Αγγελίες    Επικοινωνία

Ερευνώντας τις ιστορικές αμφισβητήσεις του κόσμου: Ο πιο ηδύποτος θάνατος!

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter

Ημερομηνία πρώτης δημοσίευσης: 21/03/2019

 

Γράφει ο Rodi De Fuca

Πιστεύω ότι έχετε ακούσει τη θρυλική φράση: « …πνίγει τον πόνο του στο κρασί». Έχουν γραφτεί στίχοι, ραβασάκια, τραγούδια…

Κάποιος που είναι βιρτουόζος άσσος στην κάρπωση ιστοριών την «δανείστηκε» από τις παραδόσεις για να την κάνει αποκύημα στο Game of Thrones. Κι όμως υπήρξε κάποιος θνητός που έκανε πραγματικότητα ολοσχερώς την έννοια της φράσης -τουλάχιστον έτσι λένε- και την έκανε ιστορία. Κάποιος που δεν έχει σχέση με την Ελλάδα -οπότε θα αναρωτηθείτε, τι μας ενδιαφέρει;- αλλά το «όχημα» του ταξιδιού του στον άλλο κόσμο είναι ιστορικά ελληνικότατο. Λέγεται μαλβάζια ή μαλβαζία, το ίδιο δεικνύει!

Ο Γεώργιος ο Πλανταγενέτης, δούκας του Κλάρενς ήταν αδερφός των Άγγλων βασιλέων Εδουάρδου Δ’ και Ριχάρδου Γ’. Πότης ολκής ο κακότυχος δούκας έπνιγε τον πόνο του στο φθορίζον κρεμεζί της γλυκόπιοτης μαλβάζιας που του ‘φερναν -άλλοι λένε από τις Κανάριους νήσους, άλλοι απ’ τη Μαδέιρα κι άλλοι απ’ την πλουσιοπαραγωγική βενετοκρατούμενη Κρήτη του 15ου αιώνα. Ο δέκατος από τα παιδιά του Ριχάρδου της Υόρκης παντρεύτηκε στα κρυφά -στα δεκαεννιά του-, και με γόνο ανταγωνιστικής οικογενείας, γεγονός που χάρισε στον αδελφό του βασιλιά Εδουάρδο την πρώτη πρόφαση για την μελλοντική έχθρα τους. Ύστερα ακολούθησε ο θάνατος της πρωτότοκης Άννας, και του στερνογέννητου Ριχάρδου. Δυο μήνες μετά τη γέννηση του βενιαμίν η επιλόχειος λοίμωξη πήρε στον σκοτεινό Άδη την αγαπημένη του Ισαβέλλα. Πολλές οι κακουχίες για να μην ψάξει παρηγόρια στο κρυστάλλινο μεθυστικό υγρό. Η εξέγερση εναντίον του αδελφού του Εδουάρδου έφερε την καταδίκη και την φυλάκισή του στον πύργο του Λονδίνου. Και παρότι η ιστορία σημειώνει ως αίτια του θανάτου του -στα είκοσι οκτώ του χρόνια- τον αποκεφαλισμό, όταν ύστερα από χρόνια πραγματοποιήθηκε η εκταφή του το κεφάλι του στηριζόταν ακόμα στους ώμους! Η τανίνη ή το φυλλικό οξύ -ποιος ξέρει- μπορεί να έδρασε σαν φυσική φορμόλη! Έτσι γεννή-θηκε ο θρύλος ότι η τελευταία επιθυμία του καταδικασμένου -και που του παραχωρήθηκε- ήταν να ...πνιγεί σε ένα βαρέλι κρασί μαλβαζίας! Ο λαϊκός μύθος έφθασε μέχρι τον δραματουργό Σαίξπηρ -ή πιο σωστά, τον υποκριτή του Μάρλοου-, έναν αιώνα αργότερα ο οποίος τον αναφέρει στο θεατρικό του δράμα Ριχάρδος Γ’. Ο φανατικός μεθοκόπος της ελληνικής μαλβαζίας δεν είδε ποτέ το τέλος των άλλων δυο παιδιών του. Της Μαργαρίτας και του Εδουάρδου που καταδικάστηκαν και αποκεφαλίστηκαν κάποια χρόνια αργότερα από τους εκάστοτε κέρβερους του αιματοσταγμένου αγγλικού στέμματος της εποχής. Λες κι ήταν υγιέστερο να πίνουν το αίμα των αλλουνών παρά δυο ποτηράκια βακχικού οίνου, κάθε μέρα…

Εκ παρένθεσης θα 'πρεπε να συμπληρώσουμε ότι -και να μας συγχωρήσουν οι επιλήψιμοι- πιθανώς, οι αγγλοσάξονες ήταν συνήθεις ύποπτοι της βαρελοποιίας γιατί μέχρι και το λείψανο του ναυάρχου Νέλσον μετά τον οικτρό του θάνατο στο Τραφαλγκάρ, το μετέφεραν στη γηραιά Αλβιών σφραγισμένο σε βαρέλι με παλιωμένο μπράντι, υποθέτω για την συντήρησή του, κι όχι για τη μεταθανάτια …αναγνώρισή του, ως επιτελούς μέθυσου!

Δεν γνωρίζω αν ο φημισμένος αλλά παράξενος Κινέζος ποιητής -του 7ου αιώνα της μ.ε-, Λί Πό μεθούσε με μαλβάζια ή με huangjiu. Ότι ήταν πότης αδιόρθωτος είναι πασίγνωστο. Μάλιστα θρυλείται ότι δεν έγραψε ούτε ένα στίχο νηφάλιος! Μεθυσμενάκι ήταν κι όταν προσπάθησε να αγκαλιάσει το αντιφέγγισμα του φεγγαριού στα καθάρια νερά μιας φυσικής λίμνης του ποταμού Γιανγκτσέ και χάνοντας την ισορροπία του χάθηκε για πάντα στα σωθικά της.

Πρόσφατα απεβίωσε, το 1983, ο μεγάλος θεατρικός συγγραφέας από το Κολόμπους του Μισισιπή, Τενεσί Ουίλιαμς, αυτουργός μεταξύ άλλων και βραβείο Πούλιτζερ για το «λεωφορείο ο πόθος» και τη «λυσσασμένη γάτα». Πνίγηκε! Πίνοντας φυσικά -εκτός των βαρβιτουρικών- απ’ τη θεά μποτίλια... Φαντάζομαι ουίσκι. Στην αυτοψία αναφέραν ότι η ασφυξία προήρθε από ένα πώμα από μπουκάλι φαρμάκων που κατάπιε από λάθος και του έκλεισε το λαιμό. Η αμφισβήτηση είναι στο ότι οι περισσότεροι θεώρησαν το πώμα με σχήμα και υλικό εκείνων που χρησιμοποιούν για να σφραγίσουν ερμητικά τα μπουκάλια που περιέχουν νέκταρ μέθης! Αυτός που μου το σφύριξε, μου εξομολογήθηκε ότι ο Αμερικανός δραματουργός ήταν χρόνια ερωτευμένος με την ελληνική μαλβάζια... Ηδύποτος ο θάνατός του, όπως προανάγγειλε το 1976! This Is (An Entertainment).

Πολλοί συγχέουν την μαλβαζία -ή την ταυτίζουν- με τη μαλαγουζιά μια άλλη ελληνική ποικιλία που προέρχεται από την Αιτωλία των ομηρικών χρόνων και που εξελίχθηκε στο μυρωδάτο κρασί που στη ρωμαϊκή εποχή λέγεται ότι πέρασαν οι Ρωμαίοι στο Λάτσιο, την Μάλτα, την Καταλονία, και το Λανγκεντόκ και την Προβηγκία στη νότιο Γαλλία, αλλά δεν θα ήταν παράλογο να πιστέψουμε ότι πολύ πιο πριν την μετέφεραν οι ίδιοι Αχαιοί και Ίωνες άποικοι, -Ρόδιοι, Κρήτες, Φωκαείς, Ελικώνιοι-..., στις μεσογειακές αποικίες τους, Σύβαρις, Μασσαλία, Αλαλίη, Ρόδας, Εμπόριον, Ημεροσκόπειον... Οι ποικιλίες macabeo, xarelo, viura, malvasia που ευδοκιμούν σήμερα στις ακτές της δυτικής μεσογείου αλλά και τα φημισμένα Madeira από malvasia branca ή malvasia candida, και το Oporto από malvasia fina ή malvasia preta, είναι συγγενικά και έχουν ελληνική προέλευση.

 

Το amandi blanco κρασί που αναφέρεται συχνά στην ιστορία της αμπελουργίας είναι ένα μίγμα της μαλβάζιας με την ιβηρική ποικιλία Mencia που προέρχεται από τη γαλλική cabernet franc.

Το 1416 ο Πορτογάλος πρίγκηπας και δούκας του Viseu D. Enrique de Avis έφερε από τα Χανιά της Κρήτης στη γενέτειρά του Οπόρτο καθώς και στο νησί της Μαδέιρας τη μαλβαζία με την οποία άρχισαν να φτιάχνουν τα φημισμένα πορτογαλικά κρασιά.

Στη βυζαντινή εποχή ο Μονεμβάσιος οίνος, -πιθανώς εκείνος ο ίδιος μαλβάσιος της ρωμαϊκής εποχής ή η ομηρική μας μαλαγουζιά-, εμφανίστηκε με καινούργιο γευστικό μπρίο στην ανατολική μεριά της Πελοποννήσου. Ξανά από μια ακόμη λανθασμένη βενετική τοπωνυμική εκτίμηση η αρχαιοαιτωλική και αργότερα Κρητική ποικιλία πήρε το όνομα της οχυρωμένης πόλης με το οποίο πλέον έμεινε από τότε γνωστή τόσο στη μεσόγειο όσο και στον υπόλοιπο κόσμο.

Μόλις πριν τέσσερις δεκαετίες στην περιοχή της παραχελωίτιδας έφεραν ξανά στην επιφάνεια την παρεξηγημένη και αυτόχθονα αιτωλοακαρνανική άμπελο της πολυευώδους μαλαγουζιάς μας.

Τo ερώτημα και η αμφιβολία που γεννάται...

Είναι η ομηρική Μαλαγουζιά η φημισμένη Μαλβαζία ή Malvasia;

Και...

Πώς μια ποικιλία λευκής βότρυος μπορεί να παράγει γλυκά αλλά και ξηρά κρασιά, λευκά αλλά και κόκκινα;

Η απάντηση μπορεί να κρύβεται ανάμεσα στις αποχρώσεις ενός "λευκού Οπόρτο" δέκα χρόνων με το όνομα «Cottas», από Gouveio (μια μακρινή παραλλαγή ρομπόλας με άσπρο savagnin), και Fina Malvasia… A sua saude.

Μπορείτε να προμηθευτείτε την εφημερίδα στα περίπτερα του νομού

Κουφός Βασίλης

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ

Η ηλεκτρονική έκδοση της εφημερίδας ΑΙΧΜΗ, πρώτης σε κυκλοφορία και αναγνωσιμότητα στο νομό Αιτωλοακαρνανίας. Ειδήσεις, σχόλια, ρεπορτάζ, κοινωνικά, αθλητικά, μικρές αγγελίες

Η Αιτωλοακαρνανία