Αγγελίες    Επικοινωνία

Η πρόκληση της τοπικής ανάπτυξης

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter

Ημερομηνία πρώτης δημοσίευσης: 05/09/2019

Μπορείς να μάθεις πολλά, απλά παρατηρώντας», ή στο αγγλικό πρωτότυπο κείμενο "you can learn a lot, by just watching", ήταν η διδαχή ενός διακεκριμένου καθηγητή του Αμερικάνικου πανεπιστημίου του Stanford πριν λίγα χρόνια, όπως την θυμάμαι. Αυτή την αρχή λοιπόν εφάρμοσα παρατηρώντας τα τεκταινόμενα σε αναπτυξιακά θέματα Δήμων της Αιτωλοακαρνανίας, εδώ και πολλά χρόνια.

Η λέξη "ανάπτυξη", αυτή η τόσο σημαντική για τις ζωές μας λέξη, θεωρώ ότι στην νεοελληνική πραγματικότητα είναι από τις πλέον φθαρμένες. Ο καθένας την χρησιμοποιεί κατά πως τον βολεύει. Και στο τέλος, συνήθως μόνο ανάπτυξη δεν βλέπουμε.

Οι υποψήφιες δημοτικές αρχές πριν εκλεγούν, παρουσιάζουν προς τους δημότες τις σκέψεις, τις ιδέες, τις προτάσεις τους, για τα προβλήματα του τόπου και το πώς μπορεί να υπάρξει πρόοδος, βελτίωση της ποιότητας ζωής, ανάπτυξη κ.λπ. Και ερχόμαστε τώρα στο μετά. Στην ημέρα μετά την εκλογή και την ανάληψη της εξουσίας από την εκάστοτε δημοτική αρχή.

Τι συμβαίνει λοιπόν στην "επόμενη μέρα"; Διάφορα ερωτήματα γεννιούνται. Κατά πόσο υλοποιούνται οι εξαγγελίες; Κατά πόσο ήταν ωφέλιμες όλες οι προτάσεις που προεκλογικά παρουσιάστηκαν; Ήταν ρεαλιστικά υλοποιήσιμες οι προτάσεις; Ποιο το εναλλακτικό κόστος, δηλαδή τι χάνουμε και τι αφήνουμε, για κάθε έργο ή πρόταση που όντως πραγματοποιήθηκε; Πόση προστιθέμενη αξία έχουν οι δράσεις και τα πεπραγμένα της εκάστοτε δημοτικής αρχής; Στο τέλος της θητείας, ο αναπτυξιακός απολογισμός είναι θετικός, ή χάσαμε περισσότερα από όσα κερδίσαμε;

Αυτό που συνήθως παρατηρώ, είναι ότι όλη η διαδικασία για έργα και δράσεις ανάπτυξης, πάσχει. Πάσχει ποικιλοτρόπως, καθώς το πρόβλημα είναι σύνθετο και πολυπαραγοντικό. Τι συμβαίνει λοιπόν συνήθως; Διάφορα τινά. Δημοτικές αρχές έχουν μεν στόχους, αλλά δεν έχουν τα αντίστοιχα -εγκεκριμένα για τον σκοπό- χρήματα. Άλλοτε χρήματα υπάρχουν, αλλά γίνονται παρεκκλίσεις για άλλους σκοπούς, και αυτό φυσικά θα το κρίνουν όπως όλα, οι δημότες. Άλλοτε πάλι, άλλα ήθελε ένας τόπος, αλλά άλλες ευκαιρίες χρηματοδοτικών προγραμμάτων παρουσιάστηκαν στην διάρκεια της δημοτικής θητείας. Θα μου πείτε, και τι να κάνει εν τέλει στο εν λόγω ζήτημα η κάθε δημοτική αρχή; Αφού βρέθηκε μια χρηματοδοτική ευκαιρία για κάτι που δεν είχε προβλεφθεί/ειπωθεί προεκλογικά, να την αφήσει; Όχι βέβαια! Το θέμα όμως είναι, έστω και αν δεν τέθηκε προεκλογικά, οι επιλογές της κάθε δημοτικής αρχής, να είναι κοντά στις σημαντικές ανάγκες του Δήμου, και όχι απλά να γίνει κάτι για να πούμε ότι έγινε. Το θέμα όμως "ανάπτυξη", είναι πολύ μεγάλο και σοβαρό, για να "παραπέφτει" κάθε φορά, κατά πως φυσάει ο άνεμος εξαιτίας των κυβερνητικών/περιφερειακών αλλά εν τέλει και δημοτικών επιλογών.

Μια δημοτική αρχή, πρωτίστως οφείλει να γνωρίζει να ιεραρχεί τις δράσεις της από άποψη σημαντικότητας. Πώς να το κάνουμε, τα χρήματα είναι πεπερασμένα και το πού θα τα κατευθύνουμε είναι μια απόφαση νευραλγικής σημασίας. Βέβαια, μερίδιο ευθύνης βαραίνει και τους δημότες. Στο τι ζητούν δηλαδή από τις δημοτικές τους αρχές. Δεν μπορεί όμως, δημοτικές αρχές και δημότες, αγόμενοι και φερόμενοι εκατέρωθεν σε έναν αέναο φαύλο κύκλο, να επενδύουν το τοπικό δημοτικό χρήμα σε δράσεις που δεν μπορούν να έχουν αναπτυξιακό πρόσημο στην περιοχή. Οι δημότες φυσικά έχουν κάθε λόγο να ζητούν. Καλώς κάνουν! Αυτό που περιμένω όμως από μια δημοτική αρχή, με σοβαρότητα, με ωριμότητα, με αναπτυξιακή σκέψη, είναι να δείχνει κι αυτή από μόνη της τον δρόμο προς έργα ανάπτυξης. Και με αυτό θέλω να πω, ότι εν τέλει, δεν μπορώ να αναμένω ότι ο κάθε δημότης μιας πόλης οφείλει να έχει οπωσδήποτε ένα προσωπικό αναπτυξιακό όραμα. Η δημοτική αρχή όμως, δεν δικαιολογείται να μην έχει. Ακόμη και αν οι περισσότεροι δημότες δεν ζητούν αναπτυξιακές δράσεις, αυτή οφείλει να τις παρουσιάσει, να πείσει τον κόσμο γι’αυτές, και να προσπαθήσει να τις πετύχει. Γιατί δεν μπορεί ένας τόπος να αναλώνεται για χρόνια και χρόνια, στο πώς θα μαζευτούν τα σκουπίδια, στο αν θα μπει ένα παγκάκι εκεί, αν θα ρίξουμε λίγη πίσσα στο τάδε δημοτικό διαμέρισμα, αν θα επιχορηγήσουμε μια ακόμη έκθεση στον τάδε φορέα, ή αν θα διοργανώσουμε ακόμη μια τοπική γιορτή με χορούς και πανηγύρια.

Υπάρχουν διαδικασίες δημοκρατικού προγραμματισμού, υπάρχει σήμερα το internet και εύκολα μπορεί να υπάρξει διαβούλευση για σοβαρά τοπικά θέματα, υπάρχουν ευκαιρίες και δυνατότητες. Χρειάζεται όμως, ο κάθε τόπος, από την βάση των δημοτών μέχρι και την κορυφή της δημοτικής αρχής, να ξέρει τι θέλει, τι θα τραβήξει τον τόπο μπροστά, τι μπορεί να δώσει θέσεις εργασίας και αύξηση εισοδήματος στον τόπο. Δεν μπορεί τα αναπτυξιακά πλάνα που παρουσιάζει μια δημοτική αρχή, να ξεχνιούνται την επομένη μέρα της εκλογής, ούτε δικαιολογείται ο δημότης είτε να έχει μνήμη "χρυσόψαρου", είτε να μην θέτουν οι συλλογικότητες δημοτών/σύλλογοι τα σοβαρά αναπτυξιακά θέματα της περιοχής. Γιατί όπως έχουν όλα καταλήξει στην Ελλάδα, και στην κεντρική πολιτική σκηνή που κυριολεκτικά δεν γνωρίζουμε κάθε μέρα τι μας ξημερώνει, αλλά και στην τοπική αυτοδιοίκηση, έχουμε φτάσει σε ένα σημείο που αντί να παλεύουμε με οργάνωση-μεθοδικότητα και σθένος για σοβαρά αναπτυξιακά θέματα που μπορούν να φέρουν την ελπίδα στη ζωή των δημοτών, με όλες τις παλινωδίες να φτάνουμε στο σημείο που περιγράφει το γνωστό λαϊκό άσμα, "εμείς γι’ αλλού κινήσαμε, κι αλλού η ζωή μας πάει"! Έτσι όμως, με το "ό,τι να ‘ναι", ό,τι προαιρείσθε, και "αν βρεθεί κανένα πρόγραμμα στην πορεία θα υποβάλλουμε κι εμείς πρόταση", δεν πάει μπροστά ένας τόπος.

Αυτό που πρέπει όλοι να κατανοήσουν, είναι ότι το θέμα ανάπτυξη, δεν είναι ούτε εύκολο, ούτε επιδέχεται γρήγορες λύσεις, ούτε γίνεται χωρίς να κατευθύνουμε στη σωστή κατεύθυνση το αντίστοιχο δημοτικό χρήμα, ούτε επιτυγχάνεται δίχως μακρόπνοο σχεδιασμό. Το να μπορέσει να φέρει μια δημοτική αρχή, αναπτυξιακές δράσεις στον τόπο, εκεί είναι η πρόκληση. Θεωρώ λοιπόν, ότι επειδή η ανάπτυξη ενός τόπου πρέπει να είναι όντως η εμπροσθοφυλακή των προτεραιοτήτων μιας δημοτικής αρχής στους Δήμους της Αιτωλοακαρνανίας, πριν προχωρήσουμε σε κάποια κατεύθυνση, πριν αποφασίσουμε για μία δράση, πριν να δαπανήσουμε δημοτικό χρήμα, πρέπει να σκεφτόμαστε διπλά και τρίδιπλα. Και πάντα, κυρίως οι τοπικοί δημοτικοί άρχοντες, να έχουν αδιαλείπτως κατά νου ότι κάθε μέρα, πρέπει να μπαίνει έστω και ένα μικρό λιθαράκι, στο τοπικό οικοδόμημα της ανάπτυξης. Η αυτοδιοίκηση οφείλει να είναι το όχημα της τοπικής ανάπτυξης στην πράξη, ώστε να υπάρχει πραγματικά ένα καλύτερο μέλλον για τους δημότες. 

Κωνσταντίνος Η. Χονδρός
Περιφερειολόγος

Μπορείτε να προμηθευτείτε την εφημερίδα στα περίπτερα του νομού

Κουφός Βασίλης

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ

Η ηλεκτρονική έκδοση της εφημερίδας ΑΙΧΜΗ, πρώτης σε κυκλοφορία και αναγνωσιμότητα στο νομό Αιτωλοακαρνανίας. Ειδήσεις, σχόλια, ρεπορτάζ, κοινωνικά, αθλητικά, μικρές αγγελίες

Η Αιτωλοακαρνανία