Αγγελίες    Επικοινωνία

Ελ. Βενιζέλος: «Κυριάκο, οι Ευρωπαίοι δεν κατανοούν δίκαια, αλλά μόνο συμφέροντα»!

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter

Μετά τον πρόεδρο της Δημοκρατίας Προκόπη Παυλόπουλο, και ο πρωθυπουργός επανέλαβε στον Αμερικανό υπουργό Εξωτερικών ότι η Τουρκία παραβιάζει το Διεθνές Δίκαιο, ενώ για τα «κατορθώματα» και «επανορθώματα» των πολιτικών μας χρειαζόταν προ πολλών δεκαετιών η «φρόνησις», η «διορατικότης» και η «προορατικότης», όπως, μάταια, θα συμβούλευε ο εθνάρχης όλους τους Έλληνες.

Του Δημήτρη Στεργίου

Αν ο Ελευθέριος Βενιζέλος άκουγε όλα αυτά που επαναλαμβάνει ο πρόεδρος της Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος σε κάθε ευκαιρία, είτε στο εσωτερικό είτε στο εξωτερικό, για την ευρωπαϊκή προοπτική των Σκοπίων, της Αλβανίας και της Τουρκίας, και τώρα ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης στον υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ Μάικ Πομπέο (και… συγκινήθηκε!!!), θα αντιδρούσε πολύ άγρια και άσχημα! Είπε, λοιπόν, τώρα και ο πρωθυπουργός ότι η Τουρκία παραβιάζει κατάφωρα το Διεθνές Δίκαιο…

 «Ακούγοντας», λοιπόν, όλα αυτά ο Ελευθέριος Βενιζέλος θα φώναζε εκκωφαντικά και στον πρωθυπουργό της Ελλάδος και σε όλους τους Έλληνες πολιτικούς ότι «οι Ευρωπαίοι δεν κατανοούν τα δίκαια, αλλά τα συμφέροντα». Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να πάψουν τόσο ο πρόεδρος της Δημοκρατίας όσο και οι Έλληνες πολιτικοί να επικαλούνται τα ελληνικά δίκαια, το διεθνές δίκαιο. Από τον «Οικονομικό Ταχυδρόμο» (29 Σεπτεμβρίου 1994) παραθέτω σχετικό απόσπασμα με σχόλια του Γιάννη Μαρίνου:

«…Ειλικρίνεια-Αλήθεια. Ιδού η μέθοδός μο., Μην ομιλείτε περί ιστορικών δικαίων. Δεν κάμνουν εντύπωσιν εις τους Ευρωπαίους. Εγώ, κατά την διάρκειαν των Συνδιασκέψεων έθεσα ως βάσιν των αξιώσεων της Ελλάδος τον εθνολογικόν, ουχί τον ιστορικόν χαρακτήρα των εδαφών τα οποία εζήτησα. Άλλα έθνη, προβάλλοντα ιστορικάς αξιώσεις απέτυχον. Τα περισσοτέρας ιστορικάς απαιτήσεις θα ημπορούσε να έχη η Ελλάς. Αλλά η Ευρώπη δεν λαμβάνει υπόψιν τοιαύτας αξιώσεις. Ουδέποτε έκαμα χρήσιν των ιστορικών δικαιωμάτων μας. Εζήτησα την Θράκην διότι πλειονοψηγεί εκεί το ελληνικόν στοιχείον. Εζήτησα την Ιωνίαν διότι πλειοψηφούν οι Έλληνες εκεί. Η αξίωσίς μας δια την Κωνσταντινούπολιν, ήταν άλλοτε πρωτεύουσα του Βυζαντινού Κράτους. Αλλά, κυρίως, η αξίωσίς μας βασίζεται επί του σημερινού πληθυσμού της Κωνσταντινουπόλεως . Εάν η Κωνσταντιντινούπολις δεν είχε τον ελληνικόν πληθυσμόν της, εάν οι ‘Ελληνες δεν επλειονοψηφούσαν εν Θράκη και Ιωνία, ως δημοκρατικός άνθρωπος δεν ηδυνάμνην και δεν εδικαιούμην να εγείρω επ΄ αυτών αξιώσεις. Αλλά και κάτι άλλο. Εις τα υπομνήματά μου και τα προφορικά μου διαβήματα, ουδέποτε έκαμα χρήσιν του όρου «ελληνικά δίκαια». Ο όρος αυτός είναι συναισθηματολογικός. Οι δε Ευρωπαίοι δεν τον εννοούν. Ο όρος μου ήταν «ελληνικά συμφέροντα». Δίκαια ελληνικά συμφέροντα. Αλλά και συμφέροντα της Ανθρωπότητας. Όχι αποκλειστικώς της Ελλάδος».

Και επειδή το απόσπασμα αυτό μπορεί να ερμηνευθεί παντοιοτρόπως και κατά τα… κομματικά ή ιδεοληπτικά συμφέροντα του καθενός, σπεύδω να παραθέσω το προφητικό σχόλιο του τότε διευθυντή του «Οικονομικού Ταχυδρόμου» Γιάννη Μαρίνου, με τον οποίο ο γράφων, ως διευθυντής Σύνταξης του ιστορικού περιοδικού, συνεργάσθηκα επί … τριάντα χρόνια, το οποίο συνόδευε το παραπάνω κείμενο του Ελευθερίου Βενιζέλου:

«Τα συμφέροντα, λοιπόν, κα όχι τα ιστορικά δίκαια μετρούν στις διεθνείς συναλλαγές, μάς διδάσκει ο Ελευθέριος Βενιζέλος, πράγμα το οποίο είναι προφανές ότι έχουν λησμονήσει όσοι επί τρία χρόνια «αγωνίζονται» για τα εθνικά θέματα. Τολμούμε να υπενθυμίσουμε ότι και οι στήλες αυτές είχαν κατ΄επανάληψιν τονίσει ότι μόνο με τη γλώσσα που διαπραγματεύεται συμφέροντα μπορούν να γίνουν αντιληπτές και αποδεκτές οι ελληνικές θέσεις, χωρίς να γνωρίζαμε τότε τις παρεμφερείς θέσεις του Βενιζέλου. Τώρα μπορούμε με περισσότερη έμφαση να τις επαναλάβουμε προσθέτοντας και την άλλη ρεαλιστική τοποθέτηση του εθνάρχη που μας αποκάλυψε ο κ. Μιχ. Παπακωνσταντίνου και η οποία, καθώς τώρα όλοι σχεδόν λίγο ως πολύ αντιδικούν ή πάντως δεν δείχνουν κατανόηση για τις ελληνικές θέσεις, προσλαμβάνει απόλυτη επικαιρότητα και αναδεικνύεται σε εθνική πρόκληση. Έλεγε για τη μεταστροφή των άλλοτε συμμάχων και φίλων μας εναντίον μας τα εξής: «Δεν πρέπει βέβαια να απογοητευθώμεν τελείως. Αλλά και πρέπει ν΄ αντιμετωπίσωμεν την κατάστασιν ειλικρινώς . Ν΄αποφεύγωμεν την αβάσιμον αισιοδοξίαν. Ν΄ αντικρύζωμεν τα πράγματα ως έχουν. Όχι αισθηματολογικώς. Να είμεθα θετικοί. Ν΄ αφίσωμεν τους θρύλους. Ν’ αποφεύγωμεν τα «Και στην Πόλη με το καλό!». Να το πάρωμεν απόφασιν ότι δεν υπάρχει, δεν υπήρξε ποτέ «Θεός της Ελλάδος». Ένας είναι ο θεός δι΄ όλα τα έθνη. Η φρόνησις, η διορατικότης, η προορατικότητς, η επαφή με την πραγματικότητα. Ιδού τι θα μας βοηθήση θετικά να επανορθώσωμεν ό,τι είναι επανορθώσιμον». Ποιοι σημερινοί Έλληνες πολιτικοί θα προσπαθήσουν με τέοιες προσεγγίσεις να επανορθώσουν ότι είναι επανορθώσιμον» διερωτάται ο Γιάννης Μαρίνος.

Και επιτρέψτε μου να κλείσω αυτό το σημείωμα και με μια δική μου ταπεινή άποψη – διαπίστωση: Στην Ελλάδα η «φρόνησις» έγινε «αφροσύνη» και όλη η «διορατικότης», «προορατικότης» και «η επαφή με την πραγματικότητα» εξαντλούνταν, εξαντλείται και θα εξαντλείται αενάως και μεγαλουργούσε και μεγαλουργεί μεγαλοπρεπώς μόνο σε ευρηματικότητα και τερτίπια για την παραμονή στην εξουσία ή την κατάληψη της εξουσίας, αναλώμασι της Ελλάδος… Διότι, οποία συμφέροντα μπορεί να έχουν ο σημερινοί Ευρωπαίοι από τη σημερινή καθημαγμένη από ελλείμματα, υπερχρέωση, μνημόνια, ύφεση, ανεργία, φτώχεια Ελλάδα; Τι έλεγε ο εθνικός μας ποιητής; «Δεν είν’ εύκολες οι θύρες εάν η χρεία τες κουρταλή»…

Γράφοντας όλα αυτά θυμήθηκα αυτό που τόνιζε και επαναλάμβανε ο καθηγητής μου της Πολιτειολογίας στο Πανεπιστήμιο Δημήτριος Βεζανής ότι «οι ισχυροί γράφουν το Διεθνές Δίκαιο στη μπούκα των κανονιών»! Και δικαιώνεται πλήρως τα τελευταία χρόνια από τον συνεχώς απειλούντα και φωνασκούντα Ασιάτη Ερντογάν και κατά παλαιότερα και αρχαιότερα από τους τότε γνωστούς ισχυρούς μονάρχες, αυτοκράτορες και δικτάτορες.

Η χώρα μας, λοιπόν, χρειάζεται «φρόνησιν», την οποία έχει χάσει προ πολλού, χρειάζεται «διορατικότητα», την οποία έχει ξεχάσει σε κομματικά γραφεία, χρειάζεται ισχυρή οικονομία, σεβασμό στους θεσμούς και κύρος στο εξωτερικό. Δυστυχώς, όλα αυτά έχουν αντικατασταθεί από την ηττοπαθή επίκληση του Διεθνούς Δικαίου και των δικαιωμάτων, τα οποί, όπως προανέφερα, επί αιώνες γράφονται στη μπούκα των κανονιών.

Υπενθυμίζω ότι η πιο πρόσφατη σχετική δήλωση του προέδρου της Δημοκρατίας Προκόπη Παυλόπουλου έγινε στην Ποντγκόριτσα, όπου βρέθηκε στο πλαίσιο διήμερης επίσημης επίσκεψης και συνάντησης με τον πρόεδρο του Μαυροβουνίου Μίλο Ντουκάνοβιτς. Συγκεκριμένα, επανέλαβε, μεταξύ άλλων, τα εξής:

«Η ευρωπαϊκή προοπτική των γειτόνων μας έχει δύο αυτονόητες προϋποθέσεις τις οποίες οφείλουμε να επισημαίνουμε με απόλυτη ειλικρίνεια: Αν θέλουν να έχουν ευρωπαϊκή προοπτική, πρέπει να σεβασθούν, στο ακέραιο, το Ευρωπαϊκό Κεκτημένο. Κάτι που σημαίνει ότι πρέπει να σεβασθούν, επίσης στο ακέραιο, τις υποχρεώσεις που θεσπίζει η Ευρωπαϊκή Έννομη Τάξη στο σύνολό της, καθώς και τις υποχρεώσεις που θεσπίζει το Διεθνές Δίκαιο στο σύνολό του, αφού αναπόσπαστο μέρος του ευρωπαϊκού κεκτημένου είναι και το Διεθνές Δίκαιο. Επιπροσθέτως, πρέπει να έχουν λύσει προηγουμένως, με βάση το Ευρωπαϊκό και το Διεθνές Δίκαιο, τις διαφορές με άλλα κράτη στην περιοχή. Διότι είναι προφανές πως η Ευρωπαϊκή Ένωση συνιστά, από τη φύση της, χώρο ειρηνικής και δημιουργικής συνύπαρξης κρατών και λαών και όχι πεδίο σύγκρουσης ή έστω και επίλυσης διαφορών».

*Το σκίτσο του Κώστα Μητρόπουλου δημοσιεύθηκε στα «Νέα» και αναδημοσιεύθηκε στον «Οικονομικό Ταχυδρόμο» (18 Οκτωβρίου 1990)

Κουφός Βασίλης

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ

Η ηλεκτρονική έκδοση της εφημερίδας ΑΙΧΜΗ, πρώτης σε κυκλοφορία και αναγνωσιμότητα στο νομό Αιτωλοακαρνανίας. Ειδήσεις, σχόλια, ρεπορτάζ, κοινωνικά, αθλητικά, μικρές αγγελίες

Η Αιτωλοακαρνανία