το ΑΕΠ για την περίοδο 2010 – 2013 γύρω στο 62% του ΑΕΠ και στη επίτευξη πρωτογενούς πλεονάσματος από το επόμενο έτος.

-Εάν η Ελλάδα  εφάρμοζε  με συνέπεια  το πρόγραμμα διαρθρωτικών  μεταρρυθμίσεων, εκτιμάται ότι  μέχρι το 2020 το δημόσιο χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ θα μπορούσε να αποκλιμακωθεί κατά τουλάχιστον 20 εκατοστιαίες μονάδες! Και για να επισημανθεί το μέγεθος των εγκλημάτων αυτών υπενθυμίζω την απόφαση - χάρη του τελευταίου Eurogroup  στις 5 Δεκεμβρίου 2016, δηλαδή ύστερα από έξι χρόνια, για ελάφρυνση του δημόσιου χρέους κατά 20% έως το … 2060. Ε, δεν πάει άλλο. Στη φυλακή, λοιπόν, για διαρκές έγκλημα…

-Ενώ το δημογραφικό πρόβλημα παίρνει εφιαλτικές διαστάσεις και γίνεται μείζον εθνικό,  οι οικογένειες με παιδιά τιμωρούνται στην Ελλάδα! Αυτό προκύπτει από τη μελέτη του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) για τη φορολογία σε οικογένεια στην οποία εργάζεται ο ένας γονιός με δύο παιδιά, όπου διαπιστώνονται οι υψηλότερες φορολογικές επιβαρύνσεις μεταξύ των 34 χωρών του Οργανισμού. Αυτή η διαπίστωση ισχύει ήδη από το 1992!

- Ελλάδα είναι η μόνη χώρα του ΟΟΣΑ, όπου η φορολογική επιβάρυνση μιας οικογένειας με παιδιά είναι υψηλότερη κατά τρεις ποσοστιαίες μονάδες σε σύγκριση με τα φορολογικά βάρη που επωμίζεται ένας άγαμος εργαζόμενος χωρίς παιδιά, σε αντίθεση με τα υπόλοιπα κράτη του ΟΟΣΑ, όπου  η φορολογική επιβάρυνση των νοικοκυριών με δύο παιδιά είναι κατά εννέα  ποσοστιαίες μονάδες χαμηλότερη σε σχέση με τον άγαμο εργαζόμενο χωρίς παιδιά.

-Στην Ελλάδα, εισφορές κοινωνικής ασφάλισης εργαζομένων και εργοδοτών αντιπροσωπεύουν το 83% της συνολικής φορολογικής επιβάρυνσης σε σύγκριση με το 63% του συνολικού μέσου όρου του ΟΟΣΑ. Αν με όλα αυτά  περιμένουμε  ανάπτυξη, μείωση της ανεργίας και άμεση αντιμετώπιση του εφιαλτικού δημογραφικού προβλήματος, είμαστε βαθιά … νυχτωμένοι…

-Οι εισφορές και οι φόροι  είναι από τους υψηλότερους (60%) τόσο στην Ευρωπαϊκή Ένωση όσο και στον Οργανισμό Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ), με  οδυνηρές συνέπειες  στις επενδύσεις και την προώθηση της ανάπτυξης.

-Με την υψηλή φορολογία, μετά τα νοικοκυριά, εξοντώθηκε όλη η οικονομική και επιχειρηματική δραστηριότητα, με την ύφεση να «τσακίζει κόκαλα» και τα «περήφανα γερατειά» να εξωθούνται συνεχώς στο περιθώριο.

-Από τις αρχές ήδη της δεκαετίας του 1990 δεν υπήρχαν περιθώρια για επιβολή νέων φόρων ή αύξηση υφισταμένων, αλλά, δυστυχώς, συνεχώς έως και σήμερα τα φοροεισπρακτικά μέτρα «πάνε σύννεφο», γονατίζοντας έτσι οικονομία και νοικοκυριά. .

-Ούτε το φορολογικό σύστημα της χώρας ούτε οι φορολογικοί συντελεστές διαφέρουν σημαντικά από τα αντίστοιχα συστήματα και τους συντελεστές στις άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ωστόσο, τα έσοδα του ευρύτερου κυβερνητικού τομέα, ως ποσοστό του ΑΕΠ, υπολείπονται του μέσου όρου της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά 8 εκατοστιαίες μονάδες, λόγω της εκτεταμένης φοροδιαφυγής , η οποία στη χώρα πάει … σύννεφο, σε πείσμα της ψήφισης πάνω από 3.500 νόμους  από την ελληνική Βουλή και της έκδοσης πάνω από 115.000 υπουργικές αποφάσεις μετά το 1975.  Δηλαδή, το ελληνικό Δημόσιο χάνει κάθε χρόνο έως και 16 δις. ευρώ (21 δις. ευρώ κατά τον Γιώργο Αλογοσκούφη!), τα οποία θα υπερκάλυπταν τις ετήσιες δαπάνες  για μισθούς και συντάξεις στον τομέα αυτό!

-Για να αντιμετωπιστεί η φοροδιαφυγή και να συρρικνωθεί στα επίπεδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης πρέπει να γίνουν να γίνουν, όπως προτείνει συνεχώς η Τράπεζα της Ελλάδος,   μερικά «ενοχλητικά» πράγματα: Πρώτον, πρέπει να δοθεί πολύ μεγάλη έμφαση στον έλεγχο των δημόσιων δαπανών. Δεύτερον, πρέπει να εξασφαλιστεί ουσιαστικός έλεγχος των δαπανών όλων των εκτός κρατικού προϋπολογισμού φορέων του δημόσιου τομέα, για να μειωθούν τα ελλείμματά τους και η επιβάρυνση του προϋπολογισμού με επιχορηγήσεις που αντιστοιχούν σε ένα ιδιαίτερα μεγάλο τμήμα των συνολικών δαπανών. Τρίτον, απαιτείται μεγαλύτερη πρόοδος στην αντιμετώπιση των διαρθρωτικών προβλημάτων του δημόσιου τομέα, για να δημιουργηθούν οι αναγκαίες προϋποθέσεις προς επίτευξη υψηλότερων μακροοικονομικών επιδόσεων, ιδιαίτερα όσον αφορά την ανάπτυξη και την απασχόληση.

-Το 2014 οι ομολογουμένως  αντικοινωνικοί και αντιλαϊκοί έμμεσοι φόροι ήταν 1,15 φορές περισσότεροι από τους άμεσους φόρους, ενώ τα επόμενη έτη έως το 2018 (πρόβλεψη) η σχέση αυτή γίνεται συνεχώς δυσμενέστερη (1,19 φορές, 1,21 φορές, 1,30 φορές και 1,32 φορές το 2015, το 2016, το 2017 και το 2018 αντίστοιχα).

-Το 2017 και το 2018 οι, ομολογουμένως, επαναλαμβάνουμε, αντικοινωνικοί και αντιλαϊκοί έμμεσοι φόροι αντιπροσώπευαν το 57% των συνολικών φορολογικών εσόδων, έναντι 54% το 2014.

-Δεν θα χρειαζόταν να καταφύγει η εκάστοτε κυβέρνηση στην εύκολη τακτική των περικοπών μερικών κοινωνικών επιδομάτων προκειμένου να χρηματοδοτηθεί το κόστος του Κοινωνικού Εισοδήματος Αλληλεγγύης στον προϋπολογισμό , αν εφάρμοζε κι αυτή όσα (πολύ δύσκολα, βεβαίως, βεβαίως!) έχει προτείνει πρόσφατα η Παγκόσμια Τράπεζα. Υπενθυμίζεται ότι, σύμφωνα με  πρόσφατη μελέτη της Παγκόσμιας Τράπεζας, η καθολική εφαρμογή του ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος που τώρα έχει γίνει  Κοινωνικό Εισόδημα Αλληλεγγύης,  το 2013 στην Ελλάδα θα μπορούσε να αυξήσει  το εισόδημα 1.200.000 ατόμων ( ή 11% του πληθυσμού) μειώνοντας το χάσμα της φτώχειας κατά το ένα τρίτο.

Σημειώνεται  ότι το δημοσιονομικό κόστος εκτιμήθηκε τότε σε 980 εκατ. ευρώ ή  0,5% του ΑΕΠ ή περίπου 2,5% των κοινωνικών δαπανών. Αν όμως, όπως επισημαίνεται,  η επιλογή των δικαιούχων γινόταν με βάση το πραγματικό και όχι το δηλωθέν εισόδημα των αιτούντων, ώστε να αποκλείονται όσοι ψευδώς εμφανίζονται να πληρούν τα εισοδηματικά κριτήρια λόγω απόκρυψης του πραγματικού εισοδήματος, ο αριθμός των δικαιούχων εκτιμάται ότι θα μειωνόταν κατά 754.269 άτομα, ή 7% του πληθυσμού, και το κόστος  σε 681 εκατ. ευρώ ή 0,4% του ΑΕΠ. Δηλαδή, θα εξασφαλίζονταν  πάνω από 300 εκατ. ευρώ, τα οποία με την τακτική που εφαρμόζεται, παρά τη δέσμευση με το Νόμο  2336/2015 με τη συμφωνία του 2015!), ο «μαϊμού» επιδοματούχος έχει … διπλό καρβέλι (αφορολόγητος και … επίδοματούχος!)

Φρονώ ότι, αν η κοινοβουλευτική, πολιτική, οικονομική, κοινωνική συμπεριφορά του δικομματισμού, που άρχισε κυρίως  από την πτώση του Τρικούπη το 1885, αλλά και των άλλων κομμάτων δεν εκδηλωνόταν με τους τρόπους που σκιαγραφήθηκαν πιο πάνω, τα δυσμενή αυτά αποτελέσματα στην κοινωνία και την οικονομία θα ήταν ίσως λιγότερα. Εννοούμε την ύπαρξη συνεχούς ουσιαστικού κοινοβουλευτικού ελέγχου από όλα τα κόμματα,  τις εποικοδομητικές προτάσεις για το καλό της χώρας και, φυσικά, τη νηφαλιότητα, την ηρεμία και όχι, φυσικά, τις γνωστές στείρες αντιδράσεις «όχι σε όλα» ή «ναι σε όλα», ανάλογα με τις προσδοκίες για κομματικό όφελος ή την προσπάθεια αποφυγής του κομματικού κόστους.

Αν δεν γίνουν αυτά που ενδεικτικά παρέθεσα το «αύριον ουκ έσσεται πάλι άμεινον»…

Του Δημήτρη Στεργίου

Τα τελευταία σαράντα χρόνια ψηφίζαμε, έως τώρα, και εκλέγαμε κυβερνήσεις για να αυξήσουν το χρέος από 500 εκατ. ευρώ το 1976 στα … 340 δις. ευρώ το 2018 και, με «οικονομική» πολιτική Χότζα, παρέδιδαν και παρελάμβαναν 10 φορές «καμένη γη»

Με την ίδια «οικονομική» πολιτική και την ίδια προεκλογική τακτική να επαναλαμβάνεται επί σαράντα χρόνια, σε ένα μήνα ή το πολύ σε τέσσερις μήνες η νέα κυβέρνηση που θα προέλθει από τις επικείμενες εθνικές εκλογές θα παραλάβει από την άλλη την 11η «καμένη γη», ένα δημόσιο χρέος πάνω 340 δις. ευρώ, μιαν οικονομία καθημαγμένη, τα ελληνικά νοικοκυριά λεηλατημένα από τα μέτρα λιτότητας και τον φορομπηχτισμό και με σπατάλες να σπάνε ρεκόρ όλων εποχών. Και για να «χρυσώσει το χάπι» και η σημερινή «πρώτη αριστερά» κυβέρνηση, εφαρμόζει την ίδια προεκλογική τακτική όλων σχεδόν των προηγούμενων τα τελευταία σαράντα, δηλαδή να κάνουν παροχές – ψίχουλα για να κρατήσει την πιο «αλμυρή καρέκλα» στην Ευρώπη, όπως προκύπτει από τον παρατιθέμενο πίνακα ντροπής και αγανάκτησης!

‘Ετσι, ένδεκα κυβερνήσεις με τους αντίστοιχους πρωθυπουργούς παρελάμβαναν από τους άλλους ή από τον εαυτό τους «καμένη» και φέσωσαν έως τώρα τα ελληνικά νοικοκυριά με πάνω από 340 δις. ευρώ ή … 11.401.495.000.000 δραχμές, ως εξής:

-Η «Πρώτη Καμένη Γη» στην οικονομία παρελήφθη από τον Ανδρέα Παπανδρέου και μετά τις εκλογές της 18ης Οκτωβρίου 1981 ως αποτέλεσμα της πρώτης μείζονος εγκατάλειψης της δημοσιονομικής σωφροσύνης.

-Η «Δεύτερη Καμένη Γη» διαπιστώθηκε στις 13 Οκτωβρίου 1985, λίγο μετά τις γνωστές εκλογές με σύνθημα « Για ακόμα καλύτερες μέρες!», όταν η τότε κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ αναγκάστηκε, υπό την πίεση της ΕΟΚ και την ανάγκη λήψης της δεύτερης δόσης του κοινοτικού δανείου, να εξαγγείλει το πιο σκληρό πακέτο μέτρων λιτότητας.

- Η «Τρίτη Καμένη Γη» σηματοδοτήθηκε το 1989 από τη γνωστή πρωθυπουργική ιαχή στο Περιστέρι «Τσοβόλα δώστα όλα» και χαρακτηρίσθηκε από την περίοδο οικονομικής αστάθειας και λεηλασία της οικονομίας.

- Η «Τέταρτη Καμένη Γη» επιβεβαιώθηκε από τη φοροεισπρακτική καταιγίδα στις 3 Αυγούστου 1992 και την εφαρμογή νέου σταθεροποιητικού προγράμματος, με το οποίο η τότε κυβέρνηση πήρε πίσω και πολλαπλάσια όσα είχαν δώσει η προηγούμενες με το σταγονόμετρο!

- Η «Πέμπτη Καμένη Γη» διαπιστώθηκε από την Eurostat αρχικά το 2003 και το Μάρτιο του 2004 και την αναθεώρηση πολύ προς τα πάνω βασικών μακροοικονομικών μεγεθών και ιδιαίτερα των ελλειμμάτων και του δημόσιου χρέους, τα οποία μεφανιζονταν ωραιοποιημένα με την περιβόητη «Δημιουργική Λογιστική»!

- Η «Έκτη Καμένη Γη» επισημοποιήθηκε πανηγυρικά με τη φοροεισπρακτική καταιγίδα του Σεπτεμβρίου του 2008, με το ΠΑΣΟΚ να υποστηρίζει ότι «Λεφτά Υπάρχουν!» και κατακάηκε από τη δεινή διεθνή οικονομική κρίση που σάρωνε τα πάντα στην Ελλάδα και την Ευρώπη.

-Η «Έβδομη Καμένη Γη» σηματοδοτήθηκε με την ένταξη της χώρας μας στο Πρώτο επαχθές Μνημόνιο το 2010, επειδή το χρέος 129,7% του ΑΕΠ δεν ήταν … «βιώσιμο» και είναι τώρα (181,1% του ΑΕΠ).

- Η «Όγδοη Καμένη Γη» επισημοποιήθηκε με την υπογραφή το 2012 του «Δεύτερου επαχθούς» Μνημονίου, όταν συνοδεύθηκε από τη μεγαλύτερη λεηλασία της ιδιωτικής περιουσίας με το «κούρεμα» 177 δις. ευρώ, από το οποίο πήγαν σε μείωση του δημόσιου χρέους μόνο 51 δις. ευρώ (τα άλλα τα «έφαγαν» ιθ τράπεζες και οι ζημιογόνες δημόσιες επιχειρήσεις!!!)

-Η «Ένατη Καμένη Γη» παρελήφθη τον Ιανουάριο του 2015 από τον Αλέξη Τσίπρα, η οποία στη συνέχεια «κατακάηκε» με τους γνωστούς «λεονταρισμούς» και τη βαρουφάκειο «Δημιουργική Ασάφεια»

- Η «Δέκατη Καμένη Γη» παρελήφθη από τον Τσίπρα από τον … εαυτόν του και προέκυψε με εντυπωσιακά περιπετειώδη τρόπο με την υπογραφή (αντί κατάργησης των προηγούμενων!) τον Αύγουστο του 2015 του Τρίτου επονείδιστου Μνημονίου.

- Η ¨Ενδέκατη Καμένη Γη» θα παραληφθεί σε ένα ή το πολύ τέσσερις μήνες με ένα ρεκόρ χρέους … πάνω από 180% του ΑΕΠ ή πάνω από 340 δις. ευρώ, ενώ όταν εντάχθηκε η χώρα στο Πρώτο Μνημόνιο το χρέος ήταν 300 δις. ευρώ!!!

Εξέλιξη του δημόσιου χρέους (1974-2018) με τους «μπουρλουτιέρηδες» πρωθυπουργούς

 

Ετος

Χρέος

(% ΑΕΠ)

Χρέος

(δις. ευρώ)

Κυβερνήσεις

 

1974

0,0

Μηδέν!

Μεταπολίτευση

 

 

1975

24,7

Μηδέν!

Κ. Καραμανλής (ΝΔ)

 

1976

24,6

193 δις δραχμές ή 0,5 δις. ευρώ

Κ. Καραμανλής (ΝΔ)

 

1981

34,5

852 δις. δραχμές ή 2,4 δις. ευρώ

Γ. Ράλλης (ΝΔ)

 

1982

41,3

1.281 δις. δραχμές ή 3,6 δις. ευρώ

Α. Παπανδρέου (ΠΑΣΟΚ)

 

1985

54,7

3.064 δις. δραχμές ή 8,6 δις. ευρώ

Α. Παπανδρέου (ΠΑΣΟΚ)

 

1989

69,9

7.621 δις. δραχμές ή 21,5 δις. ευρώ

Α. Παπανδρέου (ΠΑΣΟΚ)

 

1990

80,7

10.608 δις. δραχμές ή 29,9 δις. ευρώ

Τζ. Τζαννετάκης- Ξεν. Ζολώτας (Οικουμενική)

 

1993

111,6

21.463 δις. δραχμές ή 60,5 δις. ευρώ

Κ. Μητσοτάκης (ΝΔ)

 

1996

112,2

97,8 δις. ευρώ

Α. Παπανδρέου -Κ. Σημίτης (ΠΑΣΟΚ)

 

1997

108,3

105,2 δις. ευρώ

Κ. Σημίτης (ΠΑΣΟΚ)

 

2003

97,4

167,8 δις. ευρώ

Κ. Σημίτης (ΠΑΣΟΚ)

 

2004

98,9

183,2 δις. ευρώ

Κ. Καραμανλής (ΝΔ)

 

2007

107,5

239,5 δις. ευρώ

Κ. Καραμανλής (ΝΔ)

 

2009

129,7

299,9 δις. ευρώ

Κ. Καραμανλής (ΝΔ)

 

2010

148,3

337,3 δις. ευρώ

Γ. Παπανδρέου (ΠΑΣΟΚ)

 

2011

170,3

355,7 δις. ευρώ

Γ. Παπανδρέου (ΠΑΣΟΚ)

 

2012

175,6

303,9 δις. ευρώ*

Λουκάς Παπαδήμος – Α. Σαμαράς

(* Από «κούρεμα» της ιδιωτικής περιουσίας 170 δις. ευρώ πήγαν σε μείωση τουχ ρέους μόνο 51 δις. ευρώ!!!)

 

2014

178,6

319,6 δις. ευρώ

Αντώνης Σαμαράς (ΝΔ)

2018

181,1

334,6 δις. ευρώ ή 11,4 τρις. δραχμές

Αλέξη Τσίπρας (ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ)

             

Πηγές: Εθνικοί Λογαριασμοί, Κρατικοί Προϋπολογισμοί

Το «μάθημα» Χότζα με τους «άριστους μαθητές» του

Φαίνεται ότι το «μάθημα» του Νασρεντίν Χότζα, του δημοφιλούς κεντρικού ήρωα μύθων, παροιμιών, ανεκδότων, είναι κορυφαίο για τους Έλληνες πολιτικούς και ιδιαίτερα πρωθυπουργούς, καθώς και ο σημερινός κ. Αλέξης Τσίπρας μιμήθηκε όλους σχεδόν τους προηγούμενους με τα νέα «ψίχουλα» που έδωσε από άδεια ή καλύτερα υπερχρεωμένα δημόσια ταμεία. Επειδή η επανάληψη της ιστορίας, σύμφωνα με τον Μαρξ, τον «σύντροφο» του κ. Αλέξη Τσίπτα και στελεχών του, εμφανίζεται την πρώτη φορά ως τραγωδία και τη δεύτερη φορά ως φάρσα, παραθέτω το «μάθημα» του Χότζα» για να μη το «ξεχάσουμε»!

Ένας φτωχός οικογενειάρχης, που ζούσε σε ένα δωμάτιο με την πολυμελή οικογένειά του, πήγε στον Χότζα και του ζήτησε ένα πιο μεγάλο σπίτι για να ανασάνει λίγο η ταλαιπωρημένη οικογένειά του.

– Αγαπητέ μου Χότζα, θέλουμε ένα πιο μεγάλο σπίτι, γιατί δεν μπορούμε να ζούμε η γυναίκα μου και εγώ, τα τόσα μας παιδιά και συγγενείς όλοι μαζί σ΄ένα δωμάτιο, έκλαψε ο δύσμοιρος άνθρωπος.

Ο Νασρεντίν τον ρώτησε αν έχει ζώα στην αυλή του.

– Έχω, του απάντησε.

– Τότε απόψε βάλε και τις όρνιθες μαζί σας, τον συμβούλεψε ο Νασρεντίν.

Τις βάζει ο άνθρωπος και πάει το επόμενο πρωί στον Χότζα.

– Αγαπητέ μου Χότζα, είμαστε χειρότερα, σκάσαμε όλοι μαζί και με τα ζώα.

– Έχεις και άλλα ζώα; τον ρώτησε ο Νασρεντίν.

– Έχω, είπε ο άνθρωπος, σκύλο και γάτο.

– Απόψε βάλε και αυτά μαζί.

Τα βάζει ο καημένος και πάει ξανά το επόμενο πρωί για να κλάψει απαρηγόρητος.

Ο Νασρεντίν τον ρωτάει και πάλι:

– Μήπως έχεις και κανέναν γάιδαρο στην αυλή;

– Ναι, του απαντά ο άνθρωπος.

– Απόψε βάλε και αυτόν και έλα αύριο.

Την επομένη πάει απαρηγόρητος. Τότε ο Νασρεντίν του λέει:

– Απόψε βγάλε το γάιδαρο έξω και έλα αύριο.

Την επομένη ο άνθρωπος πάει χαρούμενος και του λέει:

– Ευχαριστούμε Χότζα μου, είμαστε λίγο καλύτερα.

– Απόψε βγάλε λοιπόν και τις όρνιθες, αύριο το σκύλο και μεθαύριο τη γάτα.

Έτσι κάνει ο άνθρωπος και πάει χαζοχαρούμενος στον Χότζα και τον ευχαριστεί θερμά για τη βοήθειά του και του λέει:

– Να ‘σαι καλά Χότζα μου, τώρα ανασάναμε, σε ευχαριστούμε πολύ, πολύχρονος να ‘σαι!

Και, προφανώς, (αυτό λέω εγώ) κούνησε το κεφάλι του για το … ζωικό βασίλειό του!

Του Δημήτρη Στεργίου

Με πρωτοβουλία της Κοινωφελούς Επιχείρησης του Δήμου Ξηρομέρου το «έρημο» από μαθητές παραδοσιακό κτίριο – Δημοτικό της Παλαιομάνινας θα στεγάσει, ως ένα άρτιο, άριστο και από τα καλύτερα της Αιτωλοακαρνανίας Λαογραφικό Μουσείο, το πλουσιότατο υλικό της Εταιρείας Φίλων των Μνημείων της Παλαιομάνινας.

Ομολογώ ότι συντετριμμένος και με ανάμικτα συναισθήματα υποδέχθηκα το άρτιο «ρεπορτάζ» του φίλου μου και συνεχιστή, μαζί με τον Δημήτρη Πούλιο και άλλους, της γνωστής εποποιίας της Εταιρείας Φίλων των Μνημείων της Παλαιομάνινας, ότι το πλουσιότατο λαογραφικό υλικό που αποκτήθηκε με χρήμα και ιδρώτα μεταφέρθηκε από τον χώρο που το φιλοξενούσε ( το παλιό τυροκομείο του αγροτικού συνεταιρισμού ), στο ιστορικό, παραδοσιακό κτίριο του πρώην Δημοτικού Σχολείου και μέχρι πριν από λίγα χρόνια Γυμνασίου της Παλαιομάνινας. Το ένα πικρό συναίσθημα που κρέμεται, όπως και το γλυκό, από τον ίδιο μίσχο, όπως έλεγε ο Σωκράτης, είναι αυτό που μού θύμισε, καθώς το έβλεπα ως νέο Λαογραφικό Μουσείο, το ιστορικό κτίριο, ηλικίας περίπου 120 ετών, το οποίο κατασκευάστηκε με δωρεά του Ανδρέα Συγγρού κατά την πρώτη δεκαετία του περασμένου αιώνα ως Δημοτικό Σχολείο της Παλαιομάνινας και στέγαζε ετησίως, κατά τα χρόνια της ακμής, 370 παιδιά της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης. Ύστερα θυμήθηκα ότι τις τελευταίες δεκαετίες στέγαζε το Γυμνάσιο της Παλαιομάνινας μέχρι το οριστικό κλείσιμο λόγω έλλειψης … μαθητών ως επακόλουθο της «ερημίας» που μαστίζει την ελληνική περιφέρεια.

Το δεύτερο συναίσθημα, ως γλυκό να κρέμεται από τον ίδιο μίσχο, είναι αυτό που μού προκάλεσε η μετεξέλιξη του ίδιου ιστορικού κτιρίου, ελλείψει μαθητών, τονίζω!) σε ένα … άρτιο, άριστο νέο Λαογραφικό Μουσείο, με απευκταίο τον εφιαλτικό συμβολισμό ότι έτσι θα μετατραπεί σε λίγο όλη η Ελλάς σε ένα απέραντο … μουσείο! Ποιος είναι ο εφιαλτικός συμβολισμός; Ότι, αντί τα κτίρια των Δημοτικών Σχολείων να στεγάζουν ολοένα και περισσότερους μαθητές, θα στεγάζουν, μέχρι την άλωση της Ελλάδος, Λαογραφικά και άλλα μουσεία, ως ανάμνηση ότι κάποτε υπήρχε Ελλάς!

Πάντως, σημειώνω ότι πριν από είκοσι δύο χρόνια, η Εταιρεία Φίλων των Μνημείων της Παλαιομάννας, η οποία ιδρύθηκε το 1997, οραματίστηκε και προώθησε, μεταξύ των άλλων δραστηριοτήτων, αρχαιολογικές ανασκαφές, άλλου περιεχομένου και ποιότητας πολιτιστικές εκδηλώσεις, δημιουργία λαογραφικού μουσείου για τη διάσωση της πολιτιστικής μας κληρονομιάς, έκδοση εντύπων και cd και άλλα, με σκοπό όλα αυτά να αποτελέσουν την πιο σημαντική πρώτη ύλη για ανάπτυξη, την αύξηση το οικογενειακού εισοδήματος, την παραμονή των νέων στο χωριό και την αύξηση, αντί μείωσης του πληθυσμού. Πράγματι, με ιδρώτα, χαμόγελα και πίκρα καμιά φορά και με προσωπική δαπάνη, με την ηθική κυρίως και υλική συμμετοχή των συγχωριανών μας, το όραμα αυτό έγινε πραγματικότητα Ακολούθησε ηολοκλήρωση του Αγροτεχνολογικού Μουσείου, ενός σπάνιου παρόμοιου στο Νομό μας, που περιλαμβάνει τον παλιό αλευρόμυλο , γνωστό «ως Μόρα α Λάπα» ( Μύλος του Λάπα), όπως θα αναφέρω αναλυτικότερα πιο κάτω.

Τώρα, τα είκοσι ολόκληρα αυτά χρόνια αγωνίας και σκληρής δουλειάς, με την πρωτοβουλία και την επίμονη προσπάθεια και συμπαράσταση της Κοινωφελούς Επιχείρησης του Δήμου Ξηρομέρου που διαμόρφωσε κατάλληλα τον χώρο του ιστορικού κτιρίου, απέδωσαν καρπούς. Το ιστορικό κτίριο έγινε ένα άρτιο, ένα άριστο, από όλες τις απόψεις Λαογραφικό Μουσείο, το οποίο όμως δεν θα γινόταν ποτέ, αν η Εταιρεία Φίλων των Μνημείων της Παλαιομανινας δεν παραχωρούσε το πλουσιότατο υλικό το οποίο έχει αποκτήσει με δικές της δαπάνες και την προσφορά συγχωριανών κα του Συλλόγου Παλαιομανιτών « Η Σαυρία» με την υπογραφή συγκεκριμένου Πρωτοκόλλου Παράδοσης και Παραλαβής και την αναγραφή της προσφοράς αυτής σε ειδική πινακίδα.

Κι αυτόν το «μίσχο» της χαράς να κρατά και το άλλο συναίσθημα του πόνου, ένιωσα καθώς από το «ρεπορτάζ» του πολύτιμου συνεργάτη μου από την αρχή της πρωτοβουλίας μου το 1997 Κώστα Κουτουβέλη πληροφορήθηκα ότι εκατοντάδες επισκέπτες παρευρέθηκαν κατά τα εγκαίνια νέου Λαογραφικού Μουσείου της Παλαιομάνινας που είναι ένα από τα τρία καλύτερα λαογραφικά μουσεία του νομού !! Η διαπίστωση αυτή επιβεβαιώνεται από το πλούσιο φωτογραφικό υλικό που μού έστειλαν ο Κώστας Κουτουβέλης και ο Δημήτρης Πούλιος.

Ορθώς επισημαίνει ο φίλος μου Κώστας Κουτουβέλης ότι «εμείς, ταπεινά, δείχνουμε με το δάκτυλο «τους δράστες» , τους συγχωριανούς μας» και ότι «χωρίς την υλική τους βοήθεια δεν θα υπήρχε τίποτα ....». Επίσης, συμφωνώ απολύτως με την επισήμανσή του ότι «με το ολοκληρωμένο αυτό έργο διασώθηκε πολύτιμο χρηστικό υλικό της εποχής, για να θυμίζει στους παλιούς και να γνωρίσει στις νέες γενιές το παρελθόν των προγόνων τους…». Και κατά εκπληκτική συγκυρία, τις ημέρες που μεταφερόταν όλο αυτό πλουσιότατο λαογραφικό υλικό στο νέο μουσείο, δηλαδή το υλικό σκληρής καθημερινότητας των προγόνων μας, από το προφίλ μου και τη φιλόξενη ομάδα «Παλαιομάνινα» παρουσίαζα ιστορίες, σκηνές και εικόνες από την καθημερινή ζωή τους!

Υπενθυμίζω ότι μέχρι τη μεταφορά του πλουσιότατου λαογραφικού υλικού της Εταιρείας Φίλων των Μνημείων της Παλαιομάνινας στο παραδοσιακό κτίριο Συγγρού, το 2008, ύστερα από συζητήσεις και διαπραγματεύσεις με την τότε διοίκηση του Αγροτικού Συνεταιρισμού της Παλαιομάνινας, ανελήφθη η πρωτοβουλία για τη διάσωση, ανάδειξη και αξιοποίηση του κτιρίου του «Τυροκομείου», με επενδύσεις εκ μέρους της Εταιρείας ποσού άνω των 40.000 ευρώ. Εκεί μεταφέρθηκε το λαογραφικό υλικό που είχε αποκτηθεί με δαπάνη και προσφορές συγχωριανών μας, το οποίο προσωρινά στεγαζόταν σε ενοικιαζόμενη ιδιωτική αίθουσα. Παράλληλα, η Εταιρεία Φίλων των Μνημείων της Παλαιομάνινας είχε προγραμματίσει και (υλοποίησε) πριν από είκοσι χρόνια πολλές δραστηριότητες και πρωτοβουλίες, όπως αρχαιολογικές ανασκαφές (το 2006 με δαπάνη 22.000 ευρώ!), πολιτιστικές δραστηριότητες, πολιτιστικές εκδηλώσεις, πλακοστρώσεις , καθαρισμούς αρχαιολογικών χώρων , ανάδειξη αρχαίων δρόμων, αναπαραστάσεις εθίμων, εκδόσεις βιβλίων και κυκλοφορία cd.

Και Αγροτοτεχνολογικό Μουσείο

Κορύφωση των πρωτοβουλιών αυτών αποτελεί η μετεξέλιξη του παλιού αλευρόμυλου , γνωστού «ως μόρα α Λάπα « σε Αγροτεχνολογικό Μουσείο. Έως το 2000 ήταν στα ερείπια ένας από τους παλαιότερους (λειτούργησε το 1920) αλευρόμυλους της χώρας, ο μύλος Λάπα («Μόρα α Λάπα»), και διασώθηκε. Με χορηγία της ΕΤΒΑ Α.Ε. και ιδιαίτερα του Τεχνολογικού Ιδρύματος της (τότε κρατικής τράπεζας) η Εταιρεία Φίλων των Μνημείων της Παλαιομάνινας αγόρασε από τον ιδιώτη, κάτοικο της Παλαιομάνινας, το μύλο μαζί με το ερειπωμένο κτίριο, το μηχανολογικό εξοπλισμό και τον περιβάλλοντα χώρο. Και στη συνέχεια προχώρησε στην ένταξη του έργου σε κοινοτικό πρόγραμμα προϋπολογισμού 33.000 ευρώ. Το Αγροτεχνολικό αυτό Μουσείο, που είναι σχεδόν μοναδικό στην Αιτωλοακαρνανία, αποτελεί περιουσιακό στοιχείο 100% της Εταιρείας Φίλων των Μνημείων της Παλαιομάνινας.

Τα σημαντικότερα εκθέματα στο Λαογραφικό Μουσείο Παλαιομάνινας

Τα σημαντικότερα εκθέματα του Πολιτιστικού – Λαογραφικού Κέντρου, που αποτελούν περιουσία της Εταιρείας Φίλων των Μνημείων της Παλαιομάνινας , είναι τα εξής:

Διακοσμητικός εξοπλισμός

3 Αλυσιδωτά λαϊκής τέχνης (περιουσιακό στοιχείο της Εταιρείας Φίλων των Μνημείων της Παλαιομάνινας με αγορά)

1 Χρυσοκέντητη ζώνη με πόρπη (περιουσιακό στοιχείο της Εταιρείας με αγορά)

1 Βραχιόλι λαϊκής τέχνης (της Εταιρείας με αγορά)

2 Σκουλαρίκια λαϊκής τέχνης (της Εταιρείας με αγορά )

1 Χαϊμαλί ανδρικό (της Εταιρείας με αγορά)

4 Λυχνάρια ξύλινα (της Εταιρείας)

1 Σετ γραφείου λαϊκής τέχνης (της Εταιρείας)

1 Μικρός μύλος (της Εταιρείας)

2 Παγούρια με διακόσμηση σμάλτινη (αρχείο Εταιρείας με αγορά )

1 Ζωστήρα (δωρεά «Σαυρία»)

Οικιακός εξοπλισμός:

2 Αργαλειοί και σύνεργα αργαλειού (δωρεά «Σαυρία» και Δ. Πούλιου)

Βαρελάκι (δωρεά «Σαυρία»)

1 Τσουκάλι (δωρεά Α. Σαμαλέκου)

1 Κουδούνι (δωρεά «Σαυρία»)

1 Καρδάρα (δωρεά «Σαυρία)

40 Παραδοσικά καζάνια (περιουσιακό της Εταιρείας με δαπάνη κατασκευής και προσφορές Επ. Πούλιου, Δ. Πούλιου)

Διάφορα είδη παραδοσιακού ρουχισμού (μπάντες, μπαντανίες, φλοκάτες, γίδινα σάσματα, σακιά κλπ από προσφορές συγχωριανών μας)

Παραδοσιακές ενδυμασίες

17 Φουστανέλες πλήρεις γνήσιες (από αγορά ή κατασκευή με δαπάνης της Εταιρείας και από προσφορά Συλλόγου «Σαυρία»)

14 Γυνακείες ενδυμασίες (σιγκούνες) γνήσιες από αγορά ή κατασκευή της Εταιρείας και προσφορά του Συλλόγου «Σαυρία»)

15 Μπουραζάνες γνήσιες ή από κατασκευή (περιουσιακό στοιχείο της Εταιρείας)

Διάφορα

1 Κουδούνι (δωρεά «Σαυρία»)

1 Παγίδα (τσάρκο) από δωρεά «Σαυρία»)

2 Όπλα (δωρεά Επ. Πούλιου και Α. Σαμαλέκου)

Πλούσια Φωτογραφική Έκθεση

Βλάχικος Γάμος της Παλαιομάνινας

Αρχαιολογικοί Χώροι

Αξιοθέατα

Αναπαραστάσεις βλάχικων εθίμων

Πρόσωπα

Ενδυμασίες

Τα εκθέματα του Αγροτικού Τεχνολογικού Μουσείου

Τα σημαντικότερα εκθέματα του Αγροτικού Τεχνολογικού Μουσείου, τα οποία αφορούν τον κύκλο «Σιτάρι – Αλεύρι – Ψωμί», είναι τα εξής:

Ολόκληρος ο μηχανολογικός εξοπλισμός του παλιού αλευρόμυλου (Εταιρεία)

1 Σιροκαθαριστήρας (δωρεά Φώτη Δημονίτσα)

1 Αλέτρι μονό (δωρεά Κυριακής Κέκου)

1 Αλέτρι διπλό (δωρεά Κυριακής Κέκου)

2 Σίτες (δωρεά Κυριακής Κέκου)

4 Ταψιά (δωρεά Κυριακής Κέκου)

1 Σινί (δωρεά Κυριακής Κέκου)

1 Πλαστήρας φύλλων πίτας (δωρεά Κυριακής Κέκου)

1 Σκάφη ξύλινη

1 φτυάρι ξύλινο φούρνου

Λαιμαργιές (δωρεά «Σαυρία» και Λ. Στεργίου)

1 Αλέτρι ξύλινο (δωρεά Λ. Στεργίου)

1 Σβάρνα (δωρεά Δ. Αναστασίου)

1 Δρεπάνι (δωρεά «Σαυρία»)

2 Τσουγκράνες (δωρεά «Σαυρία»)

1 Σαμάρι

Φωτογραφική Έκθεση

Του Δημήτρη Στεργίου

Είχα χρόνια τώρα μονίμως μιαν απορία, η οποία οξύνθηκε αυτές τις ημέρες καθώς βλέπω να διοργανώνονται προεκλογικές συγκεντρώσεις υποψήφιων δημάρχων Ξηρομέρου σε πολυτελή ξενοδοχεία της Αθήνας με την παρουσία ετεροδημοτών του Δήμου.

Ξέρω, ξέρω, θα μού πείτε ότι οι περισσότεροι από τους εν δυνάμει ψηφοφόρους του Δήμου Ξηρομέρου κατοικούν (μονίμως) στην ευρύτερη περιοχή της Αθήνας και, συνεπώς, σε αυτούς απευθύνονται οι υποψήφιοι δήμαρχοι προς άγραν ψήφων! Η ίδια παρατήρηση ισχύει και για τις προεκλογικές συγκεντρώσεις υποψήφιων δημάρχων στην Ιερά Πόλη του Μεσολογγίου, του … Αγρινίου της … Αθήνας!

Είναι σωστή η παρατήρηση, αλλά δεν ικανοποιεί τη λειτουργία της ψήφου, η οποία παρέχεται σε κάποιο για να κάνει καλό σε αυτούς που επέλεξαν να είναι μόνιμοι, μοναχικοί, εγκαταλελειμμένοι στο χωριό. Γι΄ αυτούς που οι εκάστοτε εκλογές και η ψήφος έχουν άμεσο αποτέλεσμα, αλλοιώνεται έμμεσα από άλλους, τους ετεροδημότες, οι οποίοι ποσώς σχεδόν ενδιαφέρονται αν θα λειτουργήσει ο ΤΟΕΒ, αν θα βελτιωθούν οι δημόσιες υποδομές, αν θα επιδιωχθεί η ένταξη διάφορων επενδυτικών, κοινωνικών και πολιτιστικών πρωτοβουλιών σε κοινοτικά ή εθνικά προγράμματα, αν θα ενισχυθεί η αγροκτηνοτροφική ή άλλα δραστηριότητα. Διότι, εκείνοι, οι ετεροδημότες, είναι μακράν του εχθρού, μακράν των ενδιαφερόντων τους και των προβλημάτων τους. Τα συμφέροντά τους είναι, κατά κανόνα, στην Αθήνα!

Και ρωτώ μήπως λυθεί η απορία μου: Με ποια κριτήρια θα ψηφίσει και θα εκλέξει ο ετεροδημότης της Αθήνας τον δήμαρχο του, κατά τεκμήριο, αδιάφορου γι΄ αυτόν χωριού του ή πόλης του; Επειδή θα πάει μερικές μέρες διακοπές το καλοκαίρι και δεν θα μπορεί να κινηθεί άνετα με το αυτοκίνητό του; Επειδή θα πάει μία - δυο μέρες τις γιορτές των Χριστουγέννων και του Πάσχα και δεν θα έχει στη διάθεσή τις αναγκαίες υποδομές; Ε, τότε, τι να πει (επαναλαμβάνω) ο μόνιμος δεσμώτης της εγκατάλειψης, της αδιαφορίας, της μιζέριας και της μοναξιάς μόνιμος κάτοικος της Παλαιομάνινας; Θα καθορίσουν τη μοίρα του, άλλα άσχετοι με τα προβλήματά του;

Απλώς ρωτάω...

Του Δημήτρη Στεργίου

Επαναλαμβάνεται ως φάρσα η ίδια ιστορία του 1990, όταν σε άσχετο πάλι νομοσχέδιο κατατέθηκαν σε μια νύχτα … 100 τροπολογίες ρεκόρ από όλα τα κόμματα, το οποίο, με τη φόρα που έχει πάρει ο ΣΥΡΙΖΑ, εκτιμάται ότι θα καταρριφθεί έως τις εθνικές εκλογές

Περιμένατε ποτέ ότι θα μπορούσε να σταθεί όρθια αυτή η χώρας, αυτή η οικονομίας, αυτή κοινωνία με ένα τέτοιο σαθρό πολιτικό σύστημα; Όταν σε μια ημέρα κατατίθενται σε άσχετο, όπως πάντοτε νομοσχέδιο, τάχιστα 12 άσχετες τροπολογίες (τις οποίες ξόρκιζε ο ΣΥΡΙΖΑ ως αντιπολίτευση, χαρακτηρίζοντάς τες … αντιδημοκρατικές!), αντιλαμβάνεται πόδες θα φτάσουν έως την επίσημη προεκλογική περίοδο για τις εθνικές εκλογές. Ίσως σπάσουν το ρεκόρ των 100 ψηφοθηρικών που κατατέθηκαν σε μια νύχτα επί Οικουμενικής κυβέρνησης κατά τη συζήτηση στη Βουλή στις 7 Μαρτίου του 1990, νομοσχεδίου, το οποίο έφερε, κατ΄ ευφημισμόν, τον τίτλο «Μέτρα για την περιστολή της φοροδιαφυγής κλπ». Τότε, κατατέθηκαν 100 τροπολογίες, τα κείμενα έφθαναν στη Βουλή από τις διάφορες ομάδες πίεσης και μοιράζονταν αντίγραφα στους βουλευτές. Μάλιστα, διαπιστώθηκε ότι πολλές τροπολογίες κατατέθηκαν ίδιες και απαράλλακτες από βουλευτές και των τριών κομμάτων!

Η ιστορία επαναλαμβάνεται τώρα, ύστερα από 29 χρόνια, ως φάρσα, όπως έλεγε ο Μάρξ του ΣΥΡΙΖΑ, ως δεύτερη φορά. Την πρώτη φορά, η ιστορία επαναλήφθηκε ως τραγωδία (μάς οδήγησε με μαθηματική ακρίβεια στην υπερχρέωση, στην οικονομική κρίση και στα ατέλειωτα Μνημόνια). Όπως και το 1990, έτσι και τώρα, οι ψηφοθηρικές τροπολογίες προστέθηκαν σε άσχετο νομοσχέδιο για την … κύρωση της σύμβασης δωρεάς μεταξύ του Ελληνικού Δημοσίου, του Γενικού Νοσοκομείου Παίδων Πεντέλης και των συνεκτελεστών της διαθήκης της Ελισάβετ Παπαγιαννοπούλου και προβλέπουν την παροχή επιδόματος 120 ευρώ σε σωφρονιστικούς υπαλλήλους , επαναπροδιορισμό τους ύψους της μείωσης κατά τον υπολογισμό του ΕΝΦΙΑ, αμοιβή κατά την ιατρική εξειδίκευση του συνόλου των ιατρών, ειδικά επιδόματα στους φρουρούς των καταστημάτων κράτησης βελτίωση του εξωδικαστικού μηχανισμού και άλλα … σωτήρια κομματικά, μπροστά στα οποία ωχριούν οι 100 τροπολογίες επί Οικουμενικής Κυβέρνησης! Την ίδια ώρα, όπως αναφέρουν τα ρεπορτάζ, καταγράφεται και ανάλογος καταιγισμός βουλευτικών τροπολογιών!

Όλες αυτές οι τροπολογίες συγκεντρώθηκαν και δημοσιεύθηκαν στον «Οικονομικό Ταχυδρόμο» (15 Μαρτίου 1990) υπό τον τίτλο «Η άγρια νύχτα των χαμένων ρουσφετιών» και είναι οι εξής (απολαύστε):

Α. Τροπολογίες που κατατέθηκαν από την κυβέρνηση

  1. Πρόσθετη κρατική επιχορήγηση ύψους 900 εκατ. δραχμών προς τα κόμματα που θα πάρουν μέρος στις εκλογές.
  2. Δικαίωμα συνταξιοδότησης εκείνων που θα εκλεγούν για τρεις φορές ανεξάρτητα από τον αν συμπληρώνουν τετραετία. Η σύνταξη θα είναι πλήρης. Δεν ήταν εφικτός ο υπολογισμός του κόστους αυτού.
  3. Παροχή στους βουλευτές και ευρωβουλευτές του δικαιώματος να εισάγουν ατελώς αυτοκίνητα όχι πλέον των 2.000 κυβικών κατά το ανώτατο όριο, αλλά 2.500 κυβικών. Και αυτό «για την καλύτερη εξυπηρέτηση των προσώπων αυτών», όπως αναφερόταν στην αιτιολογική έκθεση. Επέκταση των αφορολόγητων Ι.Χ στις ημερήσιες, εβδομαδιαίες εφημερίδες καθώς και στην Ένωση Ιδιοκτητών Ημερήσιων Εφημερίων Αθηνών. Ο υπουργός Οικονομικών αιτιολογεί υποστηρίζοντας ότι «η επέκταση κρίνεται σκόπιμη για να μπορέσουν οι εφημερίδες να ανταποκριθούν καλύτερα στο έργο τους και την αποστολή τους που είναι η ενημέρωση του ελληνικού λαού».
  4. Επέκταση του μηνιαίου επιδόματος με τη μορφή εξόδων κινήσεως για το προσωπικό των Σωμάτων Ασφαλείας, που υπηρετεί στο γραφείο ασφαλείας του πρωθυπουργού, όταν αυτός δεν είναι πρόεδρος κοινοβουλευτικής ομάδας. Το κόστος υπολογιζόταν σε 20 εκατ. δραχμές.
  5. Μισθολογικά των υπαλλήλων που απασχολούνται στη Γραμματεία των δικαστηρίων.
  6. Βαθμολογική εξέλιξη κλάδου ΤΕ Παιδαγωγικού των Κέντρων Παιδικής Μέριμνας του υπουργείου Υγείας, κόστους 20 εκατ. δραχμών.
  7. Χρηματοδότηση με δαπάνες του κράτους της αναδάσωσης ιδιωτικών εκτάσεων.
  8. Επιβολή τέλους για τη χρήση ραδιοτηλεοπτικών συχνοτήτων. Για τηλεοπτικές άδειες 2 εκατ. δραχμών για τις ανώνυμες εταιρείες, 500.000 δραχμές για τους οργανισμούς τοπικής αυτοδιοίκησης. Για ραδιοφωνικές άδειες 500.000 δραχμές το μήνα για τους ιδιώτες και 150.000 δραχμές για τους οργανισμούς τοπικής αυτοδιοίκησης.
  9. Αύξηση αμοιβών του εκπαιδευτικού προσωπικού ΤΕΙ, κόστους 339 εκατ. δραχμών ετησίως!
  10. Διευκολύνσεις σε επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στη Θράκη.
  11. Δικαίωμα συμμετοχής στο διαγωνισμό συμβολαιογράφων και των υπαλλήλων κλάδου ΠΕ της κεντρικής υπηρεσίας του υπουργείου Δικαιοσύνης.
  12. Παροχή επιδόματος θέσης στους προϊσταμένους διευθύνσεων, τμημάτων και αυτοτελών γραφείων δημόσιων υπηρεσιών στις οποίες δεν έχει συνταχθεί ακόμα οργανισμός. Το κόστος υπολογιζόταν σε 64 εκατ. δραχμές ετησίως.
  13. Χορήγηση αποζημίωσης στους δημοσιονομικούς υπαλλήλους του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους για περαίωση εκκρεμών φορολογικών υποθέσεων.
  14. Ιδιαίτερη μεταχείριση ως προς τους συντελεστές δόμησης σε έκταση 254 στρεμμάτων ιδιοκτησίας Οικουμενικού Πατριαρχείου στην περιοχή Φοίνικα του Δήμου Πυλαίας, στο Νομό Θεσσαλονίκης.
  15. Δυνατότητα αναχρηματοδότησης (προεξόφλησης) των παλαιών υψηλότοκων δανείων FMS με το προϊόν νέων εμπορικών δανείων με ευνοϊκότερους όρους.
  16. Παράταση για μια δεκαετία του χρόνου επιβολής ειδικού τέλους ύδρευσης και αποχέτευσης.
  17. Καθορισμός χρονικών ορίων λειτουργίας καταστημάτων πωλήσεως ειδών φαρμακείου στους διεθνείς κρατικούς αερολιμένες.

Β΄ Τροπολογίες που κατατέθηκαν από βουλευτές.

  1. Επέκταση δικαιώματος σύνταξης στα μέλη οικογένειας στρατιωτικών θανόντων εν υπηρεσία.
  2. Κατάργηση διάταξης για απαγόρευση θεώρησης βιβλίων σε συστεγαζόμενους επιτηδευματίες.
  3. Εφαρμογή της αρχής της ισότητας στους αναπήρους.
  4. Στεγαστικό επίδομα στους υπαλλήλους των φυλακών και ιδρυμάτων Αγωγής του κράτους.
  5. Καθιέρωση μηδενικού συντελεστή ΦΠΑ για τους κινηματογράφους που λειτουργούν σε πόλεις κάτω των 20.000 κατοίκων.
  6. Μεταφορά θέσεων του κλάδου ΔΕ Τυπογραφίας (ειδικότητας γραφικών τεχνών και βιβλιοδεσίας) του υπουργείου Εθνικής Οικονομίας στον κλάδο ΤΕ Γραφικών Τεχνών.
  7. Διεύρυνση της έννοιας της πραγματικής θαλάσσιας υπηρεσίας και για τους συνδικαλιστές ναυτικούς.
  8. Επέκταση εισαγωγής αυτοκινήτου και οικοσκευής και γα τους προερχόμενους από τη Σαουδική Αραβία.
  9. Φορολογική μεταχείριση των επιχειρήσεων εκμίσθωσης αυτοκίνητων.
  10. Χορήγηση αδασμολόγητων αυτοκινήτων και στους αναπήρους αναπνευστικού (αφαίρεση λάρυγγος).
  11. Χαρακτηρισμός ως εξόδων κίνησης για τη μη φορολόγηση της αποζημίωσης που χορηγείται στο προσωπικό των ΕΛΤΑ κατά την προπαρασκευή και διεξαγωγή των βουλευτικών εκλογών.
  12. Η αποζημίωση που χορηγείται στους υπαλλήλους των ΕΛΤΑ ως εκλογικό επίδομα να χορηγείται ως έξοδα κίνησης και να μην υπόκειται σε φορολογία εισοδήματος.
  13. Επέκταση του αφορολογήτου για εισόδημα από αμοιβές ελευθέριου επαγγέλματος που αποκτά δικηγόρο από παροχή υπηρεσιών με πάγια περιοδική αμοιβή.
  14. Παροχή κινήτρων της περιοχής Δ΄ στις επιχειρήσεις που εγκαθίστανται στην επαρχία Δομοκού, στις κοινότητες της ορεινής Δυτικής Φθιώτιδας καθώς και εντός των ορίων των κοινοτήτων Μακρακώμης, Σπερχειάδας.
  15. Σύσταση στη Διεύθυνση Μορφωτικών Σχέσεων του υπουργείου Πολιτισμού τμήματος υπηρεσιών εξωτερικού και κλάδου μονίμων υπαλλήλων.
  16. Χαρακτηρισμός ως αυτοκινήτων αντιρρυπαντικής τεχνολογίας των καινουργών ή μεταχειρισμένων μέχρι δύο ετών από την έκδοση της πρώτης άδειας κυκλοφορίας, βενζινοκίνητων επιβατικών αυτοκινήτων καθώς και καινουργών ελαφρών φορτηγών τύπου JEEP και παρομοίων μέχρι 2.800 κ.ε βενζινοκίνητων αυτοκινήτων.
  17. Ενίσχυση στις επιχειρήσεις αυτοκινήτων – ψυγείων διεθνών μεταφορών.
  18. Χορήγηση επιδόματος και στους παραπληγικούς ή τετραπληγικούς συνταξιούχους βουλευτές καθώς και χορήγηση επιδόματος καυσίμων ίσον με την τιμήν των 100 λίτρων βενζίνης στα άτομα με παράλυση των κάτω άκρων.
  19. Χαρακτηρισμός ως δωρεών των ποσών που προσφέρονται σε διάφορα πατριωτικά ιδρύματα, εξωραϊστικούς συλλόγους και άλλα κοινωφελή ιδρύματα και συλλόγους.
  20. Επέκταση της πρόσθετης φορολογικής ελάφρυνσης που ισχύει για μισθωτούς – συνταξιούχους παραμεθορίων περιοχών και στα λοιπά φυσικά πρόσωπα που ασκούν εκεί οικονομική δραστηριότητα.
  21. Ευνοϊκότερη φορολογική μεταχείριση της γεωργικής γης στους Νομούς του Ανατολικού Αιγαίου.
  22. Κάτοχος αφορολογήτου αυτοκινήτου μπορεί να το μεταβιβάσει, αφού έχει συμπληρωθεί 18μηνο από την ημέρα απόκτησής του, εφόσον έχει χάσει την ιδιότητα με την οποία το απέκτησε και δεν συνταξιοδοτείται.
  23. Παράταση προθεσμιών και τροποποίηση εγκριτικών πράξεων υπαγωγής επενδύσεων στις διατάξεις του ΝΔ 1312/72.
  24. Αναγνώριση πραγματικής θαλάσσιας υπηρεσίας και στους συνδικαλιστές ναυτικούς.
  25. Τα περιουσιακά στοιχεία που κληρονόμησαν το κάθε ένα από τα τέκνα από οποιοδήποτε γονέα τους, που πέθανε μέσα στους τρεις πρώτους μήνες από της δημοσιεύσεως του Νόμου 1329/83, λογίζονται κατά μετατροπή ως περιουσιακές παροχές που έγιναν από τον γονέα πριν από το θάνατό του.
  26. Επιτρέπεται στους πολύτεκνους να κατέχουν 2η θέση είτε στον ιδιωτικό είτε στο δημόσιο τομέα χωρίς περιορισμούς στις αποδοχές τους.
  27. Ανακοίνωση στη Βουλή πριν από την κατακύρωσή τους των προμηθειών σημαντικής τεχνολογικής και οικονομικής αξίας .
  28. Αποζημίωση των επιστημονικών επιτροπών και ομάδων εργασίας του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδος.
  29. Μέριμνα για τους δικαιούχους περιπτέρων.
  30. Αναστολή με απόφαση των Δήμων – Κοινοτήτων της επιβολής τέλους 5% στα καταστήματα Β΄ και Γ΄ Κατηγορίας.
  31. Απαλλάσσονται από το φόρο εισοδήματος οι ιδιοκτήτες κατοικιών που τις ενοικιάζουν σε πολύτεκνους. Απαλλαγή πολυτέκνων κατά ¾ του ειδικού φόρου κατανάλωσης για ένα αυτοκίνητο μέχρι 2000 κ.ε, καθώς και από το φόρο μεταβίβασης ακινήτου για αγορά πρώτης κατοικίας ή οικοπέδου.
  32. Υπολογισμός φόρου σε περίπτωση μεταβίβασης με αντάλλαγμα.
  33. Ετήσια αναπροσαρμογή του αφορολογήτου για τον ΦΑΠ και διαρρυθμίσεις στο φόρο υπεραξίας .
  34. Την ίδια τροπολογία κατέθεσαν και άλλοι βουλευτές!
  35. Κατάργηση άρθρου για την καθιέρωση νέων διαδικασιών επίλυσης των φορολογικών διαφορών.
  36. Επιτρέπεται η μεταδημότευση σε οποιονδήποτε Δήμο ή Κοινότητα, εφόσον πρόκειται για υποβολή υποψηφιότητας σε δημοτικές και κοινοτικές εκλογές.
  37. Χαρακτηρισμός ως αφορολόγητης της εκλογικής αποζημίωσης που δίνεται στους υπαλλήλους των ΕΛΤΑ.

38-39. Μισθολογική εξέλιξη υπαλλήλων κλάδου ΤΕ, αποφοίτων ΤΕΙ. Διπλή τροπολογία από διαφορετικούς βουλευτές!

  1. Ορισμός αναπληρωτών προϊσταμένων στις ΔΟΥ Α΄ Τάξεως .
  2. Ευνοϊκή φορολογική μεταχείριση μεταλλωρύχων.
  3. Προϋποθέσεις προσφυγής στη Δικαιοσύνη για φορολογικούς λόγους.
  4. Απαλλαγή του Τεχνικού Επιμελητηρίου από την υποχρέωση καταβολής στη Σιβιτανίδειο ποσοστού 2% επί των ετησίων ακαθαρίστων εσόδων.
  5. Μονιμοποίηση διοικητικών υπαλλήλων που υπηρετούν στα περιφερειακά πανεπιστήμια.

45-46. Απαλλαγή από το φόρο μεταβίβασης ακινήτων για τα μέλη απορφανισμένων οικογενειών δικαιούχων δανείου από τον Οργανισμό Εργατικής Κατοικίας. Διπλή τροπολογία!

47- 48. Εκλογική αποζημίωση υπαλλήλων ΕΛΤΑ να θεωρείται αφορολόγητη. Διπλή τροπολογία!

  1. Στεγαστικό επίδομα στους υπαλλήλους των φυλακών και ιδρυμάτων Αγωγής.
  2. Εξομοίωση JEEP κοινοτικής και εξωκοινοτικής καταγωγής.
  3. Βελτίωση του παρεμβατικού ρόλου του Οργανισμού Ανασυγκρότησης Επιχειρήσεων.
  4. Να μην υποχρεώνονται οι Ιεροί Ναοί, οι μονές, τα κοινωφελή ιδρύματα,, τα μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα ιδρύματα να καταθέτουν ποσά δωρεών άνω των 80.000 δραχμών στο Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων.
  5. Βουλευτές ή τέως βουλευτές που έχουν συμπληρώσει δωδεκαετή συντάξιμο υπηρεσία και έχουν καταστεί ανάπηροι κατά το χρόνο άσκησης των βουλευτικών τους καθηκόντων με αναπηρία 50% νόμιμα αποδεδειγμένη, αποκτούν το δικαίωμα συνταξιοδότησης, εφόσον έχουν υπερβεί το 50ό έτος της ηλικίας τους.
  6. Να μην υπόκειται η διανομή κερδών στους εργαζομένους σε κρατήσεις υπέρ οργανισμών κύριας ή επικουρικής ασφάλισης (δεν «πέρασε» μολονότι .. σωστή!).
  7. Αύξηση των φοροαπαλλαγών για γονική μέριμνα.
  8. Αύξηση αμοιβών του κλάδου ΥΕ επιμελητών – κλητήρων.
  9. Κίνητρα στους καθηγητές του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου για μόνιμη εγκατάσταση στη Θράκη, κόστους 322 εκατ. δραχμών.
  10. Επέκταση της διαγραφής οφειλών κληρούχων.

59 - 60. Δικαίωμα επιλογής ασφαλιστικού φορέα για το μόνιμο προσωπικό της ΕΔΕΜΕΔ που υπηρετεί στο ΙΚΑ (κατατέθηκε … δύο φορές!).

  1. Μετάταξη σε ασφαλιστικό φορέα 22 υπαλλήλων του υπουργείου Προεδρίας.
  2. Καθιέρωση χαμηλού συντελεστή 6% στις συνδρομές των μελών στις επιχειρήσεις οδικής βοήθειας.
  3. Προσδιορισμός του δημοτικού τέλους 5% επί των εισπράξεων ζυθοπωλείων, γαλακτοπωλείων.
  4. Αφορολόγητο δικηγόρων!
  5. Κατάταξη παιδαγωγών των κέντρων παιδικής μέριμνας στον κλάδο ΠΕ.
  6. Επανασυζήτηση προσφυγών που ασκήθηκαν στα διοικητικά δικαστήρια χωρίς την υπογραφή δικηγόρου.
  7. Ειδικά μέτρα για τους υπαλλήλους του Γενικού Λογιστηρίου προς περαίωση εκκρεμών φορολογικών υποθέσεων.
  8. Διευθέτηση προβλημάτων για τους παραχωρησιούχους αυτοκινήτων του Δημοσίου.
  9. Καθιέρωση προαιρετικής εισφοράς στους ασφαλισμένους του ΤΕΒΕ και ΤΑΕ για την ενίσχυση του συνδικαλιστικού κινήματος.
  10. Παράταση συμβάσεων εκτάκτων.

72 - 73. Δικαίωμα μεταγραφής χωρίς εξετάσεις και ποσοτικό περιορισμό για τους φοιτητές και σπουδαστές πανεπιστημίων του εξωτερικού των οποίων οι γονείς εκδιώχθηκαν από το διδακτορικό καθεστώς (κατατέθηκε δύο φορές από βουλευτές του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ).

  1. Διευθέτηση του συνταξιοδοτικού για το τακτικό προσωπικό των προνοιακών ιδρυμάτων.

75 – 76. Κατάργηση της παρακράτησης φόρου 15% στα εισοδήματα αντιπροσώπων που αποκτούν αμοιβές ή προμήθειες από αλλοδαπά εργοστάσια ή αλλοδαπούς οίκους (και η τροπολογία αυτή με άλλη διατύπωση κατατέθηκε από δύο βουλευτές).

  1. Ενεργοποίηση παραχώρησης οικοπέδων σε κατοίκους της Κοινότητας Χάβαρι του Νομού Ηλείας με την έκδοση πράξεων παραχώρησης.
  2. Μείωση του ποσού για επιστροφή αποζημιώσεων από ανάκληση αναγκαστικών απαλλοτριώσεων που έγιναν στη διάρκεια της δικτατορίας.
  3. Προσδιορισμός αυτοκινήτων αντιρρυπαντικής τεχνολογίας .
  4. Επέκταση ισχύος του Νόμου 1813/89 και για τα θετά παιδιά που υιοθετήθηκαν μέχρι του 1989 και δεν λαμβάνουν σύνταξη.
  5. Μ αποφάσεις των δημοτικών ή κοινοτικών συμβουλίων που λαμβάνονται με πλειοψηφία των ¾ είναι δυνατή η αναστολή της εφαρμογής των μέτρων επιβολής του τέλους του 5% στα καταστήματα Β΄ και Γ΄ Κατηγορίας.

82-83. Δύο τροπολογίες για την ευνοϊκότερη φορολογική μεταχείριση των πολυτέκνων. Προτείνουν αφορολόγητο αυτοκίνητο μέχρι 2000 κ.ε και την κατοχή 2ης θέσης. Πάντως, η αιτιολογική έκθεση ήταν διαφορετική!)

  1. Αντιμετώπιση προβλημάτων δικαιούχων περιπτέρων.

Κι όλες αυτές οι τροπολογίες σε νομοσχέδιο με τίτλο «Μέτρα για την περιστολή της φοροδιαφυγής». «Συγχαρητήρια» …

Σελίδα 5 από 13

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ

Η ηλεκτρονική έκδοση της εφημερίδας ΑΙΧΜΗ, πρώτης σε κυκλοφορία και αναγνωσιμότητα στο νομό Αιτωλοακαρνανίας. Ειδήσεις, σχόλια, ρεπορτάζ, κοινωνικά, αθλητικά, μικρές αγγελίες

Η Αιτωλοακαρνανία