Print this page

Αποψεις

Να σταματήσει το σοκ της αυθαίρετης φορολογικής κλίμακας

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter

Του Δημήτρη Στεργίου

Διάβασα ότι στους φακέλους Μητσοτάκη προς τους υπουργούς του περιλαμβάνεται και η καθιέρωση εισαγωγικού φορολογικού συντελεστή στα φυσικά πρόσωπα από 22% στο 9% για εισοδήματα μέχρι 10.000 ευρώ χωρίς μείωση του αφορολόγητου και η δημιουργία νέας προοδευτικής φορολογικής κλίμακας με χαμηλότερο ανώτατο φορολογικό συντελεστή.

Πρόκειται για ένα σημαντικό σχεδιασμό αλλαγής του υφιστάμενου φορομπηχτικού φορολογικού συστήματος, υπό την προϋπόθεση ότι η δομή, μεταξύ άλλων, της φορολογικής κλίμακας θα είναι δικαιότερη και προοδευτικότερη και ότι θα σταματήσει, επιτέλους, το φορολογικό σοκ που προκαλεί τα τελευταία 15 χρόνια.

Υπενθυμίζεται ότι, σύμφωνα με τη διεθνή εμπειρία και σωστή φορολογική πολιτική, μία προοδευτικότερη και δίκαιη φορολογική κλίμακα πρέπει έχει τα ακόλουθα χαρακτηριστικά:

Πρώτον, να έχει όσο το δυνατόν περισσότερα φορολογικά κλιμάκια, για κοινωνικούς, αναπτυξιακούς και φορμπηχτικούς λόγους που αναπτύσσω πιο κάτω.

Δεύτερον, να σταματήσει η αρρυθμία και η αυθαιρεσία που παρατηρείται χρόνια τώρα στο εύρος των φορολογικών κλιμακίων και των φορολογικών συντελεστών. Το ορθότερο, δικαιότερο, είναι οι οριακοί φορολογικοί συντελεστές, με την αύξηση του εισοδήματος, να μεταβάλλονται κατά τις ίδιες ποσοστιαίες μονάδες και το εύρος των κλιμακίων να μεταβάλλεται κατά τον ίδιο ρυθμό. Αυτό το χαώδες εύρος μεταξύ των φορολογικών κλιμακίων και των οριακών φορολογικών συντελεστών πέρα από άδικο είναι και φορομπηχτικό, ενώ ενισχύει την ευρηματικότητα για πρόσθετους τρόπους φοροδιαφυγής, μετά την απότομη μετάταξη εισοδημάτων σε κλιμάκια και συντελεστές που δεν δικαιώνουν την ανάλογη φοροδοτική ικανότητα. Επίσης, η αναπροσαρμογή των φορολογικών κλιμακίων με αμετάβλητους τους οριακούς φορολογικούς συντελεστές συνεπάγεται διατήρηση των μέσων φορολογικών συντελεστών στο ίδιο ακριβώς ύψος με εκείνο της προηγούμενης κλίμακας!

Τρίτον, πρέπει, επιτέλους, να αποφασισθεί μια σωστή πολιτική στο θέμα της έκπτωσης δαπανών. Το ορθόν είναι να θεσμοθετηθεί ένα μόνιμο αφορολόγητο όριο για λόγους φορολογικής δικαιοσύνης, αλλά και για την αντιμετώπιση του εφιαλτικού δημογραφικού προβλήματος.

Η διαπίστωση αυτή επιβεβαιώνεται και από στοιχεία μελετών και εκθέσεων του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) από τα οποία προκύπτει ότι η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα του ΟΟΣΑ, όπου η φορολογική επιβάρυνση μιας οικογένειας με παιδιά είναι υψηλότερη κατά τρεις ποσοστιαίες μονάδες σε σύγκριση με τα φορολογικά βάρη που επωμίζεται ένας άγαμος εργαζόμενος χωρίς παιδιά, σε αντίθεση με τα υπόλοιπα κράτη του ΟΟΣΑ. Επίσης, με την υφιστάμενη φορολογική κλίμακα – σοκ, οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι είναι επί δεκαετίες τα υποζύγια ενός διαρκώς αυξανόμενου φορολογικού βάρους…

Ελπίζω ότι όλα αυτά που προτείνω δεν θα αποτελέσουν «κόκκινο πανί» και για τη σημερινή, νέα, κυβέρνηση, αφού συνεπάγονται βραχυπρόθεσμα σημαντικό κόστος, αλλά μακροπρόθεσμα σημαντικό κοινωνικό και αναπτυξιακό όφελος….