Αγγελίες    Επικοινωνία

Ριχάρδος ο άκαρδος

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter

Ημερομηνία πρώτης δημοσίευσης: 13/12/2018

 

Του Γιώργου Γεωργόπουλου

 

Ο Ριχάρδος, καλή του ώρα εκεί που είναι τώρα, μας έχει βάλει με τις πράξεις του σε πολύ σοβαρές πνευματικές σκοτούρες.

Ψαχνόμαστε για να λύσουμε τον γρίφο αν το «ηθικό» είναι και «νόμιμο» ή αντίστροφα, αν το «νόμιμο» είναι και «ηθικό». Τη λύση αυτού του γρίφου επιχείρησε να τη δώσει ανεπιτυχώς, εδώ και μερικά χρόνια, ο αλήστου μνήμης Γιώργος Βουλγαράκης, που τότε, ως υπουργός, είχε κάνει ανακριβή φορολογική δήλωση και όταν εντοπίστηκε δήλωσε αδιάντροπα πως «ό,τι είναι νόμιμο, είναι και ηθικό» και, όπως θυμόμαστε, προκάλεσε τον γέλωτα ακόμα και στο παρδαλό κατσίκι.

Ο Καντ, ο Γερμανός φιλόσοφος, είχε πει ότι αν ήταν δυνατόν να επικρατήσει η ηθική σε ολόκληρο τον κόσμο, θα ζούσαμε σε ιδανικές κοινωνίες και δεν θα είχαμε ανάγκη τους νόμους. Τους νόμους τους δημιουργήσαμε ακριβώς επειδή η ιδανική κοινωνία είναι ουτοπία. Επειδή όμως οφείλουμε να ζούμε ηθικά, προς όφελος της κοινωνίας μας, αναπόφευκτα χρειαζόμαστε κάποιους κανόνες που να ρυθμίζουν αυτή την αρχή. Έτσι έγιναν οι νόμοι και έτσι θεσπίστηκε η υποχρέωσή μας να τους σεβόμαστε. Με την άδεια των φιλοσοφούντων φίλων μου και χωρίς ιδιαίτερη ανάλυση, επιχειρώ να συμπεράνω ότι οι δύο έννοιες «ηθικό» και «νόμιμο» δεν ταυτίζονται και οπωσδήποτε δεν είναι αντιστρεπτές. Το «ηθικό» είναι πάντα «νόμιμο» όμως το «νόμιμο» δεν είναι απαραιτήτως και «ηθικό». Αυτό φαίνεται ξεκάθαρα και στην υπόθεση Ριχάρδου.

Οι δικηγόροι του ενεχυροδανειστή λένε ότι, κατά τον νόμο, ο πελάτης τους δεν έχει διαπράξει αδίκημα αφού νόμιμα εξήγαγε στην Τουρκία το χρυσάφι που μάζευε από τους απελπισμένους και φτωχοποιημένους Έλληνες στον καιρό της κρίσης. Αμέσως βέβαια προκύπτει το ερώτημα: Εντάξει, ας παραδεχτούμε ότι ο Ριχάρδος είναι νόμιμος, όμως ό,τι έκανε ήταν και ηθικό; Ήταν άραγε ηθικό να αγοράζει τα πολύτιμα αντικείμενα και χρυσαφικά των Ελλήνων, έναντι πινακίου φακής, να τα λιώνει και μετά να τα μοσχοπουλάει, με περίεργο και αδιαφανή τρόπο, στην τούρκικη μαυραγορά; Στο ερώτημα αυτό θα περίμενε κανείς να λάβουν θέση οι δικηγόροι του, που κόπτονται υπέρ της αθωότητάς του. Προσωπικά, είμαι σίγουρος ότι δεν μπορούν να απαντήσουν με ευκολία και εντιμότητα αφού, αν απαντήσουν αρνητικά, ότι δηλαδή ο Ριχάρδος είναι ανήθικος, θα χάσουν την παχυλή αμοιβή που συμφώνησαν με τον πελάτη τους, οπότε αναγκαστικά θα σιωπήσουν ή θα στρέψουν την κουβέντα σε άλλο θέμα.

Αν όμως, με κάποιον τρόπο αποφανθούν ότι οι πράξεις του Ριχάρδου είναι και ηθικές, τότε αυτομάτως δικαιώνουν όλους τους μαυραγορίτες της Κατοχής, που όπως ξέρουμε πλούτισαν σε βάρος των εξαθλιωμένων Ελλήνων και όχι μόνο πλούτισαν αλλά αργότερα έζησαν ανάμεσά μας χωρίς ντροπή, χωρίς την παραμικρή τσίπα. Οπότε και σε αυτή την περίπτωση, οι δικηγόροι του Ριχάρδου μάλλον θα σιωπήσουν πάλι.

Δεν γνωρίζω αν θα είναι καλή ή κακή η κατάληξη αυτής της υπόθεσης, όμως όσο τη σκέφτομαι δεν μπορώ να ησυχάσω όταν σκέφτομαι πως κάποια μέρα μπορεί να ξαναδώ τον Ριχάρδο να διαφημίζεται στα κανάλια και να ζει μέσα στη χλιδή με το χρυσάφι που «νόμιμα» υπεξαίρεσε από τους απελπισμένους συμπατριώτες μου.

Ο ενεχυροδανεισμός, ακόμα και όταν τελείται με νόμιμο τρόπο, δεν μπορεί παρά να είναι μια νομιμοφανής κλοπή πλούτου κάτω από συνθήκες εκβιασμού της θέλησης του ενεχυροδότη, ιδίως όταν ενεχυροδανειστής, όπως ο Ριχάρδος, είναι ιδιώτης και όχι επίσημο Πιστωτικό Ίδρυμα. Αν και, εδώ που τα λέμε και οι τράπεζες καταληστεύουν τον κόσμο, είτε με τα υψηλά επιτόκια των δανείων είτε με τους δυσμενείς όρους των συμβάσεων δανεισμού που αναγράφουν στα συμβόλαια με πολύ πολύ ψιλά γράμματα.

Όταν σε κάποιον «Ριχάρδο» ενεχυριάζεται ένα κόσμημα, χωρίς θεσπισμένους κανόνες, στο ένα δέκατο της πραγματικής του αξίας, η πράξη αυτή δεν αποτελεί καραμπινάτη νομιμοφανή κλοπή πλούτου; Δεν υπάρχει εκβιασμός όταν, παρόλο που έχεις αναγκαστεί να ενεχυριάσεις το ακριβό σου κόσμημα, υπογράφεις αναγκαστικά μια σύμβαση που σου ορίζει να επιστρέψεις τα λεφτά που πήρες μέσα σε ένα μήνα αλλιώς χάνεις το περιουσιακό σου στοιχείο; Δεν μπορώ να καταλάβω τι εγκληματικά μυαλά έχουν αυτοί οι άνθρωποι, ενεχυροδανειστές και τοκογλύφοι, που βρίσκουν συνανθρώπους μας σε ανάγκη και τους αρπάζουν περιουσίες και κειμήλια για να πλουτίσουν και να ζήσουν σε μια ντροπιαστική χλιδή.

Βέβαια, πιστεύω ότι ο Ριχάρδος δεν έχει ξεμπερδέψει ακόμα με τη δικαιοσύνη, ούτε πρόκειται να ξεμπερδέψει εύκολα και σύντομα. Είμαι σίγουρος ότι κάποια στιγμή θα ερωτηθεί για πολλά πράγματα όπως για παράδειγμα αν έχει δηλώσει στην Εφορία τα υπερκέρδη του, για να φορολογηθεί για αυτά ή για το από πού βρήκε τόσα λεφτά για να δίνει τόσα πολλά δάνεια και ακόμα γιατί είχε συνεργάτη έναν αστυνομικό που τον ενημέρωνε για τις ενέργειες των διωκτικών αρχών, αφού θεωρούσε ότι όσα έκανε ήταν νόμιμα. Δεν είναι λοιπόν σίγουρο ότι ο Ριχάρδος θα ξεμπλέξει εύκολα αφού είναι σίγουρο πως η δικαιοσύνη θα περάσει από κόσκινο όλες τις συναλλαγές του για να ερευνηθεί κατά πόσον ήταν απόλυτα καλυμμένες με τον μανδύα της νομιμότητας.

Πάντως, σε κάθε περίπτωση, το φαινόμενο «Ριχάρδος» δεν πρέπει να γίνει αντικείμενο κομματικής αντιπαράθεσης και η Κυβέρνηση και όλα τα κόμματα της Βουλής οφείλουν να προχωρήσουν άμεσα στην αναθεώρηση της στάσης της Πολιτείας απέναντι σε φαινόμενα τύπου Ριχάρδου. Αν ο θεσμός του ενέχυρου επανακριθεί και βρεθεί ότι πράγματι είναι απαραίτητος, θα πρέπει να μπουν συγκεκριμένοι όροι και προϋποθέσεις με βάση τις οποίες θα γίνονται οι πράξεις. Και βέβαια τα πάντα θα πρέπει να φορολογούνται και να δικαιολογούνται. Αυτή η ασυδοσία των πάσης φύσεως Ριχάρδων θα πρέπει να αποτελέσει παρελθόν, αλλά με πράξεις και όχι με λόγια.

Μπορείτε να προμηθευτείτε την εφημερίδα στα περίπτερα του νομού

Κουφός Βασίλης

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ

Η ηλεκτρονική έκδοση της εφημερίδας ΑΙΧΜΗ, πρώτης σε κυκλοφορία και αναγνωσιμότητα στο νομό Αιτωλοακαρνανίας. Ειδήσεις, σχόλια, ρεπορτάζ, κοινωνικά, αθλητικά, μικρές αγγελίες

Η Αιτωλοακαρνανία