Αγγελίες    Επικοινωνία

Του Δημήτρη Στεργίου

Αφού επί τέσσερα χρόνια οι προεκλογικά σχέδια και οι δεσμεύσεις έγιναν «κωλοτούμπες» προφανώς ως … «αντιαναπτυξιακές», στη λήξη της συνταγματικής θητείας της κυβέρνησης «εφευρέθηκαν» οι γνωστές νέες «φιλοκαρεκλαϊκές» παροχές που διαιωνίζουν το σισύφειο μαρτύριο…

Έπρεπε να περάσουν τέσσερα χρόνια για να καταλάβω γιατί ο κ. Τσίπρας δεν εφάρμοσε ως πρωθυπουργός και ως κυβέρνηση τα σχέδια και τις δεσμεύσεις που είχε ανακοινώσει παρουσιάζοντας το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ στη Θεσσαλονίκη στις 14 Σεπτεμβρίου του 2014 και στην κεντρική προεκλογική ομιλία του στην Αθήνα στις 23 Ιανουαρίου του 2015. Λοιπόν, δεν εφάρμοσε όλα αυτά ο κ. Τσίπρας διότι γνώριζε, όπως όλοι οι εξουσιομανείς , ότι οι προεκλογικές υποσχέσεις δίδονται για την άνοδο στην εξουσία και όχι για να εφαρμόζονται. Όταν, μάλιστα, αυτές οι υποσχέσεις –δεσμεύσεις είναι και … «αντιαναπτυξιακές», τότε δεν επιτρέπεται να εφαρμόζονται επί τέσσερα χρόνια μέχρι να καταρτισθεί ένα άλλο «φιλοαναπτυξιακό» πακέτο λίγο πριν τελειώσει το μαρτύριο, για έναν πρωθυπουργό και κόμμα σφοδρό εραστή της «καρέκλας», λήξης της συνταγματικής θητείας της κυβέρνησης.

Έτσι, στις 7 Μαϊου του 2019, ο κ. Τσίπρας, συνεχίζοντας τις περιβόητες «Ζαππειάδες» προηγούμενων «σωτήρων» περιχαρής ανακοίνωσε ένα πακέτο προεκλογικών παροχών , τις οποίες χαρακτήρισε ως «φιλοαναπτυξιακά μέτρα, διότι, όπως είπε, θα συμβάλει σε μεγαλύτερους ρυθμούς ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας τα επόμενα χρόνια.

"Αυτός ο σχεδιασμός θα δώσει τη δυνατότητα για ισχυρή τόνωση της ανάπτυξης τονώσει, θα τονώσει την οικονομία αλλά θα δώσει και την ευκαιρία τα οφέλη της αναπτυξιακής πορείας να γίνουν πιο γρήγορα αισθητά στους πολλούς", τόνισε. Αλλά, αν ο κ. Τσίπρας γνώριζε οικονομικά ή το οικονομικό επιτελείο του σεβόταν τους φιλέκδικους οικονομικούς νόμους δεν θα ξέφευγαν από το έρκος των οδόντων του τέτοιες ύβρεις εναντίον τους. Άλλωστε, τέσσερα χρόνια τώρα θα έπρεπε να είχε καταλάβει από τα «δικά του έργα και ημέρας» , αλλά και όλων των προηγούμενων, πόσο φιλέκδικοι είναι οι οικονομικοί νόμοι, με τη διαφορά ότι την μήνιν τους δεν πληρώνει ο ίδιος και το οικονομικό επιτελείο, αλλά η «περήφανη», όπως έλεγε προεκλογικά, Ελλάς και ο πάντα ευκολοπίστευτος και πάντα προδομένος ελληνικός λαός.

Λοιπόν, φιλοαναπτυξιακά δεν είναι τα πακέτα παροχών σε πολλούς εις βάρος των λίγων που πληρώνουν φόρους, αλλά οικονομικά μέτρα που ενισχύουν την ανάπτυξη, το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν. Και οι παροχές και μάλιστα σε περίοδο δεινής οικονομικής κρίσης και εφιαλτικής υπερχρέωσης, δεν συμπεριλαμβάνονται στους παράγοντες που προσδιορίζουν την ανάπτυξη, όπως η ξορκιζόμενη σε περιόδους πληθωρισμού κατανάλωση, οι ταλαίπωρες επενδύσεις, οι ακριβοθώρητες εξαγωγές που έχουν μεγάλη προστιθέμενη αξία και οι αθρόες εισαγωγές όταν αφορούν εξοπλισμό για επενδύσεις και όχι … σκόρδα και … πατάτες!!! Άλλωστε, μην ξεχνάμε ότι ο πολιτειακός σοσιαλισμός του Περικλή με παροχές σε όλους, μα σε όλους τους πολίτες, που έγιναν … άεργοι, προκάλεσε τον οικονομικό θάνατο της Αθήνας, μολονότι τα χρήματα δίδονταν από το συμμαχικό ταμείο!

Τώρα, στο ερώτημα γιατί έπρεπε να περάσουν τέσσερα χρόνια για να βρει το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης αυτό το «θαυματουργό φιλοαναπτυξιακό» πακέτο μέτρων, επιτρέψτε μου να σας παραπέμψω στο μαρτύριο και τη μαρτυρία των «δεσμεύσεων» «Τσίπρα στην κεντρική προεκλογική ομιλία στην Αθήνα στις 23 Ιανουαρίου 2015, με συντροφιά-παρηγοριά την αιώνιας επιβεβαίωσης ρήση του Αριστοτέλη: «Ο δε ψευδής λόγος γίνεται παρά το πρώτον ψεύδος», που σημαίνει ότι ένα ψέμα έχει για επακόλουθο κι άλλα! Διαβάστε, λοιπόν, σχηματοποιημένα, τα ακόλουθα σε μια περίοδο τεσσάρων ετών, δηλαδή από τις 23 Ιανουαρίου 2015 έως τις 7 Μαϊου του 2019, μήπως και καταλάβουμε πού είναι η φάκα και πού είναι το τυρί, όχι μόνο επί Τσίπρα, αλλά και προηγούμενων Ζαππείων, ΔΕΘ και μπαλκονιών. Κι έτσι φτάσαμε σε ένα χρέος που εκτοξεύθηκε στο 181,1 του ΑΕΠ και θα κάνει τους Έλληνες δεσμώτες έως το … 2061:

Από την κεντρική προεκλογική ομιλία Τσίπρα (23 Ιανουαρίου 2015)

Παρατηρήσεις για τα «τα έργα και ημέραι» από 26 Ιανουαρίου 2015 έως 7 Μαϊου 2015

Ο κύβος ερρίφθη.

Ο κύβος ερρίφθη … κατακέφαλα!

Η Ελλάδα σηκώνεται στα πόδια της ξανά. Με περηφάνια.

 

Μάλλον σήκωσε τα πόδια ψηλά με ντροπή!

Όλοι μαζί γιατί η φτώχεια δεν κάνει διακρίσεις. Η ανεργία δεν κάνει διακρίσεις. Η απόγνωση δεν κάνει διακρίσεις. Τα λουκέτα δεν κάνουν διακρίσεις.

 

Κάνουν, κάνουν. Η φτώχεια αυξήθηκε. Η Ελλάδα εξακολουθεί να είναι σε ανεργία «πρωταθλήτρια στην Ευρώπη. Η απόγνωση έγινε αβάσταχτη. Τα λουκέτα συνεχίσθηκαν

Για να τελειώσουμε μια για πάντα με τη διαπλοκή. Να τελειώσουμε με τη διαφθορά.

 

Δάσκαλε που δίδασκες! Τίποτε δεν τελείωσε! Συνεχίσθηκαν όλα εν δόξη και ψέματι!

Να τελειώσουμε με τον κομματισμό και το ρουσφέτι. Να τελειώσουμε με τις αντιλήψεις και πρακτικές του πελατειακού κράτους. Να τελειώσουμε όμως και με αυτούς που έκαναν το κράτος πελάτη. Με τους εθνικούς προμηθευτές και τους εθνικούς εργολάβους. Μια για πάντα, γιατί δε πάει άλλο.

 

Για πάντα, γιατί δεν γίνεται αλλιώς!

Δε μπορεί ο λαός να λεηλατείται και το πάρτι να συνεχίζεται. Από Δευτέρα τελειώνει το πάρτι και επιστρέφουμε στη νομιμότητα. Για όλους, χωρίς διακρίσεις, όσο ψηλά κι αν βρίσκονται. Από Δευτέρα, όμως, τελειώνουμε και με την εθνική ταπείνωση. Με τις έξωθεν εντολές και με τη διακυβέρνηση της χώρας μέσω ηλεκτρονικής αλληλογραφίας.

 

Συνεχίσθηκε, συνεχίσθηκε και μάλιστα «τρικούβερτο», με εθνική ταπείνωση και με έξωθεν εντολές με τον ίδιο τρόπο…

Έχουμε όραμα να πληρώνουμε φόρους με βάση τη φοροδοτική μας ικανότητα.

 

Έτσι, με βάση τη «φοροδοτική ικανότητα» μόνο 1.000.000 Έλληνες φορολογούμενοι πληρώνουν το 92% των κρατικών εσόδων, ενώ 5.100.000 είναι … άγνωστοι στην εφορία!!!

Γιατί τις τελευταίες ημέρες γίνεται μεγάλη μάχη, όχι για να ηττηθεί ο ΣΥΡΙΖΑ αλλά για να στερηθεί τη πλειοψηφία στην επόμενη Βουλή. Και γίνεται ένας διαγκωνισμός για το ποιος θα καθίσει μαζί μας στο πιλοτήριο, προκειμένου να επιβάλει στο αεροσκάφος τα σχέδια πτήσης του Βερολίνου και των δανειστών. Θέλουμε να σας μιλήσουμε καθαρά και με το χέρι στη καρδιά. Εμείς στο πιλοτήριο αντιπροσώπους των απόψεων της κ. Μέρκελ, δε πρόκειται να δεχθούμε. Καθαρά και ξάστερα. Δεν έχουμε σκοπό να συγκυβερνήσουμε παρέα με τους εντεταλμένους των μνημονίων. Παλαιότερους ή και νεότερους. Γιατί κάτι τέτοιο μόνο αστάθεια, μόνο ανωμαλία, και απογοήτευση θα προκαλούσε.

 

Καθαρά και ξάστερα: Στο πιλοτήριο κάθισαν ή, καλύτερα, στρογγυλοκάθισαν όλοι αυτοί οι «εντεταλμένοι των μνημονίων»!

Για αυτό και σας καλούμε να καθαρίσετε εσείς με τη ψήφο σας τους όρους για την επόμενη μέρα. Δώστε με τη ψήφο σας σταθερότητα. Δώστε μας τη δύναμη να απογειώσουμε την Ελλάδα. Δώστε στο ΣΥΡΙΖΑ και στην Ελλάδα αυτοδυναμία για να ξεκολλήσει από το χθες, της διαπλοκής, της υποτέλειας και των μνημονίων της καταστροφής.

 

Δώσαμε, δώσαμε! Αλλά, «πάντα ευκολοπίστευτοι και πάντα προσδομένοι»!!

Στην ακατάσχετη κινδυνολογία περί Grexit, απάντησαν άλλωστε οι ίδιοι οι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι. Απάντησε ο ευρωπαϊκός Τύπος. Απάντησαν οικονομολόγοι και ειδικοί με διεθνές κύρος.

 

 

Το Brexit δεν ήταν κινδυνολογία. Θα ήταν πραγματικότητα, αν δεν έβαζε στο «πιλοτήριο» τους «παλιανθρώπους» των μνημονίων»…

Αυτοί έχουν το φόβο. Αυτοί έχουν το ψέμα. Αυτοί έχουν τη δύναμη του χρήματος, της εξουσίας και της διαπλοκής. Αυτοί έχουν τη στήριξη της κας Μέρκελ. Να τη χαίρονται.

 

Τώρα, για το ψέμα θυμήθηκα αυτόν τον θρασύ πετεινό που είπε τον γάϊδαρο «κεφάλα»! Όσον αφορά την κυρία Μέρκελ, τη χάρηκε ιδιαίτερα και περισσότερο από κάθε άλλο «εντεταλμένο των μνημονίων»

Έχουμε όραμα κανένας να μη χρειάζεται φακελάκι για να εγχειριστεί σε ένα δημόσιο νοσοκομείο.

 

Καλά κρασιά!

Έχουμε όραμα στην πατρίδα μας κανένας να μην κρυώνει μέσα στην αγριότητα του χειμώνα, παρατημένος από την αγριότητα του κράτους, χτυπημένος από την αγριότητα των τραπεζών.

 

Η αγριότητα συνεχίζεται…

Έχουμε όραμα κανένας ηλικιωμένος στην εγκατάλειψη της πενιχρής σύνταξης, της φτώχειας και της παγωνιάς, που οδηγούν στον αργό και ταπεινωτικό θάνατο.

 

Σε λίγο, με τον αργό και ταπεινωτικό θάνατο, θα σωθεί … το κοινωνικοασφαλιστικό σύστημα

Έχουμε όραμα στη πατρίδα μας να μη μένει κανένας πολίτης απροστάτευτος στην απόγνωση της ανεργίας.

 

Παροράματα…

Έχουμε όραμα κανένας νέος να μη περιμένει στα γραφεία των βουλευτών ένα ρουσφέτι για να βρει δουλειά.

 

Το ρουσφέτι ποτέ δεν παιθαίνει, δεν το σκιάζει κανένα … όραμα!

Έχουμε όραμα στη πατρίδα μας η ευημερία όλων να είναι συνάρτηση της ευημερίας καθενός ξεχωριστά.

 

Όλοι οι Έλληνες και ο καθένας χωριστά «σκάνε» από ευημερία!

Έχουμε και σχέδιο. Έχουμε πρόγραμμα που μετατρέπει το όραμα σε πράξη. Υπολογισμένη, κοστολογημένη, ρεαλιστική πράξη. Ψύχραιμες, μελετημένες, δεσμεύσεις, που θα υλοποιήσουμε από τη πρώτη κιόλας μέρα, για να γίνει το όραμα πραγματικότητα.

 

 

Το εφιαλτικό πρώτο εξάμηνο του 2015 κατέδειξε «σχέδιο», το κοστολογημένο, το ρεαλιστικό, το πραγματικό: πήγαν χαμένα μερικά δις. ευρώ με την εξάμηνη «δημιουργική ασάφεια» και τη σαφή υπογραφή του τρίτου μνημονίου!

Έχουμε σχέδιο και δεσμευόμαστε: Να τελειώνουμε με τα μνημόνια και να διαπραγματευτούμε σκληρά με μόνο γνώμονα το συμφέρον του λαού μας.

Έχουμε σχέδιο και δεσμευόμαστε: Για να υπάρξει οριστική και βιώσιμη λύση στο πρόβλημα του χρέους.

 

«Τελειώσαμε»! Υπεγράφη … το τρίτο!

Κανείς δεν μπορεί να φοβίσει ή να εκβιάσει έναν λαό πληγωμένο, προδομένο, ταπεινωμένο. Γιατί τη Κυριακή δε μιλάνε οι δανειστές και οι εκπρόσωποί τους στην Ελλάδα. Τη Κυριακή μιλάει ο ελληνικός λαός. Και θα δώσει τη πιο καθαρή απάντηση. Μνημόνια τέλος, υποτέλεια τέλος, εκβιασμοί τέλος!

 

Και οι δανειστές μίλησαν και νέο μνημόνιο υπεγράφη …

Αλλά δεν μένουμε μόνο στο όραμα. Έχουμε και σχέδιο. Έχουμε πρόγραμμα που μετατρέπει το όραμα σε πράξη. Υπολογισμένη, κοστολογημένη, ρεαλιστική πράξη. Ψύχραιμες, μελετημένες, δεσμεύσεις, που θα υλοποιήσουμε από τη πρώτη κιόλας μέρα, για να γίνει το όραμα πραγματικότητα.

 

Αυτό μας μάρανε!

Έχουμε σχέδιο και δεσμευόμαστε: Να τελειώνουμε με τα μνημόνια και να διαπραγματευτούμε σκληρά με μόνο γνώμονα το συμφέρον του λαού μας.

Έχουμε σχέδιο και δεσμευόμαστε: Για να υπάρξει οριστική και βιώσιμη λύση στο πρόβλημα του χρέους.

 

Από «δεσμεύσεις» να φάνε και οι … κότες!

Έχουμε σχέδιο και δεσμευόμαστε: Για αξιοπρεπείς συντάξεις. Έχουμε σχέδιο και δεσμευόμαστε: Να προστατέψουμε το 99% της κοινωνίας που λεηλατήθηκε από το μνημόνιο. Και να εντοπίσουμε, προκειμένου να πληρώσει, το 1% που συστηματικά φοροδιαφεύγει και παρανομεί.

 

Η παραοικονομία στην Ελλάδα άγιξξε το 21% του ΑΕΠ έναντι 12% στην Ευρωπαϊκή Ένωση! Μάχη στους ανεμομύλους!

Να βάλουμε τέλος στους πλειστηριασμούς στην πρώτη κατοικία. Κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη.

 

Αστειευόταν, φυσικά! Ανέκδοτο ήταν με χιούμορ!

Έχουμε σχέδιο και δεσμευόμαστε: Απλό και δίκαιο φορολογικό σύστημα. Φορολογική Ελάφρυνση των χαμηλών και μεσαίων στρωμάτων. Με αφορολόγητο στα 12000 ευρώ για όλους. Με την Κατάργηση του ΕΝΦΙΑ και αντικατάστασή του με Φόρο Μεγάλης Ακίνητης Περιουσίας, με υψηλό αφορολόγητο όριο, ώστε η συντριπτική πλειοψηφία της πρώτης κατοικίας να μην φορολογείται.

 

 

Λοιπόν, ιδού το σχέδιο και οι δεσμεύσεις: Το 2014 οι αντιλαϊκοί και αντικοινωνικοί (έτσι χαρακτηρίζονταν επί δεκαετίες τώρα από τους … «προοδευτικούς) ήταν 1,15 φορές περισσότερο από τους «δίκαιους» άμεσους φόρους. Το 2018, πήραν μερικές «στροφές» παραπάνω, δηλαδή έγιναν 1,32 φορές περισσότεροι. Το 2014, οι αντιλαϊκοί και οι αντικοινωνικοί έμμεσοι φόροι αντιπροσώπευαν το 54% των κρατικών εσόδων, ενώ το 2018 έφτασαν στο 57%!!!

Γιατί έχουμε σχέδιο και δεσμευόμαστε: Τέλος στην διαπλοκή. Τέλος στο χορό των σκανδάλων. Και στο σκάνδαλο των σκανδάλων να παραμένουν οι δράστες ατιμώρητοι.

 

Όραμα χειμερινής νυκτός…

Γνωρίζετε από το Σεπτέμβρη και από τις εξαγγελίες μας στη ΔΕΘ, ότι έχουμε σχέδιο συγκροτημένο και ρεαλιστικό για την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης, για την επανεκκίνηση της οικονομίας.

 

Πού το θυμήθηκε αυτό το «αντιαναπτυξιακό σχέδιο»! Να θυμίσω μερικές δεσμεύσεις που μας έκαναν εφιαλτικότερα «δεσμώτες»; Αλλ΄, καλύτερα ας θυμίσω μερικά από τα σχέδα και δεσμεύσεις που περιλαμβάνονταν στο πρόγραμμα που παρουσίασε ο κ. Τσίπρας στη ΔΕΘ στις 14 Σεπτεμβρίου 2014:

 

 

 

- Τις επόμενες μέρες στη Βουλή νομοθετική ρύθμιση για επ’ αόριστο αναστολής πλειστηριασμών α’ κατοικίας έως 300.000€

 

- Θα καταργηθεί το μνημόνιο .

 

-Άμεση αποκατάσταση του δώρου των Χριστουγέννων, ως 13η σύνταξη, σε 1.262.920 συνταξιούχους που λαμβάνουν σύνταξη έως 700 ευρώ. Είναι το πρώτο βήμα για την πλήρη αποκατάσταση της 13ης σύνταξης και του 13ου μισθού σε όλους, σταδιακά και σε συνάρτηση με τις οικονομικές συνθήκες

 

- Καταργείται ο ΕΝΦΙΑ

 

 

-Ο κατώτατος μισθός θα επιστρέψει στα 751€ για όλους τους εργαζόμενους, ανεξαρτήτως ηλικίας.

 

- Διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους της ονομαστικής αξίας του χρέους, ώστε να γίνει βιώσιμο. Έγινε για τη Γερμανία το 1953. Να γίνει και για την Ελλάδα το 2014.

 

-«Νέα σεισάχθεια» για τη ρύθμιση των λεγόμενων «κόκκινων δανείων για την εξυγίανση των χαρτοφυλακίων των τραπεζών, την αποκατάσταση της ρευστότητας, την ανακούφιση και την αναπτυξιακή επανεκκίνηση της οικονομίας.

 

-Συνολικά από τη πάταξη της φοροδιαφυγής και του λαθρεμπορίου ο ΣΥΡΙΖΑ θα βάλει στα κρατικά ταμεία, μόνο τον πρώτο χρόνο, τρία δισ. ευρώ.

 

Σήμερα ενώπιων σας δεσμευόμαστε ότι το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης θα το αναγνώσουμε αυτούσιο την επόμενη εβδομάδα στη Βουλή, στις Προγραμματικές δηλώσεις της Νέας Κυβέρνησης.

 

 

Αμ δε!

Δεσμευόμαστε όλοι, να μετατρέψουμε το όραμα της κοινωνικής αλληλεγγύης και δικαιοσύνης σε κυβερνητική πράξη. Κι έχουμε τη θέληση να το εφαρμόσουμε. Και θα το πράξουμε. Γιατί δεν έχουμε καμιά δέσμευση απέναντι στην ολιγαρχία, στο παλιό καθεστώς, στις μικρές και μεγάλες εξουσίες του χρήματος. Έχουμε δέσμευση μόνο απέναντι στον ελληνικό λαό. Και θα συγκρουστούμε αν χρειαστεί με μεγάλα συμφέροντα. Με κατεστημένες νοοτροπίες. Με τζάκια και κυκλώματα. Αλλά το πρόγραμμά μας, οι δεσμεύσεις μας απέναντί σας θα υλοποιηθούν.

 

Αχ αυτά τα τζάκια …

Αυτή τη Κυριακή εσείς αποφασίζετε αν θέλετε τη συνέχεια των μνημονίων ή το Πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ. Τις δεσμεύσεις του κ. Σαμαρά προς την τρόικα ή τις δεσμεύσεις του ΣΥΡΙΖΑ προς τον κυρίαρχο ελληνικό λαό.

Εμείς μόνο για αυτό σας διαβεβαιώνουμε: Δεν θα διστάσουμε, δεν θα φοβηθούμε, δεν θα γυρίσουμε πίσω.

 

 

Γύρισε, γύρισε και μάλιστα καταϊδρωμένος και ταπεινωμένος!

Γιατί εν ονόματι του χρέους έγινε το έγκλημα κατά της Ελλάδας. Και μετά από πέντε χρόνια λιτότητας, ύφεσης, ανεργίας, το χρέος έχει διογκωθεί σε απίστευτο βαθμό. Η οικονομία και η χώρα έχουν καταστραφεί σε απίστευτο βαθμό. Και κάποιοι επιμένουν σε απίστευτο βαθμό στις ίδιες συνταγές. Πρώτος ο κύριος Σαμαράς. Που διαβεβαιώνει ότι το χρέος είναι βιώσιμο! Δεν ήταν βιώσιμο όταν βρισκόταν στο 120% του ΑΕΠ. Και είναι βιώσιμο τώρα, που βρίσκεται στο 180%.

 

Λοιπόν, η γλώσσα κόκκαλα δεν έχει και κόκκαλα τσακίζει ή, του κ. Τσίπρα, θρυμματίζει! Το 2014, επί Σαμαρά το χρέος, παρά το κούρεμα –λεηλασία της ιδιωτικής περιουσίας, βρισκόταν στο 178,9% του ΑΕΠ. Τώρα, το 2018 ξεπέρασε το 180% του ΑΕΠ και, συγκεκριμένα, αναρριχήθηκε στο 181,1% του ΑΕΠ. Δηλαδή, ψηφίζουμε κυβερνήσεις για να μας … φεσώνουν συνεχώς, παρά τις … «δεσμεύσεις» για το αντίθετο…

Η Ελλάδα, όμως, από τη Δευτέρα παύει να είναι το πειραματόζωο της λιτότητας. Η Ελλάδα με την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ θα διαπραγματευτεί με δύναμη, αποφασιστικότητα και με συμμαχίες στην Ευρώπη για το επαχθές και μη βιώσιμο χρέος. Γιατί αυτό το χρέος φράζει το δρόμο της ανάπτυξης και τους πόρους της πατρίδας μας. Αυτό το χρέος όμως υπονομεύει επίσης και την προοπτική της ίδιας της Ευρώπης. Αποτελεί δυναμίτη στα θεμέλιά της.

 

 

Το είδαμε το πρώτο εξάμηνο, που συνοδεύθηκε από νέο … τετράχρονο … μνημόνιο!

 

Η Ελλάδα από Δευτέρα, θα αποκτήσει φωνή, αξιοπρέπεια, υπόσταση στην Ευρώπη. Η Ελλάδα με κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, θα διεκδικήσει αποφασιστικά το ανεκπλήρωτο χρέος. Το κατοχικό δάνειο και τις πολεμικές αποζημιώσεις που η Γερμανία της οφείλει. Και που το διεθνές δίκαιο επιβάλλει να της αποδοθούν.

 

 

Ναι, διεκδικήθηκε ξανά δι΄ επιτροπών και ομιλιών σε εκδηλώσεις…

Θα γίνουν μοχλός ανάπτυξης και επενδύσεων. Και θα ενθαρρύνουν την ιδιωτική πρωτοβουλία που θέλει να επιχειρήσει παράγοντας πλούτο και όχι απομυζώντας το κράτος και το δημόσιο πλούτο.

 

Επενδύσεις; Τι πράμα είναι αυτό;

Από τη Δευτέρα αρχίζει για την Ελλάδα μια νέα εποχή. Με οδηγό τη δημοκρατικά εκφρασμένη θέληση του λαού μας. Κι όχι τα e-mail μεταξύ τρόικας και ελληνικής κυβέρνησης.

 

 

Και, φυσικά, όχι με e-mail, αλλά με … τρίτο Μνημόνιο

Η συνέχεια του δημοκρατικού κράτους, που εγγυάται στους πολίτες του τις συντάξεις, την ασφάλεια, την ισονομία, θα αποκατασταθεί. Γιατί είναι οι νομιμόφρονες του μνημονίου που δεν σεβάστηκαν τη συνέχεια του κράτους για την οποία τώρα κόπτονται. Και έφτιαξαν ένα καθεστώς που έκανε κουρελόχαρτο τις εγγυήσεις του κράτους στους πιο αδύναμους, δίνοντας νέα προνόμια στους ισχυρούς. Ξεπουλώντας με σκανδαλώδη τρόπο τη δημόσια περιουσία.

 

 

Ποια δημόσια περιουσία; Αυτή υποθηκεύθηκε πια για πολλά χρόνια!

Όλα αυτά τα χρόνια, όσοι μας κυβερνούσαν, συμπεριφέρθηκαν σαν να ήταν το κράτος δική τους ιδιοκτησία. Αυτό, όμως, από τη Δευτέρα αλλάζει. Αν υπάρχει κάποιος ιδιοκτήτης του κράτους, αυτός είναι ο ελληνικός λαός. Και μόνον ο ελληνικός λαός.

Θα εγκαταστήσουμε κανόνες δημοκρατίας και διαφάνειας παντού. Θα κόψουμε με το μαχαίρι το ρουσφέτι και τα κομματικά ένσημα.

 

Δεν άλλαξε τίποτε! Μάλλον χειροτέρεψε!

 

 

 

Επιτρέψτε μου ιδιαίτερα να απευθυνθώ στους νέους και στις νέες της πατρίδας μας.

Στη γενιά που οι κυβερνήσεις των μνημονίων, τσάκισαν τη ζωή και τα όνειρά της. Σας έκλεψαν την εργασία.

Σε κάποιους από σας, σας έκλεψαν και τη χώρα, αφού σας ανάγκασαν να φύγετε μετανάστες στο εξωτερικό. Μη τους αφήσετε να σας κλέψουν και την ελπίδα.

Μη τους αφήσετε να σας κλέψουν το μέλλον. Καλώ, όμως, και κάθε γενιά. Και ιδιαίτερα τη τρίτη ηλικία. Αυτή τη Κυριακή ψηφίστε και για τα εγγόνια σας. Ψηφίστε για το δικό τους αύριο. Ψηφίστε και για αυτούς τους 200.000 νέους επιστήμονες που έφυγαν μετανάστες στο εξωτερικό. Και δε μπορούν τώρα να έρθουν να ψηφίσουν. Δε μπορούν να αποφασίσουν για το μέλλον τους.

 

Αυτοί οι 200.000 νέοι επιστήμονες έγιναν σήμερα 500.000 και ενώ θέλουν δεν τους επετράπη να ψηφίσουν!

Πολίτες της Αθήνας, γεια σας!

 

… Και χαιρέτα μας τον … πλάτανο

 

Του Δημήτρη Στεργίου

Αξιέπαινη είναι η πρωτοβουλία της Εφορείας Αρχαιοτήτων Αιτωλοακαρνανίας και Λευκάδος για συμμετοχή από το 2013 αδιαλείπτως στην πανελλαδικής εμβέλειας δράση του υπουργείου Πολιτισμού «ΠΡΑΣΙΝΕΣ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ».

Όπως επισημαίνει σε σχετική ανακοίνωση η προϊσταμένη της Εφορείας Δρ. Ολυμπία Βικάτου, η Υπηρεσία συμμετέχει για το έτος 2019 στην εν λόγω δράση με διάφορες εκδηλώσεις σε αρχαιολογικούς χώρους (Κορινθιακός Κόλπος για μαθητές Δημοτικού Ναυπάκτου, λιμάνι Ναυπάκτου για μαθητές Γυμνασίου, Αιχμηρή και Ξέστρο για εκπαιδευτικό πρόγραμμα σε μαθητές Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Ναυπάκτου, Λιμνοθάλασσα Μεσολογγίου από τα τείχη της Πλευρώνας για παιδιά Γυμνασίου και Λυκείου, αρχαία πόλη των Οινιαδών για μαθητές Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, Κάστρο Αμφιλοχίας για μαθητές Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης και Κάστρο Παλαίρου- Κεχροπούλας για μαθητές Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης.

Λοιπόν, «δεδομένου ότι σκοπός της δράσης είναι η προαγωγή της βιώσιμης ανάπτυξης με την εκπαίδευση των πολιτών σε θέματα προστασίας και ανάδειξης του φυσικού περιβάλλοντος και του πολιτιστικού πλούτου της χώρας», όπως τονίζει στην ανακοίνωσή της η κυρία Βικάτου, η Εφορεία Αρχαιοτήτων Αιτωλοακαρνανίας και Λευκάδας ορθώς εποίησε και δεν συμπεριέλαβε σε αυτή την αξιοσημείωτη εκδήλωση και την αρχαία πόλη της Παλαιομάνινας, δεδομένου ότι εκεί είναι μόνιμη, βιώσιμη και αειφόρος η ανάπτυξη του φυσικού και περιβάλλοντος και, συνεπώς, μάταιη η ανάδειξη του πολιτιστικού πλούτου της περιοχής από τους δυστυχείς μαθητές, τους οποίους θα υποδέχονταν τεράστια φίδια και αγκαθωτοί θάμνοι…

 

Του Δημήτρη Στεργίου

Πήγαν χαμένες οι καίριες διαπιστώσεις, τα σημαντικά συμπεράσματα και οι επιστημονικές προτάσεις μιας ημερίδας που διοργανώθηκε στο Μεσολόγγι τον Μάρτιο του 1999 με ομιλητές στελέχη του «Οικονομικού Ταχυδρόμου» και δισ. εθνικών κεφαλαίων και κοινοτικών πόρων.

Πριν ακριβώς από είκοσι χρόνια δημοσίευσα στον «Οικονομικό Ταχυδρόμο» τις 18 Μαρτίου 1999 ένα επτασέλιδο αφιέρωμα υπό τον υπεραισιόδοξο τίτλο « … Θέλει ανάπτυξη και θα την πετύχει» τις προτάσεις και τα συμπεράσματα ημερίδας, η οποία διοργανώθηκε στο Μεσολόγγι στις 6 Μαρτίου 1999 από την Κίνηση Περιφερειακής Ανάπτυξης Αιτωλοακαρνανίας με ομιλητές στελέχη του ιστορικού περιοδικού και οικοδεσπότη τον Δήμο της Ιεράς Πόλεως του Μεσολογγίου και με αθρόα συμμετοχή βουλευτών, εκπροσώπων επιχειρήσεων, Τοπικής Αυτοδιοίκησης, επιστημόνων και εργατοϋπαλλήλων του Νομού. Ήταν η πρώτη εξόρμηση στελεχών του «Οικονομικού Ταχυδρόμου» στην περιφέρεια, η οποία δικαίωσε αυτή την πρωτοβουλία να αφουγκρασθούμε τα προβλήματα και της εκτός των τειχών Ελλάδος και, κυρίως, να συζητηθούν και να προωθηθούν στο κράτος των Αθηνών συγκεκριμένες προτάσεις για την αντιμετώπισή τους. Αμ δε! Πέρασαν ήδη είκοσι χρόνια από τότε και ματαίως ο υπεραισιόδοξος τίτλος του αφιερώματος περιμένει τη δικαίωσή του, αφού ο Νομός Αιτωλοακαρνανίας (μαζί με τη μείζονα Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδος) εξακολουθεί να παραμένει ο φτωχός συγγενής της χώρας και της Ευρώπης, ενώ το Μεσολόγγι για την ανάπτυξη του οποίου έγιναν συγκεκριμένες προτάσεις εξακολουθεί να είναι … σκέλεθρο!

Η ομάδα των ομιλητών του «Οικονομικού Ταχυδρόμου» αποτελούνταν από τους Γιάννη Μαρίνο, σύμβουλο τότε έκδοσης του περιοδικού και πρώην διευθυντής του επί τέσσερις περίπου δεκαετίες, τον γράφοντα και τον Ντένη Αντύπας, διευθυντές Σύνταξης, τον Κώστα Λατίφη, δημοσιογράφο ειδικό σε θέματα αγροτικής οικονομίας, τον Παύλο Κλαυδιανό, δημοσιογράφο, ειδικό σε θέματα σύγκλισης, Θεόδωρο Δίζελο, πρώην διευθυντή του υπουργείου Οικονομικών, ειδικό σε φορολογικά θέματα και τον καθηγητή του Πανεπιστημίου Αιγαίου Νίκο Μάργαρη, ειδικό στην οικολογία. Οι εισηγητές έδωσαν τότε με τις ομιλίες τους ερεθίσματα να υποβληθεί σειρά ερωτημάτων γύρω από τα θέματα που απασχολούσαν τους Αιτωλοακαρνάνες. Η εναρκτήρια ομιλία έγινε από τον δικηγό, ιδρυτικό και ενεργό μέλος της Κίνησης Περιφερειακής Ανάπτυξης Αιτωλοακαρνανίας Νίκο Παναγόπουλο, ο οποίος μίλησε στη θέση του προέδρου της Κίνησης και πρώην δημάρχου Αιτωλικού Αθ. Καρβέλη.

Πέντε ήταν κυρίως οι διαπιστώσεις της ημερίδας για το Νομό Αιτωλοακαρνανίας:

  1. Υπάρχει σημαντικό έλλειμμα ενημέρωσης στην επαρχία πάνω σε κοινωνικοοικονομικά θέματα και ιδιαίτερα σε μέτρα ή προγράμματα ή πρωτοβουλίες ανάπτυξης.
  2. Ο Νομός Αιτωλοακαρνανίας είναι πρώτος σχεδόν σε φυσικούς πόρους (λιμνοθάλασσες, λίμνες, ποτάμια, πεδιάδες, καθαρό ορεινό ανάγλυφο, αρχαιολογικοί χώροι, ιστορία, νερά κλπ), αλλά τελευταίος σχεδόν σε ανάπτυξη.
  3. Κύρια αιτία της αναντιστοιχίας μεταξύ πλούσιων φυσικών πόρων και οικονομικού αποτελέσματος (ανάπτυξη, ευημερία κλπ) είναι η κρατική αδιαφορία και εγκατάλειψη, η οποία καταδίκασε την περιοχή σε τραγική απομόνωση και υπανάπτυξη.
  4. Παρατηρείται σοβαρή ανισορροπία ανάπτυξης στον Νομό, όπου οι φτωχές περιοχές έγιναν φτωχότερες (και πληθυσμιακά σχεδόν έρημες) και οι πλούσιες πλουσιότερες, εξαιτίας της άνισης μεταχείρισής τους από τις εκάστοτε κυβερνήσεις.
  5. Ο Νομός Αιτωλοακαρνανίας είναι «αιμοδότης» της Ελλάδος παντοιοτρόπως (έδωσε πέντε πρωθυπουργούς, δίνει νερό για ανάπτυξη άλλων και ανθρώπινο δυναμικό), χωρίς κανένα σχεδόν , έως τώρα αντισταθμιστικό όφελος.

Περιττό να σημειωθεί ότι οι καίριες αυτές διαπιστώσεις προκάλεσαν γόνιμο διάλογο, ο οποίος κατέληξε σε σημαντικά συμπεράσματα – προτάσεις, από τις οποίες οι κυριότερες ήταν οι εξής:

Πρώτον, η ανάπτυξη του Μεσολογγίου πρέπει να στηριχθεί, κυρίως, στα δύο σημαντικά συγκριτικά πλεονεκτήματα που διαθέτει, δηλαδή την ξακουστή λιμνοθάλασσά τους και την ένδοξη ιστορίας του. Για το πρώτο συγκριτικό πλεονέκτημα, δηλαδή τη λιμνοθάλασσα, προτάθηκε η σωστή και όχι πειρατική αξιοποίησή της, παραγωγικά και τουριστικά. Για το δεύτερο, την ιστορία της, προτάθηκε αξιοποίηση στηριζόμενη στη σύγχρονη τεχνολογία και μέσα. Δηλαδή, να γίνει αναπαράσταση της ηρωικής Εξόδου, όπως του Βατερλό!

Δεύτερον, η μεγάλη έκταση του Νομού και οι ιδιαιτερότητες κάθε περιοχής σε φυσικούς πόρους, πρώτη ύλη και πλεονεκτήματα επιβάλλουν την κατάρτιση εδικών μελετών, με σκοπό τον εντοπισμό των συγκεκριμένων αναπτυξιακών δυνατοτήτων, οι οποίες θα προωθηθούν στους αρμόδιους φορείς για την κατάρτιση συγκεκριμένων προγραμμάτων και την υλοποίηση των αντίστοιχων αναπτυξιακών προτάσεων.

Τρίτον, η ίδρυση Αναπτυξιακού Συνδέσμου, δηλαδή ενός μη κερδοσκοπικού σωματείου, στο οποίο θα συμμετέχουν οι Αιτωλοακαρνάνες που μπορούν να βοηθήσουν, θα διευκολύνει την κατάρτιση μελετών και, κυρίως, θα μπορέσει να αντιμετωπίσει εμπόδια ή να αποκαταστήσει ισορροπίες , που έχουν ανατραπεί από τοπικές ευαισθησίες και στερεότυπα και να πιέσει την Κεντρική Διοίκηση για υλοποίηση συγκεκριμένων αναπτυξιακών προγραμμάτων .

Οι προτάσεις του Δημήτρη Στεργίου

Μετά τους Ντένη Αντύπα και Γιάννη Μαρίνο η σκυτάλη των ομιλιών δόθηκε στον γράφοντα, επισημαίνοντας αρχικά την ανισομερή ανάπτυξη του Νομού, η οποία έχει ως αποτέλεσμα οι πλούσιες περιοχές να γίνουν πλουσιότερες και οι φτωχές φτωχότερες και να ερημώσουν. Παρατηρείτε, λοιπόν, ότι πριν από είκοσι χρόνια είχαν επισημανθεί προβλήματα και ιδιαίτερα εκείνο της «ερημίας», τα οποία σήμερα έχουν εξελιχθεί σε εφιαλτικά! Στη συνέχεια, με στοιχεία έκανα, μεταξύ άλλων, πολλές από τις διαπιστώσεις που ήδη προαναφέρθηκαν στην αρχή και ειδικότερα , επιγραμματικά, τις ακόλουθες:

Πρώτον, η αναντιστοιχία μεταξύ πλούσιων φυσικών πόρων που διαθέτει ο Νομός και οικονομικών αποτελεσμάτων (τελευταίος σε ανάπτυξη και ευημερία) δεν εξηγείται με οικονομική λογική, με τους οικονομικούς νόμους.

Δεύτερον, το Μεσολόγγι έχει δύο σημαντικά συγκριτικά πλεονεκτήματα, δηλαδή τη λιμνοθάλασσα και την ιστορία του, προτείνοντας τη δημιουργία στην Ιερά Πόλη ενός είδους Ντίσνευλαντ με θεματικό πάρκο την Έξοδο του Μεσολογγίου, το οποίο ίσως να ανταγωνιζόταν σε επισκέψεις (εκατομμύρια!) και σε προσωπικό εκείνο του Παρισιού! Υπενθυμίζω ότι την ίδια πρόταση, μαζί με πολλές άλλες, είχα κάνει σε ειδικό άρθρο μου για την ανάπτυξη του Μεσολογγίου πριν από την ημερίδα αυτή.

Τρίτον, η ίδρυση ιδιωτικού πανεπιστημίου στο Μεσολόγγι είναι το έλασσον και όχι το μείζον αίτημα. Βασικότερη διεκδίκηση πρέπει να είναι η ανάπτυξη του Νομού, με την πρόταση που ήδη προαναφέρθηκε ίδρυσης Αναπτυξιακού Συνδέσμου.

Απαντήσεις σε συγκεκριμένες ερωτήσεις

Μετά το πέρας όλων των ομιλιών, άρχισε η διαδικασία των ερωτήσεων, τις οποίες μετέφεραν γραπτώς στους εισηγητές οι ακροατές της ημερίδας. Στον γράφοντα, που τιμήθηκε δεόντως και σχεδόν αποκλειστικά από συντοπίτες μου, δόθηκαν γραπτώς οι ακόλουθες ερωτήσεις:

Ο γιατρός Δημήτρης Λυμπουρίδης από το Αγρίνιο ζήτησε να μάθε σχετικά με την οικονομική σκοπιμότητα της εκτροπής του Αχελώου. Η απάντησή μου σαφής: Η εκτροπή του ποταμού είναι αντιοικονομική και καταστροφική, αφού αφαιρεί από τον Νομό ένα συγκριτικό πλεονέκτημα, χωρίς κανένα αντισταθμιστικό όφελος.

Ο τότε δημοτικός σύμβουλος Αιτωλικού και σήμερα υποψήφιος δήμαρχος Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου Κώστας Λύρος ρώτησε αν αποτελεί τροχοπέδη για την ανάπτυξη της Αιτωλοακαρνανίας η ένταξή της στην Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδος. Η απάντηση σαφής και δικαιωμένη: Ο θεσμός της Περιφέρειας, γενικώς, αποτελεί τροχοπέδη για την ανάπτυξη. Η ύπαρξη τόσων επάλληλων κύκλων ( και μάλιστα έντονα ανομοιογενών, όπως στην περίπτωσή μας!) δεν διευκολύνει τον συντονισμό των κρατικών ενεργειών και δραστηριοτήτων.

Ο προγραμματιστής Η/Υ Ανδρέας Σαρδέλης ζήτησε ένα σχόλιο σχετικά με το ότι αν και ο Νομός έχει πολλά χαρακτηριστικά που ευνοούν την ανάπτυξη του οικοτουρισμού, δεν έχει υποδομές. Η απάντησή μου, ενισχυμένη από την περιπετειώδη εμπειρία μου για την αγροτουριστική ανάπτυξη της Παλαιομάνινας συγκεκριμένη: Αυτό είναι ένα μείζον πρόβλημα, αφού δεν γίνεται ανάπτυξη χωρίς τις κατάλληλες δημόσιες υποδομές. Επίσης, δεν γίνεται ανάπτυξη όταν υπάρχουν υποδομές και δεν αξιοποιούνται για το γενικότερο καλό. Δηλαδή στην περίπτωση αυτή δεν πιάνουν τόπο τα χρήματα που δαπανήθηκαν ή , καλύτερα, δεν εξασφαλίζεται ένας έστω και μικρός συντελεστής απόδοσης των επενδύσεων για υποδομές.

Ο βιολόγος – περιβαλλοντολόγος Φώτης Περγαντής ρώτησε μήπως δεν αξιοποιείται το κατάλληλο ανθρώπινο δυναμικό ώστε να ευημερήσει η περιοχή. Η απάντησή μου: Βάσει μελετών, η περιοχή είναι πρώτη σε ανθρώπινο δυναμικό και αυτό αποτελεί συγκριτικό πλεονέκτημα, το οποίο, όπως και τα άλλα, όχι μόνο δεν αξιοποιείται, αλλά, αντίθετα, κακοποιείται!

Η καθηγήτρια Ανθή Παπαθανασίου ρώτησε πού οφείλεται η κατάταξη του Νομού στην τελευταία θέση ανάπτυξης και ποιοι έχουν μερίδιο ευθύνης σε αυτό. Η απάντηση: Η ευθύνη βαρύνει όλους. Ευθύνεται η νοοτροπία της ήσσονος προσπάθειας. Ευθυνόμεθα όλοι , διότι δεν προσπαθούμε να εκλέγουμε κυβερνήσεις κατάλληλες και ικανές για τη διαχείριση των εθνικών κεφαλαίων. Όλοι σχεδόν έχουμε έναν οιωνό: αμύνεσθαι ή επιτίθεσθαι περί πάρτης, διορισμών, προσλήψεων, επιδομάτων. Όλοι σχεδόν έχουμε ένα σκοπό: Να εκλέγουμε έναν οποιοδήποτε αρχηγό ως πρωθυπουργό «ίνα εσθίωσι χωρίς να σκάπτωσι», όπως έλεγε ο μέγας Εμμανουήλ Ροίδης! αλλά πώς Όλοι περιμένουν να έλθουν όλα σαν μάννα εξ ουρανού! Για το λόγο αυτό πρότεινα την ίδρυση Αναπτυξιακού Συνδέσμου.

Ο υπάλληλος της Αγροτικής Τράπεζας Ελλάδος Γρηγόρης Τσουβάλας ζήτησε μια γνώμη για τις ρυθμίσεις των αγροτικών χρεών και αναρωτήθηκε αν με αυτόν τον τρόπο επιβραβεύονται οι κακοπληρωτές, ενώ οι συνεπείς στις πληρωμές θεωρούνται «κορόιδα». Η απάντησή μου: Η τακτική των ρυθμίσεων χρεών και εκκρεμών φορολογικών υποθέσεων, που άρχισε αμέσως σχεδόν μετά τη μεταπολίτευση και συνεχίζεται εντονότερα με δύο αποφάσεις κατά μέσον όρο το χρόνο, έχει αποβεί ολέθρια για τις τράπεζες και τα δημόσια ταμεία και την ελληνική κοινωνία. Από τη μια μεριά, οι τράπεζες και το κράτος χάνουν τεράστια έσοδα (τα οποία καλύπτονται με την αύξηση παλαιών και την επιβολή νέων φόρων, ενώ ο φορολογικός ανταγωνισμός στην Ευρώπη επιβάλλει το αντίθετο!) και από την άλλη δημιουργεί νέους μπαταξήδες, αφού με τις συνεχείς προσκλήσεις για «περαίωση» εκκρεμών χρεών και φόρων ενισχύονται οι προσδοκίες των χρεοφειλετών. Για το λόγο αυτό πρέπει να σταματήσει αυτή η τακτική, ενώ οι αγρότες και οι χρεοφειλέτες του Δημοσίου πρέπει να τακτοποιήσουν προσωπικά τις εκκρεμείς αυτές υποθέσεις.

Ο γιατρός και συμμαθητής μου στο Γυμνάσιο της Παλαμαϊκής Σχολής Μεσολογγίου Νάσος Ζάνος έθεσε την ερώτηση αν η μη ίδρυση πανεπιστημίου αφορά το Νομό ή το Μεσολόγγι. Η απάντησή μου είναι αυτή που προαναφέρθηκε στην αρχή, ότι δηλαδή η ίδρυση πανεπιστημίου στο Μεσολόγγι είναι το έλασσον και ότι το μείζον είναι η ανάπτυξη με άλλο όραμα και με συγκεκριμένα μέσα και μέτρα. Άλλωστε, οικονομική ανάπτυξη σημαίνει δημιουργία «πίτας» και σωστή διανομή του εισοδήματος που αναλογεί στον καθένα.

Ο Πάνος Τζούμας ρώτησε, με βάση τη διαφορετικότητα των περιοχών, πώς γίνει η ανάπτυξη ανά περιοχές. Η απάντησή μου: Στην οικονομία υπάρχουν οικονομικοί οι οποίοι είναι μάλιστα και πολύ φιλέκδικοι και, συνεπώς, δεν πρέπει να τους αγνοούμε. Ένας από αυτούς τους νόμους είναι ο εντοπισμός των πλεονεκτημάτων και ύστερα, βάσει αυτών, να γίνεται η συγκεκριμένη πρόταση. Μία οικονομοτεχνική μελέτη, έξω από τοπικές ευαισθησίες και στερεότυπα, θα μπορέσει να δώσει στο Νομό Αιτωλοακαρνανίας τη μελλοντική, την επιδιωκόμενη ανάπτυξη.

Και, έτσι, πέρασαν ήδη είκοσι χρόνια και ζήσαν όλοι αυτοί οι κυβερνώντες καλύτερα και όλοι οι άλλοι (ιδιωτικοί κυρίως εργάτες και υπάλληλοι, επιχειρηματίες, νοικοκυριά) χειρότερα, με εφιαλτική ύφεση, με ανεργία που τσακίζει κόκαλα, με φορολογία που πάει σύννεφο, με χρέος που συνεχώς καλπάζει προς το … άπειρο και, φυσικά, με εγκληματικά Μνημόνια. Άντε, να μιλάς ύστερα από αυτά, σήμερα, για ανάπτυξη, όταν όλοι σχεδόν οι παράγοντες που διαμορφώνουν το ΑΕΠ, δηλαδή επενδύσεις, κατανάλωση, εξαγωγές, είναι αρνητικοί, ενώ η σπατάλη εθνικών κεφαλαίων έσπασε όλα τα ρεκόρ το 2018…

Του Δημήτρη Στεργίου

Οι περιγραφές περιηγητών πριν από 200 περίπου χρόνια και οι φωτογραφίες  πριν από 100 χρόνια καταδεικνύουν ότι οι … Τούρκοι και οι παλαιότεροι Έλληνες διατηρούσαν καθαρά και προστάτευαν τα εμβληματικά αρχαία μνημεία της Παλαιομάνινας , από τα οποία σήμερα συνεχώς άλλα έχουν καταρρεύσει και άλλα  είναι υπό κατάρρευση

 

Τη Δευτέρα του Πάσχα, επιστρέφοντας από το χωριό, με επισκέφθηκε ο εγγονός μου Γιώργος Μπαμπάνης, ο οποίος μού παρουσίασε, απογοητευμένος, την  κατάσταση ντροπής στην οποία βρίσκεται πια όλη η απέραντη αρχαία πόλη της Παλαιομάνινας  με τα εντυπωσιακά τείχη, με την επιβλητική ακρόπολη, τους εμβληματικούς πύργους, τη μνημειώδη «Αυλόπορτα» και τις πυλίδες.  Μού είπε, λοιπόν, ότι  όλη αρχαία πόλη και όλα αυτά τα εντυπωσιακά αρχαία μνημεία είναι πια αθέατα από τα δέντρα, τους θάμνους και τα χορτάρια, ενώ η προσπέλαση  σε αυτή είναι  αδύνατη, αν δεν  είναι κάποιος … Ταρζάν ή να έχει υπηρετήσει τη στρατιωτική του θητεία  στις Δυνάμεις Καταδρομών. Μού είπε ότι η «Αυλόπορτα»  μαζί με την κοντινή πύλη των αρχαίων τειχών που οδηγούσε στο εσωτερικό της αρχαίας πόλης βρίσκονται σε μια  ζούγκλα, καθώς  οι θάμνοι, τα δέντρα και η πυκνή βλάστηση έχουν  σκεπάσει  και τον προστατευτικό  «νάρθηκα», ο οποίος τοποθετήθηκε το 1997, «προσωρινά», και ο οποίος, ύστερα από … 22 χρόνια, έχει πια … σαπίσει! Ύστερα, ο εμβληματικός πύργος στην ακρόπολη, για τον οποίο ο υπεύθυνος των αρχαιολογικών ανασκαφών στην Παλαιομάνινα καθηγητής Βασίλης Λαμπρινουδάκης έχει προειδοποιήσει προ πολλού, είναι έτοιμος, σε μια μέρα, ένα μήνα,  να καταρρεύσει, καθώς τα κενά  των τεράστιων ορθογώνιων   λίθων έχουν επικίνδυνα διευρυνθεί . Επίσης, παρατήρησε ότι κάθε χρόνο λείπουν από τα τείχη κοντά στην ακρόπολη τεράστιες πέτρες, που κατρακυλούν  στο επικλινές έδαφος  της περιοχής.  Φυσικά, το εσωτερικό της αρχαίας πόλης με τα τείχη που την περικλείουν δεν φαίνεται πια ούτε από απόσταση πέντε μέτρων.

Ακούγοντας όλα αυτά με απογοήτευση έσπευσα στο αρχείο μου, καθώς θυμήθηκα ότι είχα τοποθετήσει σε ειδικό φάκελο αντίστοιχες φωτογραφίες του 1910 – 1917, οι οποίες παρουσίαζαν, όπως θα διαπιστώσετε από την αντιπαραβολή τους με τις σημερινές αντίστοιχες,  την απέραντη αρχαία πόλη ολοκάθαρη, με τα τείχη, την ακρόπολη,  τους πύργους , την «Αυλόπορτα» και τις πύλες  «καθαρές» από  δέντρα και βλάστηση και από … επιχώσεις! Στη συνέχεια, ο εγγονός μου, ως δεινός χρήστης της νέας τεχνολογίας, προχώρησε στην επεξεργασία και αξιοποίηση του παλιού και σημερινού φωτογραφικού υλικού, παρουσιάζοντας ηλεκτρονικά  το μνημείο της ντροπής για το κατάντημα της πλούσιας πολιτιστικής μας κληρονομιάς από την εγκληματική αδιαφορία των νεοελληνικών κυβερνήσεων και, φυσικά, των ειδικών επιστημόνων.

Έτσι, τώρα βρήκα και την εξήγηση γιατί και πώς όλοι οι περιηγητές που επισκέφθηκαν την αρχαία πόλη της Παλαιομάνινας μετά το 1800 είναι τόσο λεπτομερείς στις περιγραφές τους. Διότι, όπως προκύπτει από τις παλιές αυτές φωτογραφίες , οι περιηγητές  δεν αντιμετώπιζαν προβλήματα προσπέλασης στα αρχαία μνημεία και ούτε, φυσικά, αναζήτησής τους, αφού  πριν από 100 οι πρόγονοί μας, παρά τα οικονομικά και τεχνικά προβλήματα, διατηρούσαν ολόκληρη την αρχαία πόλη ολοκάθαρη.

Περιγραφές της «Αυλόπορτας» από τους περιηγητές Λήκ  και Εζέ

Σε επίρρωση της διαπίστωσης αυτής, παραθέτω τις περιγραφές  δύο σημαντικών περιηγητών, οι οποίοι επισκέφθηκαν την αρχαία πόλη της Παλαιομάνινας. Συγκεκριμένα, την Παλαιομάνινα, επισκέφθηκαν το 1805 ο  Άγγλος τοπογράφος και νομισματολόγος Γουλιέλμος Μαρτίνος Ληκ (William Martin Leake) και  το 1860 o μεγάλος Γάλλος περιηγητής Λέον Εζέ (Leon Heuzeuy. Θαυμάστε, λοιπόν, τις περιγραφές του στις οποίες δεν υπάρχει καμιά έστω ένδειξη ότι αντιμετώπιζαν προβλήματα στην προσπέλασή τους προς τα αρχαία μνημεία. Συγκεκριμένα, για τη Μεγάλη Πύλη ή «Αυλόπορτα ο Ληκ , ο οποίος επισκέφθηκε  την αρχαία πόλη όταν  την  διοικούσαν οι … Τούρκοι, γράφει, μεταξύ πολλών άλλων,  με λεπτομέρειες μάλιστα  … εκατοστών, τα εξής:

 «…Όπως και με τα ερείπια της Στράτου, μια από τις πύλες βρίσκεται πολύ κοντά στον Αχελώο, σε ένα παρακλάδι του ποταμού που διαχωρίζεται από την κυρίως κοίτη. Η πύλη έχει πλάτος 8 ποδών (σημείωση:2,44 μέτρα), αλλά στενεύει όσο πλησιάζει προς την κορυφή. Αποτελείται από δύο αντιδιαμετρικά τοποθετημένους λίθους, τοξωτούς, οι οποίοι δεν εφάπτονται, αλλά καλύπτονται από ένα τετράπλευρο λίθο, μήκους 10 ποδών (3,04 μέτρα), ύψους 3 και 1/4 ποδών (0,99 μέτρα), ενώ το χαμηλότερο σημείο είναι 2 και 1/4 ποδών (0,68 μέτρα)…

Σχεδόν απέναντι από τον πύργο, μια μικρή πύλη οδηγεί στον κεντρικό περιτειχισμένο χώρο της πόλης ή του οχυρού. Η εσωτερική πύλη βρίσκεται σε μια πλαγιά. Οι πέτρινοι λίθοι πάνω από την πύλη προεξέχουν. Ο ένας είναι πάνω από τον άλλο, σαν να σχηματίζουν ανεστραμμένο σκαλοπάτι. Ίσως και να υπάρχει ή να υπήρχε και κάτω σκαλοπάτι επικοινωνίας, το οποίο τώρα να είναι θαμμένο στη γη και στα ερείπια. Οι ντόπιοι ονομάζουν την εξωτερική πύλη “Αυλόπορτα”, γιατί στην πραγματικότητα είναι η είσοδος σε ένα είδος αυλής ή θαλάμου του οχυρού, το οποίο αποτελούσε μια καλή προστασία για την εσωτερική πύλη. Δεν έχω δει αλλού κάποιο παρόμοιο δείγμα αμυντικών έργων…»

Επίσης, ο Εζέ περιγράφει την «Αυλόπορτα» ως εξής:

«..Στην άκρη της μύτης, που κατεβαίνει προς τον ποταμό, βρίσκεται η μνημειώδης πύλη που οι χωρικοί την ονομάζουν «Αυλόπορτα» και που αναφέρεται ήδη από τον συνταγματάρχη Ληκ σαν ένα από τα πιο εντυπωσιακά μνημεία της Ελλάδος. Αυτή σχηματίζει, μαζί με τα έργα που συνδέονται μαζί της, ένα είδος εισόδου που θα μπορούσε να θεωρηθεί και σαν πέμπτο οχυρωματικό έργο. Αντί να «κοιτάζει» προς την όχθη του Αχελώου, είναι στραμμένη προς το πλάι και «κοιτάζει» προς το νότο. Μια χοντρή και ακανόνιστη ελληνική κατασκευή, με τεράστιους λίθους, βγαίνει προς αυτή την κατεύθυνση. Είναι σαν ένας τεράστιος πύργος, μέσα στον οποίο έχουν ανοίξει ένα πέρασμα πλάτους 2,45 μέτρων και βάθους 11,25 μέτρων. Η πόρτα, ύψους 4,35 μέτρων έχει ένα ημικύκλιο σαν τις μικρές πόρτες του Καραβασαρά (σημείωση: Αμφιλοχία) και του Σωροβιγλίου (σημείωση: Στράτος). Δηλαδή, ο θόλος (τόξο) της φαίνεται μόνο με δύο λίθους που πλησιάζουν και που σχηματίζουν ένα ημικύκλιο. Η διευθέτηση αυτή είναι εύκολο να γίνει, όταν είναι μικρή η κλίμακα. Αλλά ο ταξιδιώτης, που θα βρεθεί ξαφνικά μπροστά σε αυτά τα μνημεία, αφού θα έχει περάσει μέσα από τις βελανιδιές και αναρριχώμενα φυτά, θα εκπλαγεί βλέποντας να στρογγυλεύει πάνω από το κεφάλι του το τόξο μιας μεγάλης πύλης με δύο απλώς λίθους. Παρά τις κολοσσιαίες διαστάσεις των λίθων, που χρησιμοποίησαν, οι εργάτες δεν μπόρεσαν να τις ταιριάξουν: χρειάστηκε, για να κρατηθεί και να ολοκληρωθεί το τόξο, να μπει και ένα πρέκι μήκους τριών μέτρων, το οποίο ακόμα βρίσκεται εκεί. Αναμφίβολα, χρειάζεται στην τοποθέτηση των λίθων και στην ισορροπία μιας σειράς από πέτρες που τοποθετούνται στο χώρο, πολύ περισσότερη επιστήμη και τέχνη απ' ό,τι σε μια χονδροειδή απομίμηση που καταργεί κάθε κατασκευαστική δυσκολία. Ωστόσο, όταν βλέπουμε το τόξο αυτό που σχηματίζεται από δύο κομμάτια, δεν μπορούμε να μη θαυμάσουμε την, δεν ξέρω και εγώ, δεξιοτεχνία ή την τόλμη, όταν δεν διαθέτεις την τέχνη, που είναι ακριβώς και η τέχνη των πρωτόγονων ή άξεστων λαών. Ο ίδιος ο χονδροειδής χαρακτήρας των υλικών και η αδεξιότητα στην εκτέλεση, οι ακανόνιστες πέτρες, ο κύκλος που είναι άσχημα σχεδιασμένος, προσθέτουν αυτή τη συνολική εντύπωση και ενισχύουν το παράξενο θέαμα.

Κατά τα άλλα, η «Πόρτα» στο Παλαιό-Μάνι, με τα υπόλοιπα έργα που την περιβάλλουν, είναι ίσως λιγότερο παλαιά από τα κυκλώπεια τείχη των οχυρών. Οι Ακαρνάνες, υιοθετώντας τις στρογγυλές αυτές μορφές για τη στρατιωτική τους αρχιτεκτονική, δεν προσέθεσαν πολύ μεγαλύτερη λεπτότητα ή φροντίδα απ' ό,τι στο παρελθόν: εξακολουθούσαν να έχουν την επιβλητική σταθερότητα, έστω και πιο άγρια και πιο μαζική, των πρώτων χρόνων. Εδώ, όπως και στις πιο μικρές πόρτες του Καραβασαρά, το τόξο, που διακρίνεται μόνο από τα έξω, δεν συνεχίζει στο εσωτερικό της οικοδομής. Το πλατύ πέρασμα, που ακολουθεί την πόρτα, ήταν σκεπασμένο από μια σειρά τεράστιων και ίσων λίθινων τεμαχίων  Δύο από αυτά συνεχίζουν και υπάρχουν και σήμερα στη θέση τους. Το δεύτερο είναι μόλις 2,15 μέτρων από το έδαφος, περίπου στο ήμισυ του ύψους του πρώτου: είναι προφανές ότι το πέρασμα κόνταινε απότομα προς το μέσον του.

Όταν έχει περάσει κανείς την πόρτα, βρίσκεται κλεισμένος μέσα σε ένα μικρό οχυρό σε σχήμα ακανόνιστου τετραγώνου, που είναι μάλλον μακρύ, παρά πλατύ. Η μόνη είσοδος από αυτό το είδος της πύλης στο πρώτο οχυρό της πόλης είναι μια μικρή πόρτα πλάτους μόλις 1,40 μέτρων. Καθώς το έδαφος αρχίζει να υψώνεται αρκετά γρήγορα, η πόρτα αυτή υψώνεται και αυτή ακολουθώντας το πάχος του τείχους. Οι τέσσερις ίσοι λίθοι, που την καλύπτουν, σχηματίζουν το καθένα μια μύτη (εξοχή) και είναι βαλμένα σαν τα σκαλοπάτια μιας ανάποδης σκάλας. Ίσως αν έσκαβε κανείς να έβρισκε και στο δάπεδο τέσσερα αντίστοιχα σκαλοπάτια. Να, μια ιδιαίτερα άβολη είσοδος για πόλη: και μόνο με αυτή την ένδειξη μπορεί κανείς να φανταστεί πόσο απλή και πρωτόγονη ήταν η ζωή των κατοίκων. Έτσι, η μεγάλη πόρτα που είχαν κατασκευάσει ήταν απλώς για τα μάτια: δεν μπορούσαν να μπουν στο οχυρό τους ούτε με αμάξια ούτε με τα ζώα, αν κουβαλούσαν πράγματα. Ένας έφιππος ήταν αναγκασμένος να κατέβει στο έδαφος. Όλα θυσιάζονταν για την ασφάλεια του χώρου, που μοιάζει μάλλον να ήταν για να μπορεί να αμυνθεί κανείς παρά για να χρησιμοποιηθεί για την επιβίωσή του. Αναρωτιέται μάλιστα κανείς πώς μπορούσαν, σε μια επείγουσα στιγμή, να βάλουν μέσα τις σοδιές τους, τα κοπάδια τους και τα εργαλεία τους…».

Κι όμως, και το επιβλητικό αυτό μνημείο της αρχαιότητας ήταν έτοιμο να καταρρεύσει. ‘Υστερα από παρέμβαση της Εταιρείας Φίλων των Μνημείων της Παλαιομάνινας για την αποτροπή της κατάρρευσης της «Αυλόπορτας» επεσκέφθη το 1997 το χωριό  ο τότε προϊστάμενος της ΣΤ΄ Εφορείας Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων και στη συνέχεια  γενικός διευθυντής του υπουργείου Πολιτισμού (και ένθερμος φίλος της Παλαιομάνινας) κ. Λάζαρος Κολώνας για το σκοπό αυτό. Πήγε, λοιπόν, στην «Αυλόπορτα», όπου διαπίστωσε ιδίοις όμμασι τον κίνδυνο κατάρρευσης και αμέσως έδωσε εντολή για τοποθέτησή της σε «ξύλινο νάρθηκα», ο οποίος παραμένει μέχρι σήμερα. Στόχος είναι τώρα να φύγει ο «νάρθηκας» με τον προγραμματισμό του έργου μόνιμης στήριξης του μεγάλου αυτού μνημείου της αρχαιότητας στο χωριό μας.  Η αποκατάσταση της κεντρικής παραποτάμιας πύλης της τειχισμένης πόλης, με παράλληλη αφαίρεση του ξύλινου προστατευτικού συμπλέγματος που αλλοιώνει την μορφή της, είναι αναγκαία για την προστασία του μνημείου αυτού, αλλά και για την ανάδειξή της, δεδομένου ότι αποτελεί πρότυπο πύλης για τις ακαρνανικές οχυρώσεις. Το κόστος της αποκατάστασης της «Αυλόπορτας εκτιμάται από τον κ. Λαμπρινουδάκη ότι ανέρχεται σε 150.000 ευρώ με προσδοκίες ότι θα καλυπτόταν από  χορηγίες μεγάλων ιδρυμάτων – χορηγών, αλλά φεύ!

Περιγραφές της Ακρόπολης από τους Ληκ και Εζέ

Επίσης, για την  Ακρόπολη παραθέτω απόσπασμα από την περιγραφή που κάνει ο Ληκ για την ακρόπολη της Παλαιομάνινας:

«… Από την εσωτερική πύλη, τα δύο τείχη του κεντρικού περιτειχισμένου χώρου ανεβαίνουν σε μια μικρή τετράγωνη ακρόπολη στην  κορυφή του λόφου. Το ένα τείχος στα δεξιά ανεβαίνει απ΄ ευθείας, ενώ το αριστερό όχι και τόσο (διαμορφώνει μια καμπύλη). Πάντως, και τα δύο τείχη καμπυλώνουν στην εξωτερική τους πλευρά. Η ακρόπολη έχει έναν εξωτερικό χώρο περιτριγυρισμένο από πύργους…»

Η ακρόπολη περιγράφεται και από τον Εζέ ως εξής:

«..Η ακρόπολη σχηματίζει πάνω στο οροπέδιο, που κοσμεί από μακριά τις όχθες του Αχελώου, ένα ακανόνιστο τετράγωνο με πύργους στην άκρη του. Πίσω από την ακρόπολη και στο ίδιο επίπεδο, ένα γκρεμισμένο τείχος περιβάλλει έναν ολόκληρο χώρο, όπου βρίσκει κανείς εδώ και εκεί ίχνη αρχαίων σπιτιών. Τέλος, το κύριο οχυρό, που μετράει για δύο, γιατί χωρίζεται με ένα παχύ εσωτερικό τείχος, κατεβαίνει το βουνό σε ένα έδαφος γεμάτο δέντρα και βράχους. Η γενική του μορφή μοιάζει με γωνία ή με τρίγωνο, του οποίου η βάση στηρίζεται στα βουνά και που επεκτείνεται με μια μακριά μύτη έως την ίδια την όχθη του ποταμού. Το διπλό αυτό τείχος, μάλιστα, μοιάζει πολύ παλαιό και είναι εντυπωσιακό, εξαιτίας της μοναδικής του διευθέτησης, με τους τεράστιους λίθους που το αποτελούν, το πάχος των τειχών του, την αμυντική αξία τους, που εντοπίζεται αποκλειστικά στην ιδιομορφία των γραμμών του, τη σκληρότητα του εδάφους, που δεν ισοπεδώθηκε και που ποτέ δεν μπόρεσε να φιλοξενήσει παρά φτωχικά καλύβια. Ένας πληθυσμός άγριος και πολεμοχαρής άφησε τα σημάδια του σε αυτές τις κατασκευές, που μοιάζουν να έχουν γίνει αποκλειστικά για να κρατήσουν μακριά τον εχθρό, χωρίς να νοιάζεται για τη διευκόλυνσή του…»

Περιγραφές των αρχαίων τειχών από τον Ληκ

Ο Ληκ περιγράφει τα αρχαία τείχη της Παλαιομάνινας ως εξής:.

«…Τα αρχικά τείχη έχουν σε μερικά σημεία πλάτος 11 ποδών (3,35 μέτρα), αλλά είναι φτιαγμένα στη μέση από χαλίκια (μικρές πέτρες), ενώ εξωτερικά καλύπτονται από κονίαμα. Ανάμεσα στις μεταγενέστερες προσθήκες βρίσκονται τα υπολείμματα ενός πύργου στο χαμηλότερο σημείο της ακρόπολης, από τον οποίο έχουν διασωθεί 10 ή 12 σειρές της κανονικής τειχοποιίας στη μια πλευρά, καθώς και ένα μικρό τμήμα της γειτονικής πλευράς. Εδώ το τείχος αποτελείται από λίθους πάχους όχι περισσότερο των 2,5 - 3 ποδών (0,76 - 0,91 μέτρα). Σε αυτά τα τμήματα της τειχοποιίας, τα οποία έχουν διασωθεί, υπάρχει, στο μέσον περίπου, ένα άνοιγμα, το οποίο προεξέχει μερικά εκατοστά. Μια παρόμοια προεξοχή υπάρχει και στη βάση του τείχους.

Το αμυντικό σύστημα της ακρόπολης στη χαμηλότερη πλευρά προς την πόλη αποτελείται μερικώς από ένα κατακόρυφο σκάψιμο στο βράχο, πάνω στο οποίο έχει χτισθεί ένα τείχος που περιλαμβάνει ακανόνιστους λίθους. Αυτοί εφαρμόζουν ακριβώς, τόσο μεταξύ τους όσο και στο βράχο. Τα ερείπια δεν είναι σε κανένα σημείο πάνω από 8 ή 10 ποδών ψηλά (2,43 - 3,0 μέτρα), εκτός από την “Αυλόπορτα”. Ο εσώκλειστος χώρος είναι τόσο απότομος, ώστε κάποιος εκπλήσσεται με την ιδέα ότι κατοικούνταν κάποτε. Δεν έχουν βρεθεί όμως τα θεμέλιά του. Το μέγιστο μήκος από την ακρόπολη έως την “Αυλόπορτα” είναι 600 υαρδών (548,4 μέτρα)…»

Περιγραφές  ντροπής  για τη σημερινή τραγική πραγματικότητα

Πρώτη φωτογραφία: Ο εμβληματικός πύργος στην ακρόπολη, ο οποίος το 1805 αριθμούσε πάνω από 10 σειρές, σήμερα είναι υπό κατάρρευση καθώς συνεχώς «φεγγίζουν» οι αρμοί, υπό τα αδιάφορα βλέμματα των αρμοδίων

Πρώτη (σύνθετη) φωτογραφία: Πανοραμική άποψη της «Αυλόπορτας  πριν από 100 χρόνια, με τα αρχαία τείχη να κατεβαίνουν από τις δύο μεριές της πλαγιάς (περικλείοντας τον εσωτερικό χώρο) και να σμίγουν  σε αυτήν χωρίς να την … κρύβουν. Δεν έχω δει αλλού κάποιο παρόμοιο δείγμα αμυντικών έργων…».

 Δεύτερη (σύνθετη)  φωτογραφία:  Η «Αυλόπορτα»  (πάνω) πάλι πριν από 100 χρόνια και (κάτω) πριν από την τοποθέτηση ξύλινου «νάρθηκα» … προσωρινά το 1997, όπου και παραμένει … σαπίζων! Αμ την έβλεπε σήμερα ο Ληκ θα απογοητευόταν  από τη σημερινή τραγική κατάσταση ενός μνημείου για το οποίο, όπως σημείωνε όταν το αντίκρισε ότι «δεν  έχω δει αλλού κάποιο παρόμοιο δείγμα αμυντικών έργων…»

Τρίτη (σύνθετη)  φωτογραφία:  Αριστερά (πάνω) ο  πύργος πριν από 100 χρόνια, με τα τείχη  της ακρόπολης  ολοκάθαρα να ξεχύνονται  στην πλαγιά έως την «Αυλόπορτα» και, δεξιά , όπως είναι σήμερα…  Για τον πύργο αυτόν ο υπέυθυνος των αρχαιολογικών ανασκαφών στην Παλαιομάνινα από το 2006 έως το 2014 καθηγητής το πανεπιστημίου Αθηνών Βασίλης Λαμπρινουδάκης έχει επισημάνει  προ πολλού  ότι απαιτείται άμεση λήψη μέτρων αντιμετώπισης του κινδύνου κατάρρευσης εμβληματικών τμημάτων του τείχους ,δεδομένου ότι ενδεχόμενη καταστροφή θα ήταν δύσκολα και με πολύ μεγάλο κόστος αναστρέψιμη και θα προκαλούσε έντονη υποβάθμιση της εικόνας του μνημείου. Η δαπάνη για την αντιμετώπιση του κινδύνου κατάρρευσης του πύργου πλησίον του χωριού της Παλαιομάνινας εκτιμάται από τον κ. Λαμπρινουδάκη ότι ανέρχεται σε 50.000 ευρώ με κάλυψή της δαπάνης από επιχείρηση ή επιχειρήσεις της περιοχής, αλλά  φευ!

Τέταρτη (σύνθετη) φωτογραφία: Μία άλλη πανοραμική άποψη της «Αυλόπορτας» πριν από 100 χρόνια (αριστερά) και  το «τροπικό» τοπίο που την σκεπάζει σήμερα!

Πέμπτη φωτογραφία: Ο εμβληματικός πύργος στην ακρόπολη, ο οποίος το 1805 αριθμούσε πάνω από 10 σειρές, σήμερα είναι υπό κατάρρευση καθώς συνεχώς «φεγγίζουν» οι αρμοί, υπό τα αδιάφορα βλέμματα των αρμοδίων

Έκτη (σύνθετη) φωτογραφία:  Η Ακρόπολη (πάνω) πριν από 100 χρόνια και (κάτω) τα γύρω χαλάσματα  και του πλαϊνού τείχους της  σήμερα (δεξιά κάτω)

Έβδομη (σύνθετη)  φωτογραφία: Η πύλη, λίγα μέτρα μετά την «Αυλόπορτα, που οδηγεί στο εσωτερικό της  αρχαίας πόλης (αριστερά) πριν από 100 χρόνια και όπως είναι σήμερα (δεξιά)!

Όγδοη  (σύνθετη) φωτογραφία:  Ο  υπό κατάρρευση πύργος σήμερα (τρεις  φωτογραφίες πάνω, πρώτη στη μέση και πρώτη κάτω, μαζί με τα γύρω χαλάσματα, και πριν από 100 χρόνια (δεύτερη και τρίτη φωτογραφία στη μέση).

Όγδοη φωτογραφία: ο εμβληματικός πύργος στην ακρόπολη «κραυγάζει απεγνωσμένα» ότι καταρρέει και ζητά βοήθεια, αλλά επί ματάιω…

Σταματάμε την παράθεση κι άλλων φωτογραφιών και αντίστοιχων περιγραφών, διότι κανένας πια λόρδος Μπάυρον δεν θα συγκινήσει κανένα για τα εγκλήματα των  διαδόχων του … ΄Ελγιν…

Αναμνήσεις του Δημήτρη Στεργίου

Σήμερα (1η Μαϊου 2019) γιορτάζεται, όπως κάθε χρόνο, η εργατική πρωτομαγιά με συνεχιζόμενη οικονομική κρίση, με φορομπηχτισμό, με υψηλό δημόσιο χρέος, με μειωμένο οικογενειακό εισόδημα και με το υψηλότερο ποσοστό ανεργίας στην Ευρώπη!

Και θυμήθηκα ότι στη δεκαετία του 1950, στο χωριό μου, την Παλαιομάνινα Αιτωλοακαρνανίας, την ημέρα αυτή γιόρταζαν μόνο τα παιδιά του Δημοτικού Σχολείου με ποιήματα για την Πρωτομαγιά και με μπουκέτα από μυρωδάτα τριαντάφυλλα, αγριοβιολέτες, παπαρούνες και μαργαρίτες που μαζεύαμε από τις αυλές και τα χωράφια.

Θυμήθηκα ότι τότε στο χωριό τίποτε δεν θύμιζε εργατική πρωτομαγιά, καθώς όλοι σχεδόν οι κάτοικοι ασχολούνταν με το φύτεμα των καπνών από το πρωί έως το βράδυ!

Θυμήθηκα ότι την πρωτομαγιά ως αργία και όχι ως … «απεργία» τη γνώρισα αργότερα στο Μεσολόγγι, όταν πήγα στο (τότε εξατάξιο) Γυμνάσιο της Παλαμαϊκής Σχολής, όπου όλοι, μεγάλοι, μικροί, κατά πυκνές ομάδες, ξεχυνόμασταν στους μοσχοβολημένους δρόμους, έξω από την ιστορική Πύλη, με τα ευωδιαστά τριαντάφυλλα και αγιόκλημα και τραγουδούσαμε τραγούδια του Μάη.

Και θυμήθηκα ότι την ημέρα αυτή, ύστερα από 25 χρόνια, ως διευθυντής εφημερίδας στη δεκαετία του 1970 (λίγα χρόνια μετά τη μεταπολίτευση!), είχα πραγματοποιήσει σύσκεψη μεταξύ στελεχών για τον προγραμματισμό της ύλης και την αποτύπωση των συνδικαλιστικών και κομματικών αντιδράσεων και παρεμβάσεων κατά την ημέρα αυτή.

Θυμήθηκα ότι, καθώς έμπαινα στην αίθουσα των συνεδριάσεων, έλεγα επίκαιρους στίχους τραγουδιών για την Πρωτομαγιά, όπως μού τους είχαν διδάξει οι δάσκαλοί μου στο Δημοτικό σχολείο.

Θυμήθηκα που έλεγα «Πρωτομαγιά, τα λούλουδα γιορτάζουν και τα πουλιά τα ταίρια τους φωνάζουν» ή «Ξημερώνει αυγή δροσάτη, με το πρώτο της πουλί, λες και κράζει τον εργάτη στη φιλόπονη ζωή…» του Γεράσιμου Μαρκορά (1826-1911):

Ξημερώνει αυγή δροσάτη

με το πρώτο της πουλί

λες και κράζει τον εργάτη

στην φιλόπονη ζωή.

Πριν αχνίσει κάθε αστέρι

με χαρούμενη καρδιά,

νέοι, μεσόκοποι και γέροι,

τρέξετ’ όλοι στη δουλειά!

 

Μη σας είναι ο ξένος πλούτος

εν’ αγκάθι στην καρδιά –

πέστε αζήλευτα: Είναι τούτος

εργασίας κληρονομιά.

Σηκωθείτε! Η γη χαρίζει

μόνον άφθονο καρπό,

αν ο κόπος την ποτίζει

μ’ έναν ίδρωτα συχνό.

Πάντα, ναι, τιμίου κόπου

οι γλυκύτατοι καρποί

είν οι μόνοι, που τ ανθρώπου

σώμα τρέφουν και ψυχή.

Πριν αχνίσει κάθε αστέρι

με χαρούμενη καρδιά,

νέοι, μεσόκοποι και γέροι,

τρέξετ’ όλοι στη δουλειά!

Θυμήθηκα ότι μόλις μπήκα στην αίθουσα των συνεδριάσεων, κάποιος αριστερός συνάδελφος με προσγείωσε λέγοντας τα εξής: «Σε άκουγα να τραγουδάς κάτι που πια η πραγματικότητα τα έχει … αχρηστεύσει. Δεν υπάρχει πια σήμερα φιλόπονη ζωή για τον εργάτη, διότι διεκδικεί ίσα δικαιώματα στη ζωή…»

Θυμήθηκα ότι έμεινα αποσβολωμένος από την παρατήρηση του συναδέλφου μου, αλλά δεν έδωσα συνέχεια…

Θυμήθηκα όμως τη συνέχεια έδιναν με αγριότητα τα γνωστά σκληρά πακέτα λιτότητας και ο φορομπηχτισμός, που κορυφώθηκαν με τα Μνημόνια, όταν έγινε και γίνεται η μεγαλύτερη λεηλασία του εισοδήματος των νοικοκυριών και η μεγαλύτερη δοκιμασία των εργαζομένων με την ένταξή τους κατά χιλιάδες στη στρατιά των ανέργων…

Σήμερα, θα περίμενα ύστερα από αυτούς επίμονους εργατικούς αγώνες και τις γιορτές μόνο με συνθήματα και ηχηρά παρόμοια κατά την ημέρα της Πρωτομαγιάς, περίμενα τους εργάτες και τους εργαζόμενους (μεταξύ των οποίων ήμουνα κι εγώ επί 45 χρόνια!) όχι μόνο να μην υπήρχε ανεργία, όχι μόνο να μην υπήρχε λεηλασία του εισοδήματος, όχι μόνο να μην υπήρχε τρόικα και Μνημόνια και εφιαλτικό χρέος, αλλά ευημερία, ανάπτυξη και χώρα ισχυρή, με κύρος και αξιοπρέπεια…

Αμ δε!!!

Του Δημήτρη Στεργίου

Τελικά, το 2018 με δαπάνες και αναλήψεις χρεών δημόσιων επιχειρήσεων και οργανισμών που δεν επηρεάζουν το έλλειμμα, το χρέος, αντί μείωσης κατά 5,8 ποσοστιαίες μονάδες, αυξήθηκε κατά 4,9 ποσοστιαίες μονάδες, σημειώνοντας νέο αρνητικό ρεκόρ όλων των εποχών!

Τελικά, πήγαν χαράμι και το «ματωμένο» πρωτογενές «πλεόνασμα» και η μικρή ονομαστική αύξηση του ΑΕΠ το 2018. Τα τελευταία στοιχεία της Eurostat, τα οποία αναδημοσίευσε και η Ελληνική Στατιστική Αρχή (ΕΛΣΤΑΤ) υπερακόντισαν τις χαμηλότερες εκτιμήσεις του Προϋπολογισμού του 2019 για την εξέλιξη του δημόσιου χρέους του 2018, το οποίο, τελικά, διαμορφώθηκε στο 181,1% του ΑΕΠ, δηλαδή αυξήθηκε κατά 4,9 ποσοστιαίες μονάδες. Υπενθυμίζεται ότι ο Προϋπολογισμός του 2019 εκτιμούσε ότι το χρέος θα διαμορφωνόταν το 2018 στο 180,4 % του ΑΕΠ, δηλαδή χαμηλότερο κατά 0,7 ποσοστιαίες μονάδες από τις τελικά στοιχεία της Eurostat! Σε απόλυτους αριθμούς το χρέος από 317,5 δις. ευρώ το 2017 διαμορφώθηκε στα 334,6 δις. ευρώ το 2018.

Και πήγαν χαράμι το «πρωτογενές πλεόνασμα» και η ονομαστική αύξηση του ΑΕΠ το 2018, διότι το χρέος, όπως αναφέρθηκε, αυξήθηκε κατά 4,9 εκατ. μονάδες, ενώ θα έπρεπε να μειωνόταν τουλάχιστον κατά 5,8 ποσοστιαίες μονάδες, δηλαδή από 176,2 ποσοστιαίες μονάδες να συρρικνωνόταν στις 170,4 ποσοστιαίες μονάδες.

Τι έγινε πάλι; Μα αυτό που γίνεται επί δεκαετίες, δηλαδή η σπατάλη, της οποίας μάλιστα η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ το 2018 έσπασε όλα τα αρνητικά ρεκόρ σε περίοδο των Μνημονίων, δηλαδή 2010-2018, όπως προκύπτει από τον παρατιθέμενο πίνακα. Πάντως, σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ, η μεγάλη αύξηση των δαπανών οφείλεται κατά κύριο λόγο στην εκταμίευση των τελευταίων δόσεων του προγράμματος, αλλά η Τράπεζα της Ελλάδος επισημαίνει ρητώς και κατηγορηματικώς ότι ο παράγοντας «προσαρμογή ελλείμματος – χρέους», που συμβάλλει στη μεταβολή του χρέους, περιλαμβάνει και δαπάνες ή ανάληψη υποχρεώσεων που, ενώ δεν επηρεάζουν το έλλειμμα, αυξάνουν το χρέος. Επίσης, περιλαμβάνει και εισπράξεις (π.χ. από αποκρατικοποιήσεις), οι οποίες δεν επηρεάζουν το έλλειμμα, αλλά μειώνουν το χρέος, αλλά καλύτερα ας μη μιλάμε πια για … αποκρατικοποιήσεις!

Από την ανάλυση του πίνακα αυτού, ο οποίος δημοσιεύεται στην Έκθεση του διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος για το έτος 2018 (σελίδα 180) και μάλιστα με βάση τις χαμηλότερες εκτιμήσεις του κρατικού προϋπολογισμού του 2019, προκύπτουν ακόλουθες μελαγχολικές διαπιστώσεις:

Πρώτον, το 2018 οι δαπάνες ή ανάληψη χρεών κατέρριψαν όλα τα ρεκόρ της μνημονιακής περιόδου και επεβάρυνε το χρέος με πάνω από 10 ποσοστιαίες μονάδες, που αποτελεί επίσης νέο αρνητικό ρεκόρ περιόδου!

Δεύτερον, το 2018, η συμβολή του πρωτογενούς «πλεονάσματος και της ονομαστικής αύξησης του ΑΕΠ στη μείωση του χρέους σημείωσαν ρεκόρ ως ποσοστό του ΑΕΠ (-4,3 ποσοστιαίες μονάδες), αλλά, δυστυχώς, δεν ήταν αρκετή για να αντισταθμίσουν τη συμφορά της σπατάλης κατά την ίδια περίοδο.

Τι έγινε πάλι; Μα, ό,τι γίνεται συνεχώς επί δεκαετίες, με κορύφωση του δράματος και της συμφοράς το 2012, όταν από 137,9 δις. από το γνωστό «κούρεμα» (PSI), την αγριότερη επίθεση κατά της ιδιωτικής περιουσίας και των ασφαλιστικών ταμείων, πήγαν σε μείωση του δημόσιου χρέους μόνο 50 δις ευρώ κι αυτά μόνο για το 2012, αφού στα επόμενα έτη έως και σήμερα το χρέος καλπάζει!

Όπως προκύπτει από την έκδοση της Τράπεζας της Ελλάδος «Το Χρονικό της Κρίσης: 2010-2013», το συνολικό καθαρό όφελος (μείωση του χρέους) των 137,9 δις. ευρώ που προέκυψε από το «κούρεμα» μετριάστηκε σημαντικά λόγω: α) της ανάγκης για ανακεφαλαιοποίηση των ελληνικών τραπεζών με έκδοση νέου χρέους ύψους 41 δις. ευρώ εντός του 2012, β) του δανεισμού ύψους 11,3 δις. ευρώ για την επαναγορά χρέους το Δεκέμβριο, γ) του γεγονότος ότι η μείωση της αξίας των ομολόγων που διακρατούσαν τα ελληνικά ασφαλιστικά ταμεία ή άλλοι φορείς, ύψους 16,2 δις. ευρώ, δεν οδήγησε σε μείωση του χρέους, επειδή επρόκειτο για ενδοκυβερνητικό χρέος, δ) του δανεισμού 4,5 δις. ευρώ για την παροχή ομολόγων του ΕΦΣΕ στα ασφαλιστικά ταμεία ως αντισταθμικού οφέλους έναντι της μείωσης των απαιτήσεων που υπέστησαν, ε) της ανάγκης δανεισμού 11,9 δισ. ευρώ για την κάλυψη του ελλείμματος του 2012 και στ) λοιπών υποχρεώσεων του Δημοσίου (π.χ. πληρωμές στον ΕΜΣ, πληρωμές παλαιών οφειλών κλπ) συνολικού ύψους 1,9 δισ. ευρώ.

Το καθαρό αποτέλεσμα όλων αυτών των συναλλαγών ήταν η μείωση του χρέους εντός του 2012 μόνο κατά 51,2 δισ. ευρώ. Πράγματι, το χρέος που το 2011 είχε διαμορφωθεί σε 355,1 δισ. ευρώ το 2011 (από 329,4 δισ. ευρώ το 2010!!!), το 2012 συρρικνώθηκε στα 303,9 δισ. ευρώ, δηλαδή μειώθηκε κατά 51,2 δισ. ευρώ, αλλά την επόμενη χρονιά (2013) αυξήθηκε κατά 16 περίπου δισ. ευρώ, δηλαδή στα 319,2 δισ. ευρώ, παρά τη σημαντική συρρίκνωση των δαπανών εξυπηρέτησης του χρέους σε όλη αυτή την περίοδο.

Πίνακας: Παράγοντες μεταβολών του χρέους (2010-2018)

(Ποσοστιαίες μονάδες)

Έτος

2008

2009

2010

2011

2012

Λόγος χρέους γενικής κυβέρνησης

109,4

126,7

146,2

172,1

159,6

Μεταβολές λόγου χρέους γενικής κυβέρνησης προς ΑΕΠ

6,3

17,3

19,5

25,8

-12,5

-Επίδραση πρωτογενούς αποτελέσματος

5,4

10,1

5,3

3,0

3,8

-Επίδραση από τη μεταβολή του ΑΕΠ και τη μεταβολή των επιτοκίων

0,9

7,1

12,3

20,7

19,3

-Προσαρμογή ελλείμματος – χρέους *

0,1

0,1

1,9

2,1

-35,6

 

 

 

 

 

 

Πίνακας (συνέχεια): Παράγοντες μεταβολών του χρέους (2010-2018)

(Ποσοστιαίες μονάδες)

Έτος

2013

2014

2015

2016

2017

2018

Λόγος χρέους γενικής κυβέρνησης

177,4

178,9

175,9

178,5

176,1

180,4

Μεταβολές λόγου χρέους γενικής κυβέρνησης προς ΑΕΠ

17,8

1,5

-3,0

2,6

-2,4

4,3

-Επίδραση πρωτογενούς αποτελέσματος

9,1

-0,3

2,1

-3,7

-3,9

-4,1

-Επίδραση από τη μεταβολή του ΑΕΠ και τη μεταβολή των επιτοκίων

13,3

5,9

4,9

3,9

-0,6

-1,7

-Προσαρμογή ελλείμματος – χρέους *

-4,6

-4,0

-10,1

2,4

2,1

10,1

 

 

 

 

 

 

 

*Η «προσαρμογή ελλείμματος – χρέους» περιλαμβάνει και δαπάνες η ανάληψη υποχρεώσεων που, ενώ δεν επηρεάζουν το έλλειμμα, αυξάνουν το χρέος. Επίσης, περιλαμβάνει και εισπράξεις (π.χ. από αποκρατικοποιήσεις), οι οποίες δεν επηρεάζουν το έλλειμμα, αλλά μειώνουν το χρέος

Πηγή. Έκθεση του διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος για το 2018, σελίδα 180.

 

Σελίδα 4 από 11

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ

Η ηλεκτρονική έκδοση της εφημερίδας ΑΙΧΜΗ, πρώτης σε κυκλοφορία και αναγνωσιμότητα στο νομό Αιτωλοακαρνανίας. Ειδήσεις, σχόλια, ρεπορτάζ, κοινωνικά, αθλητικά, μικρές αγγελίες

Η Αιτωλοακαρνανία