Αγγελίες    Επικοινωνία

Η συµφωνία των Πρεσπών δεν είναι εθνική ήττα

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter

Ημερομηνία πρώτης δημοσίευσης: 05/07/2018

 

 Του Γιώργου Γεωργόπουλου

Στην ΑΙΧΜΗ της 21ης Ιουνίου διαβάσαµε τις απόψεις δύο συνεργατών της εφηµερίδας πάνω στο θέµα του «Σκοπιανού». Ο ένας, ο κ. Γ. Ασηµακόπουλος, έκανε µια οµολογουµένως σοβαρή ανάλυση πάνω στο πρόβληµα που υπάρχει στα βόρεια σύνορά µας µεταξύ των σλαβόφωνων και ελληνόφωνων συµπατριωτών µας. Ο άλλος, ο κ. Ν. Λιναρδάτος, µας παρέθεσε ένα, ανώφελο λιβελλογράφηµα κατά του εκλεγµένου Έλληνα πρωθυπουργού χωρίς να παραθέσει τεκµηριωµένες αποκόψεις πάνω στο θέµα για το οποίο µπήκε στον κόπο να αρθρογραφήσει.

Ως αναγνώστης και τακτικός συνεργάτης της ΑΙΧΜΗΣ, δράττοµαι της ευκαιρίας να δηλώσω συµµετοχή στον δηµόσιο διάλογο που άνοιξαν οι πιο πάνω αρθρογράφοι και, όσο µπορώ, στον περιορισµένο χώρο που διαθέτω, θα προσπαθήσω να αντιπαραθέσω, δηµόσια, τις δικές µου θέσεις µε τα δικά µου επιχειρήµατα.

Σχετικά µε το άρθρο του κ. Λιναρδάτου δεν έχω να πω πολλά επειδή πράγµατι το θεωρώ λιβελλογράφηµα κατά του εκλεγµένου πρωθυπουργού της χώρας και εκτιµώ ότι αυτό εκφράζει ξεκάθαρα τις ακραίες αντιπολιτευτικές θέσεις του κόµµατος των κ.κ. Λαφαζάνη και Στρατούλη. Επιπλέον, αισθάνοµαι αδύναµος να εκθέσω εν συντοµία επιχειρήµατα, για να αντικρούσω την άποψή του ότι ο κ. Τσίπρας παρέδωσε «προδοτικά» την «εθνότητα», ως "Μακεδονική" στα Σκόπια. Περιορίζοµαι µόνο στο να επισηµάνω ότι, χαρακτηρισµοί του τύπου «προδότης», εναντίον του οποιουδήποτε πολίτη, πολλώ δε µάλλον εναντίον του πρωθυπουργού, είναι ιδιαίτερα βαρείς και προσβλητικοί και, αν δεν τεκµηριώνονται δεόντως και αν ο κατήγορος δεν καλύπτεται από βουλευτική ασυλία, πιθανώς να βρεθεί προ ποινικών ευθυνών.

Ας δούµε όµως τι αναφέρει ο κ. Ασηµακόπουλος ο οποίος ξεκινά το άρθρο του µε τη διαπίστωση ότι το πρόβληµα της συµφωνίας δεν είναι τόσο το νέο όνοµα που δόθηκε στη χώρα, αλλά το θέµα της υπηκοότητας και δευτερευόντως της γλώσσας. Εδώ αξίζει να σηµειώσω ότι ο κ. Ασηµακόπουλος είναι πράγµατι διαβασµένος και όταν µιλάει για υπηκοότητα δεν πέφτει στην παγίδα που έπεσε ό κ. Λιναρδάτος που συγχέει την υπηκοότητα, δηλαδή την ιθαγένεια, µε την εθνότητα. Για λόγους περιορισµένου χώρου, αν χρειαστεί, θα αναλύσω σε άλλο µου άρθρο τη διαφορά των δύο αυτών εννοιών τις οποίες θεωρώ ότι κατέχει πλήρως ο κ. Ασηµακόπουλος.

Όµως, στο σηµαντικό σηµείο που διαφωνώ µαζί του είναι εκεί που ισχυρίζεται ότι το όνοµα της χώρας είναι δευτερεύον θέµα και όχι πρωτεύον. Θέλω να θυµίσω ότι ο κ. Μπαµπινιώτης, σε πρόσφατη συνέντευξή του στον ΑΝΤ1, είπε συγκεκριµένα: «Το 1977 που εκπροσώπησα την Ελλάδα στην 3η Συνδιάσκεψη των Ηνωµένων Εθνών στην Αθήνα, δεν συζητήσαµε για τον προσδιορισµό της γλώσσας του κρατιδίου των Σκοπίων, αλλά για την τυποποίηση των γεωγραφικών ονοµάτων. Δηλαδή συζητήσαµε πως θα γράφονται µε λατινικό αλφάβητο τα διάφορα ονόµατα του κυριλλικού αλφάβητου που χρησιµοποιούσαν τα Σκόπια». Εκείνη όµως τη χρονική περίοδο, που αναφέρει ο κ. καθηγητής, η γειτονική µας χώρα ονοµαζόταν διεθνώς είτε απλά ως Μακεδονία είτε, στα επίσηµα χαρτιά, ως Σοσιαλιστική Δηµοκρατία της Μακεδονίας. Δηλαδή, το όνοµα Μακεδονία προσδιόριζε επακριβώς το κρατίδιο που είχε πρωτεύουσα τα Σκόπια και ανήκε στην τότε Σοσιαλιστική Οµοσπονδιακή Δηµοκρατία της Γιουγκοσλαβίας (ΣΟΔΓ). Δυστυχώς τότε, κανείς δεν σκέφθηκε να πει ότι οι κάτοικοι µιας χώρας που ονοµάζεται Μακεδονία δεν µιλούν τη µακεδονική αλλά τη σλάβικη ή έστω τη σλαβοµακεδονική. Πως όµως θα µπορούσαν, για την τότε Μακεδονία, να ισχυρισθούν κάτι διαφορετικό αφού οι κάτοικοι που ζουν σε µια χώρα, π.χ. στην Ελλάδα, τη Γαλλία, την Ιαπωνία, την Τουρκία κλπ, ήταν και είναι διεθνώς αποδεκτό ότι µιλούν την ελληνική, τη γαλλική, την ιαπωνική, την τουρκική κλπ. Αν τότε οι εκπρόσωποί µας και η ελληνική διπλωµατία είχαν καταφέρει να πετύχουν τον διαχωρισµό της γλώσσας των Σκοπιανών από την ιθαγένειά τους, σήµερα δεν θα είχαµε κανένα πρόβληµα να λέµε ότι οι Σκοπιανοί µιλάνε την σλαβική και όχι τη µακεδονική γλώσσα. Να λοιπόν γιατί θεωρώ ότι το όνοµα είναι πρωτεύον και όχι δευτερεύον θέµα στο Σκοπιανό.

Επί της ουσίας, όσον αφορά στη γλώσσα των Σκοπιανών, για πρώτη φορά, ξεκαθαρίζεται µε το άρθρο 7 της συµφωνίας ότι η επίσηµη γλώσσα του κράτους, (που όπως ανέφερα πιο πάνω ορίσθηκε ως µακεδονική), ανήκει στην οµάδα των Νότιων Σλαβικών γλωσσών και ότι ουδεµία σχέση έχει µε τα χαρακτηριστικά της ελληνικής γλώσσας, τον ελληνικό πολιτισµό, την κουλτούρα και την πολιτιστική κληρονοµιά µας. Τι πιο ξεκάθαρο, και τι πιο συµφέρον για την Ελλάδα να δηλώνεται διεθνώς και κατά τον πλέον επίσηµο τρόπο η διαφορά των δύο γλωσσών. Μήπως θα ήταν καλλίτερα να διατηρείται διεθνώς και επ’ αόριστον η θολή έννοια της «µακεδονικής γλώσσας» που ίσχυε µέχρι πρότινος; Σε κάθε περίπτωση πάντως,έτσι όπως διευθετήθηκε το θέµα θα είναι για γέλια όποιος επιχειρήσει να ισχυριστεί ότι η γλώσσα των Σκοπιανών από εδώ και πέρα είναι µακεδονική. Αν οι ίδιοι οι Σκοπιανοί θέλουν να βαυκαλίζονται λέγοντας µεταξύ τους ότι µιλάνε µακεδονικά, σε τι µας ενοχλεί; Η γλώσσα τους, διεθνώς, ανήκει και µε τη βούλα «στην οµάδα των Νότιων Σλαβικών γλωσσών»!

Πιο κάτω, ο κ. Ασηµακόπουλος αναφέρεται στον «διχασµό του τοπικού πληθυσµού» µεταξύ ελληνοφώνων και σλαβοφώνων Μακεδόνων. Οµολογώ ότι εντυπωσιάστηκα όταν διάβασα ότι οι «δικοί µας» φοβούνται να τραγουδήσουν ελληνικά τραγούδια και να χορέψουν ελληνικούς χορούς µπας και έρθουν σε αντιπαράθεση µε τους «άλλους», τους σφετεριστές της ιστορίας µας! Δεν έχω λόγους να µην πιστέψω τον κ. Ασηµακόπουλο αλλά, αν πράγµατι συµβαίνει κάτι τέτοιο, αναρωτιέµαι αν φταίνε οι Σκοπιανοί ή εµείς οι ίδιοι που φοβόµαστε τις αλυτρωτικές ενέργειες των γειτόνων µας. Και σκέφτοµαι: Μήπως εµείς οι ίδιοι έχουµε δώσει χώρο στους οπαδούς του Ουράνιου Τόξου για να παίζουν ανενόχλητοι µπάλα στο γήπεδο; Και βέβαια δεν µπορώ να µη σκεφτώ τι θα συνέβαινε στην Τουρκία, αν οι Έλληνες εθνικιστές που ζουν στη γείτονα, επιχειρούσαν να σηκώσουν κεφάλι όπως συχνά κάνουν οι «Ουράνιοι Τοξότες». Αλήθεια, γιατί αυτός ο φόβος, γιατί τόση εσωστρέφεια και γιατί τέλος πάντων δεν συµβαίνει το ίδιο σε µια άλλη περιοχή της Ελλάδας, στην Ήπειρο, µε τις διεκδικήσεις των Τσάµηδων, υπολείµµατα των οποίων υπάρχουν ακόµα στη χώρα µας;

Είναι γνωστό, εδώ και χρόνια, ότι εκεί στα βόρεια σύνορά µας, κάποιοι από τους «άλλους», τους «κακούς», κινούνται πολύ προκλητικά. Είναι όµως επίσης γνωστό ότι, όλοι αυτοί οι τύποι αντιµετωπίζονται από τη δική µας πλευρά µε κατάλληλο τρόπο, όπως ακριβώς τους αρμόζει. Υπάρχει Έλληνας που να πιστεύει ότι οι μυστικές υπηρεσίες της χώρας μας δεν γνωρίζουν από πού προέρχεται και από πού χρηματοδοτείται αυτή η αλυτρωτική προπαγάνδα των σκοπιανών εθνικιστών; Η σημερινή Ελλάδα, παρόλα τα δεινά που της έχουν επιφέρει διαχρονικά κάποιοι άφρονες πολιτικοί, κρατάει πολύ καλά τα ηνία της ασφάλειάς μας και όσο περνάνε τα χρόνια και όσο η οικονομική μας κατάσταση θα βελτιώνεται, τόσο πιο πολύ θα κατοχυρώνουμε την ηγεμονική μας θέση στα Βαλκάνια και στην ανατολική Μεσόγειο.

Αλλά ας αφήσουμε για λίγο στην άκρη το τι συμβαίνει στη Μακεδονία και ας δούμε τι γίνεται με αντίστοιχα συνοριακά θέματα σε άλλα μέρη της Ευρώπης. Είναι γνωστή η περίπτωση της περιοχής του Τιρόλου όπου ένα κομμάτι είναι υπό ιταλική κατοχή και ένα άλλο υπό Αυστριακή. Στο ιταλικό τμήμα του Τιρόλου υπάρχει η γνωστή πόλη Μπολζάνο (Bolzαno) με έναν ανάμικτο πληθυσμό που σε μεγάλο ποσοστό μιλάει γερμανικά. Μάλιστα, πάρα πολλές πινακίδες του ονόματος της πόλης είναι γραμμένο στα γερμανικά ως Bozen. Όσοι έχουν περάσει από το Μπολζάνο, θα με δικαιώσουν. Στην περιοχή αυτή, παρόλες τις εθνικιστικές τους διαφορές και τις πιθανές κρυφές τους βλέψεις, ουδέποτε σκέφθηκαν οι «από εδώ» ή οι «από εκεί» να διεκδικήσουν εδάφη των γειτόνων τους ή να κάνουν κατευθυνόμενη από εθνικιστικά κέντρα προπαγάνδα. Οι άνθρωποι εκεί προοδεύουν, και με την οικονομική ευρωστία που έχουν πετύχει ζουν μακριά από πολεμοχαρείς σκέψεις και εθνικιστικές ανακατοσούρες. Γιατί να μη γίνει και στη δική μας περίπτωση κάτι ανάλογο; Είμαι σίγουρος ότι η συμφωνία των Πρεσπών κάτι τέτοιο πάει να δημιουργήσει, μέσα από τη συνεργασία και την προσπάθεια για κοινή προκοπή. Τα Βαλκάνια ή όπως τα ονόμαζαν παλιότερα η πυριτιδαποθήκη της Ευρώπης, πρέπει κάποτε να αλλάξει ρότα. Οι άσκοποι πατριωτισμοί και οι υπερφίαλες «πατριωτικές» μεγαλοστομίες πρέπει να παραμερισθούν, αλλιώς θα μας κοστίσουν πανάκριβα. Έχουμε ήδη πικρές και θλιβερές μνήμες από κάτι τέτοιες αντιδράσεις των συμπατριωτών μας.

Μπορείτε να προμηθευτείτε την εφημερίδα στα περίπτερα του νομού

Δεν μπορώ να επεκταθώ περισσότερο στον σχολιασμό των θέσεων του κ. Ασημακόπουλου, επειδή κάτι τέτοιο θα χρειαζόταν πάρα πολλές σελίδες κειμένου. Όμως, θα πρότεινα στον ίδιο και σε όσους επιθυμούν τη δημόσια αντιπαράθεση επί του σοβαρού αυτού θέματος να ανοίξουμε έναν ευπρεπή διάλογο με παράθεση σχολίων και λογικών επιχειρημάτων μακριά από πολιτικές αντιπαραθέσεις σαν αυτή που επιχείρησε ο κ. Λιναρδάτος. Με αυτόν τον τρόπο ευελπιστώ ότι θα μπορέσουμε να βρούμε μια κάποια άκρη και παράλληλα θα δώσουμε την ευκαιρία στους αναγνώστες της εφημερίδας να κρίνουν αν πράγματι χάνουμε ή κερδίζουμε με τη συμφωνία των Πρεσπών.

Και κάτι τελευταίο. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η υπόψη συμφωνία είναι υπό την εγγύηση του ΟΗΕ, του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τα Σκόπια, όταν εφαρμοσθεί στην πράξη η συμφωνία, δεν θα μπορούν να ενεργήσουν εναντίον μας μονομερώς ή με τη στήριξη κάποιου άλλου «ενδιαφερόμενου» κράτους, της Τουρκίας για παράδειγμα. Όποιος αμφισβητεί τον ισχυρό ρόλο αυτών που εγγυώνται διεθνείς συμφωνίες, είναι σαν να παραδέχεται ότι η Τουρκία μπορεί να γράψει στα παλιά της παπούτσια τη συμφωνία της Λωζάννης και ένα πρωί, με το «έτσι θέλω», να αρπάξει το μισό Αιγαίο. Αν μπορούσε δεν θα το είχε κάνει εδώ και χρόνια; Γιατί δεν το κάνει;

Μπορείτε να προμηθευτείτε την εφημερίδα στα περίπτερα του νομού

Κουφός Βασίλης

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ

Η ηλεκτρονική έκδοση της εφημερίδας ΑΙΧΜΗ, πρώτης σε κυκλοφορία και αναγνωσιμότητα στο νομό Αιτωλοακαρνανίας. Ειδήσεις, σχόλια, ρεπορτάζ, κοινωνικά, αθλητικά, μικρές αγγελίες

Η Αιτωλοακαρνανία