Print this page

Αποψεις

120 χρόνια ταπεινωτικοί έλεγχοι και επονείδιστες συστάσεις για την οικονομία!

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter

Του Δημήτρη Στεργίου

Η πρόσφατη, πρώτη μεταμνημονιακή, έκθεση – κόλαφος του ΔΝΤ, μαζί με όλες τις προηγούμενες τα τελευταία σαράντα χρόνια, δικαιώνει τη μελαγχολική διαπίστωση του Εμμανουήλ Ροίδη ότι η Ελλάς «άπαν το χρήμα του λαού, αντί έργων χρησίμων, προς πόλεμον ή προς ειρήνην, εδαπάνησεν εις συντήρησιν κοπαδίου κομματικών κηφήνων, χάριν των οποίων στέργει την πενίαν, την κακοπραγίαν, την ασημότητα και τους εμπαιγμούς του κόσμου όλου»

Τα ίδια Παντελάκη μου, τα ίδια Παντελή μου! Επί 120 χρόνια, από τον Διεθνή Οικονομικό Έλεγχο του 1898, στην τρόικα του 2010 και σε όλους τους διεθνείς οργανισμούς να ελέγχουν, να προειδοποιούν, να κάνουν συστάσεις, να κάνουν προτάσεις, να στέλνουν ηχηρά μηνύματα με απειλές και αποξένωση από την Ευρώπη! Αλλά, το βιολί, βιολάκι! Διότι, τα κόμματα όλων των εποχών στην Ελλάδα, σε αντίθεση με τα «αλλαχού, τα οποία γεννώνται, διότι υπάρχουν άνθρωποι διαφωνούντες και έκαστος άλλα θέλοντες», όπως έλεγε ο μέγας Εμμανουήλ Ροίδης, κάνουν το ακριβώς αντίθετο. «Εν Ελλάδι, συμβαίνει ακριβώς το ανάπαλιν, αφού αιτία της γεννήσεως και της πάλης των κομμάτων είναι η θαυμαστή συμφωνία μεθ΄ ής πάντες θέλουσι το αυτό πράγμα, να τρέφωνται δαπάνη του Δημοσίου», τόνιζε προφητικά ο Ροίδης πριν από 150 χρόνια!

Και συνέχιζε, πλήρως δικαιωμένος: «Εν και ήμισυ εκατομμύριον νοήμονος και φιλοπόνου λαού, οικούντος χώραν ευλογημένην, οία η Ελλάς, κατηνάλωσεν ολόκληρον τεσσαρακονταετίαν εις αγόνους συζητήσεις περί κομμάτων και κομματαρχών. Άπαν δε το χρήμα του λαού, αντί έργων χρησίμων, προς πόλεμον ή προς ειρήνην, εδαπάνησεν εις συντήρησιν κοπαδίου κομματικών κηφήνων, χάριν των οποίων στέργει την πενίαν, την κακοπραγίαν, την ασημότητα και τους εμπαιγμούς του κόσμου όλου. Αν υπήρχε λεξικόν της νεοελληνικής γλώσσης, νομίζομεν ότι ο ορισμός της λέξεως «κόμμα» ήθελεν είναι ο ακόλουθος: «Ομάς ανθρώπων ειδότων ν΄ αναγινώσκουσι και ν΄ ανορθογραφώσι, εχόντων χείρας και πόδας υγιείς, αλλά μισούντων πάσαν εργασίαν, οίτινες, ενούμενοι υπό έναν οιονδήποτε αρχηγόν, ζητούσι ν΄αναβιβάσωσιν αυτόν δια παντός μέσου εις την έδραν του πρωθυπουργού, ίνα παράσχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι».

Μολονότι, ματαιοπονώ, κάνω αυτή τη απογοητευτική αναδρομή, διότι στην πρώτη μεταμνημονιακή του Έκθεση για την Ελλάδα το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ) επαναλαμβάνει τις συστάσεις που κάνει επί … σαράντα τώρα χρόνια συμπληρωμένες και «βελτιωμένες» με νέα προβλήματα, παθογένειες, κακοδαιμονίες, διαρθρωτικές αδυναμίες που «φύτρωσαν» με τα τρία, μετά το 2010, εφιαλτικά Μνημόνια, προσθέτοντας μάλιστα και ένα «σενάριο καταστροφής», το οποίο συνεχώς γίνεται πραγματικότητα μετά την επέλαση του νέου ολέθριου … «τριπλού» εκλογικού κύκλου.

Συγκεκριμένα, με ένα επονείδιστο «Δεκάλογο» ο διεθνής οργανισμός υπενθυμίζει στοιχειωμένα προβλήματα και ιδεοληπτικές συμπεριφορές, ο οποίος συμπληρωμένος και «βελτιωμένος» περιλαμβάνει τις ακόλουθες συστάσεις:

  1. «Εξισορροπήστε εκ νέου το μείγμα φορολογικής πολιτικής, τηρώντας τους μεσοπρόθεσμους δημοσιονομικούς στόχους που έχουν συμφωνηθεί με τους Ευρωπαίους και υιοθετήστε πιο φιλικό προς την ανάπτυξη και κοινωνικά συνεκτικό μείγμα φορολογικής πολιτικής». Δηλαδή, μειώστε τους φορολογικούς συντελεστές στην εργασία και τα κέρδη! Αλλά, φευ! Μολονότι ήδη από το 2000 δεν υπήρχαν περιθώρια για αύξηση υπαρχόντων και επιβολή νέων φόρων, λόγω του σκληρού φορολογικού ανταγωνισμού στην Ευρώπη, ο φοροπηχτισμός πηγαίνει σύννεφο!
  2. Καταρτίστε προληπτικό σχέδιο αντιμετώπισης των δημοσιονομικών κινδύνων. Αμ δε! Η ιαχή «Τσοβόλα δώστ΄ όλα» καλά κρατεί…
  3. Αυξήστε τις δημόσιες επενδύσεις. Πρόκειται για σπαρταριστό … ανέκδοτο!
  4. «Ενισχύστε τους ισολογισμούς των τραπεζών, ώστε να στηρίξουν τη βιώσιμη και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξη. Να εξετάσετε πιο διεξοδικά και με καλό συντονισμό το θέμα της ενίσχυσης των τραπεζικών ισολογισμών και της αναβίωσης του δανεισμού προς όφελος της ανάπτυξης. Τα μέτρα που θα ληφθούν για τα κόκκινα δάνεια να βασιστούν σε αποτιμήσεις του κόστους και της αποτελεσματικότητάς τους και να ληφθούν υπόψη οι δημοσιονομικές επιπτώσεις τους». Να΄ ναι καλά οι … δυσβάσταχτες ανακεφαλαιοποιήσεις εις υγείαν των κορόϊδων συνεπών δανειληπτών!
  5. Αξιοποιήστε περισσότερο τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς και τον εξωδικαστικό μηχανισμό! Ες αύριον τα σπουδαία!
  6. Θωρακίστε την οικονομία, διότι «οι αυξανόμενοι καθοδικοί κίνδυνοι απαιτούν περαιτέρω ενέργειες ενίσχυσης της οικονομίας». Τι είναι αυτό πάλι!
  7. Αυξήστε την ευελιξία στην αγορά εργασίας, διότι η βελτίωση της ευελιξίας στην αγορά εργασίας και αύξηση της παραγωγικότητας και της ανταγωνιστικότητας αποτελούν κομβικής σημασίας προτεραιότητες. Είπαμε, συνώνυμο της «ευελιξίας» στην Ελλάδα είναι η … «ακαμψία»!
  8. Απελευθερώστε αγορές, βελτιώστε το επιχειρηματικό κλίμα και κάνετε «περισσότερα βήματα για τη βελτίωση του επιχειρηματικού κλίματος και τη διευκόλυνση μεγαλύτερων και πιο διαφοροποιημένων επενδύσεων, συμπεριλαμβανομένων μεταρρυθμίσεων στις αγορές προϊόντων οι οποίες χρειάζονταν εδώ και πολύ καιρό και θα έχουν στόχο τη βελτίωση των επιλογών σε προϊόντα, της ποιότητας και του ανταγωνισμού». Ας κάνουμε μιαν ακόμα επιτροπή και … βλέπουμε!
  9. Προχωρήστε στην πλήρη άρση των capital controls. Ε, αυτό είναι τριτομνημονιακό … «επίτευγμα»!
  10. Μην κάνετε νέα ρύθμιση 120 δόσεων. Το ΔΝΤ ζητάει από την κυβέρνηση να επανεξετάσει τα σχέδια θέσπισης άλλης μιας ρύθμισης οφειλών για χρέη προς την εφορία και τα ασφαλιστικά ταμεία, καθώς θα δημιουργούσε κίνδυνο περαιτέρω επιδείνωσης της ήδη αδύναμης κουλτούρας πληρωμών». Από το 1975 ανακοινώνονται, κατά μέσον όρο, δύο αποφάσεις για «περαίωση» εκκρεμών φορολογικών ή ασφαλιστικών υποθέσεων, μολονότι από το 1995 όλες οι εκθέσεις των διοικητών της Τράπεζας της Ελλάδος επισημαίνουν ότι η συχνή χρήση αυτού του «μέτρου» προκαλεί αύξηση των φοροφυγάδων καθώς δικαιώνονται όλα οι προσδοκίες τους!

 

Εκατοντάδες συστάσεις και προειδοποιήσεις

Οι τελευταίες αυτές, μαζεμένες σε «Δεκάλογο» , συστάσεις – προτάσεις του ΔΝΤ είναι μερικές από τις εκατοντάδες παρόμοιες ταπεινωτικές που έχουν απευθυνθεί στη χώρα μας τα τελευταία 120 χρόνια, δηλαδή από το 1898, όταν επεβλήθη η ταπεινωτική πειθαρχία από τον Διεθνή Οικονομικό Έλεγχο για τον περιορισμό του χρέους και των δαπανών. Υπενθυμίζω μερικές:

-Διεθνής Οικονομικός Έλεγχος (ΔΟΕ) από το 1897 έως το … 1978! Έτσι ονομαζόταν ο έλεγχος των δημοσίων οικονομικών της Ελλάδας που επιβλήθηκε από ευρωπαϊκές χώρες που δάνεισαν την Ελλάδα το φθινόπωρο του 1897, ενώ αυτή είχε χρεοκοπήσει τέσσερα χρόνια πριν, με στόχο την αποπληρωμή των χρεών της προς τους πιστωτές της. Τον έλεγχο εκτελούσε μια εξαμελής επιτροπή, η Διεθνής Οικονομική Επιτροπή (Commission Internationale Financière de la Grèce), με μόνιμη εγκατάσταση στην Ελλάδα από το 1897 μέχρι το 1978, δηλαδή επί 81 χρόνια!

-Το Σεπτέμβριο του 1932 η χώρα μας προχώρησε σε συμβιβαστική διαπραγμάτευση του δημόσιου χρέους, αφού υποχώρησε στις διεθνείς πιέσεις.

-Το 1954 ετέθη για πρώτη φορά και μόνο για την Ελλάδα ως όρος για τη χορήγηση δανείου 15 εκατ. δολαρίων από τη Διεθνή Τράπεζα Ανασυγκρότησης η τακτοποίηση των παλαιών δανειακών υποχρεώσεων!

-Το Νοέμβριο 1962 πιέστηκε η χώρα μας να ρυθμίσει το προπολεμικό χρέος της με τους Αμερικανούς ομολογιούχους, επί τη βάσει της αρχής «της αναγνωρίσεως του ονομαστικού κεφαλαίου», μολονότι την ίδια στιγμή οι Γερμανοί και οι Ιταλοί αρνούνταν να επιστρέψουν κατοχικές «πιστώσεις» 165 εκατ. στερλινών, όπως εγγράφως είχαν υποσχεθεί με τη Συμφωνία της Ρώμης!

-Στις 13 Οκτωβρίου 1985 ανακοινώθηκε ένα σκληρό πακέτο μέτρων λιτότητας για να πάει η χώρα τη δεύτερη δόση του κοινοτικού δανείου (η ιστορία συνεχίζεται ως τραγωδία!).

-Στις 4 Αυγούστου 1992 ανακοινώθηκαν νέα φοροεισπρακτικά μέτρα, ύστερα από επίμονες συστάσεις της τότε ΕΟΚ!

 -Στις 19 Σεπτεμβρίου 1994 συζητήθηκε στο Συμβούλιο Ecofin το Πρόγραμμα Σύγκλισης 1994 – 1998 και ανακοινώθηκε η «βόμβα» της υπαγωγής της χώρας μας «στη διαδικασία ελέγχου του υπερβολικού ελλείμματος!

-Η δεύτερη επιτήρηση της ελληνικής οικονομίας από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή έγινε το 2004.

-Ακολούθησε η επιτήρηση από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή μετά τις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου 2009.

-Στις 23 Απριλίου του 2010 η χώρα παραδόθηκε στις ορέξεις της τρόικας και οι Έλληνες στα τερτίπια των πολιτικών τους!

 

Μερικές συστάσεις του ΔΝΤ διαχρονικά

Tο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ) σε όλες τις εκθέσεις του για την ελληνική οικονομία κατά την τελευταία τριακονταετία δεν περιοριζόταν σε διαπιστώσεις, προβλέψεις και προειδοποιήσεις, αλλά προχωρούσε και σε προτάσεις για την εφαρμογή των μέτρων στους ίδιους προβληματικούς τομείς. Συγκεκριμένα:

-Πρότεινε συνεχώς τη διεύρυνση της φορολογική βάσης στη φορολογία εισοδήματος φυσικών προσώπων και τον εξορθολογισμό των συνταξιοδοτικών δαπανών, ώστε να δημιουργηθεί χώρος για στοχευμένη κοινωνική στήριξη προς ευπαθείς ομάδες με χαμηλότερους φορολογικούς συντελεστές.

-Έκανε έκκληση για την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής και την αντιμετώπιση των υψηλών φορολογικών οφειλών.

-Πρότεινε να ενισχυθεί η απογοητευτική σε επιδόσεις φορολογική διοίκηση, να επικεντρωθούν στις προσπάθειες ελέγχου μεγάλων φορολογουμένων και να ενισχύσουν την εφαρμογή του πλαισίου κατά του ξεπλύματος χρήματος.

-Πρότεινε μια συνολική αναδιάρθρωση του συστήματος ρύθμισης οφειλών με βάση την ικανότητα των οφειλετών να πληρώσουν.

-Τόνιζε την ανάγκη για μείωση των μη εξυπηρετούμενων δανείων για να υποστηριχτεί η πιστωτική επέκταση σε εκείνους που επιδιώκουν ανάπτυξη;

-Πρότεινε την ενίσχυση του νομικού πλαισίου για την αναδιάρθρωση του ιδιωτικού χρέους, συμπεριλαμβανομένων του εξωδικαστικού μηχανισμού επίλυσης διαφορών, και την πλήρη αξιοποίηση του εποπτικού πλαισίου, δίδοντας κίνητρα στις τράπεζες να θέσουν φιλόδοξους στόχους μείωσης των κόκκινων δανείων.

-Υποστήριζε την ταχύτερη δυνατή άρση των κεφαλαιακών περιορισμών για τη διασφάλιση παράλληλα της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας με την εξασφάλιση επαρκούς ρευστότητας στο τραπεζικό σύστημα.

-Ενθάρρυνε τις ελληνικές αρχές να επιταχύνουν την εφαρμογή των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας.

-Αναγνώριζε ότι το βάρος της προσαρμογής έχει πέσει δυσανάλογα στους μισθωτούς και υπογράμμιζε την ανάγκη να διατηρηθούν και να μην αντιστραφούν οι υφιστάμενες μεταρρυθμίσεις στην αγορά εργασίας , στο άνοιγμα των υπολοίπων κλειστών επαγγελμάτων, την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας και τη διευκόλυνση των επενδύσεων και των αποκρατικοποιήσεων.

Τί προωθήθηκε από όλα αυτά; Σχεδόν τίποτα ή, καλύτερα, προωθούνταν μερικά μέτρα με το ζόρι για να παίρνουμε τις … δόσεις των δανείων και μετά οι γνωστές … εμπλοκές.

Υπενθυμίζω μερικές συγκεκριμένες παλαιότερες χαρακτηριστικές συστάσεις, προτάσεις και προειδοποιήσεις του ΔΝΤ προς τις ελληνικές κυβερνήσεις: